przepływ krwi do prącia

Przepływ krwi do prącia stanowi kluczowy mechanizm fizjologiczny odpowiedzialny za erekcję. Proces ten inicjowany jest przez stymulację parasympatyczną, prowadzącą do uwolnienia tlenku azotu (NO) z zakończeń nerwowych i śródbłonka naczyń. Tlenek azotu aktywuje cyklazę guanylową, co skutkuje zwiększeniem stężenia cGMP i relaksacją mięśni gładkich ciał jamistych.

Anatomicznie, krew doprowadzana jest głównie przez tętnice głębokie prącia (gałęzie tętnicy sromowej wewnętrznej), które ulegają rozszerzeniu podczas pobudzenia seksualnego. Jednocześnie dochodzi do kompresji żył odprowadzających krew, co nazywane jest mechanizmem wenookluzyjnym. Ten podwójny mechanizm – zwiększony napływ i ograniczony odpływ – prowadzi do wypełnienia ciał jamistych krwią i sztywności prącia.

Zaburzenia przepływu krwi do prącia stanowią najczęstszą przyczynę zaburzeń erekcji o podłożu organicznym. Mogą wynikać z miażdżycy naczyń, cukrzycy, nadciśnienia tętniczego, hipercholesterolemii czy palenia tytoniu. Diagnostyka zaburzeń obejmuje USG dopplerowskie tętnic prącia, test farmakologiczny z użyciem substancji wazoaktywnych (np. alprostadil) oraz badania laboratoryjne oceniające czynniki ryzyka chorób naczyniowych.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl