inhibitor fosfodiesterazy typu 5
Inhibitory fosfodiesterazy typu 5 (PDE-5) to grupa leków stosowanych głównie w leczeniu zaburzeń erekcji oraz nadciśnienia płucnego. Ich działanie polega na hamowaniu enzymu fosfodiesterazy typu 5, co prowadzi do zwiększenia stężenia cyklicznego guanozynomonofosforanu (cGMP) w ciałach jamistych prącia, a tym samym do relaksacji mięśni gładkich i zwiększenia przepływu krwi.
Do inhibitorów PDE-5 należą: sildenafil (Viagra), tadalafil (Cialis), wardenafil (Levitra) oraz avanafil (Stendra). Leki te różnią się między sobą czasem działania, interakcjami z pożywieniem oraz profilem działań niepożądanych. Najdłużej działającym lekiem z tej grupy jest tadalafil, którego efekt może utrzymywać się do 36 godzin.
Główne działania niepożądane inhibitorów PDE-5 obejmują: bóle głowy, nagłe zaczerwienienie twarzy, zaburzenia widzenia, zaburzenia żołądkowo-jelitowe oraz blokadę nosa. Przeciwwskazaniami do stosowania tych leków są jednoczesne przyjmowanie nitratów (ryzyko znacznego spadku ciśnienia tętniczego), niestabilna choroba wieńcowa, niedawno przebyty zawał serca lub udar mózgu oraz ciężka niewydolność wątroby.
W nadciśnieniu płucnym inhibitory PDE-5 działają poprzez rozszerzenie naczyń płucnych, co prowadzi do zmniejszenia oporu naczyniowego i poprawy funkcji prawej komory serca. W tej grupie pacjentów najczęściej stosowany jest sildenafil oraz tadalafil w schematach dawkowania odmiennych niż przy leczeniu zaburzeń erekcji.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Tadacontrol 10 mg
Tadalafil, substancja czynna leku Tadacontrol, jest selektywnym, odwracalnym inhibitorem fosfodiesterazy typu 5 (PDE5), co prowadzi do zwiększenia stężenia cGMP w ciałach jamistych prącia i umożliwia erekcję w odpowiedzi na stymulację seksualną. W badaniach klinicznych u 1054 pacjentów z zaburzeniami erekcji wykazano, że tadalafil poprawia zdolność do odbycia udanego stosunku seksualnego nawet do 36 godzin po podaniu, z efektem pojawiającym się już po 16 minutach. Lek charakteryzuje się wysoką selektywnością względem PDE5, działając ponad 10 000 razy silniej niż na inne fosfodiesterazy (PDE1-4, PDE7-10) oraz około 700 razy silniej niż na PDE6, co przekłada się na korzystny profil bezpieczeństwa, w tym minimalny wpływ na układ sercowo-naczyniowy i narząd wzroku. W badaniach z udziałem zdrowych ochotników nie stwierdzono istotnych zmian ciśnienia tętniczego ani częstości akcji serca.
bezpieczeństwo sercowo-naczyniowe, ciała jamiste, ciśnienie tętnicze, cykliczny guanozynomonofosforan, dystrofia mięśniowa Duchenne’a, działanie farmakodynamiczne, efekt placebo, hormon folikulotropowy, inhibitor fosfodiesterazy, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, kortykosteroid, kurczliwość mięśnia sercowego, mięśnie gładkie ciał jamistych, morfologia plemników, PDE5, płytki krwi, relaksacja mięśni gładkich, spermatogeneza, stężenie plemników, stosunek seksualny, stymulacja seksualna, test 6-minutowego marszu, tlenek azotu, uszkodzenie rdzenia kręgowego, zaburzenia erekcji - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ambrisentan Accord 5 mg
Ambrisentan Accord to lek w postaci tabletek powlekanych o dawkach 5 mg i 10 mg, zawierający ambrysentan, stosowany w leczeniu tętniczego nadciśnienia płucnego (PAH) u dorosłych oraz dzieci i młodzieży od 8 do 18 lat. Wskazany jest u pacjentów sklasyfikowanych w klasach czynnościowych WHO II i III, u których choroba powoduje niewielkie lub znaczące ograniczenie aktywności fizycznej. Preparat może być stosowany zarówno w monoterapii, jak i w terapii skojarzonej z innymi lekami dedykowanymi PAH, takimi jak inhibitory fosfodiesterazy typu 5, prostacykliny czy stymulatory rozpuszczalnej cyklazy guanylowej. Skuteczność kliniczna potwierdzona jest w idiopatycznym PAH, PAH związanym z chorobami tkanki łącznej, a u młodzieży dodatkowo w PAH o podłożu rodzinnym oraz związanym ze skorygowanymi wadami wrodzonymi serca. Diagnostyka powinna obejmować cewnikowanie prawego serca, echokardiografię i badania obrazowe, a leczenie inicjować i monitorować lekarz doświadczony w terapii PAH.
cewnikowanie prawego serca, choroba tkanki łącznej, czerwień Allura AC, echokardiografia, idiopatyczne tętnicze nadciśnienie płucne, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, klasa czynnościowa WHO, klasyfikacja czynnościowa WHO, laktoza jednowodna, lecytyna sojowa, leczenie skojarzone, monoterapia, prostacyklina, sildenafil, stymulator rozpuszczalnej cyklazy guanylowej, tadalafil, tętnicze nadciśnienie płucne, tętnicze nadciśnienie płucne związane z chorobami tkanki łącznej, toczeń rumieniowaty układowy, twardzina układowa - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Tadalafil Actavis 10 mg
Tadalafil Actavis, będący selektywnym i odwracalnym inhibitorem fosfodiesterazy typu 5 (PDE5), wykazuje skuteczność w leczeniu zaburzeń erekcji poprzez zwiększenie stężenia cGMP w ciałach jamistych prącia, co prowadzi do relaksacji mięśni gładkich i poprawy ukrwienia. W badaniach klinicznych z udziałem 1054 pacjentów wykazano, że tadalafil poprawia funkcję erekcyjną i zdolność do odbycia stosunku seksualnego nawet do 36 godzin po podaniu, z początkiem działania już po 16 minutach. Lek charakteryzuje się wysoką selektywnością wobec PDE5 (>10 000 razy silniejsze działanie niż na PDE1, PDE2, PDE3, PDE4 oraz PDE7-PDE10) oraz korzystnym profilem bezpieczeństwa kardiologicznego i wzrokowego, z minimalnym wpływem na ciśnienie tętnicze (maksymalne zmniejszenie ciśnienia skurczowego/rozkurczowego do 1,6/0,8 mm Hg w pozycji leżącej i 0,2/4,6 mm Hg w pozycji stojącej) oraz rzadkimi przypadkami zaburzeń widzenia barw (<0,1%).
ciało jamiste prącia, ciśnienie skurczowe i rozkurczowe, cykliczny guanozynomonofosforan, dystrofia mięśniowa Duchenne’a, działanie niepożądane, erekcja, fosfodiesteraza typu 5, hormon folikulotropowy, inhibitor fosfodiesterazy, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, kortykosteroid, kurczliwość mięśnia sercowego, mięśnie gładkie ciał jamistych, morfologia plemników, parametr hemodynamiczny, płytka krwi, relaksacja mięśni gładkich, siatkówka, spermatogeneza, stymulacja seksualna, tadalafil, test 6-minutowego marszu, Test Farnswortha-Munsella, tlenek azotu, uszkodzenie rdzenia kręgowego, zaburzenie erekcji - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Lekap
Przed rozpoczęciem terapii syldenafilem (Lekap) konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu i badania przedmiotowego w celu właściwej diagnozy zaburzeń erekcji oraz oceny stanu układu sercowo-naczyniowego pacjenta. Syldenafil, jako wazodylatator, może powodować przejściowe obniżenie ciśnienia tętniczego, co wymaga ostrożności u pacjentów z zaburzeniami odpływu krwi z lewej komory (np. zwężenie zastawki aorty, kardiomiopatia przerostowa) oraz zespołem atrofii wielonarządowej. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest stosowanie azotanów ze względu na ryzyko ciężkiego niedociśnienia. Po wprowadzeniu leku odnotowano incydenty sercowo-naczyniowe, takie jak zawał mięśnia sercowego, niestabilna dławica, nagła śmierć sercowa, zaburzenia rytmu komorowego, krwotok mózgowo-naczyniowy, przemijający napad niedokrwienny, nadciśnienie i niedociśnienie tętnicze, głównie u pacjentów z istniejącymi czynnikami ryzyka.
anatomiczna deformacja prącia, autonomiczny układ nerwowy, białaczka, choroba Peyroniego, ciśnienie tętnicze krwi, cytrynian syldenafilu, czynna choroba wrzodowa, działanie hipotensyjne azotanów, działanie wazodylatacyjne, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, kardiomiopatia przerostowa, komorowe zaburzenia rytmu, krwotok mózgowo-naczyniowy, laktoza jednowodna, lek α-adrenolityczny, nadciśnienie tętnicze, nagła śmierć sercowa, niedobór laktazy, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, niestabilna dławica piersiowa, nietolerancja galaktozy, priapizm, przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, przemijający napad niedokrwienny, szpiczak mnogi, tętnicze nadciśnienie płucne, zaburzenie erekcji, zaburzenie krzepnięcia, zaburzenie odpływu krwi z lewej komory, zawał mięśnia sercowego, zespół atrofii wielonarządowej, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie zastawki aorty, zwłóknienie ciał jamistych - Leksykon leków
Interakcje leku – Mono Mack Depot 100 mg
Izosorbidu monoazotan, substancja czynna produktu Mono Mack Depot, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania z inhibitorami fosfodiesterazy typu 5 (PDE-5), takimi jak syldenafil, wardenafil i tadalafil, ze względu na ryzyko zagrażającego życiu spadku ciśnienia tętniczego. Podobnie przeciwwskazane jest łączenie z stymulatorami rozpuszczalnej cyklazy guanylanowej (np. riocyguat). Współistniejące stosowanie izosorbidu monoazotanu z lekami o działaniu wazodylatacyjnym, w tym inhibitorami ACE (np. ramipril, perindopril), beta-adrenolitykami, antagonistami kanału wapniowego (np. amlodypina, nifedypina), lekami moczopędnymi, neuroleptykami oraz trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, może prowadzić do addytywnego nasilenia efektu hipotensyjnego, co wymaga monitorowania ciśnienia tętniczego i ewentualnej korekty dawkowania. Interakcja z dihydroergotaminą może skutkować paradoksalnym wzrostem ciśnienia tętniczego poprzez wzrost stężenia dihydroergotaminy i nasilenie jej działania presyjnego.
antagonista kanału wapniowego, beta-adrenolityk, dihydroergotamina, donor tlenku azotu, działanie presyjne, efekt hipotensyjny, gospodarka wodno-elektrolitowa, hipotensja, hipowolemii, inhibitor ACE, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, izosorbidu monoazotan, lek moczopędny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek rozszerzający naczynia krwionośne, lek wazodylatacyjny, nadciśnienie płucne, neuroleptyk, omdlenie ortostatyczne, stymulator rozpuszczalnej cyklazy guanylanowej, szlak NO/cGMP, tachykardia odruchowa, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, właściwość wazodylatacyjna - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Adalift 2,5 mg
Tadalafil, substancja czynna leku Adalift 2,5 mg, jest inhibitorem fosfodiesterazy typu 5 (PDE5) stosowanym w terapii zaburzeń erekcji. Przed rozpoczęciem terapii konieczna jest szczegółowa ocena przeciwwskazań, w tym nadwrażliwości na tadalafil lub substancje pomocnicze, zwłaszcza laktozę jednowodną (38,54 mg/tabletkę). Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest jednoczesne stosowanie azotanów, ze względu na ryzyko znacznego, potencjalnie niebezpiecznego spadku ciśnienia tętniczego wynikającego z synergistycznego działania na szlak tlenek azotu/cGMP. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z chorobami serca, u których aktywność seksualna jest niewskazana, w tym po zawale mięśnia sercowego w ciągu ostatnich 90 dni, z niestabilną dławicą piersiową, niewydolnością serca klasy II lub wyższej wg NYHA, niekontrolowanymi zaburzeniami rytmu serca, niedociśnieniem (<90/50 mm Hg) lub niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym oraz po udarze mózgu w ciągu ostatnich 6 miesięcy.
azotany organiczne, choroba niedokrwienna serca, choroba serca, choroba układu sercowo-naczyniowego, cyklaza guanylowa, działanie hipotensyjne, incydent naczyniowo-mózgowy, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, klasyfikacja NYHA, laktoza jednowodna, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, NAION, neuropatia niedokrwienna nerwu wzrokowego, niedociśnienie, niedociśnienie tętnicze, niestabilna dławica piersiowa, nietolerancja laktozy, niewydolność serca, spadek ciśnienia tętniczego, tadalafil, udar mózgu, zaburzenie erekcji, zaburzenie rytmu serca, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Interakcje leku – Molsidomina WZF 4 mg
Molsydomina, stosowana w dawkach 2 mg i 4 mg, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne, które mogą znacząco wpływać na bezpieczeństwo terapii. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania molsydominy z inhibitorami PDE5 (sildenafil, tadalafil, wardenafil) oraz stymulatorami rozpuszczalnej cyklazy guanylowej (sGC), ze względu na ryzyko ciężkiego niedociśnienia tętniczego. Ponadto, współpodawanie molsydominy z iloprostem wymaga regularnego monitorowania obrazu krwi i agregacji płytek, gdyż może prowadzić do znacznego zahamowania agregacji płytek krwi. Interakcje z lekami rozszerzającymi naczynia krwionośne, beta-adrenolitykami, antagonistami wapnia oraz innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi mogą nasilać działanie hipotensyjne molsydominy, co wymaga monitorowania ciśnienia tętniczego i ewentualnej modyfikacji dawkowania.
agregacja płytek krwi, alkaloid sporyszu, antagonista wapnia, azotany organiczne, ciśnienie tętnicze krwi, działanie hipotensyjne, farmakolog kliniczny, farmakoterapia, iloprost, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, inhibitor PDE5, interakcja farmakodynamiczna, interakcja lekowa, lek beta-adrenolityczny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek rozszerzający naczynia krwionośne, molsydomina, niedociśnienie tętnicze, obraz krwi, omdlenie, sildenafil, stymulator rozpuszczalnej cyklazy guanylowej, tadalafil, tlenek azotu, wardenafil, zawroty głowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Sidarso 8 mg
Sylodosyna jest metabolizowana głównie przez CYP3A4, dehydrogenazę alkoholową oraz UGT2B7, a także jest substratem glikoproteiny P, co czyni ją podatną na istotne interakcje farmakokinetyczne. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol (400 mg), itrakonazol, rytonawir i cyklosporyna, powodują znaczące zwiększenie maksymalnego stężenia sylodosyny (Cmax wzrost 3,7-krotny) oraz ekspozycji ogólnoustrojowej (AUC wzrost 3,1-krotny), co wyklucza ich jednoczesne stosowanie. Umiarkowane inhibitory CYP3A4, np. diltiazem, zwiększają AUC sylodosyny o około 30% bez wpływu na Cmax i okres półtrwania, co nie wymaga modyfikacji dawkowania. Równoczesne stosowanie sylodosyny z innymi antagonistami receptorów α-adrenergicznych jest niewskazane ze względu na brak danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo oraz ryzyko nasilenia działań hipotensyjnych. W badaniach klinicznych nie stwierdzono istotnych interakcji farmakokinetycznych z digoksyną, substratem glikoproteiny P, co eliminuje konieczność zmiany dawki tego leku.
alfa-adrenolityk, alfuzosyna, antagonista receptora α-adrenergicznego, antagonista wapnia, beta-adrenolityk, cyklosporyna, dehydrogenaza alkoholowa, digoksyna, diltiazem, doksazosyna, działanie hipotensyjne, fenytoina, glikoproteina p, hipotensja ortostatyczna, induktor CYP3A4, inhibitor ACE, inhibitor CYP3A4, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, inhibitor PDE-5, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, itrakonazol, izoenzym CYP3A4, karbamazepina, ketokonazol, lek moczopędny, lek przeciwnadciśnieniowy, niedociśnienie ortostatyczne, ryfampicyna, rytonawir, syldenafil, sylodosyna, tadalafil, tamsulosyna, UGT2B7, układ renina-angiotensyna - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Apo-Doxan 2
Podczas stosowania doksazosyny (Apo-Doxan) należy zwrócić szczególną uwagę na ryzyko niedociśnienia ortostatycznego, zwłaszcza w początkowym okresie terapii, objawiającego się zawrotami głowy, osłabieniem, a w rzadkich przypadkach omdleniami. Zaleca się monitorowanie ciśnienia tętniczego oraz edukację pacjentów w zakresie unikania sytuacji zwiększających ryzyko urazów. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z ciężkimi schorzeniami kardiologicznymi, takimi jak obrzęk płuc z powodu zwężenia aorty lub zastawki dwudzielnej, niewydolność serca z wysoką pojemnością wyrzutową, prawokomorowa niewydolność serca wywołana zatorami płucnymi lub wysiękiem osierdziowym oraz lewokomorowa niewydolność serca z niskim ciśnieniem napełniania. U chorych z ciężką chorobą wieńcową gwałtowne obniżenie ciśnienia tętniczego może nasilać dolegliwości dławicowe. Ponadto, ze względu na metabolizm wątrobowy, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby.
alfa-adrenolityk, BPH, choroba wieńcowa, ciężka niewydolność wątroby, ciśnienie tętnicze, doksazosyna, dolegliwość dławicowa, działanie alfa-adrenolityczne, galaktozemia, IFIS, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, łagodny rozrost gruczołu krokowego, lewokomorowa niewydolność serca, niedociśnienie ortostatyczne, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk płuc, omdlenie, operacja zaćmy, prawokomorowa niewydolność serca, priapizm, rak gruczołu krokowego, syldenafil, tadalafil, wardenafil, wysięk osierdziowy, zaburzenie czynności wątroby, zator płucny, zawroty głowy, zespół małej źrenicy, zespół wiotkiej tęczówki, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie aorty, zwężenie zastawki dwudzielnej - Leksykon leków
Przedawkowanie – Sildenafil Ranbaxy 100 mg
Przedawkowanie syldenafilu prowadzi do nasilenia i zwiększenia częstości działań niepożądanych, które są jakościowo podobne do tych obserwowanych przy dawkach terapeutycznych, jednak bez poprawy skuteczności terapeutycznej powyżej dawki 200 mg. Badania kliniczne wykazały, że dawki do 800 mg powodują istotne nasilenie objawów takich jak bóle głowy, uderzenia gorąca, zawroty głowy, niestrawność, zatkany nos oraz zaburzenia widzenia, zwłaszcza przy dawkach ≥800 mg. Syldenafil charakteryzuje się wysokim wiązaniem z białkami osocza i nie jest eliminowany przez nerki, co wyklucza skuteczność hemodializy w przyspieszeniu eliminacji leku. Przedawkowanie może również potęgować działanie leków rozszerzających naczynia, zwłaszcza azotanów, zwiększając ryzyko poważnych powikłań sercowo-naczyniowych.
azotan, badanie kliniczne, ból głowy, dyskomfort w nadbrzuszu, działanie niepożądane, eliminacja pozaustrojowa, farmakokinetyka syldenafilu, hemodializa, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, klirens leku, leczenie objawowe, lek rozszerzający naczynia, monitorowanie funkcji życiowych, niedrożność nosa, niestrawność, obrzęk błony śluzowej nosa, postępowanie terapeutyczne, przedawkowanie syldenafilu, uderzenie gorąca, wiązanie z białkami osocza, wydalanie nerkowe, zaburzenie rozróżniania kolorów, zaburzenie widzenia, zawrót głowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Tadulan 20 mg
Tadalafil 20 mg (Tadulan) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym 232,6 mg laktozy jednowodnej i 2,2 mg sodu na tabletkę, co ma znaczenie u osób z nietolerancją laktozy lub na diecie niskosodowej. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują jednoczesne stosowanie z organicznymi azotanami oraz lekami pobudzającymi cyklazę guanylową (np. riocyguat) ze względu na ryzyko ciężkiego niedociśnienia tętniczego. Ponadto, tadalafil jest przeciwwskazany u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego, u których aktywność seksualna jest niewskazana, w tym po zawale mięśnia sercowego w ciągu ostatnich 90 dni, niestabilnej dławicy piersiowej, niewydolności serca klasy II lub wyższej wg NYHA, niekontrolowanych zaburzeniach rytmu, niedociśnieniu (<90/50 mm Hg), niekontrolowanym nadciśnieniu oraz po udarze mózgu w ciągu ostatnich 6 miesięcy. Przeciwwskazaniem jest także utrata wzroku w jednym oku z powodu nietętniczej przedniej niedokrwiennej neuropatii nerwu wzrokowego (NAION).
azotany organiczne, czynnik ryzyka sercowo-naczyniowego, dieta niskosodowa, donor tlenku azotu, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, klasyfikacja NYHA, laktoza jednowodna, lek pobudzający cyklazę guanylową, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na tadalafil, NAION, niedociśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze objawowe, niestabilna dławica piersiowa, nietętnicza przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, nietolerancja laktozy, niewydolność serca, powikłanie sercowo-naczyniowe, riocyguat, spadek ciśnienia tętniczego, szlak tlenek azotu/cGMP, tabletka powlekana, tadalafil, udar mózgu, zaburzenie erekcji, zaburzenie rytmu serca, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Permen Med Forte 50 mg
Permen Med Forte to lek zawierający 50 mg syldenafilu w postaci cytrynianu, stosowany w terapii zaburzeń erekcji u dorosłych mężczyzn. Zaburzenia te definiuje się jako niemożność uzyskania lub utrzymania wzwodu prącia umożliwiającego satysfakcjonujący stosunek płciowy. Preparat występuje w formie niebieskich, okrągłych tabletek powlekanych o średnicy około 9,2 mm, z oznaczeniami „50” po jednej stronie oraz „H” i „J” z linią podziału po drugiej. Syldenafil działa poprzez zwiększenie przepływu krwi do ciał jamistych prącia w odpowiedzi na stymulację seksualną, co jest warunkiem koniecznym do uzyskania efektu terapeutycznego.
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Doxanorm
Stosowanie doksazosyny, leku o właściwościach alfa-adrenolitycznych, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko niedociśnienia ortostatycznego, zwłaszcza w początkowym okresie terapii, objawiającego się zawrotami głowy, osłabieniem i potencjalnie omdleniami. Zaleca się monitorowanie ciśnienia tętniczego oraz edukację pacjenta w zakresie unikania sytuacji sprzyjających urazom. U pacjentów z ciężkimi chorobami serca, takimi jak obrzęk płuc z powodu zwężenia aorty lub zastawki dwudzielnej, niewydolność serca o wysokiej pojemności wyrzutowej, prawokomorowa niewydolność serca czy lewokomorowa niewydolność z niskim ciśnieniem napełniania, stosowanie doksazosyny wymaga szczególnej uwagi. Ponadto, u chorych z ciężką chorobą wieńcową szybkie obniżenie ciśnienia tętniczego może nasilać dusznicę bolesną. Lek metabolizowany jest w wątrobie, dlatego u pacjentów z niewydolnością wątroby należy zachować ostrożność, a w przypadku ciężkiej niewydolności wątroby jego stosowanie jest przeciwwskazane.
brak laktazy, choroba wieńcowa serca, ciśnienie tętnicze, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, łagodny rozrost gruczołu krokowego, lewokomorowa niewydolność serca, mezylan doksazosyny, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk płuc, omdlenie, prawokomorowa niewydolność serca, priapizm, przedłużona erekcja, rak gruczołu krokowego, śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki, syldenafil, tadalafil, wardenafil, właściwości alfa-adrenolityczne, wysięk osierdziowy, zaburzenie czynności wątroby, zator płucny, zwężenie aorty, zwężenie zastawki dwudzielnej - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sildenafil Dr. Max 25 mg
Sildenafil Dr. Max w dawce 25 mg, dostępny w formie tabletek powlekanych, jest wskazany do leczenia zaburzeń erekcji u dorosłych mężczyzn. Zaburzenia te definiuje się jako niemożność uzyskania lub utrzymania erekcji wystarczającej do odbycia satysfakcjonującego stosunku płciowego. Lek należy przyjmować na 30-60 minut przed planowaną aktywnością seksualną, przy czym skuteczność preparatu zależy od obecności stymulacji seksualnej. Tabletki mają charakterystyczne oznaczenia „HJ” i „25”, a linia podziału służy jedynie ułatwieniu połknięcia, nie zaś do dzielenia dawki. W przypadku braku efektu terapeutycznego dawki 25 mg, możliwe jest zwiększenie dawki zgodnie z zaleceniami lekarza.
badanie fizykalne, charakterystyka produktu leczniczego, choroba współistniejąca, cytrynian syldenafilu, czynnik naczyniowy, czynnik psychogenny, erekcja prącia, etiologia zaburzeń erekcji, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, stosunek płciowy, stymulacja seksualna, syldenafil, tabletka powlekana, zaburzenie erekcji - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Cardura
Doksazosyna, lek alfa-adrenolityczny stosowany m.in. w leczeniu nadciśnienia tętniczego i łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH), wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko niedociśnienia ortostatycznego, zwłaszcza na początku terapii. Objawy takie jak zawroty głowy, osłabienie czy omdlenia mogą wystąpić w wyniku gwałtownego rozszerzenia naczyń. Zaleca się regularne monitorowanie ciśnienia tętniczego, stopniowe dostosowywanie dawki oraz edukację pacjenta w zakresie unikania sytuacji sprzyjających urazom. U pacjentów z ciężkimi chorobami serca (np. obrzęk płuc z powodu zwężenia aorty, niewydolność serca z wysoką pojemnością wyrzutową, prawokomorowa niewydolność serca, lewokomorowa niewydolność z niskim ciśnieniem napełniania) konieczne jest szczególne monitorowanie ze względu na ryzyko pogorszenia hemodynamiki. Doksazosyna jest metabolizowana w wątrobie, dlatego u pacjentów z niewydolnością wątroby (zwłaszcza ciężką) stosowanie leku jest przeciwwskazane lub wymaga ścisłej kontroli klinicznej.
ciężka choroba serca, ciężka choroba wieńcowa, ciężka niewydolność wątroby, ciśnienie tętnicze, doksazosyna, dolegliwości dławicowe, dysfunkcja, galaktozemia, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, inhibitor PDE-5, łagodny rozrost gruczołu krokowego, lek alfa-adrenolityczny, lek rozszerzający naczynia, lewokomorowa niewydolność serca, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk płuc, omdlenie, prawokomorowa niewydolność serca, priapizm, przedłużona erekcja, rak gruczołu krokowego, śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki, usunięcie zaćmy, wysięk osierdziowy, zaburzenie czynności wątroby, zator płucny, zespół małej źrenicy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie aorty, zwężenie zastawki dwudzielnej - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Tadaxin
Przed rozpoczęciem terapii produktem Tadaxin (tadalafil 5 mg) konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu chorobowego oraz badania fizykalnego w celu potwierdzenia diagnozy zaburzeń erekcji lub łagodnego rozrostu gruczołu krokowego, a także wykluczenia przeciwwskazań, w tym raka prostaty. Szczególną uwagę należy zwrócić na ocenę układu sercowo-naczyniowego ze względu na ryzyko kardiologiczne związane z aktywnością seksualną oraz potencjalne interakcje z lekami hipotensyjnymi, zwłaszcza azotanami i lekami blokującymi receptory α1-adrenergiczne (np. doksazosyną). Tadalafil może powodować łagodne, przemijające obniżenie ciśnienia tętniczego, co wymaga dostosowania terapii przeciwnadciśnieniowej. U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek lub wątroby (klasa C Child-Pugh) stosowanie tadalafilu jest ograniczone ze względu na zwiększoną ekspozycję leku i brak danych klinicznych.
antybiotyk makrolidowy, białaczka, ból w klatce piersiowej, centralna surowicza chorioretinopatia, choroba Peyroniego, ciężka niewydolność wątroby, ciężkie zaburzenie czynności nerek, częstoskurcz, doksazosyna, erytromycyna, inhibitor enzymu CYP3A4, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, itrakonazol, ketokonazol, kołatanie serca, komorowe zaburzenia rytmu serca, łagodny rozrost gruczołu krokowego, lek blokujący receptory α1-adrenergiczne, lek przeciwgrzybiczy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwwirusowy, nagła śmierć sercowa, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, niestabilna dławica piersiowa, nietolerancja galaktozy, obniżenie ciśnienia tętniczego, priapizm, przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, przemijający napad niedokrwienny, radykalna prostatektomia, rak gruczołu krokowego, rozszerzenie naczyń krwionośnych, rytonawir, sakwinawir, skala Childa-Pugha, szpiczak mnogi, tadalafil, udar, wrodzony brak laktazy, zaburzenie erekcji, zaburzenie widzenia, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg etanolowy gęsty z owoców palmy sabal – Interakcje
Wyciąg etanolowy gęsty z owoców palmy sabal (Sabalis serrulatae fructus extractum spissum) w dawce 320 mg, stosowany w preparacie Sterko, nie wykazuje udokumentowanych interakcji farmakologicznych z innymi lekami. Na podstawie dostępnych danych klinicznych brak jest istotnych klinicznie interakcji z grupami leków takimi jak inhibitory 5-alfa-reduktazy (finasteryd, dutasteryd), alfa-blokery (tamsulosyna, alfuzosyna, doksazosyna), NLPZ, leki przeciwkrzepliwe, moczopędne, hipotensyjne, hormonalne (testosteron i pochodne), inhibitory fosfodiesterazy typu 5 (sildenafil, tadalafil) oraz inne produkty roślinne o działaniu urologicznym. Preparat zawiera śladowe ilości alkoholu etylowego, nie wykazujące działania farmakologicznego ani interakcji, jednak brak jest dedykowanych badań oceniających bezpieczeństwo jednoczesnego stosowania z alkoholem. Dodatkowo, obecność lecytyny sojowej (E 322) wymaga uwagi u pacjentów z nadwrażliwością na soję.
alfa-bloker, alfuzosyna, alkohol etylowy, doksazosyna, dutasteryd, ekstrahent, ekstrakt z owoców palmy sabal, finasteryd, inhibitor 5-alfa-reduktazy, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, interakcja farmakologiczna, interakcja lekowa, lecytyna sojowa, lek hipotensyjny, lek moczopędny, lek przeciwkrzepliwy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzapalny, nadwrażliwość na soję, niesteroidowy lek przeciwzapalny, politerapia, sildenafil, tadalafil, tamsulosyna, wyciąg z palmy sabal - Leksykon leków
Skład i postać leku – Quator 2,5 mg
Produkt leczniczy Quator zawiera tadalafil w dawkach 2,5 mg, 5 mg, 10 mg oraz 20 mg i jest stosowany w terapii zaburzeń erekcji oraz łagodnych objawów rozrostu gruczołu krokowego. Każda tabletka powlekana zawiera laktozę jednowodną w ilościach proporcjonalnych do dawki: odpowiednio 41,9 mg (2,5 mg), 83,8 mg (5 mg), 167,7 mg (10 mg) oraz 335,4 mg (20 mg), co wymaga ostrożności u pacjentów z nietolerancją laktozy. Substancje pomocnicze obejmują m.in. sodu laurylosiarczan, powidon K-12, krospowidon typ B oraz sodu stearylofumaran, a otoczka tabletek zawiera alkohol poliwinylowy, makrogol 3350, tytanu dwutlenek (E171), talk oraz żelaza tlenek żółty (E172). Tabletki różnią się kształtem i rozmiarem w zależności od dawki, co ułatwia identyfikację i dawkowanie.
alkohol poliwinylowy, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, krospowidon, laktoza jednowodna, makrogol, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, powidon, rozrost gruczołu krokowego, sodu laurylosiarczan, sodu stearylofumaran, środek przeciwzbrylający, środek rozsadzający, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, tadalafil, tytanu dwutlenek, zaburzenie erekcji, żelaza tlenek - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Gerocilan 10 mg
Gerocilan, zawierający 10 mg tadalafilu, jest selektywnym, odwracalnym inhibitorem fosfodiesterazy typu 5 (PDE5), stosowanym w leczeniu zaburzeń erekcji. Mechanizm działania polega na zwiększeniu stężenia cGMP w ciałach jamistych prącia po stymulacji seksualnej, co prowadzi do relaksacji mięśni gładkich i poprawy ukrwienia prącia. Tadalafil wykazuje wysoką selektywność wobec PDE5, działając >10 000 razy silniej niż na PDE1, PDE2, PDE3, PDE4 oraz enzymy PDE7-PDE10, a także około 700 razy silniej niż na PDE6, co minimalizuje ryzyko działań niepożądanych, w tym zaburzeń widzenia. W badaniach klinicznych z udziałem 1054 pacjentów wykazano, że lek zaczyna działać już po 16 minutach, a efekt utrzymuje się do 36 godzin. Tadalafil nie powoduje istotnych zmian hemodynamicznych ani częstości akcji serca, co potwierdza jego bezpieczeństwo kardiologiczne.
badanie kliniczne, ciała jamiste prącia, ciśnienie tętnicze, cykliczny guanozynomonofosforan, częstość akcji serca, dystrofia mięśniowa Duchenne’a, hormon folikulotropowy, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, inhibitor selektywny, kortykosteroid, parametry hemodynamiczne, populacja pediatryczna, profil bezpieczeństwa, relaksacja mięśni gładkich, spermatogeneza, stymulacja seksualna, test 6-minutowego marszu, tlenek azotu, uszkodzenie rdzenia kręgowego, zaburzenia widzenia, zaburzenie erekcji - Leksykon substancji czynnych
Sildenafil – Przeciwwskazania stosowania
Sildenafil, substancja czynna preparatu Silcontrol FC, posiada szereg bezwzględnych przeciwwskazań, które należy rygorystycznie przestrzegać w praktyce klinicznej. Przede wszystkim nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na sildenafil lub substancje pomocnicze, a także u osób przyjmujących jednocześnie azotany (np. azotan amylu) lub leki pobudzające cyklazę guanylową (np. riocyguat) ze względu na ryzyko ciężkiego niedociśnienia tętniczego. Ponadto, przeciwwskazaniem jest utrata wzroku w jednym oku z powodu nietętniczej przedniej niedokrwiennej neuropatii nerwu wzrokowego (NAION). Nie zaleca się stosowania sildenafilu u pacjentów z ciężkimi schorzeniami układu sercowo-naczyniowego, takimi jak niestabilna dławica piersiowa czy ciężka niewydolność serca, ze względu na ryzyko powikłań związanych z obciążeniem układu krążenia podczas aktywności seksualnej.
azotan amylu, ciężka niewydolność serca, ciężka niewydolność wątroby, crowded disc, cukrzyca, cykliczny guanozynomonofosforan, dławica piersiowa, hiperlipidemia, hipotonia, inhibitor CYP3A4, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, lek pobudzający cyklazę guanylową, lek uwalniający tlenek azotu, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na substancję czynną, NAION, niedociśnienie tętnicze, niekontrolowane nadciśnienie tętnicze, niestabilna dławica piersiowa, nietętnicza przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, retinitis pigmentosa, riocyguat, sildenafil, tlenek azotu, udar mózgu, zaburzenia rytmu serca, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Tadalafil Belupo 20 mg
Tadalafil Belupo w dawce 20 mg, dostępny w postaci żółtych, dwuwypukłych tabletek powlekanych o wymiarach 13,5 mm x 6,6 mm, jest inhibitorem fosfodiesterazy typu 5 (PDE5) stosowanym w leczeniu zaburzeń erekcji u dorosłych mężczyzn. Substancją czynną jest tadalafil, którego działanie polega na poprawie przepływu krwi do ciał jamistych prącia podczas stymulacji seksualnej, co umożliwia osiągnięcie i utrzymanie erekcji wystarczającej do odbycia stosunku płciowego. Tabletki zawierają 20 mg tadalafilu oraz 312,5 mg laktozy bezwodnej i 2,8 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy. Lek jest przeznaczony wyłącznie dla mężczyzn i nie jest wskazany do stosowania u kobiet.
badanie przedmiotowe, ciała jamiste prącia, farmakodynamika leku, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, laktoza bezwodna, laktoza jednowodna, nietolerancja laktozy, organiczne zaburzenia erekcji, pobudzenie seksualne, popęd seksualny, przepływ krwi, przyczyny psychogenne, stymulacja seksualna, tabletka powlekana, tadalafil, wywiad medyczny, zaburzenia erekcji - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Viavardis 5 mg
Viavardis (wardenafil), jako inhibitor PDE5, posiada liczne przeciwwskazania, które są kluczowe dla bezpieczeństwa terapii zaburzeń erekcji. Bezwzględnie nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub substancje pomocnicze, a także u osób przyjmujących azotany lub donory tlenku azotu ze względu na ryzyko ciężkiego niedociśnienia tętniczego. Przeciwwskazania obejmują także pacjentów z ciężkimi chorobami układu krążenia, takimi jak niestabilna dławica piersiowa, niewydolność serca w stopniu III lub IV wg NYHA, niedawny udar mózgu lub zawał mięśnia sercowego (w ciągu ostatnich 6 miesięcy), oraz niedociśnienie tętnicze z ciśnieniem <90/50 mmHg. Ponadto, Viavardis jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby (klasa C wg Childa-Pugha) oraz schyłkową niewydolnością nerek wymagającą dializ, ze względu na zmienioną farmakokinetykę leku.
azotany, cyklaza guanylowa, donor tlenku azotu, działanie niepożądane, farmakokinetyka, indynawir, inhibitor CYP3A4, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, inhibitor proteazy HIV, interakcja lekowa, itrakonazol, ketokonazol, nadwrażliwość, NAION, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, niestabilna dławica piersiowa, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, reakcja alergiczna, retinitis pigmentosa, riocyguat, rytonawir, skala Childa-Pugha, spadek ciśnienia tętniczego, udar mózgu, wardenafil, zaburzenia erekcji, zawał mięśnia sercowego, zwyrodnienie siatkówki - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Apo-Doxan 1
Doksazosyna, jako lek alfa-adrenolityczny, wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania, zwłaszcza w początkowym okresie terapii, ze względu na ryzyko niedociśnienia ortostatycznego objawiającego się zawrotami głowy, osłabieniem, a nawet omdleniami. Monitorowanie ciśnienia tętniczego jest kluczowe, szczególnie u pacjentów z ciężkimi chorobami serca, takimi jak obrzęk płuc z powodu zwężenia aorty lub zastawki dwudzielnej, niewydolność serca z wysoką pojemnością wyrzutową, prawokomorowa niewydolność serca czy lewokomorowa niewydolność z niskim ciśnieniem napełniania. U pacjentów z ciężką chorobą wieńcową szybkie obniżenie ciśnienia może nasilić dolegliwości dławicowe. Doksazosyna jest metabolizowana w wątrobie, dlatego jej stosowanie u chorych z ciężką niewydolnością wątroby jest przeciwwskazane. W przypadku jednoczesnego stosowania z inhibitorami PDE-5 (syldenafil, tadalafil, wardenafil) istnieje ryzyko objawowego niedociśnienia tętniczego, co wymaga zachowania odstępu co najmniej 6 godzin i stosowania najniższych dawek początkowych inhibitorów PDE-5.
ciężka choroba serca, dolegliwości dławicowe, galaktozemia, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, inhibitor PDE-5, łagodny rozrost gruczołu krokowego, lek alfa-adrenolityczny, lewokomorowa niewydolność serca, mezylan doksazosyny, niedociśnienie ortostatyczne, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk płuc, omdlenie, operacja usunięcia zaćmy, prawokomorowa niewydolność serca, priapizm, przedłużona erekcja, rak gruczołu krokowego, śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki, substancja naczyniorozszerzająca, wysięk osierdziowy, zaburzenia czynności wątroby, zator płucny, zawroty głowy, zespół małej źrenicy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie aorty, zwężenie zastawki dwudzielnej - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Lekap
Przed rozpoczęciem terapii produktem Lekap zawierającym syldenafil, konieczne jest przeprowadzenie szczegółowej oceny klinicznej pacjenta, w tym badania podmiotowego i przedmiotowego, ze szczególnym uwzględnieniem stanu układu sercowo-naczyniowego. Syldenafil, jako inhibitor PDE5 i wazodylatator, może powodować przejściowe obniżenie ciśnienia tętniczego, co wymaga ostrożności u pacjentów z zaburzeniami odpływu krwi z lewej komory (np. zwężenie zastawki aorty), kardiomiopatią przerostową z zawężeniem drogi odpływu oraz zespołem atrofii wielonarządowej. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie syldenafilu z azotanami ze względu na ryzyko znacznej hipotensji. Po wprowadzeniu leku na rynek zgłaszano poważne zdarzenia sercowo-naczyniowe, takie jak zawał mięśnia sercowego, niestabilna dławica piersiowa, nagła śmierć sercowa, komorowe zaburzenia rytmu, krwotok mózgowo-naczyniowy, przemijający napad niedokrwienny, nadciśnienie i niedociśnienie, głównie u pacjentów z istniejącymi czynnikami ryzyka i często w kontekście aktywności seksualnej.
anatomiczna deformacja prącia, azotan, białaczka, choroba Peyroniego, czynna choroba wrzodowa, działanie wazodylatacyjne, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, kardiomiopatia przerostowa, krwotok mózgowo-naczyniowy, lek α-adrenolityczny, niedobór laktazy, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, niestabilna dławica piersiowa, nietolerancja galaktozy, nitroprusydek sodu, priapizm, przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, przemijający napad niedokrwienny, środek rozszerzający naczynia, syldenafil, szpiczak mnogi, tętnicze nadciśnienie płucne, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie erekcji, zaburzenie krzepnięcia, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon substancji czynnych
Alfuzosyna – Interakcje
Alfuzosyna, jako selektywny antagonista receptorów α1-adrenergicznych, wykazuje istotne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne z wieloma lekami, co może prowadzić do nasilenia efektów hipotensyjnych i zwiększenia ryzyka działań niepożądanych. Bezwzględnie przeciwwskazane jest łączenie alfuzosyny z innymi α1-adrenolitykami ze względu na ryzyko ciężkiego niedociśnienia tętniczego i zapaści krążeniowej. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, itrakonazol, klarytromycyna czy inhibitory proteazy HIV, powodują znaczący wzrost stężenia alfuzosyny (Cmax wzrasta 2,1-2,3-krotnie, a AUC 2,5-3,2-krotnie), co zwiększa ryzyko działań niepożądanych i jest wskazaniem do unikania jednoczesnego stosowania. Ponadto, należy zachować ostrożność przy łączeniu alfuzosyny z inhibitorami fosfodiesterazy typu 5 (syldenafil, tadalafil, wardenafil), lekami przeciwnadciśnieniowymi, azotanami oraz dapoksetyną, ze względu na potencjalne sumowanie efektu hipotensyjnego i konieczność monitorowania pacjenta.
antybiotyk makrolidowy, beta-adrenolityk, działanie przeciwzakrzepowe, działanie wazodylatacyjne, farmakokinetyka alfuzosyny, inhibitor CYP3A4, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, inhibitor proteazy HIV, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lek przeciwnadciśnieniowy, niedociśnienie, niedociśnienie tętnicze, omdlenie ortostatyczne, receptor alfa1-adrenergiczny, stabilność hemodynamiczna, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie hemodynamiczne, zapaść krążeniowa, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Silandyl 50 mg
Przedawkowanie syldenafilu, substancji czynnej leku Silandyl, prowadzi do nasilenia i zwiększenia częstości działań niepożądanych, które pojawiają się już przy dawce ≥ 200 mg, bez wzrostu skuteczności terapeutycznej. Objawy przedawkowania obejmują silne bóle głowy, nagłe zaczerwienienie twarzy i szyi, nasilone zawroty głowy, dolegliwości dyspeptyczne, przekrwienie błony śluzowej nosa oraz zaburzenia widzenia, w tym widzenie w niebieskiej poświacie i zwiększoną wrażliwość na światło. Badania kliniczne wykazały, że dawki jednorazowe do 800 mg powodują podobny profil działań niepożądanych jak dawki terapeutyczne, jednak z większą częstością i nasileniem objawów.
azotan, białko osocza, ból głowy, ciśnienie tętnicze, cytrynian syldenafilu, dializoterapia, dyspepsja, działanie hipotensyjne, działanie niepożądane, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, klirens leku, lamelka ulegająca rozpadowi, leczenie podtrzymujące, naczynie krwionośne, przekrwienie błony śluzowej nosa, syldenafil, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie hemodynamiczne, zaburzenie widzenia, zawrót głowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Tadalafil Sandoz
Przed rozpoczęciem terapii produktem leczniczym Tadalafil Sandoz u pacjentów z zaburzeniami erekcji konieczne jest przeprowadzenie szczegółowej oceny stanu zdrowia, ze szczególnym uwzględnieniem układu sercowo-naczyniowego, ze względu na ryzyko wystąpienia poważnych działań niepożądanych, takich jak zawał mięśnia sercowego, nagła śmierć sercowa, niestabilna dławica piersiowa, komorowe zaburzenia rytmu serca, udar mózgu czy przemijające napady niedokrwienne (TIA). Tadalafil wykazuje działanie wazodylatacyjne, powodując łagodne i przemijające obniżenie ciśnienia tętniczego, co może nasilać hipotensję w połączeniu z azotanami oraz lekami blokującymi receptory α1-adrenergiczne (np. doksazosyną). U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek nie zaleca się stosowania tadalafilu w schemacie raz na dobę ze względu na zwiększoną ekspozycję (AUC) na lek, a u chorych z ciężką niewydolnością wątroby (klasa C wg Childa-Pugha) decyzja o leczeniu powinna być indywidualnie rozważona.
białaczka, brak laktazy, centralna surowicza chorioretinopatia, choroba Peyroniego, ciężka niewydolność wątroby, ciężkie zaburzenie czynności nerek, dysfunkcja erekcyjna, inhibitor CYP3A4, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, komorowe zaburzenie rytmu, nagła śmierć sercowa, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, niestabilna dławica piersiowa, nietętnicza przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, nietolerancja galaktozy, priapizm, przemijający napad niedokrwienny, radykalna prostatektomia, receptor α1-adrenergiczny, skala Childa-Pugha, szpiczak mnogi, udar mózgu, układ sercowo-naczyniowy, właściwość wazodylatacyjna, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie erekcji, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon chorób i schorzeń
Łagodny przerost gruczołu krokowego – Leczenie
Łagodny przerost gruczołu krokowego (BPH) jest powszechną patologią u mężczyzn powyżej 50. roku życia, charakteryzującą się nienowotworowym powiększeniem prostaty, co prowadzi do objawów dolnych dróg moczowych. W przypadku łagodnych objawów (IPSS ≤7) rekomendowana jest obserwacja z modyfikacją stylu życia, natomiast umiarkowane i ciężkie objawy wymagają leczenia farmakologicznego. Alfa-blokery (np. tamsulosyna, alfuzosyna) działają szybko, poprawiając przepływ moczu, natomiast inhibitory 5-alfa-reduktazy (finasteryd, dutasteryd) zmniejszają objętość prostaty (>30 ml) po 3-6 miesiącach terapii. Terapia skojarzona łączy szybkie działanie alfa-blokerów z długoterminowym efektem inhibitorów 5-ARI, redukując ryzyko progresji choroby i powikłań. Dodatkowo stosuje się inhibitory PDE5 (tadalafil) oraz leki przeciwcholinergiczne i agoniści receptorów beta-3 w wybranych przypadkach.
agonista receptora beta-3, alfa-adrenolityk, alfa-bloker, antagonista receptora muskarynowego, baczna obserwacja, badanie per rectum, dihydrotestosteron, dolne drogi moczowe, dysfunkcja erekcji, embolizacja tętnic prostaty, enukleacja prostaty laserem holmowym, enukleacja prostaty laserem tulowym, inhibitor 5-alfa-reduktazy, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, kamica pęcherza moczowego, kofeina, krwiomocz, łagodny przerost gruczołu krokowego, laser holmowy, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwhistaminowy, mięsień wypieracz pęcherza, mikcja, niewydolność nerek, prostatektomia, przezcewkowa resekcja prostaty, skala IPSS, uchyłek pęcherza, uroflowmetria, wsteczny wytrysk, zaleganie moczu po mikcji, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Tadalafil SUN 5 mg
Tadalafil jest selektywnym, odwracalnym inhibitorem fosfodiesterazy typu 5 (PDE5), co prowadzi do zwiększenia stężenia cGMP w ciałach jamistych prącia i relaksacji mięśni gładkich, umożliwiając erekcję wyłącznie po stymulacji seksualnej. Lek wykazuje wysoką selektywność wobec PDE5, działając >10 000 razy silniej niż na PDE1, PDE2, PDE3, PDE4 oraz enzymy PDE7-PDE10, a około 700 razy silniej niż na PDE6, co minimalizuje ryzyko zaburzeń widzenia barw (częstość <0,1%). W badaniach klinicznych tadalafil nie powodował istotnych zmian ciśnienia tętniczego (maksymalne zmniejszenie skurczowego/rozkurczowego ciśnienia wynosiło 1,6/0,8 mm Hg w pozycji leżącej i 0,2/4,6 mm Hg w pozycji stojącej) ani częstości akcji serca. Wpływ na spermatogenezę był nieistotny klinicznie, bez zmian w ruchliwości, morfologii plemników i stężeniu FSH.
akcja serca, ciało jamiste prącia, ciśnienie tętnicze, cykliczny guanozynomonofosforan, dystrofia mięśniowa Duchenne’a, gruczoł krokowy, hormon folikulotropowy, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, kortykosteroid, kurczliwość mięśnia sercowego, łagodny rozrost gruczołu krokowego, morfologia plemników, naczynie krwionośne, pęcherz moczowy, powinowactwo leku, siatkówka oka, skala IPSS, spermatogeneza, test 6-minutowego marszu, Test Farnswortha-Munsella, tlenek azotu, uszkodzenie rdzenia kręgowego, zaburzenie erekcji, zaburzenie erekcji w cukrzycy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Tadalafil Bluescience 5 mg
Tadalafil jest selektywnym, odwracalnym inhibitorem fosfodiesterazy typu 5 (PDE5), który zwiększa stężenie cGMP w ciałach jamistych prącia, prowadząc do relaksacji mięśni gładkich i poprawy ukrwienia, co umożliwia erekcję po stymulacji seksualnej. Ponadto, tadalafil działa na mięśnie gładkie gruczołu krokowego, pęcherza moczowego oraz naczyń krwionośnych, co tłumaczy jego skuteczność w łagodzeniu objawów łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH). W badaniach klinicznych wykazano wysoką selektywność tadalafilu wobec PDE5 (>10 000 razy silniej niż wobec PDE1, PDE2, PDE3, PDE4, PDE7-PDE10 oraz około 700-krotnie silniej niż wobec PDE6), co przekłada się na korzystny profil bezpieczeństwa, minimalny wpływ na ciśnienie tętnicze (maksymalne zmniejszenie skurczowego/rozkurczowego ciśnienia tętniczego do 1,6/0,8 mm Hg w pozycji leżącej i 0,2/4,6 mm Hg w pozycji stojącej) oraz brak istotnych zaburzeń widzenia barw (poniżej 0,1% zgłoszeń). Długotrwałe stosowanie tadalafilu (dawki 10-20 mg przez 6-9 miesięcy) nie wykazało klinicznie istotnego wpływu na parametry nasienia, takie jak ruchliwość, morfologia plemników czy stężenie FSH, mimo obserwowanego w niektórych badaniach zmniejszenia ilości i stężenia plemników.
badanie in vitro, ciała jamiste prącia, ciśnienie tętnicze krwi, cykliczny guanozynomonofosforan, częstość akcji serca, dystrofia mięśniowa Duchenne’a, enzym siatkówki, fosfodiesteraza, funkcja erekcyjna, gruczoł krokowy, hormon folikulotropowy, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, kortykosteroidy, kurczliwość mięśnia sercowego, kwestionariusz IIEF, łagodny rozrost gruczołu krokowego, mięśnie gładkie, morfologia plemników, naczynia krwionośne, objawy podmiotowe, objawy przedmiotowe, pęcherz moczowy, ruchliwość plemników, siatkówka oka, skala IPSS, spermatogeneza, stężenie plemników, stymulacja seksualna, tadalafil, tamsulozyna, tlenek azotu, uszkodzenie rdzenia kręgowego, zaburzenia erekcji - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Tadilecto
Przed rozpoczęciem terapii produktem Tadilecto, zawierającym tadalafil, konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu oraz badań fizykalnych w celu dokładnej diagnozy zaburzeń erekcji i identyfikacji ich przyczyn, ze szczególnym uwzględnieniem oceny układu sercowo-naczyniowego. Tadalafil wykazuje działanie rozszerzające naczynia krwionośne i powoduje łagodne, przemijające obniżenie ciśnienia tętniczego, co może nasilać hipotensyjne efekty azotanów. Stosowanie tadalafilu u pacjentów po radykalnej prostatektomii nieoszczędzającej nerwów lub po zabiegach miednicy nie ma jednoznacznie potwierdzonej skuteczności. W trakcie terapii odnotowano poważne działania niepożądane ze strony układu krążenia, takie jak zawał mięśnia sercowego, nagła śmierć sercowa, niestabilna dławica piersiowa, komorowe zaburzenia rytmu, udar mózgu oraz przemijające napady niedokrwienne (TIA), szczególnie u pacjentów z istniejącymi czynnikami ryzyka sercowo-naczyniowego.
białaczka, choroba Peyroniego, ciężka niewydolność wątroby, inhibitor CYP3A4, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, inhibitor PDE5, komorowe zaburzenia rytmu serca, laktoza jednowodna, nagła śmierć sercowa, nagła utrata słuchu, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, niestabilna dławica piersiowa, nietolerancja galaktozy, priapizm, przemijający napad niedokrwienny, radykalna prostatektomia, receptor α1-adrenergiczny, skala Childa-Pugha, szpiczak mnogi, tadalafil, udar mózgu, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenia erekcji, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Tadamen MED 20 mg
Tadalafil jest selektywnym, odwracalnym inhibitorem fosfodiesterazy typu 5 (PDE5), co prowadzi do zwiększenia stężenia cGMP w ciałach jamistych prącia i w efekcie do relaksacji mięśni gładkich oraz poprawy ukrwienia, umożliwiając erekcję wyłącznie w obecności stymulacji seksualnej. Wykazuje wysoką selektywność (>10 000 razy) wobec PDE5 w porównaniu z innymi izoenzymami PDE, w tym PDE3 (ważnym dla kurczliwości mięśnia sercowego) oraz PDE6 (obecnym w siatkówce oka), co minimalizuje ryzyko działań niepożądanych kardiologicznych i okulistycznych. W badaniach klinicznych tadalafil nie powodował istotnych zmian ciśnienia tętniczego (maksymalne obniżenie do 1,6/0,8 mmHg w pozycji leżącej i 0,2/4,6 mmHg w pozycji stojącej) ani częstości akcji serca, a zaburzenia widzenia barw występowały rzadko (<0,1%). Długotrwałe stosowanie (6-9 miesięcy) w dawkach 10-20 mg nie wykazało klinicznie istotnego wpływu na parametry nasienia, choć odnotowano niewielkie zmniejszenie liczby i stężenia plemników bez zmian w ruchliwości, morfologii czy poziomie FSH.
Skuteczność tadalafilu w leczeniu zaburzeń erekcji została potwierdzona w 16 badaniach klinicznych obejmujących 3250 mężczyzn z różnym nasileniem i etiologią zaburzeń erekcji, wykazując poprawę u 81% pacjentów (w porównaniu do 35% placebo) oraz 75% skutecznych stosunków seksualnych (vs 32% placebo). Efekt terapeutyczny utrzymywał się niezależnie od stopnia nasilenia dysfunkcji. U pacjentów z uszkodzeniem rdzenia kręgowego tadalafil (10-20 mg) zwiększył odsetek udanych stosunków do 48% (vs 17% placebo). W badaniu u dzieci z dystrofią mięśniową Duchenne’a (331 chłopców, 7-14 lat) tadalafil w dawkach 0,3 i 0,6 mg/kg mc. nie wykazał skuteczności w spowolnieniu utraty zdolności motorycznej (zmiana 6MWD odpowiednio -64,7 m i -59,1 m vs -51,0 m placebo, p>0,3). Profil bezpieczeństwa u dzieci był zgodny z dotychczasową wiedzą, a EMA nie wymaga badań u dzieci i młodzieży w leczeniu zaburzeń erekcji. Tadalafil charakteryzuje się szybkim początkiem działania (już po 16 minutach) i długotrwałym efektem do 36 godzin po podaniu.
badania in vitro, badanie randomizowane, ciała jamiste, ciśnienie tętnicze, cykliczny guanozynomonofosforan, częstość akcji serca, dystrofia mięśniowa Duchenne’a, etiologia choroby, hormon folikulotropowy, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, leczenie kortykosteroidami, metoda podwójnie ślepej próby, parametry układu krążenia, powinowactwo leku, relaksacja mięśni gładkich, selektywność enzymatyczna, spermatogeneza, stężenie plemników, stymulacja seksualna, test 6-minutowego marszu, Test Farnswortha-Munsella, tlenek azotu, zaburzenia erekcji - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Quator 2,5 mg
Tadalafil, substancja czynna leku Quator, jest silnym i selektywnym inhibitorem fosfodiesterazy typu 5 (PDE5), wykorzystywanym w leczeniu zaburzeń erekcji, łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH) oraz tętniczego nadciśnienia płucnego (PAH). Mechanizm działania polega na zwiększeniu stężenia cGMP, co prowadzi do relaksacji mięśni gładkich i poprawy przepływu krwi w odpowiednich tkankach. W zaburzeniach erekcji tadalafil poprawia funkcję erekcyjną już po 16 minutach od podania, utrzymując efekt do 36 godzin. Skuteczność potwierdzono w badaniach obejmujących 3250 pacjentów, gdzie 81% zgłosiło poprawę erekcji (w porównaniu do 35% placebo), a odsetek udanych stosunków płciowych wyniósł 75% (vs 32% placebo). W leczeniu BPH, dawka 5 mg tadalafilu znacząco poprawiała objawy według międzynarodowej skali punktowej, z efektem widocznym już po tygodniu terapii. W PAH, dawka 40 mg tadalafil zwiększała dystans w teście 6-minutowego marszu średnio o 33 metry (p=0,0004) po 16 tygodniach, jednocześnie poprawiając parametry hemodynamiczne, takie jak pojemność minutowa serca (+0,6 l/min) i obniżając ciśnienie w tętnicy płucnej (-4,3 mmHg).
bozentan, ciało jamiste, cykliczny guanozynomonofosforan, dystrofia mięśniowa Duchenne’a, idiopatyczne tętnicze nadciśnienie płucne, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, klasyfikacja czynnościowa WHO, kolagenowe schorzenie naczyń, kortykosteroid, łagodny rozrost gruczołu krokowego, międzynarodowa skala punktowa objawów, naczynie płucne, relaksacja mięśni gładkich, selektywność enzymatyczna, skala Borga, tamsulozyna, test 6-minutowego marszu, tętnicze nadciśnienie płucne, tlenek azotu, zaburzenie erekcji - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Cardura
Doksazosyna, lek z grupy alfa-adrenolityków stosowany w dawkach 1 mg, 2 mg i 4 mg, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko niedociśnienia ortostatycznego, zwłaszcza w początkowym okresie terapii. Objawy takie jak zawroty głowy, osłabienie, a nawet omdlenia mogą wystąpić wskutek rozszerzenia naczyń i obniżenia ciśnienia tętniczego, co wymaga monitorowania ciśnienia tętniczego i edukacji pacjenta. U pacjentów z ciężkimi chorobami serca (np. obrzęk płuc z powodu zwężenia aorty, niewydolność serca z wysoką pojemnością wyrzutową, prawokomorowa niewydolność serca, lewokomorowa niewydolność z niskim ciśnieniem napełniania) doksazosyna może pogorszyć stan hemodynamiczny, dlatego konieczna jest ostrożność i ścisła kontrola kliniczna. Ponadto, u chorych z ciężką chorobą wieńcową szybkie obniżenie ciśnienia tętniczego może nasilać dolegliwości dławicowe. Metabolizm doksazosyny odbywa się w wątrobie, co wymaga szczególnej uwagi u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby; stosowanie u osób z ciężką niewydolnością wątroby jest przeciwwskazane ze względu na brak danych klinicznych.
alfa-adrenolityk, choroba wieńcowa serca, dławica piersiowa, doksazosyna, galaktozemia, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, łagodny rozrost gruczołu krokowego, lewokomorowa niewydolność serca, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk płuc, prawokomorowa niewydolność serca, priapizm, rak gruczołu krokowego, syldenafil, tadalafil, utrata przytomności, wardenafil, wysięk osierdziowy, zaburzenia czynności wątroby, zaćma, zator płucny, zawroty głowy, zespół wiotkiej tęczówki, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie aorty, zwężenie zastawki dwudzielnej - Leksykon substancji czynnych
Atazanawir – Przeciwwskazania stosowania
Atazanawir, inhibitor proteazy HIV, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym laktozę (81,45–163 mg w Atazanavir Accord oraz 74,94–149,87 mg w Atazanavir Zentiva) oraz żółcień pomarańczową (E110) w dawkach 200 mg i 300 mg Atazanavir Accord. Ze względu na metabolizm wątrobowy, lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby oraz u osób z umiarkowaną niewydolnością wątroby przy jednoczesnym stosowaniu rytonawiru. Ponadto, atazanawir nie powinien być stosowany u pacjentów z aktywnym wirusowym zapaleniem wątroby, chorobami wątroby powodującymi wzrost bilirubiny oraz u osób z upośledzoną funkcją wątroby, jeśli dostępne są alternatywne terapie.
alkaloid sporyszu, antagonista receptorów alfa-adrenergicznych, ciężka niewydolność wątroby, cytochrom P450, dziurawiec zwyczajny, induktor CYP3A4, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, inhibitor izoenzymu CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, lek hipolipemizujący, lek prokinetyczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwhistaminowy, nadwrażliwość na substancję czynną, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, płucne nadciśnienie tętnicze, pochodna benzodiazepiny, rabdomioliza, substrat izoenzymu CYP3A4, terapia antyretrowirusowa, umiarkowana niewydolność wątroby, wąski indeks terapeutyczny, wirusowe zapalenie wątroby, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia erekcji, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Vardenafil Aristo 20 mg
Wardenafil, będący selektywnym inhibitorem fosfodiesterazy typu 5 (PDE5), jest stosowany doustnie w leczeniu zaburzeń erekcji u mężczyzn. Mechanizm działania polega na hamowaniu PDE5, co prowadzi do zwiększenia stężenia cGMP w ciałach jamistych prącia i ułatwia rozkurcz mięśni gładkich oraz napływ krwi, pod warunkiem wystąpienia pobudzenia seksualnego. Wardenafil wykazuje wysoką selektywność wobec PDE5, przewyższając hamowanie innych izoenzymów fosfodiesteraz nawet ponad 1000-krotnie, co minimalizuje ryzyko działań niepożądanych. Badania pletyzmograficzne wykazały, że dawka 20 mg umożliwia osiągnięcie erekcji wystarczającej do penetracji (60% sztywności) już po 15 minutach, a efekt terapeutyczny jest statystycznie istotny po 25 minutach. Lek powoduje łagodne obniżenie ciśnienia tętniczego (maksymalne spadki ciśnienia skurczowego do -6,9 mmHg przy dawce 20 mg) oraz nie wywołuje klinicznie istotnych zmian elektrokardiograficznych, choć w dawce 80 mg może nieznacznie wydłużać odstęp QTc (średnio o 10 ms).
choroba niedokrwienna serca, cyklaza guanylowa, cykliczny monofosforan guanozyny, fosfodiesteraza, funkcja erekcyjna, gatyfloksacyna, hiperlipidemia, inhibitor fosfodiesterazy 5, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, lek przeciwnadciśnieniowy, Międzynarodowy Indeks Funkcji Erekcyjnej, moksyfloksacyna, nadciśnienie tętnicze, odstęp QT, pletyzmografia prącia, prostatektomia oszczędzająca unerwienie, radykalna prostatektomia, tlenek azotu, uszkodzenie rdzenia kręgowego, zaburzenie erekcji, zaburzenie erekcji organiczne - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Quator 20 mg
Tadalafil, będący silnym i selektywnym inhibitorem fosfodiesterazy typu 5 (PDE5), wykazuje wielokierunkowe działanie terapeutyczne w leczeniu zaburzeń erekcji, łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH) oraz tętniczego nadciśnienia płucnego (PAH). W zaburzeniach erekcji mechanizm polega na zwiększeniu stężenia cGMP w ciałach jamistych prącia, co prowadzi do relaksacji mięśni gładkich i poprawy ukrwienia, skutkując erekcją utrzymującą się do 36 godzin po podaniu, z efektem pojawiającym się już po 16 minutach. W badaniach klinicznych u 1054 pacjentów wykazano poprawę erekcji u 81% leczonych (w porównaniu do 35% placebo), z dawkami od 2 do 100 mg. W terapii BPH tadalafil w dawce 5 mg znacząco obniżał objawy według skali IPSS (poprawa od -4,8 do -6,3 vs placebo -2,2 do -4,2) już po pierwszym tygodniu leczenia, wykazując porównywalną skuteczność do tamsulozyny 0,4 mg. W PAH, w badaniu z 405 pacjentami, tadalafil 40 mg istotnie poprawił dystans w teście 6-minutowego marszu (6MWD) o medianę 26 metrów (p=0,0004), z korzyściami widocznymi od 8. tygodnia terapii, oraz korzystnie wpływał na parametry hemodynamiczne (wzrost pojemności minutowej serca o 0,6 l/min, spadek ciśnienia w tętnicy płucnej o 4,3 mmHg i oporu naczyniowego o 209 dyn·s/cm5). Wskaźnik przeżycia po roku leczenia wyniósł 96,4%, a poprawa jakości życia była potwierdzona w skalach SF-36 i EuroQol.
bozentan, ciała jamiste, cykliczny guanozynomonofosforan, dystrofia mięśniowa Duchenne’a, idiopatyczne tętnicze nadciśnienie płucne, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, kolagenowe schorzenie naczyń, kortykosteroid, kurczliwość mięśnia sercowego, łagodny rozrost gruczołu krokowego, lek przeciwzakrzepowy, parametry hemodynamiczne, pojemność minutowa serca, selektywność PDE5, skala IPSS, tamsuolozyna, test 6-minutowego marszu, tętnicze nadciśnienie płucne, tlenek azotu, zaburzenia erekcji - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Tadalafil Actavis 20 mg
Tadalafil Actavis w dawce 20 mg, będący inhibitorem fosfodiesterazy typu 5 (PDE-5), jest wskazany do leczenia zaburzeń erekcji u dorosłych mężczyzn, niezależnie od etiologii (organicznej, psychogennej lub mieszanej). Mechanizm działania polega na zwiększeniu przepływu krwi do ciał jamistych prącia podczas stymulacji seksualnej, co jest warunkiem koniecznym do uzyskania efektu terapeutycznego. Tabletki powlekane zawierają 20 mg substancji czynnej oraz 250 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne w kontekście nietolerancji laktozy. Preparat charakteryzuje się relatywnie długim czasem działania, co umożliwia większą elastyczność w planowaniu aktywności seksualnej w porównaniu do innych inhibitorów PDE-5.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Tadamen 10 mg
Tadamen, zawierający 10 mg tadalafilu, jest inhibitorem fosfodiesterazy typu 5 (PDE-5) wskazanym do leczenia zaburzeń erekcji u dorosłych mężczyzn, niezależnie od etiologii (organicznej, psychogennej lub mieszanej) oraz stopnia nasilenia dysfunkcji. Mechanizm działania polega na rozszerzeniu naczyń krwionośnych prącia podczas stymulacji seksualnej, co zwiększa przepływ krwi i umożliwia uzyskanie erekcji. Skuteczność leku jest uzależniona od obecności bodźców seksualnych, dlatego pacjent powinien być poinformowany, że Tadamen nie wywołuje erekcji bez odpowiedniej stymulacji. Produkt dostępny jest w formie tabletek powlekanych o dawce 10 mg, jasnożółtych, okrągłych, o średnicy 8,1 ± 0,3 mm, z oznaczeniami „M” i „TL3”.
badanie fizykalne, dysfunkcja erekcyjna, impotencja, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, inhibitor PDE-5, laktoza, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, rozszerzenie naczyń krwionośnych, stymulacja seksualna, tabletka powlekana, tadalafil, zaburzenie erekcji, zaburzenie erekcji organiczne, zaburzenie erekcji psychogenne, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Tadalafil PMCS 10 mg
Lek Tadalafil PMCS, dostępny w dawkach 5 mg, 10 mg i 20 mg, jest inhibitorem fosfodiesterazy typu 5 (PDE5) stosowanym w terapii zaburzeń erekcji. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na tadalafil lub substancje pomocnicze (w tym laktozę: 63,88 mg w dawce 5 mg, 127,75 mg w dawce 10 mg, 255,5 mg w dawce 20 mg), jednoczesne stosowanie organicznych azotanów oraz leków pobudzających cyklazę guanylową (np. riocyguat), ze względu na ryzyko ciężkiego, objawowego niedociśnienia tętniczego. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego, u których aktywność seksualna jest niewskazana, w tym po zawale mięśnia sercowego w ciągu ostatnich 90 dni, z niestabilną dławicą piersiową, niewydolnością serca ≥2 stopnia wg NYHA w ciągu ostatnich 6 miesięcy, niekontrolowanymi arytmiami, niedociśnieniem (<90/50 mm Hg), niekontrolowanym nadciśnieniem oraz po udarze mózgu w ciągu ostatnich 6 miesięcy. Ryzyko nawrotu nietętniczej przedniej niedokrwiennej neuropatii nerwu wzrokowego (NAION) stanowi kolejne przeciwwskazanie okulistyczne.
azotany organiczne, choroba serca, choroba układu sercowo-naczyniowego, cyklaza guanylowa, działanie hipotensyjne, efekt hipotensyjny, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, inhibitor PDE5, klasyfikacja NYHA, laktoza jednowodna, lek hipotensyjny, nadwrażliwość na tadalafil, NAION, niedociśnienie tętnicze, niekontrolowane nadciśnienie tętnicze, niestabilna dławica piersiowa, niewydolność serca, riocyguat, szlak tlenek azotu/cGMP, tadalafil, udar mózgu, zaburzenia rytmu serca, zawał mięśnia sercowego