Glukoza 20 Braun
Glukoza 20 Braun to preparat medyczny zawierający 20% roztwór glukozy (dekstrozy), stosowany w lecznictwie jako środek odżywczy i uzupełniający niedobory węglowodanów. Każde 100 ml roztworu zawiera 20 g glukozy bezwodnej, co odpowiada wartości energetycznej około 340 kcal/l.
Preparat stosowany jest głównie w stanach hipoglikemii, jako składnik żywienia pozajelitowego oraz do rozcieńczania i podawania leków dożylnych. Roztwór 20% glukozy charakteryzuje się wysoką osmolarnością (około 1110 mOsm/l), dlatego powinien być podawany do dużych żył centralnych, aby uniknąć podrażnienia naczyń obwodowych.
Podczas stosowania Glukozy 20 Braun należy monitorować stężenie glukozy we krwi, równowagę wodno-elektrolitową oraz parametry kwasowo-zasadowe, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami metabolizmu węglowodanów. Preparat jest przeciwwskazany w przypadku hiperglikemii niepoddającej się leczeniu insuliną, hiperosmolarnej śpiączki cukrzycowej oraz niewyrównanej cukrzycy.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Glukoza 20 Braun 200 mg/ml
W praktyce lekarskiej kluczowe jest odpowiednie poinformowanie pacjenta o potencjalnym wpływie przepisywanych leków na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, co znajduje odzwierciedlenie w punkcie 4.7 charakterystyki produktu leczniczego. W przypadku roztworu do infuzji Glukoza 20 Braun (200 mg/ml, zawierającego 220 g glukozy jednowodnej na 1000 ml, co odpowiada 200 g glukozy), charakterystyka produktu jednoznacznie wskazuje brak wpływu na zdolności psychomotoryczne. Preparat cechuje się osmolarnością teoretyczną 1110 mOsm/l, pH w zakresie 3,5–5,5 oraz wartością energetyczną 3350 kJ/l (800 kcal/l). Mimo braku farmakologicznego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów, należy uwzględnić, że sposób podania (dożylny) oraz stan kliniczny pacjenta mogą ograniczać mobilność i zdolność do bezpiecznego prowadzenia pojazdów lub obsługi maszyn.
charakterystyka produktu leczniczego, funkcje poznawcze, Glukoza 20 Braun, glukoza jednowodna, hospitalizacja, koordynacja psychoruchowa, kwasowość miareczkowa, osmolarność, pacjent ambulatoryjny, podanie dożylne, roztwór do infuzji, stan kliniczny, świadoma zgoda pacjenta, zdolności psychomotoryczne