receptor hormonów płciowych
Receptory hormonów płciowych to specjalistyczne białka wewnątrzkomórkowe, które wiążą hormony płciowe (estrogeny, progesteron, androgeny) i pośredniczą w ich działaniu na poziomie komórkowym. Należą do nadrodziny receptorów jądrowych, które po związaniu z hormonem przemieszczają się do jądra komórkowego, gdzie regulują ekspresję określonych genów.
Główne typy receptorów hormonów płciowych obejmują receptory estrogenowe (ERα i ERβ), receptor progesteronowy (PR) oraz receptor androgenowy (AR). Ich obecność i liczba w tkankach determinuje wrażliwość komórek na działanie hormonów płciowych. Receptory te odgrywają kluczową rolę w rozwoju i funkcjonowaniu narządów płciowych, ale występują również w innych tkankach, takich jak kości, mózg, serce czy naczynia krwionośne.
Zaburzenia ekspresji i funkcji receptorów hormonów płciowych mają istotne znaczenie w patogenezie wielu chorób, w tym nowotworów hormonozależnych (rak piersi, rak endometrium, rak prostaty). Oznaczanie statusu receptorów w tkance nowotworowej stanowi rutynowe badanie diagnostyczne, które determinuje wybór terapii celowanej. Modulatory receptorów hormonów płciowych (np. tamoksyfen, fulwestrant) są szeroko stosowane w leczeniu nowotworów hormonozależnych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Atrozol 1 mg
Anastrozol, niesteroidowy inhibitor aromatazy z grupy ATC L02B G03, wykazuje wysoką selektywność i silne hamowanie aromatyzacji, co prowadzi do obniżenia produkcji estradiolu o ponad 80% przy dawce 1 mg/dobę u kobiet po menopauzie. Mechanizm działania polega na blokowaniu przekształcenia androstendionu do estronu, a następnie do estradiolu w tkankach obwodowych. Anastrozol nie wykazuje aktywności progestagenowej, androgenowej ani estrogenowej, a także nie wpływa na wydzielanie kortyzolu i aldosteronu nawet przy dawkach do 10 mg/dobę, co eliminuje konieczność suplementacji kortykosteroidów podczas terapii. W badaniach klinicznych anastrozol wykazał przewagę nad tamoksyfenem w terapii pierwszego rzutu zaawansowanego raka piersi, wydłużając medianę czasu do progresji guza do 11,1 miesięcy w porównaniu do 5,6 miesięcy (HR=1,42; 95% CI [1,11; 1,82]; p=0,006).
aktywność progestagenowa, anastrozol, aromataza, aromatyzacja, estradiol, hormon adrenokortykotropowy, kortykosteroidy, kortyzol i aldosteron, menopauza, niesteroidowy inhibitor aromatazy, obiektywna odpowiedź na leczenie, octan megestrolu, progresja guza, przerzutowy rak piersi, przeżycie wolne od choroby, rak piersi, receptor hormonów płciowych, stężenie estradiolu, tamoksyfen - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Anastrozol Teva 1 mg
Anastrozol Teva, zawierający 1 mg anastrozolu, jest silnym, selektywnym niesteroidowym inhibitorem aromatazy, który u kobiet po menopauzie redukuje produkcję estradiolu o ponad 80%, co przekłada się na korzystne efekty terapeutyczne w leczeniu raka piersi. W badaniach klinicznych u pacjentek z zaawansowanym rakiem piersi po menopauzie anastrozol w dawce 1 mg/dobę wykazał przewagę nad tamoksyfenem w zakresie czasu do nawrotu guza (mediana 11,1 vs. 5,6 miesiąca, HR 1,42, p=0,006), choć odsetek obiektywnych odpowiedzi był podobny. W leczeniu drugiego rzutu po wcześniejszym tamoksyfenie nie stwierdzono istotnych różnic skuteczności między anastrozolem a octanem megestrolu. W badaniu ATAC (n=9366) leczenie uzupełniające anastrozolem przez 5 lat poprawiło przeżycie wolne od choroby w porównaniu z tamoksyfenem, a długoterminowa obserwacja (mediana 10 lat) potwierdziła trwałość tych korzyści. Zmiana leczenia uzupełniającego na anastrozol po 2 latach tamoksyfenu (badanie ABCSG 8, n=2579) również wykazała statystycznie znamienną poprawę czasu przeżycia wolnego od choroby. Profil bezpieczeństwa anastrozolu jest korzystny, nie wymaga suplementacji glikokortykosteroidowej i jest zgodny z wcześniejszymi obserwacjami u pacjentek po menopauzie.
aktywność progestagenowa, anastrozol, androstendion, bikalutamid, bisfosfoniany, demineralizacja kości, estradiol, estron, ginekomastia, glikokortykosteroid, hormon adrenokortykotropowy, inhibitor aromatazy, kompleks enzymatyczny aromatazy, niedobór hormonu wzrostu, niesteroidowy inhibitor aromatazy, octan megestrolu, pierwotny rak piersi, przedwczesne dojrzewanie męskie, przeżycie całkowite, przeżycie wolne od choroby, receptor estrogenowy, receptor hormonów płciowych, ryzedronian, suplementacja witaminy D, tamoksyfen, testotoksykoza, wznowa odległa, zaawansowany rak piersi, zespół McCune’a-Albrighta, złamanie niskoenergetyczne