dysartria spastyczna
Dysartria spastyczna to zaburzenie mowy wynikające z uszkodzenia górnego neuronu ruchowego, prowadzącego do spastyczności mięśni aparatu artykulacyjnego. Charakteryzuje się wolną, napiętą i często niezrozumiałą mową z zatartą artykulacją.
W obrazie klinicznym dominuje zwiększone napięcie mięśniowe języka, warg i podniebienia, co skutkuje nieprecyzyjną wymową spółgłosek, monotonnym i obniżonym głosem oraz nosowym zabarwieniem mowy. Pacjenci często zgłaszają uczucie zmęczenia podczas mówienia, a ich artykulacja pogarsza się wraz z wydłużaniem wypowiedzi.
Najczęstszymi przyczynami dysartrii spastycznej są udary mózgu (szczególnie w obszarze unaczynienia tętnicy środkowej mózgu), stwardnienie rozsiane, urazy czaszkowo-mózgowe oraz choroby neurodegeneracyjne. Diagnostyka obejmuje szczegółową ocenę logopedyczną oraz badania obrazowe OUN.
Leczenie ma charakter wielokierunkowy i wymaga współpracy neurologa, logopedy oraz fizjoterapeuty. Terapia logopedyczna koncentruje się na ćwiczeniach rozluźniających mięśnie aparatu mowy, poprawie kontroli oddechowej oraz zwiększeniu precyzji artykulacyjnej. W niektórych przypadkach stosuje się leki zmniejszające spastyczność lub iniekcje toksyny botulinowej.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Dysartria – Objawy
Dysartria to motoryczne zaburzenie mowy wynikające z uszkodzenia układu nerwowego kontrolującego mięśnie aparatu mowy, obejmującego twarz, język, wargi, gardło, krtań oraz przeponę. Charakteryzuje się trudnościami w artykulacji dźwięków, zaburzeniami tempa i rytmu mowy, a także zmianami jakości głosu, takimi jak chrapliwość, hipofonia czy nosowość. Objawy mogą obejmować m.in. spowolnioną lub bełkotliwą mowę, ograniczoną ruchomość mięśni, trudności w inicjowaniu mowy oraz zaburzenia koordynacji oddechu podczas wypowiedzi. Dysartria występuje w różnych typach, zależnie od lokalizacji uszkodzenia: uszkodzenia górnych lub dolnych neuronów ruchowych, móżdżku, układu pozapiramidowego czy w przebiegu chorób neurodegeneracyjnych, takich jak SLA, choroba Parkinsona, stwardnienie rozsiane czy pląsawica. Etiologia jest zróżnicowana i obejmuje udary, urazy, guzy, infekcje, działania niepożądane leków oraz zaburzenia metaboliczne.
anartria, choroba Huntingtona, choroba neurodegeneracyjna, choroba Parkinsona, dolny neuron ruchowy, dysartria ataktyczna, dysartria hiperkinetyczna, dysartria hipokinetyczna, dysartria mieszana, dysartria spastyczna, dysartria wiotka, dysfagia, dystonia, górny neuron ruchowy, guz mózgu, interwencja logopedyczna, krwotok mózgowy, miastenia, móżdżek, neuron ruchowy, obniżone napięcie mięśniowe, plastyczność mózgu, porażenie mózgowe, przejściowe niedokrwienie mózgu, stwardnienie rozsiane, stwardnienie zanikowe boczne, udar mózgu, uraz czaszkowo-mózgowy, uszkodzenie układu nerwowego, wzmożone napięcie mięśniowe, zaburzenia artykulacji, zaburzenie mowy motoryczne, zanik wieloukładowy, zapalenie mózgu, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych