alfentanyl
Alfentanyl to syntetyczny opioid o działaniu przeciwbólowym, zaliczany do pochodnych fentanylu. Charakteryzuje się szybkim początkiem działania (30-60 sekund) i krótkim czasem działania (około 10-15 minut), co wynika z jego wysokiej lipofilności i stosunkowo małej objętości dystrybucji.
W praktyce klinicznej alfentanyl stosowany jest głównie podczas krótkich zabiegów operacyjnych lub jako składnik analgosedacji. Jest również wykorzystywany w anestezjologii do indukcji i podtrzymania znieczulenia ogólnego. Dzięki krótkiemu czasowi działania pozwala na lepszą kontrolę stanu pacjenta i szybsze wybudzenie po zabiegu.
Podobnie jak inne opioidy, alfentanyl może powodować typowe działania niepożądane, w tym depresję oddechową, bradykardię, sztywność mięśni (zwłaszcza przy szybkim podaniu dożylnym), nudności i wymioty. Dawkowanie alfentanylu powinno być dostosowane indywidualnie, z uwzględnieniem wieku pacjenta, stanu klinicznego oraz ewentualnej jednoczesnej farmakoterapii.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Ondansetron Kabi 0,16 mg/ml
Ondansetron Kabi (0,16 mg/ml, roztwór do infuzji) jest metabolizowany przez enzymy cytochromu P-450 (CYP3A4, CYP2D6, CYP1A2), co powoduje, że zmniejszenie aktywności jednego enzymu jest kompensowane przez inne, skutkując minimalnymi zmianami w klirensie leku. Należy zachować szczególną ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu ondansetronu z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. antracykliny, trastuzumab, erytromycyna, ketokonazol, amiodaron, beta-blokery takie jak atenolol i tymolol), ze względu na ryzyko arytmii. Przeciwwskazane jest łączenie ondansetronu z apomorfiną z powodu ryzyka głębokiej hipotensji i utraty świadomości. Induktory CYP3A4 (fenytoina, karbamazepina, ryfampicyna) zwiększają klirens ondansetronu, co może wymagać dostosowania dawki. Ponadto, ondansetron może osłabiać działanie przeciwbólowe tramadolu, co jest istotne w terapii przeciwbólowej.
alfentanyl, amiodaron, antracykliny, apomorfina, badanie EKG, beta-bloker, choroba wątroby, cytochrom P-450, enzymy cytochromu P-450, erytromycyna, fenytoina, furosemid, hipotensja, induktor CYP3A4, karbamazepina, ketokonazol, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwgrzybiczny, leki kardiotoksyczne, lidokaina, morfina, nudności i wymioty, odstęp QT, ondansetron, propofol, ryfampicyna, SNRI, SSRI, temazepam, tiopental, tramadol, trastuzumab, wymioty indukowane chemioterapią, zaburzenia rytmu serca, zespół serotoninowy - Leksykon substancji czynnych
Propofol – Dawkowanie i sposób podawania
Propofol jest anestetykiem dożylnym podawanym w postaci emulsji, stosowanym do indukcji i podtrzymania znieczulenia ogólnego oraz sedacji w warunkach szpitalnych. Dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane do wieku, masy ciała, stanu klinicznego pacjenta oraz premedykacji. U dorosłych poniżej 55 lat dawka indukcyjna wynosi 1,5-2,5 mg/kg mc., podawana w bolusach około 40 mg co 10 sekund lub wlew dożylny 20-50 mg/min. U pacjentów powyżej 55 lat oraz z ASA III/IV dawki są zmniejszone (około 1 mg/kg mc., bolusy 20 mg co 10 sekund). Podtrzymanie znieczulenia wymaga wlewu 4-12 mg/kg mc./h u dorosłych, a u dzieci (powyżej 1 miesiąca życia) 9-15 mg/kg mc./h, z większymi dawkami u najmłodszych (1 miesiąc-3 lata). Propofol nie posiada właściwości przeciwbólowych, dlatego należy stosować go łącznie z lekami analgetycznymi. Podczas podawania konieczne jest monitorowanie układu krążenia i oddechowego oraz zapewnienie sprzętu do utrzymania drożności dróg oddechowych i wentylacji mechanicznej.
alfentanyl, atrakurium, chlorowodorek lidokainy, drożność dróg oddechowych, emulsja do wstrzykiwań, hipowolemia, indukcja znieczulenia, infuzja dożylna, intensywna terapia, klasyfikacja ASA, lek przeciwbólowy, lek zwiotczający mięśnie, miwakurium, oddychanie wspomagane, podtrzymywanie znieczulenia, pompa strzykawkowa, premedykacja, propofol, pulsoksymetria, sedacja, sztuczna wentylacja, układ krążenia, wentylacja mechaniczna, wlew dożylny, wprowadzenie do znieczulenia, wstrzyknięcie dożylne, zatrzymanie czynności serca, znieczulenie ogólne - Leksykon substancji czynnych
Disulfiram – Interakcje
Disulfiram, stosowany w terapii uzależnienia od alkoholu, działa poprzez blokowanie dehydrogenazy aldehydowej, co prowadzi do kumulacji aldehydu octowego i wywołania reakcji disulfiramowej (objawy: zaczerwienienie twarzy, tachykardia, nudności, wymioty, ból głowy). Interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne disulfiramu obejmują liczne grupy leków, w tym benzodiazepiny (np. diazepam, chlordiazepoksyd), które ulegają hamowaniu metabolizmu, co zwiększa ich działanie uspokajające i może osłabiać objawy reakcji disulfiramowej. Ponadto, disulfiram nasila działanie leków przeciwzakrzepowych (np. warfaryny), co wymaga monitorowania INR i dostosowania dawki. Szczególnie istotne są interakcje z metronidazolem, które mogą prowadzić do poważnych zaburzeń neuropsychiatrycznych, oraz z izoniazydem, wywołującym objawy neurologiczne (zawroty głowy, zaburzenia koordynacji). W przypadku fenytoiny i teofiliny konieczne jest dostosowanie dawki ze względu na ryzyko toksyczności wynikające z hamowania ich metabolizmu przez disulfiram.
aldehyd octowy, alfentanyl, amfetamina, amitryptylina, benzodiazepiny, chlordiazepoksyd, chloropromazyna, choreoatetoza, dehydrogenaza aldehydowa, dezorientacja, diagnostyka alergologiczna, diazepam, działanie niepożądane, fenytoina, interakcja disulfiramowa, interakcja farmakologiczna, izoniazyd, kortykosteroid, lek immunosupresyjny, lek opioidowy, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwzakrzepowy, metronidazol, morfina, oksazepam, ośrodkowy układ nerwowy, paraldehyd, petydyna, pimozyd, pochodna kumaryny, reakcja disulfiramowa, ryfampicyna, stan psychotyczny, teofilina, uzależnienie od alkoholu, warfaryna, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Interakcje leku – Ondansetron Bluefish 8 mg
Ondansetron jest metabolizowany przez izoenzymy cytochromu P-450 (CYP3A4, CYP2D6, CYP1A2), co zapewnia częściową kompensację zmian aktywności pojedynczych enzymów i zwykle skutkuje niewielkimi zmianami klirensu. Jednak u pacjentów stosujących silne induktory CYP3A4 (fenytoina, karbamazepina, ryfampicyna) obserwuje się nawet czterokrotne zwiększenie klirensu ondansetronu, co prowadzi do istotnego obniżenia stężenia leku we krwi i może wymagać modyfikacji dawkowania. Jednoczesne stosowanie ondansetronu z apomorfiną jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko głębokiego niedociśnienia tętniczego i utraty przytomności. Ponadto, ostrożność jest wskazana przy łączeniu ondansetronu z lekami wydłużającymi odstęp QT oraz kardiotoksycznymi (np. antracykliny), ze względu na zwiększone ryzyko zaburzeń rytmu serca, co wymaga monitorowania EKG i stanu kardiologicznego pacjenta.
alfentanyl, antracyklina, chemioterapia, CYP1A2, CYP2D6, CYP3A4, cytochrom P-450, fenytoina, furosemid, indukcja CYP3A4, induktor CYP3A4, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, karbamazepina, klirens ondansetronu, lek wydłużający odstęp QT, monitorowanie EKG, niedociśnienie tętnicze, nudności i wymioty, ondansetron, ośrodkowy układ nerwowy, propofol, radioterapia, ryfampicyna, sedacja, temazepam, tiopental, tramadol, zaburzenie psychomotoryczne, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Interakcje leku – Sumamed 500 mg
Azytromycyna, jako antybiotyk makrolidowy, wykazuje specyficzny profil interakcji lekowych, różniący się od innych makrolidów brakiem istotnego wpływu na układ cytochromu P450. Wchłanianie azytromycyny może być zmniejszone (Cmax o około 25%) przy jednoczesnym stosowaniu leków zobojętniających, dlatego zaleca się przyjmowanie azytromycyny co najmniej 1 godzinę przed lub 2 godziny po tych lekach. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje z lekami wydłużającymi odstęp QT, takimi jak cyzapryd i hydroksychlorochina, które mogą prowadzić do arytmii komorowych i torsade de pointes, co wymaga unikania lub ścisłego monitorowania EKG. Istotne klinicznie jest także zwiększenie biodostępności cyklosporyny (wzrost Cmax i AUC0-5), co wymaga monitorowania stężenia i dostosowania dawki. Ponadto, azytromycyna może zwiększać stężenia substratów glikoproteiny P, takich jak digoksyna i kolchicyna, co wymaga monitorowania klinicznego i oznaczania stężenia digoksyny w surowicy.
alfentanyl, alkaloid sporyszu, antybiotyk makrolidowy, arytmia komorowa, astemizol, atorwastatyna, biodostępność azytromycyny, cetyryzyna, cyklosporyna, cymetydyna, CYP3A4, cytochrom P450, cyzapryd, czas protrombinowy, doustny lek przeciwzakrzepowy, dydanozyna, działanie niepożądane, efawirenz, EKG, flukonazol, fosforylowana zydowudyna, glikoproteina p, hydroksychlorochina, indynawir, inhibitor reduktazy HMG-CoA, karbamazepina, kumaryny, lek zobojętniający, metyloprednizolon, midazolam, morfologia krwi, nelfinawir, neutropenia, odstęp QT, rabdomioliza, ryfabutyna, statyna, substrat glikoproteiny P, syldenafil, teofilina, terfenadyna, torsade de pointes, triazolam, trimetoprim i sulfametoksazol, warfaryna, zakażenie HIV, zatrucie sporyszem, zydowudyna - Leksykon substancji czynnych
Worykonazol – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Worykonazol wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z nadwrażliwością na azole oraz u osób z czynnikami ryzyka wydłużenia odstępu QTc, takimi jak wrodzone lub nabyte wydłużenie QTc, kardiomiopatia z niewydolnością serca, bradykardia zatokowa czy objawowe arytmie. Przed i w trakcie terapii konieczne jest monitorowanie elektrolitów (K⁺, Mg²⁺, Ca²⁺) oraz czynności wątroby (AspAT, AlAT) – badania wątrobowe należy wykonywać co najmniej raz w tygodniu przez pierwszy miesiąc, a następnie raz w miesiącu, jeśli wyniki są stabilne. Worykonazol może powodować ciężkie reakcje wątrobowe, w tym zapalenie wątroby i niewydolność wątroby, a także reakcje fototoksyczne i ryzyko rozwoju raka kolczystokomórkowego skóry, co wymaga stosowania środków ochrony przeciwsłonecznej i regularnej kontroli dermatologicznej. U pacjentów z ciężkimi reakcjami skórnymi (ZSJ, TEN, DRESS) lub znacznym pogorszeniem czynności wątroby należy rozważyć przerwanie leczenia.
alfentanyl, arytmia objawowa, bradykardia zatokowa, cholestaza, choroba Bowena, efawirenz, ewerolimus, fenytoina, flukonazol, fotostarzenie skóry, glasdegib, hepatotoksyczność, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hydroksypropylobetadeks, inhibitor kinazy tyrozynowej, kardiomiopatia, nadwrażliwość na azole, nadwrażliwość na worykonazol, niedoczynność nadnerczy, oksykodon, ostre zapalenie trzustki, osutka polekowa z eozynofilią, piegi, piorunująca niewydolność wątroby, plamy soczewicowate, przeszczepienie macierzystych komórek krwiotwórczych, pseudoporfiria, rak kolczystokomórkowy skóry, reakcja fototoksyczna, rogowacenie słoneczne, ryfabutyna, rytonawir, tarcza zastoinowa, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, torsades de pointes, transaminazy wątrobowe, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenie wchłaniania, zapalenie naczyniówki, zapalenie nerwu wzrokowego, zapalenie okostnej, zapalenie wątroby, zespół Cushinga, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Erytromycyna – Interakcje
Erytromycyna, jako antybiotyk makrolidowy metabolizowany głównie przez wątrobowy system cytochromu P-450 (CYP3A4), wykazuje silne właściwości inhibitora tego enzymu, co prowadzi do licznych interakcji farmakokinetycznych. Hamowanie CYP3A4 przez erytromycynę może zwiększać stężenia leków takich jak mizolastyna, bromokryptyna, midazolam, takrolimus, triazolam, kwas walproinowy, ryfabutyna czy zopiklon, co zwiększa ryzyko toksyczności i nasilenia działań niepożądanych. Z kolei induktory CYP3A4 (np. ryfampicyna, fenytoina, karbamazepina, ziele dziurawca) obniżają stężenie erytromycyny, osłabiając jej efekt przeciwbakteryjny, dlatego jej stosowanie jest przeciwwskazane podczas terapii induktorami oraz przez 2 tygodnie po ich odstawieniu. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko wydłużenia odstępu QT i groźnych arytmii serca przy jednoczesnym stosowaniu erytromycyny z lekami wydłużającymi QT, takimi jak hydroksychlorochina, chlorochina, leki przeciwarytmiczne klasy I, cisapryd czy antagoniści receptora H1 (terfenadyna, astemizol, mizolastyna).
acenokumarol, alfentanyl, alkaloid sporyszu, alprazolam, aminotransferaza, antagonista receptora histaminowego, antybiotyk beta-laktamowy, antybiotyk makrolidowy, arytmia komorowa, astemizol, benzodiazepina, bromokryptyna, cefalosporyna, chinidyna, chloramfenikol, chlorochina, cisapryd, cyklosporyna, cytochrom CYP3A4, cytochrom P-450, czas protrombinowy, częstoskurcz komorowy, digoksyna, dihydroergotamina, doustny środek antykoncepcyjny, dyzopiramid, enzym wątrobowy, ergotamina, fenytoina, hepatotoksyczność, hydroksychlorochina, inhibitor reduktazy HMG-CoA, karbamazepina, klindamycyna, kolchicyna, kolistyna, kortykosteroid, kwas walproinowy, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwzakrzepowy, linkomycyna, lomitapid, lowastatyna, metyloprednizolon, migotanie komór, mizolastyna, nefrotoksyczność, penicylina, prokainamid, promieniowanie RTG, promieniowanie UV, rabdomioliza, ryfabutyna, ryfampicyna, rywaroksaban, skurcz naczyń obwodowych, streptomycyna, symwastatyna, teofilina, terfenadyna, tetracyklina, torsade de pointes, triazolam, triazolobenzodiazepina, warfaryna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, ziele dziurawca, zopiklon - Leksykon leków
Interakcje leku – Hypnomidate 2 mg/ml
Etomidat (Hypnomidate 2 mg/ml) wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne, zwłaszcza w anestezjologii. Współpodawanie z lekami działającymi na ośrodkowy układ nerwowy, takimi jak neuroleptyki, opioidy i leki sedatywne, prowadzi do synergistycznego nasilenia działania nasennego, co wymaga rozważenia redukcji dawki etomidatu. Szczególną uwagę należy zwrócić na opioidy z grupy fentanylu: alfentanyl skraca końcowy okres półtrwania etomidatu do 29 minut, co może skutkować wcześniejszym wybudzeniem pacjenta, natomiast dożylny fentanyl zmniejsza 2-3 krotnie klirens osoczowy i objętość dystrybucji etomidatu, bez wpływu na okres półtrwania, co często wymaga zmniejszenia dawki etomidatu. Ponadto, etomidat może nasilać działanie hipotensyjne leków obniżających ciśnienie tętnicze poprzez przejściowe zmniejszenie oporu obwodowego naczyń, co wymaga ścisłego monitorowania parametrów hemodynamicznych.
alfentanyl, depresja oddechowa, etanol, etomidat, fentanyl, indukcja znieczulenia, ketamina, klirens osoczowy, lek hipotensyjny, lek neuroleptyczny, lek sedatywny, norketamina, objętość dystrybucji, okres półtrwania, opioid, opór obwodowy, parametr farmakokinetyczny, parametr hemodynamiczny, sedacja - Leksykon leków
Interakcje leku – Azithromycin Teva 250 mg
Azytromycyna, jako antybiotyk makrolidowy, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z różnymi grupami leków. Leki zobojętniające obniżają maksymalne stężenia azytromycyny w surowicy o około 25%, dlatego zaleca się przyjmowanie azytromycyny co najmniej 1 godzinę przed lub 2 godziny po lekach zobojętniających. Substraty glikoproteiny P, takie jak digoksyna i kolchicyna, wykazują wzrost stężenia w surowicy podczas jednoczesnego stosowania z azytromycyną, co wymaga monitorowania stężenia digoksyny. Azytromycyna nie wpływa istotnie na metabolizm przez cytochrom P450, jednakże jednoczesne stosowanie z cyklosporyną powoduje istotne zwiększenie Cmax i AUC0-5 cyklosporyny, co wymaga monitorowania i modyfikacji dawki. Ponadto, azytromycyna może nasilać działanie doustnych leków przeciwzakrzepowych z grupy kumaryny, co wymaga częstszej kontroli czasu protrombinowego. W przypadku statyn, mimo braku wpływu na farmakokinetykę, odnotowano przypadki rabdomiolizy, co wymaga obserwacji klinicznej.
alfentanyl, alkaloid sporyszu, antybiotyk makrolidowy, arytmia komorowa, astemizol, atorwastatyna, cetyryzyna, cyklosporyna, cymetydyna, cytochrom P450, cyzapryd, czas protrombinowy, digoksyna, dydanozyna, efawirenz, flukonazol, hydroksychlorochina, indynawir, karbamazepina, kolchicyna, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwwirusowy, lek przeciwzakrzepowy, lek zobojętniający, metyloprednizolon, midazolam, nelfinawir, neutropenia, odstęp QT, pochodna kumaryny, rabdomioliza, ryfabutyna, substrat glikoproteiny P, syldenafil, teofilina, terfenadyna, torsade de pointes, triazolam, trimetoprim-sulfametoksazol, warfaryna, zaburzenie rytmu serca, zydowudyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Fluconazole Polfarmex 50 mg/10 ml
Flukonazol jest silnym inhibitorem izoenzymu CYP2C9 oraz umiarkowanym inhibitorem CYP3A4 i CYP2C19, co prowadzi do licznych interakcji farmakokinetycznych utrzymujących się przez 4-5 dni po odstawieniu leku, ze względu na jego długi okres półtrwania. Szczególnie istotne są przeciwwskazane jednoczesne podania z lekami wydłużającymi odstęp QT, takimi jak cyzapryd, terfenadyna (≥400 mg flukonazolu), astemizol, pimozyd, chinidyna, erytromycyna oraz halofantryna, ze względu na ryzyko torsade de pointes i nagłej śmierci sercowej. Flukonazol zwiększa stężenia leków metabolizowanych przez CYP3A4 i CYP2C9, m.in. alfentanylu (2-krotny wzrost AUC przy 400 mg), benzodiazepin krótkodziałających (midazolam AUC ↑3,7x, triazolam AUC ↑4,4x przy 200 mg), leków immunosupresyjnych (takrolimus – nawet 5-krotny wzrost stężenia), NLPZ (ibuprofen AUC ↑82%, flurbiprofen AUC ↑81%) oraz statyn (ryzyko miopatii i rabdomiolizy). W przypadku warfaryny obserwuje się dwukrotne wydłużenie czasu protrombinowego, co wymaga regularnego monitorowania INR i dostosowania dawki.
alfentanyl, amfoterycyna B, amitryptylina, antagonista wapnia, Aspergillus fumigatus, astemizol, benzodiazepina, chinidyna, Cryptococcus neoformans, cyklosporyna, cyzapryd, czas protrombinowy, erytromycyna, ewerolimus, flukonazol, halofantryna, hepatotoksyczność, inhibitor reduktazy HMG-CoA, izoenzym CYP2C19, izoenzym CYP2C9, izoenzym CYP3A4, karbamazepina, kinaza kreatynowa, lek immunosupresyjny, lek przeciwzakrzepowy, midazolam, nagła śmierć sercowa, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nortryptylina, odstęp QT, odstęp QTc, okres półtrwania, pimozyd, przeszczep szpiku kostnego, rabdomioliza, ryfampicyna, syrolimus, takrolimus, terfenadyna, torsade de pointes, triazolam, warfaryna, zaburzenia rytmu serca, zakażenie ogólnoustrojowe - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Aprepitant Aurovitas
Produkt leczniczy Aprepitant Aurovitas wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z umiarkowanymi do ciężkich zaburzeniami czynności wątroby, ze względu na ograniczone dane kliniczne. Istotne jest monitorowanie potencjalnych interakcji lekowych, zwłaszcza z substancjami metabolizowanymi przez enzym CYP3A4 o wąskim indeksie terapeutycznym, takimi jak cyklosporyna, takrolimus, syrolimus, ewerolimus, alfentanyl, fentanyl, pochodne alkaloidów sporyszu oraz chinidyna. Szczególną uwagę należy zwrócić na jednoczesne stosowanie z irynotekanem, które może nasilać toksyczność tego leku przeciwnowotworowego. Ponadto, u pacjentów przyjmujących warfarynę, konieczne jest ścisłe monitorowanie INR podczas terapii oraz przez 14 dni po zakończeniu 3-dniowego cyklu leczenia Aprepitantem.
alfentanyl, alkaloidy sporyszu, chinidyna, cyklosporyna, CYP3A4, działanie toksyczne, ewerolimus, fentanyl, hormonalny środek antykoncepcyjny, irynotekan, lek immunosupresyjny, lek opioidowy, lek przeciwnowotworowy, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, syrolimus, takrolimus, warfaryna, współczynnik INR, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie rytmu serca, zespół złego wchłaniania glukozy - Leksykon leków
Interakcje leku – AzitroLEK 250 250 mg
Azytromycyna, jako antybiotyk makrolidowy, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z różnymi grupami leków, które mają istotne znaczenie kliniczne. Leki zobojętniające zawierające wodorotlenek glinu i magnezu mogą zmniejszać maksymalne stężenie azytromycyny w surowicy o około 24%, dlatego zaleca się zachowanie 2-godzinnego odstępu między podaniem tych leków. Jednoczesne stosowanie azytromycyny z nelfinawirem zwiększa stężenie antybiotyku, jednak bez konieczności modyfikacji dawki. W przypadku cyklosporyny obserwuje się istotne zwiększenie wartości Cmax i AUC0-5, co wymaga monitorowania stężenia i dostosowania dawki. Interakcje z lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryna) mogą nasilać ich działanie, co uzasadnia regularne monitorowanie czasu protrombinowego. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu azytromycyny z pochodnymi alkaloidów sporyszu (ergotamina) oraz cyzaprydem ze względu na ryzyko ciężkich działań niepożądanych, takich jak zatrucie sporyszem czy zaburzenia rytmu serca (wydłużenie QT, torsade de pointes), co stanowi przeciwwskazanie do kojarzenia tych leków.
alfentanyl, alkaloid sporyszu, antybiotyk makrolidowy, astemizol, atorwastatyna, azytromycyna, cetyryzyna, cyklosporyna, cymetydyna, cytochrom P450, cyzapryd, czas protrombinowy, digoksyna, doustny lek przeciwzakrzepowy, dydanozyna, działanie immunosupresyjne, efawirenz, flukonazol, indynawir, karbamazepina, kolchicyna, komorowe zaburzenia rytmu, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwwirusowy, lek zobojętniający, metyloprednizolon, midazolam, morfologia krwi, nelfinawir, neutropenia, rabdomioliza, reduktaza HMG-CoA, ryfabutyna, substrat glikoproteiny P, syldenafil, teofilina, terfenadyna, torsade de pointes, trimetoprym z sulfametoksazolem, warfaryna, wydłużenie odstępu QT, zatrucie sporyszem, zydowudyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Eribulin EVER Pharma 0,44 mg/ml
Erybulina, substancja czynna preparatu Eribulin EVER Pharma, charakteryzuje się specyficznym profilem farmakokinetycznym z główną eliminacją przez wydalanie żółciowe (do 70%), bez identyfikacji konkretnego białka transportowego. Nie jest substratem dla kluczowych transporterów takich jak BCRP, OAT1, OAT3, OATP1B1, OATP1B3, MRP2, MRP4 czy BSEP. W badaniach klinicznych wykazano brak istotnego wpływu inhibitorów (np. ketokonazol) i induktorów (np. ryfampicyna) CYP3A4 na parametry farmakokinetyczne erybuliny (AUC, Cmax), co eliminuje konieczność modyfikacji dawkowania w tych sytuacjach. Erybulina słabo hamuje CYP3A4 in vitro, jednak brak jest potwierdzenia klinicznego tego efektu, co wymaga ostrożności przy jednoczesnym stosowaniu leków o wąskim indeksie terapeutycznym metabolizowanych przez CYP3A4, takich jak alfentanyl, cyklosporyna, ergotamina, fentanyl, pimozyd, chinidyna, syrolimus i takrolimus, ze względu na ryzyko zwiększenia ich stężeń i działań niepożądanych.
alfentanyl, BCRP, białko oporności raka piersi, białko oporności wielolekowej, chinidyna, cyklosporyna, CYP1A2, CYP2B6, CYP2C19, CYP2C8, CYP2C9, CYP2D6, CYP2E1, ergotamina, Eribulin, erybulina, fentanyl, interakcje lekowe, izoenzym CYP3A4, ketokonazol, lek antyarytmiczny, lek immunosupresyjny, lek przeciwpsychotyczny, OAT1, OAT3, OATP1B1, OATP1B3, OCT1, OCT2, opioidowy lek przeciwbólowy, pimozyd, pompa eksportu soli kwasów żółciowych, ryfampicyna, syrolimus, takrolimus, transportery anionów organicznych, wąski indeks terapeutyczny - Leksykon leków
Interakcje leku – Anticol 500 mg
Disulfiram, substancja czynna leku Anticol, działa poprzez hamowanie dehydrogenazy aldehydowej, co prowadzi do kumulacji toksycznego aldehydu octowego i wywołania reakcji disulfiramowej po spożyciu alkoholu. Objawy tej reakcji obejmują zaczerwienienie twarzy, tachykardię, nudności, wymioty, spadek ciśnienia tętniczego oraz w ciężkich przypadkach zapaść krążeniową i arytmię. Reakcja może wystąpić nawet po 1-2 tygodniach od zakończenia terapii. Disulfiram hamuje również metabolizm wielu leków wątrobowych, co wymaga szczególnej ostrożności i często dostosowania dawek leków takich jak fenytoina, teofilina, warfaryna, benzodiazepiny (np. diazepam, chlordiazepoksyd), leki przeciwdepresyjne (amipryptylina), przeciwpsychotyczne (chloropromazyna, pimozyd) oraz opioidy (alfentanyl). Wysoki poziom istotności interakcji dotyczy zwłaszcza leków przeciwzakrzepowych i przeciwpadaczkowych, ze względu na ryzyko krwawień i toksyczności.
aldehyd octowy, alfentanyl, amfetamina, amitryptylina, arytmia, benzodiazepiny, chlordiazepoksyd, chloropromazyna, choreoatetoza, dehydrogenaza aldehydowa, diazepam, disulfiram, fenytoina, izoniazyd, lek opioidowy, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwgruźliczy, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwzakrzepowy, metronidazol, morfina, oksazepam, organiczny zespół mózgowy, petydyna, pimozyd, reakcja disulfiramowa, ryfampicyna, tachykardia, teofilina, warfaryna, wąski indeks terapeutyczny, zapaść krążeniowa - Leksykon leków
Interakcje leku – Ondansetron Accord 4 mg
Ondansetron Accord jest metabolizowany głównie przez enzymy cytochromu P-450: CYP3A4, CYP2D6 oraz CYP1A2, co zapewnia kompensację metaboliczną w przypadku zahamowania jednego z nich, minimalizując kliniczne zmiany klirensu leku. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko wydłużenia odstępu QT przy jednoczesnym stosowaniu leków kardiotoksycznych (np. antracykliny: doksorubicyna, daunorubicyna, trastuzumab), antybiotyków (erytromycyna), leków przeciwgrzybiczych (ketokonazol), antyarytmicznych (amiodaron) oraz β-adrenolityków (atenolol, tymolol). Współistniejące stosowanie tych leków z ondansetronem wymaga monitorowania EKG ze względu na zwiększone ryzyko arytmii. Ponadto, istnieje ryzyko zespołu serotoninowego przy łączeniu ondansetronu z lekami serotoninergicznymi, takimi jak SSRI i SNRI, co wymaga uważnej obserwacji pacjenta.
alfentanyl, amiodaron, anestetyk dożylny, antracykliny, apomorfina, arytmia, atenolol, cytochrom P-450, daunorubicyna, diuretyk pętlowy, doksorubicyna, enzymy CYP, erytromycyna, fenytoina, furosemid, induktor CYP3A4, karbamazepina, kardiotoksyczność, ketokonazol, lek antyarytmiczny, lek opioidowy, lek przeciwgrzybiczny, lek znieczulający miejscowy, lek β-adrenolityczny, lignokaina, morfina, niedobór CYP2D6, niedociśnienie tętnicze, odstęp QT, ondansetron, propofol, ryfampicyna, SNRI, SSRI, temazepam, tiopental, tramadol, trastuzumab, tymolol, zaburzenia elektrolitowe, zespół serotoninowy, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Aprepitant Accord
Podczas stosowania leku Aprepitant Accord należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z umiarkowanymi do ciężkich zaburzeniami czynności wątroby, ze względu na ograniczone dane kliniczne w tej grupie. Lek wchodzi w interakcje z lekami metabolizowanymi przez CYP3A4, co wymaga monitorowania i ewentualnej modyfikacji dawkowania, zwłaszcza w przypadku immunosupresantów (cyklosporyna, takrolimus, syrolimus, ewerolimus), opioidowych leków przeciwbólowych (alfentanyl, fentanyl), pochodnych alkaloidów sporyszu oraz chinidyny. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcję z irynotekanem, która może zwiększać toksyczność chemioterapeutyku, manifestującą się m.in. neutropenią i biegunką. Ponadto, u pacjentów przyjmujących warfarynę konieczne jest ścisłe monitorowanie INR podczas terapii i przez 14 dni po jej zakończeniu, aby uniknąć ryzyka krwawień lub zakrzepów.
alfentanyl, alkaloid sporyszu, chinidyna, cyklosporyna, cytochrom P450 3A4, dysfagia, ewerolimus, fentanyl, irynotekan, lek immunosupresyjny, neutropenia, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, środek antykoncepcyjny hormonalny, syrolimus, takrolimus, warfaryna, wąski indeks terapeutyczny, współczynnik INR, zaburzenie czynności wątroby, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Interakcje leku – Ondansetron Kabi 2 mg/ml roztwór do wstrzykiwań 2 mg/ml
Ondansetron Kabi 2 mg/ml, metabolizowany głównie przez enzymy cytochromu P-450 (CYP3A4, CYP2D6, CYP1A2), wykazuje niskie ryzyko interakcji farmakokinetycznych dzięki kompensacyjnemu metabolizmowi przez wiele enzymów. Nie wymaga zwykle modyfikacji dawkowania, nawet przy genetycznym niedoborze CYP2D6. Jednakże, istotne są interakcje farmakodynamiczne, zwłaszcza z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. antracykliny, erytromycyna, ketokonazol, amiodaron) oraz beta-blokerami (atenolol, tymolol), które mogą zwiększać ryzyko groźnych arytmii. Ponadto, stosowanie ondansetronu z lekami serotoninergicznymi (SSRI, SNRI) niesie ryzyko zespołu serotoninowego, a jednoczesne podanie z apomorfiną jest przeciwwskazane z powodu ryzyka głębokiej hipotensji i utraty świadomości.
alfentanyl, antracykliny, apomorfina, arytmia serca, beta-bloker, błona śluzowa żołądka, cytochrom P-450, enzymy CYP, furosemid, hipotensja, induktor enzymatyczny, kardiotoksyczność, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwgrzybiczny, lek serotoninergiczny, leki przeciwpadaczkowe, lidokaina, niedobór CYP2D6, ondansetron, propofol, SNRI, SSRI, temazepam, tiopental, tramadol, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia elektrolitowe, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Azithromycin Genoptim 500 mg
Azytromycyna, makrolid o unikalnym profilu farmakokinetycznym, nie wykazuje istotnych interakcji z układem cytochromu P450, co odróżnia ją od innych makrolidów. Jednoczesne stosowanie azytromycyny z lekami zobojętniającymi obniża maksymalne stężenie leku w surowicy o około 25%, jednak całkowita biodostępność pozostaje niezmieniona, co wymaga unikania ich jednoczesnego podawania. Istotne jest monitorowanie stężeń digoksyny i kolchicyny, gdyż azytromycyna zwiększa ich poziomy w surowicy. W przypadku leków przeciwretrowirusowych (zydowudyna, dydanozyna, efawirenz, indinawir, nelfinawir) oraz flukonazolu, atorwastatyny, karbamazepiny, cetyryzyny, teofiliny, triazolamu i syldenafilu nie stwierdzono klinicznie istotnych interakcji farmakokinetycznych, co nie wymaga modyfikacji dawkowania. Jednakże jednoczesne stosowanie azytromycyny z cyklosporyną wymaga monitorowania stężeń i dostosowania dawki ze względu na istotne podwyższenie Cmax i AUC0-5 cyklosporyny.
alfentanyl, alkaloid sporyszu, antybiotyk makrolidowy, astemizol, atorwastatyna, biodostępność, cetyryzyna, cyklosporyna, cymetydyna, cytochrom P450, cyzapryd, czas protrombinowy, doustny lek przeciwzakrzepowy, dydanozyna, efawirenz, ergotamina, flukonazol, fosforylowana zydowudyna, glikoproteina p, indinawir, interakcja farmakokinetyczna, karbamazepina, komorowe zaburzenie rytmu, lek przeciwgrzybiczny, lek zobojętniający, makrolid, nelfinawir, neutropenia, pimozyd, reakcja disulfiramopodobna, reakcja disulfiramowa, reduktaza HMG-CoA, ryfabutyna, substrat glikoproteiny P, syldenafil, teofilina, terfenadyna, torsade de pointes, triazolam, trimetoprim-sulfametoksazol, warfaryna, wydłużenie QT, zaburzenie rytmu serca, zatrucie sporyszem, zydowudyna - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Aprepitant Teva
Stosowanie aprepitantu u pacjentów z umiarkowanymi do ciężkich zaburzeniami czynności wątroby wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ograniczone dane kliniczne, zwłaszcza brak danych dla ciężkich zaburzeń. Lek ten wpływa na metabolizm substancji czynnych metabolizowanych przez CYP3A4, co jest istotne w przypadku leków o wąskim indeksie terapeutycznym, takich jak immunosupresyjne (cyklosporyna, takrolimus, syrolimus, ewerolimus), opioidy (alfentanyl, fentanyl), pochodne alkaloidów sporyszu oraz chinidyna. Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalne nasilenie toksyczności irynotekanu podczas jednoczesnego stosowania. Ponadto, u pacjentów leczonych warfaryną konieczne jest ścisłe monitorowanie INR w trakcie terapii aprepitantem oraz przez 14 dni po zakończeniu 3-dniowego cyklu leczenia.
alfentanyl, alkaloidy sporyszu, aprepitant, cyklosporyna, ewerolimus, fentanyl, hormonalny środek antykoncepcyjny, irynotekan, lek immunosupresyjny, lek przeciwbólowy, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, sacharoza, syrolimus, takrolimus, układ enzymatyczny CYP3A4, warfaryna, wąski indeks terapeutyczny, zaburzenie czynności wątroby, zespół złego wchłaniania glukozy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Provive 10 mg/ml
Provive 10 mg/ml to emulsja do wstrzykiwań lub infuzji zawierająca propofol w stężeniu 10 mg/ml, dostępna w fiolkach o pojemnościach 10 ml (100 mg propofolu), 20 ml (200 mg), 50 ml (500 mg) oraz 100 ml (1000 mg). Substancją nośnikową jest oczyszczony olej sojowy w stężeniu 100 mg/ml, co jest istotne u pacjentów z alergią na soję. Preparat zawiera także glicerol, lecytynę z jaja kurzego, sodu oleinian, sodu wodorotlenek oraz wodę do wstrzykiwań. Emulsja ma fizykochemiczne parametry: osmolalność 250-390 mOsm/kg oraz pH w zakresie 6,00-8,50, co zapewnia zgodność z płynami ustrojowymi. Propofol może być podawany nierozcieńczony lub po rozcieńczeniu, z zastosowaniem precyzyjnych pomp infuzyjnych w celu kontroli dawkowania i uniknięcia przedawkowania.
alfentanyl, atrakurium, biureta, emulsja do wstrzykiwań, emulsja olej w wodzie, filtr membranowy, fiolka szklana, guma bromobutylowa, kroplomierz, lecytyna, lek zwiotczający mięśnie, miwakurium, olej sojowy, osmolalność, pompa infuzyjna wolumetryczna, pompa strzykawkowa, pompa wolumetryczna, propofol, roztwór chlorku sodu, roztwór glukozy, roztwór lidokainy, sodu oleinian, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek sodu - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Diprivan 10 mg/ml
Diprivan, zawierający 10 mg/ml propofolu, jest podawany wyłącznie dożylnie, a dawkowanie musi być indywidualnie dostosowane do wieku, masy ciała, stanu ogólnego pacjenta oraz klasyfikacji ASA. Indukcja znieczulenia u dorosłych poniżej 55 lat wymaga dawki 1,5-2,5 mg/kg mc. lub 40 mg co 10 sekund, natomiast u pacjentów powyżej 55 lat i z ASA III/IV dawki są mniejsze (około 20 mg co 10 sekund). Podtrzymanie znieczulenia odbywa się wlewem ciągłym (4-12 mg/kg mc./h) lub powtarzanymi bolusami (25-50 mg). Sedacja na OIT u dorosłych (>16 lat) wymaga wlewu 0,3-4,0 mg/kg mc./h, natomiast u dzieci dawki indukcyjne i podtrzymujące są wyższe (indukcja 2,5-4 mg/kg mc., podtrzymanie 9-15 mg/kg mc./h), z koniecznością zmniejszenia dawek u pacjentów z ASA III/IV. Stosowanie Diprivanu u dzieci poniżej 16 lat na OIT jest przeciwwskazane.
alfentanyl, emulsja do wstrzykiwań, indukcja znieczulenia, kaniula dożylna, klasyfikacja ASA, leki znieczulające, lidokaina, oddział intensywnej terapii, podtrzymanie znieczulenia, pompa infuzyjna, pompa strzykawkowa, propofol, roztwór chlorku sodu, roztwór glukozy, sedacja z zachowaniem świadomości, wlew dożylny, wstrzyknięcie bolus, zatrzymanie czynności serca, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Interakcje leku – Erythromycinum TZF 200 mg
Erytromycyna, jako inhibitor enzymów wątrobowych z rodziny cytochromu P-450, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne, które mogą prowadzić do istotnych klinicznie skutków. Szczególnie istotne jest zwiększenie stężenia leków takich jak teofilina, digoksyna, cyklosporyna, karbamazepina (możliwa redukcja dawki nawet o 50%), fenytoina, alfentanyl, metyloprednizolon oraz benzodiazepiny, co wymaga monitorowania stężeń i dostosowania dawek. Erytromycyna znacząco wpływa na metabolizm leków wydłużających odstęp QT, takich jak leki przeciwarytmiczne klasy I (dyzopiramid, chinidyna, prokainamid), hydroksychlorochina, chlorochina, cisapryd, terfenadyna i astemizol, zwiększając ryzyko poważnych zaburzeń rytmu serca, w tym częstoskurczu komorowego. W przypadku tych leków zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania lub ścisłe monitorowanie EKG.
acenokumarol, alfentanyl, amina katecholowa, astemizol, benzodiazepina, bromokryptyna, chinidyna, chlorochina, cisapryd, cyklosporyna, cytochrom P-450, czas protrombinowy, częstoskurcz komorowy, digoksyna, dihydroergotamina, doustny lek przeciwzakrzepowy, doustny środek antykoncepcyjny, dyzopiramid, ergotamina, fenytoina, hepatotoksyczność, hydroksychlorochina, inhibitor enzymatyczny, inhibitor reduktazy HMG-CoA, interakcja farmakokinetyczna, karbamazepina, kolchicyna, kortykosteroid, lek przeciwarytmiczny, lomitapid, lowastatyna, metyloprednizolon, midazolam, mizolastyna, prokainamid, rabdomioliza, rywaroksaban, skurcz naczyń krwionośnych, symwastatyna, teofilina, terfenadyna, triazolam, warfaryna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zopiklon - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Aprepitant Stada
Stosowanie aprepitantu wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby, gdzie dane kliniczne są ograniczone, oraz jest przeciwwskazane u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami wątroby z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Ponadto, aprepitant jest metabolizowany przez cytochrom CYP3A4, co wymaga uwagi przy jednoczesnym stosowaniu leków o wąskim indeksie terapeutycznym metabolizowanych przez ten enzym, takich jak cyklosporyna, takrolimus, syrolimus, ewerolimus, alfentanyl, fentanyl, pochodne alkaloidów sporyszu oraz chinidyna. Szczególną ostrożność należy zachować przy kojarzeniu aprepitantu z irynotekanem ze względu na ryzyko nasilenia toksyczności przeciwnowotworowej. U pacjentów przewlekle stosujących warfarynę konieczne jest ścisłe monitorowanie INR podczas terapii aprepitantem oraz przez 14 dni po zakończeniu 3-dniowego cyklu leczenia.
alfentanyl, alkaloid sporyszu, chinidyna, choroba autoimmunologiczna, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, cyklosporyna, cytochrom CYP3A4, działanie antyproliferacyjne, ewerolimus, fentanyl, hormonalny środek antykoncepcyjny, irynotekan, leczenie immunosupresyjne, lek immunosupresyjny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwnowotworowy, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, migrena, niedobór sacharozy-izomaltazy, niehormonalna metoda antykoncepcji, nietolerancja fruktozy, opioidowy lek przeciwbólowy, substrat CYP2C9, syrolimus, takrolimus, transplantacja narządów, umiarkowane zaburzenie czynności wątroby, warfaryna, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Interakcje leku – AzitroLEK 100 mg/5 ml
Azytromycyna, makrolidowy antybiotyk, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z różnymi grupami leków, co ma istotne znaczenie kliniczne. Stosowanie azytromycyny z lekami zobojętniającymi kwas żołądkowy zmniejsza maksymalne stężenie (Cmax) azytromycyny o około 25%, dlatego zaleca się zachowanie odstępu około 2 godzin między podaniem tych leków. Istotne jest monitorowanie stężeń substratów P-gp, takich jak digoksyna i kolchicyna, gdyż azytromycyna może zwiększać ich stężenia w surowicy, co wymaga ewentualnej modyfikacji dawki. Jednoczesne stosowanie azytromycyny z pochodnymi alkaloidów sporyszu jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko zatrucia sporyszem. W terapii skojarzonej z lekami przeciwwirusowymi (np. zydowudyną, efawirenzem, nelfinawirem) nie obserwuje się istotnych klinicznie interakcji, choć azytromycyna może zwiększać stężenie aktywnego metabolitu zydowudyny, co może mieć potencjalne korzyści terapeutyczne.
alfentanyl, alkaloidy sporyszu, antybiotyk makrolidowy, astemizol, atorwastatyna, cetyryzyna, cyklosporyna, cymetydyna, CYP3A4, cyzapryd, czas protrombinowy, digoksyna, doustny lek przeciwzakrzepowy, dydanozyna, efawirenz, erytromycyna, flukonazol, fosforylowana zydowudyna, glikoproteina p, hydroksychlorochina, indynawir, inhibitor proteazy HIV, karbamazepina, kolchicyna, komorowe zaburzenia rytmu serca, lek przeciwgrzybiczy, lek przeciwzakrzepowy z grupy kumaryny, metyloprednizolon, midazolam, morfologia krwi, nelfinawir, neutropenia, odstęp QT, rabdomioliza, ryfabutyna, syldenafil, teofilina, terfenadyna, torsade de pointes, triazolam, trimetoprym z sulfametoksazolem, warfaryna, zakażenie HIV, zatrucie sporyszem, zydowudyna - Leksykon leków
Skład i postać leku – Provive 20 mg/ml
Provive to emulsja do wstrzykiwań/infuzji zawierająca propofol w stężeniu 20 mg/ml, dostępna w fiolkach o pojemności 50 ml (1000 mg propofolu). Preparat jest białą emulsją typu olej w wodzie, o osmolalności 250-390 mOsm/kg i pH 6,00-8,50. Zawiera substancje pomocnicze takie jak olej sojowy (100 mg/ml), glicerol, lecytynę z jaja kurzego, sodu oleinian i wodę do wstrzykiwań. Produkt należy przechowywać w temperaturze do 25°C, chronić przed światłem, nie zamrażać, a po otwarciu lub rozcieńczeniu zużyć natychmiast. Stabilność chemiczna i fizyczna roztworu wynosi do 6 godzin w 2-8°C, jednak z mikrobiologicznego punktu widzenia zaleca się natychmiastowe podanie po otwarciu w warunkach aseptycznych. Fiolki są jednorazowego użytku, a emulsję należy przed podaniem wstrząsnąć.
alfentanyl, atrakurium, emulsja do wstrzykiwań, emulsja olej w wodzie, filtr membranowy, fiolka szklana, guma bromobutylowa, lecytyna jaja kurzego, lek zwiotczający mięśnie, miwakurium, oleinian sodu, olej sojowy, pompa infuzyjna wolumetryczna, pompa strzykawkowa, propofol, roztwór chlorku sodu, roztwór glukozy, system infuzyjny, warunki aseptyczne, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek sodu, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Diprivan 10 mg/ml
Diprivan w stężeniu 10 mg/ml to jałowa, izotoniczna emulsja typu olej w wodzie przeznaczona do dożylnego podania, zawierająca propofol jako substancję czynną (10 mg/ml). Preparat dostępny jest w ampułkach 20 ml (200 mg propofolu), fiolkach 50 ml (500 mg propofolu) oraz ampułkostrzykawkach 50 ml (500 mg propofolu). Emulsja zawiera 100 mg oczyszczonego oleju sojowego na 1 ml, który pełni rolę nośnika lipofilnej substancji czynnej, oraz inne substancje pomocnicze, takie jak fosfolipidy jaja kurzego (emulgator), glicerol (regulacja ciśnienia osmotycznego), disodu edetynian (przeciwutleniacz), sodu wodorotlenek (regulacja pH) i wodę do wstrzykiwań. Preparat należy przechowywać poniżej 25°C, nie zamrażać, a okres ważności nieotwartego opakowania wynosi 3 lata; po rozcieńczeniu emulsja zachowuje stabilność przez 6 godzin.