terapia zastępcza lewotyroksyną

Terapia zastępcza lewotyroksyną to podstawowa metoda leczenia niedoczynności tarczycy, polegająca na podawaniu syntetycznego odpowiednika hormonu tarczycy – lewotyroksyny (T4). Terapia ma na celu przywrócenie prawidłowego stanu eutyrozy poprzez utrzymanie odpowiedniego stężenia hormonów tarczycowych w surowicy.

Dawkowanie lewotyroksyny jest ściśle zindywidualizowane i wymaga regularnego monitorowania parametrów laboratoryjnych, głównie stężenia TSH. Początkowa dawka zależy od wieku pacjenta, masy ciała, czasu trwania niedoczynności oraz chorób współistniejących. U osób starszych oraz pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi zaleca się rozpoczynanie terapii od mniejszych dawek z powolną ich eskalacją.

Lewotyroksynę należy przyjmować na czczo, 30-60 minut przed pierwszym posiłkiem, popijając wodą. Istotne jest utrzymanie stałej pory przyjmowania leku dla zachowania stabilnego wchłaniania. Niektóre leki i suplementy (preparaty wapnia, żelaza, inhibitory pompy protonowej) mogą zaburzać wchłanianie lewotyroksyny, dlatego zaleca się zachowanie odpowiedniego odstępu czasowego między ich przyjmowaniem.

Skuteczność terapii ocenia się na podstawie normalizacji stężenia TSH oraz ustąpienia objawów klinicznych niedoczynności tarczycy. Po osiągnięciu stabilnej eutyrozy zaleca się kontrolę TSH co 6-12 miesięcy. W przypadku ciąży często konieczne jest zwiększenie dawki lewotyroksyny o 30-50% oraz częstsze monitorowanie parametrów tarczycowych.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl