mioklonia pochodzenia korowego

Mioklonie pochodzenia korowego to nagłe, krótkotrwałe, mimowolne skurcze mięśni wynikające z nieprawidłowej aktywności elektrycznej w korze mózgowej. Charakteryzują się gwałtownymi, nieregularnymi, pojedynczymi lub seryjnymi drgawkami, które mogą dotyczyć różnych grup mięśniowych. Objawy mogą występować spontanicznie lub być prowokowane bodźcami zewnętrznymi, takimi jak dźwięk, światło czy dotyk.

Etiologia tych zaburzeń jest zróżnicowana i obejmuje choroby neurodegeneracyjne (choroba Alzheimera, choroba Creutzfeldta-Jakoba), encefalopatie metaboliczne, encefalopatię niedotlenieniowo-niedokrwienną, padaczkę miokloniczną oraz zespoły padaczkowe. Charakterystyczną cechą mioklonii korowych jest ich związek z aktywnością elektroencefalograficzną – w badaniu EEG można zaobserwować wyładowania iglic lub zespołów iglica-fala wolna, czasowo powiązane z widocznymi skurczami mięśniowymi.

Diagnostyka obejmuje badanie neurologiczne, EEG, badania obrazowe mózgu (MRI) oraz w niektórych przypadkach badania genetyczne. Leczenie jest ukierunkowane na przyczynę podstawową, jeśli jest możliwa do zidentyfikowania i modyfikacji. W terapii objawowej stosuje się najczęściej leki przeciwpadaczkowe (walproiniany, lewetiracetam, klonazepam), a w przypadkach opornych na leczenie farmakologiczne rozważa się inne metody, w tym głęboką stymulację mózgu.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl