skurcz pęcherza
Skurcz pęcherza moczowego to niekontrolowany, nagły i często bolesny skurcz mięśnia wypieracza pęcherza. Występuje zazwyczaj w przebiegu nadreaktywności pęcherza moczowego (OAB – Overactive Bladder) i jest przyczyną parć naglących, częstomoczu oraz nokturii. W skrajnych przypadkach może prowadzić do nietrzymania moczu z parcia.
Etiologia skurczów pęcherza jest złożona i może obejmować czynniki neurologiczne (udary, choroba Parkinsona, stwardnienie rozsiane), infekcje dróg moczowych, zaburzenia hormonalne, przerost gruczołu krokowego u mężczyzn czy zmiany związane z wiekiem. Istotną rolę odgrywają także czynniki idiopatyczne, gdy dokładna przyczyna pozostaje nieznana.
Diagnostyka obejmuje szczegółowy wywiad, badanie fizykalne, badanie moczu, dzienniczek mikcji, badanie urodynamiczne oraz w wybranych przypadkach cystoskopię. Leczenie jest wielokierunkowe i obejmuje farmakoterapię (leki antycholinergiczne, mirabegron), techniki behawioralne, ćwiczenia mięśni dna miednicy, neuromodulację oraz w przypadkach opornych na leczenie – interwencje chirurgiczne.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Heksyl aminolewulinian – Działania niepożądane
Heksyl aminolewulinian (chlorowodorek) w stężeniu 8 mmol/l, stosowany w preparacie Hexvix do diagnostyki fotodynamicznej raka pęcherza moczowego, wykazuje profil bezpieczeństwa porównywalny do standardowych procedur cystoskopii i TURB. Najczęstsze działania niepożądane dotyczą układu moczowego i obejmują skurcz pęcherza (2,0%), dyzurię (1,6%), ból pęcherza (1,4%) oraz krwiomocz (1,5%). Większość z nich ma charakter łagodny lub umiarkowany i ustępuje samoistnie. Niezwykle istotne jest monitorowanie potencjalnie ciężkich powikłań, takich jak wstrząs anafilaktoidalny, posocznica oraz zatrzymanie moczu, które mogą wymagać natychmiastowej interwencji medycznej, w tym cewnikowania i antybiotykoterapii.
ból pęcherza, cewnikowanie, chlorowodorek, cystoskopia, częstomocz, diagnostyka fotodynamiczna, dna moczanowa, dyzuria, heksyl aminolewulinian, hemoliza, Hexvix, hiperbilirubinemia, krwiomocz, leukocytoza, mięsień wypieracz pęcherza, niedokrwistość, parcie naglące, podwyższone enzymy wątrobowe, posocznica, przezcewkowa resekcja pęcherza, rak pęcherza moczowego, skurcz pęcherza, TURB, wstrząs anafilaktoidalny, zakażenie dróg moczowych, zapalenie pęcherza, zapalenie żołędzi prącia, zatrzymanie moczu - Leksykon chorób i schorzeń
Niekontrolowane oddawanie moczu w nocy – Leczenie
Moczenie nocne (enureza nocturna) jest powszechnym problemem pediatrycznym, który w większości przypadków ustępuje samoistnie, z rocznym wskaźnikiem spontanicznego ustąpienia około 15%. Leczenie nie jest zwykle konieczne u dzieci poniżej 6-7 roku życia, chyba że problem wywołuje istotny dyskomfort psychiczny. Podstawą terapii są edukacja rodziny, modyfikacje behawioralne (ograniczenie płynów 1-2 godziny przed snem, unikanie kofeiny i cukru, regularne opróżnianie pęcherza) oraz terapia motywacyjna. Najskuteczniejszą metodą jest terapia alarmowa, która wykazuje skuteczność u 60-90% dzieci powyżej 6 roku życia i trwa zwykle 3-5 miesięcy. Farmakoterapia, z desmopresyną (DDAVP) jako lekiem pierwszego wyboru, jest zarezerwowana dla dzieci powyżej 7 roku życia, u których metody niefarmakologiczne zawiodły; desmopresyna zmniejsza liczbę mokrych nocy średnio o 1,3 na tydzień, jednak efekt ustępuje po odstawieniu leku. Leki antycholinergiczne i imipramina stosowane są w wybranych przypadkach, zwłaszcza przy małej pojemności pęcherza lub nadreaktywności wypieracza.
akupunktura, analog wazopresyny, biofeedback, DDAVP, desmopresyna, hipnoterapia, imipramina, lek antycholinergiczny, lek trójpierścieniowy, mięśnie dna miednicy, moczenie dzienne, moczenie nocne, nocna poliuria, oksybutynina, opróżnianie pęcherza, pojemność pęcherza, propriocepcja, przezskórna elektryczna stymulacja nerwów, rehabilitacja dna miednicy, skurcz pęcherza, TENS, terapia poznawczo-behawioralna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Hexvix 8 mmol/l
Hexvix, zawierający 85 mg heksyl aminolewulinianu chlorowodorku w formie proszku do sporządzania roztworu do pęcherza moczowego, po rozpuszczeniu w 50 ml rozpuszczalnika daje roztwór o stężeniu 1,7 mg/ml (8 mmol/l). Najczęstsze działania niepożądane dotyczą układu moczowego i obejmują skurcz pęcherza (2,0%), dyzurię (1,6%), ból pęcherza (1,4%) oraz krwiomocz (1,5%). Objawy te są zazwyczaj przejściowe i mają nasilenie od łagodnego do umiarkowanego, a ich występowanie może być również związane z procedurami diagnostycznymi, takimi jak cystoskopia i przezcewkowa resekcja pęcherza (TURB). Wśród innych działań niepożądanych zgłaszanych w badaniach klinicznych i po wprowadzeniu leku do obrotu znajdują się m.in. zapalenie pęcherza, zakażenia dróg moczowych, leukocytoza, nudności, wymioty, wysypka, gorączka oraz ból po zabiegu.
ból pęcherza, cystoskopia, częstomocz, dna moczanowa, dyzuria, gorączka pooperacyjna, heksyl aminolewulinianu chlorowodorek, Hexvix, hiperbilirubinemia, krwiomocz, leukocytoza, niedokrwistość, parcie naglące, podwyższone enzymy wątrobowe, posocznica, przezcewkowa resekcja pęcherza, sepsa, skurcz pęcherza, TURB, wstrząs anafilaktoidalny, zakażenie dróg moczowych, zapalenie pęcherza, zapalenie żołędzi, zatrzymanie moczu