niedobór wapnia

Niedobór wapnia (hipokalcemia) to stan, w którym poziom wapnia w surowicy krwi spada poniżej wartości 2,2 mmol/l (8,8 mg/dl). Jest to częsty problem kliniczny, który może wynikać z wielu przyczyn, w tym z niedostatecznej podaży wapnia w diecie, zaburzeń wchłaniania jelitowego, niewydolności nerek, niedoboru witaminy D, hipomagnezemii czy niedoczynności przytarczyc.

Objawy kliniczne hipokalcemii obejmują parestezje (mrowienie) wokół ust i w kończynach, kurcze mięśni, tężyczkę, objawy Chvostka i Trousseau, zaburzenia rytmu serca, wydłużenie odstępu QT w EKG, a w ciężkich przypadkach drgawki i zaburzenia świadomości. U pacjentów z przewlekłym niedoborem wapnia mogą występować zmiany troficzne paznokci, skóry i włosów, zaćma oraz objawy psychiczne.

Diagnostyka hipokalcemii obejmuje pomiar stężenia wapnia całkowitego i zjonizowanego, fosforanów, magnezu, witaminy D, parathormonu (PTH) oraz ocenę funkcji nerek. Leczenie zależy od przyczyny i nasilenia niedoboru. W stanach ostrych stosuje się dożylne preparaty wapnia (glukonian lub chlorek wapnia), natomiast w przewlekłej hipokalcemii zaleca się suplementację doustną wapnia i witaminy D, a w przypadku niedoczynności przytarczyc – aktywne metabolity witaminy D.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl