psychogenne zaburzenia erekcji

Psychogenne zaburzenia erekcji to dysfunkcja seksualna, w której główną przyczyną problemów z osiągnięciem lub utrzymaniem erekcji są czynniki psychologiczne, a nie fizjologiczne. Ten rodzaj zaburzeń odpowiada za około 10-20% wszystkich przypadków zaburzeń erekcji, choć często współwystępuje z przyczynami organicznymi.

Do najczęstszych czynników psychologicznych wywołujących zaburzenia erekcji należą: stres, lęk (szczególnie lęk przed niepowodzeniem seksualnym), depresja, problemy w relacji partnerskiej, niska samoocena, traumatyczne doświadczenia seksualne, a także zaburzenia obrazu własnego ciała. Charakterystyczną cechą psychogennych zaburzeń erekcji jest ich sytuacyjność – pacjenci często zgłaszają prawidłowe erekcje podczas masturbacji lub porannych erekcji, podczas gdy problemy pojawiają się głównie w sytuacjach intymnych z partnerem.

Diagnostyka psychogennych zaburzeń erekcji wymaga wykluczenia przyczyn organicznych poprzez badania laboratoryjne (m.in. poziom testosteronu, glukozy, profil lipidowy) oraz ewentualnie badania specjalistyczne. Kluczowym elementem jest dokładny wywiad psychoseksualny, pozwalający zidentyfikować potencjalne czynniki psychologiczne.

Leczenie opiera się głównie na psychoterapii (terapia poznawczo-behawioralna, terapia par, seksuoterapia) oraz czasami farmakoterapii wspomagającej (inhibitory PDE-5, anksjolityki). Skuteczność terapii jest zwykle wysoka, szczególnie gdy wcześnie wdrożone zostaje kompleksowe podejście terapeutyczne z uwzględnieniem partnera pacjenta.

Powiązane wpisy

  1. 15.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl