wchłanianie kofeiny

Kofeina (1,3,7-trimetyloksantyna) jest alkaloidem występującym naturalnie w ziarnach kawy, liściach herbaty, ziarnach kakaowca i orzeszkach kola. Po spożyciu ulega szybkiemu wchłanianiu z przewodu pokarmowego, głównie w jelicie cienkim, osiągając maksymalne stężenie we krwi po 30-60 minutach od konsumpcji.

Biodostępność kofeiny jest bardzo wysoka i wynosi niemal 100%. Po wchłonięciu substancja ta rozprzestrzenia się szybko w organizmie, przekraczając barierę krew-mózg oraz łożyskową. Metabolizm kofeiny zachodzi głównie w wątrobie przy udziale cytochromu P450 1A2 (CYP1A2), gdzie ulega demetylacji do paraksantyny, teobrominy i teofiliny.

Czynniki wpływające na szybkość wchłaniania kofeiny obejmują: obecność pokarmu w przewodzie pokarmowym (opóźnia wchłanianie), pH żołądka, indywidualne różnice genetyczne w aktywności enzymów metabolizujących, a także stosowanie niektórych leków. Okres półtrwania kofeiny wynosi średnio 3-5 godzin, ale może być dłuższy u kobiet w ciąży, osób z zaburzeniami czynności wątroby oraz stosujących doustne środki antykoncepcyjne.

Wchłanianie kofeiny może być modyfikowane przez choroby układu pokarmowego, takie jak zespół jelita drażliwego czy choroba refluksowa przełyku. Z klinicznego punktu widzenia istotne są również interakcje kofeiny z niektórymi lekami, takimi jak ciprofloksacyna, fluwoksamina czy doustne środki antykoncepcyjne, które mogą spowolnić jej metabolizm i przedłużyć działanie.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Cefalgin Migraplus 250 mg + 150 mg + 50 mg

Cefalgin Migraplus to lek zawierający 250 mg paracetamolu, 150 mg propyfenazonu oraz 50 mg kofeiny, charakteryzujący się szybkim i całkowitym wchłanianiem z przewodu pokarmowego. Paracetamol osiąga maksymalne stężenie w osoczu w ciągu 30 minut do 2 godzin, wykazuje niewielkie wiązanie z białkami osocza, a jego biologiczny okres półtrwania wynosi 1-3 godziny. Propyfenazon osiąga maksymalne stężenie po około 30 minutach, wiąże się z białkami w około 10%, a jego okres półtrwania to 2,1-2,4 godziny. Kofeina wchłania się szybko, osiągając maksymalne stężenie po 1-1,5 godziny, wiąże się z białkami w 17%, a jej okres półtrwania wynosi 3-7 godzin. Wszystkie trzy składniki są metabolizowane w wątrobie i wydalane głównie przez nerki, z niewielkim udziałem postaci niezmienionej (paracetamol 5%, propyfenazon 1%, kofeina 1-2%).
białko osocza, biodostępność, kofeina, kwas glukuronowy, kwas siarkowy, metabolizm kofeiny, metabolizm paracetamolu, N-2-demetylopropyfenazon, niewydolność nerek, okres półtrwania biologiczny, paracetamol, paraksantyna, propyfenazon, przedawkowanie, przewód pokarmowy, schorzenie wątroby, teobromina, teofilina, wchłanianie kofeiny, wchłanianie paracetamolu, wiązanie z białkami, wydalanie kofeiny, wydalanie paracetamolu, zaburzenie funkcji wątroby
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – APAP przeziębienie MAX 1000 mg + 50 mg + 12,2 mg/sasz.

APAP przeziębienie MAX to preparat zawierający paracetamol (1000 mg), kofeinę (50 mg) oraz chlorowodorek fenylefryny (12,2 mg) w formie proszku do sporządzania roztworu doustnego. Paracetamol charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie w osoczu po około 1 godzinie. Wiązanie z białkami osocza wynosi 25-50%, a okres półtrwania to 2-4 godziny. Działanie przeciwbólowe utrzymuje się 4-6 godzin, a przeciwgorączkowe 6-8 godzin. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie, z wydalaniem metabolitów przez nerki; tylko 2-4% paracetamolu jest wydalane w postaci niezmienionej. Kofeina jest szybko i całkowicie wchłaniana, z maksymalnym stężeniem w osoczu po 50-75 minutach, wiązaniem z białkami na poziomie 25-36% i okresem półtrwania 3-7 godzin. Przenika do płynu mózgowo-rdzeniowego i metabolizowana jest w wątrobie, z wydalaniem metabolitów przez nerki. W ciąży metabolizm kofeiny ulega spowolnieniu, a u karmiących piersią dawki powyżej 500 mg/dobę mogą powodować u noworodków rozdrażnienie i zaburzenia snu.
Apap przeziębienie, biodostępność, biotransformacja w wątrobie, chlorowodorek fenylefryny, dystrybucja kofeiny, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwgorączkowe, glutation, hepatotoksyczny metabolit, kofeina, kwas glukuronowy, kwas merkapturowy, kwas siarkowy, metabolity paracetamolu, metabolizm fenylefryny, metabolizm kofeiny, metabolizm paracetamolu, N-acetylo-p-benzochinoimina, objętość dystrybucji, obkurczenie naczyń krwionośnych, okres półtrwania, oksydacyjna deaminacja, paracetamol, płyn mózgowo-rdzeniowy, stężenie we krwi, wchłanianie fenylefryny, wchłanianie kofeiny, wchłanianie paracetamolu, wiązanie z białkami osocza, właściwości farmakokinetyczne
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Cardiol C –

Produkt leczniczy Cardiol C zawiera nalewki z głogu i kozłka, nalewkę mianowaną z ziela konwalii oraz wyciąg płynny z zarodków kola, jednak nie przeprowadzono dla niego kompleksowych badań farmakokinetycznych. Glikozydy konwalii, głównie konwalatoksyna, wykazują ograniczone wchłanianie doustne na poziomie około 10% dawki, z dystrybucją do nerek, mięśni i wątroby po 6 godzinach od podania dootrzewnowego. Wiązanie z białkami osocza wynosi około 16%. Metabolizm obejmuje odłączanie reszt cukrowych, hydroksylację, hydrogenizację oraz sprzęganie aglikonów. Eliminacja następuje głównie przez nerki i z kałem w ciągu 2 dni, a działanie moczopędne pojawia się po 60-90 minutach od podania.
absorpcja leku, bariera krew-mózg, Crataegus monogyna, demetylacja, dystrybucja leku, działanie moczopędne, eliminacja leku, flawonoid, glikozyd konwalii, kofeina, konwalatoksyna, kozłek lekarski, kwas organiczny, metabolizm glikozydów, metabolizm kofeiny, nalewka z głogu, nalewka z ziela konwalii, odłączanie reszt cukrowych, okres półtrwania, podanie doustne, stężenie w osoczu, strofantyna, Valeriana officinalis, wchłanianie kofeiny, wiązanie z białkami osocza, wyciąg z zarodków kola
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Solpadeine 500 mg + 8 mg + 30 mg

Produkt leczniczy Solpadeine zawiera paracetamol (500 mg), fosforan kodeiny (8 mg) oraz kofeinę (30 mg), które wykazują różne profile farmakokinetyczne. Paracetamol charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem z przewodu pokarmowego, z okresem półtrwania 1-4 godziny, metabolizowanym głównie w wątrobie przez sprzęganie z glukuronidami i siarczanami, przy czym około 5% dawki przekształca się w hepatotoksyczny metabolit NAPQI. Fosforan kodeiny jest dobrze wchłaniany, metabolizowany w wątrobie do morfiny i innych metabolitów, z okresem półtrwania 3-4 godziny, a kofeina szybko się wchłania, osiągając maksymalne stężenie w osoczu po 20-60 minutach, z okresem półtrwania około 4 godzin i działaniem trwającym do 4 godzin. Wydalanie paracetamolu i kodeiny odbywa się głównie z moczem w postaci metabolitów, natomiast kofeina jest wydalana w około 45% w ciągu 48 godzin jako metabolity kwasu 1-metylomoczowego i 1-metyloksantyny.
1-metyloksantyna, fosforan kodeiny, glutation wątrobowy, hepatotoksyczność paracetamolu, kofeina, kwas 1-metylomoczowy, kwas glukuronidowy, kwas merkapturowy, maksymalne stężenie w osoczu, metabolit hepatotoksyczny, metabolizm wątrobowy, N-acetylo-p-benzochinoimina, okres półtrwania, okres półtrwania kodeiny, ostra niewydolność wątroby, paracetamol, przewlekła niewydolność nerek, przewlekła wyrównana niewydolność wątroby, Solpadeine, sprzęganie z glukuronidami, wchłanianie kofeiny, wchłanianie leku, wchłanianie z przewodu pokarmowego, wiązanie z białkami osocza, wyczerpanie glutationu, wydłużenie okresu półtrwania

wchłanianie kofeiny

Powiązane wpisy

Właściwości farmakokinetyczne – Cefalgin Migraplus 250 mg + 150 mg + 50 mg

Właściwości farmakokinetyczne – APAP przeziębienie MAX 1000 mg + 50 mg + 12,2 mg/sasz.

Właściwości farmakokinetyczne – Cardiol C –

Właściwości farmakokinetyczne – Solpadeine 500 mg + 8 mg + 30 mg