drgawki z odstawienia
Drgawki z odstawienia to poważne zaburzenia neurologiczne występujące po nagłym przerwaniu lub znacznym zmniejszeniu dawki substancji, od których organizm stał się fizycznie zależny. Najczęściej obserwuje się je przy odstawieniu alkoholu, benzodiazepin, barbituranów oraz niektórych leków przeciwpadaczkowych.
Patofizjologia drgawek z odstawienia wiąże się z nagłym zaburzeniem równowagi neuroprzekaźników w ośrodkowym układzie nerwowym. Przerwanie stosowania substancji tłumiących aktywność układu nerwowego (np. alkoholu czy benzodiazepin) prowadzi do nadmiernej pobudliwości neuronalnej, obniżenia progu drgawkowego i wystąpienia napadów drgawkowych.
Klinicznie drgawki z odstawienia manifestują się najczęściej jako napady toniczno-kloniczne, które mogą wystąpić bez wcześniejszych objawów ostrzegawczych. W przypadku alkoholu najczęściej pojawiają się w ciągu 6-48 godzin od ostatniego spożycia, natomiast przy odstawieniu benzodiazepin o długim okresie półtrwania mogą wystąpić nawet kilka dni po zaprzestaniu ich przyjmowania.
Leczenie drgawek z odstawienia polega na stopniowym zmniejszaniu dawki uzależniającej substancji lub zastosowaniu leczenia substytucyjnego, najczęściej przy użyciu benzodiazepin o długim okresie półtrwania (np. diazepam, chlordiazepoksyd). W ciężkich przypadkach konieczna jest hospitalizacja i intensywne monitorowanie stanu pacjenta, gdyż drgawki z odstawienia mogą prowadzić do poważnych powikłań, w tym majaczenia, zaburzeń elektrolitowych, a nawet zgonu.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Lucetam
Lucetam, zawierający piracetam w dawkach 400 mg, 800 mg oraz 1200 mg, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z ryzykiem krwawienia, niewydolnością nerek, osób w podeszłym wieku, pacjentów z miokloniami oraz przed planowanymi zabiegami chirurgicznymi. Piracetam wpływa na agregację płytek krwi, co może nasilać krwawienia u osób z wrzodami żołądka, zaburzeniami hemostazy, czy przyjmujących leki przeciwkrzepliwe (np. warfaryna, acenokumarol) lub hamujące agregację płytek, w tym aspirynę. U pacjentów z niewydolnością nerek konieczne jest dostosowanie dawki na podstawie klirensu kreatyniny, a u osób starszych zaleca się regularną kontrolę funkcji nerek ze względu na ryzyko kumulacji leku i wydłużenia jego półtrwania.
acenokumarol, agregacja płytek krwi, antykoagulant, aspiryna, drgawki z odstawienia, dysfagia, farmakokinetyka piracetamu, filtracja kłębuszkowa, incydent naczyniowo-mózgowy, klirens kreatyniny, krwawienie śródczaszkowe, kwas acetylosalicylowy, lek hamujący agregację płytek krwi, lek przeciwkrzepliwy, mioklonia, niewydolność nerek, piracetam, powikłanie krwotoczne, silne krwawienie, warfaryna, wrzód żołądka i dwunastnicy, zaburzenia hemostazy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Midazolam hameln 2 mg/ml
Midazolam Hameln dostępny jest w roztworze do wstrzykiwań/infuzji w stężeniach 1 mg/ml, 2 mg/ml oraz 5 mg/ml. Lek ten może wywoływać liczne działania niepożądane obejmujące różne układy i narządy. Wśród nich znajdują się reakcje immunologiczne, takie jak nadwrażliwość, obrzęk naczynioruchowy oraz wstrząs anafilaktyczny (częstość nieznana). Zaburzenia psychiczne i neurologiczne obejmują stan splątania, dezorientację, zmiany nastroju, reakcje paradoksalne (np. pobudzenie, agresja, omamy), ruchy mimowolne (drgawki toniczno-kloniczne, drżenie mięśniowe), sedację, obniżony poziom czuwania, ataksję oraz niepamięć następczą, której czas trwania jest zależny od dawki. U wcześniaków i noworodków obserwowano drgawki, także w przebiegu odstawienia. Midazolam może prowadzić do fizycznego uzależnienia i objawów odstawiennych, w tym drgawek, zwłaszcza po nagłym przerwaniu terapii.
bezdech, bradykardia, depresja oddechowa, dezorientacja, drgawki toniczno-kloniczne, drgawki z odstawienia, drżenie mięśniowe, incydent zagrażający życiu, midazolam, niedociśnienie tętnicze, niepamięć następcza, obrzęk naczynioruchowy, reakcja paradoksalna, rozszerzenie naczyń krwionośnych, roztwór do wstrzykiwań, ruchy mimowolne, sedacja, skurcz krtani, stan splątania, uzależnienie fizyczne, wstrząs anafilaktyczny, zakrzepowe zapalenie żył, zatrzymanie akcji serca, zatrzymanie oddychania, zespół Kounisa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Lucetam 1200 mg
Piracetam, dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 400 mg, 800 mg i 1200 mg, wymaga indywidualnego dostosowania dawkowania w zależności od wskazań klinicznych oraz stanu pacjenta. W terapii mioklonii korowej dawka początkowa wynosi 7,2 g/dobę, stopniowo zwiększana co 3-4 dni o 4,8 g do maksymalnej dawki 24 g/dobę, podzielonej na 2-3 dawki. W leczeniu zawrotów głowy stosuje się dawki od 2,4 do 4,8 g/dobę, a w zaburzeniach dyslektycznych u dzieci i młodzieży (od 8. roku życia) około 3,2 g/dobę w 2 dawkach. Redukcję dawki przy odstawianiu u pacjentów z ostrym epizodem przeprowadza się stopniowo, zmniejszając o 1,2 g co 2 dni, natomiast w zespole Lance-Adamsa co 3-4 dni, z zaleceniem próby redukcji co 6 miesięcy. W trakcie terapii należy utrzymywać dawki innych leków przeciwmioklonicznych, redukując je dopiero po uzyskaniu poprawy klinicznej.
choroba podstawowa, drgawki z odstawienia, klirens kreatyniny, lek przeciwmiokloniczny, lucetam, mioklonia pochodzenia korowego, nawrót objawów, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, piracetam, schyłkowa choroba nerek, tabletka powlekana, terapia logopedyczna, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia dyslektyczne, zawroty głowy, zespół Lance-Adamsa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Piracetam Polpharma 800 mg
Dawkowanie Piracetamu Polpharma 800 mg powinno być indywidualnie dostosowane do wskazań klinicznych oraz stanu pacjenta. Tabletki 800 mg można dzielić na połowy, a dawka dobowa powinna być podzielona na 2-4 dawki. W leczeniu dysleksji u dzieci i młodzieży (od 8. roku życia) zaleca się dawkę 3,2 g/dobę w 2 dawkach, stosowaną równocześnie z terapią logopedyczną. W terapii mioklonii korowej dawka początkowa wynosi 7,2 g/dobę w 3 dawkach, z możliwością stopniowego zwiększania co 3-4 dni o 4,8 g do maksymalnie 24 g/dobę. W zawrotach głowy dawka dobowa wynosi 2,4-4,8 g podzielona na 2-3 dawki. Odstawianie leku powinno być stopniowe, zmniejszając dawkę o 1,2 g co 2 dni (lub co 3-4 dni w zespole Lance i Adamsa), aby uniknąć nawrotu objawów lub drgawek z odstawienia.
drgawki z odstawienia, dysfagia, funkcja nerek, klirens kreatyniny, lek antymiokloniczny, mioklonia pochodzenia korowego, niewydolność nerek, piracetam, podeszły wiek, tabletki powlekane, terapia logopedyczna, utrata przytomności, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie dyslektyczne, zawroty głowy, zespół Lance’a i Adamsa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Lucetam
Piracetam (Lucetam) wykazuje istotny wpływ na agregację płytek krwi, co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z ryzykiem krwawienia, w tym u osób z wrzodami żołądka lub jelit, zaburzeniami hemostazy, po incydentach naczyniowo-mózgowych oraz u pacjentów poddawanych zabiegom chirurgicznym, w tym stomatologicznym. Konieczne jest także monitorowanie interakcji z lekami przeciwkrzepliwymi i przeciwpłytkowymi, w tym z kwasem acetylosalicylowym, ze względu na potencjalne nasilenie działania przeciwpłytkowego. U pacjentów z niewydolnością nerek, piracetam, eliminowany głównie przez nerki, wymaga dostosowania dawkowania na podstawie klirensu kreatyniny, co jest szczególnie ważne u osób w podeszłym wieku, u których fizjologiczne zmniejszenie funkcji nerek może prowadzić do kumulacji leku i zwiększenia ryzyka działań niepożądanych.
agregacja płytek krwi, drgawki z odstawienia, dysfagia, działanie przeciwpłytkowe, incydent naczyniowo-mózgowy, inhibitor agregacji płytek krwi, klirens kreatyniny, krwawienie, krwawienie śródoperacyjne, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwkrzepliwy, lucetam, mioklonia, napad drgawkowy, niewydolność nerek, parametr nerkowy, piracetam, wrzód żołądka i jelit, zaburzenie hemostazy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Lucetam 800 mg
Piracetam (Lucetam) jest dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 400 mg, 800 mg i 1200 mg, z dawkowaniem dostosowywanym indywidualnie do wskazań klinicznych, wieku pacjenta oraz funkcji nerek. W leczeniu mioklonii korowej zaleca się rozpoczęcie terapii od dawki 7,2 g/dobę, zwiększając ją o 4,8 g co 3-4 dni do maksymalnej dawki 24 g/dobę, podzielonej na 2-3 dawki. W terapii zawrotów głowy stosuje się dawki 2,4-4,8 g/dobę, a w zaburzeniach dyslektycznych u dzieci i młodzieży około 3,2 g/dobę. U pacjentów z niewydolnością nerek dawkowanie modyfikuje się zgodnie z klirensem kreatyniny (CLcr), obliczanym według wzoru Cockcrofta-Gaulta, z dawkami zmniejszanymi proporcjonalnie do stopnia upośledzenia funkcji nerek (np. 2/3 dawki przy CLcr 50-79 ml/min, 1/3 przy 30-49 ml/min, 1/6 przy <30 ml/min). U chorych z niewydolnością wątroby bez zaburzeń nerkowych nie jest wymagana modyfikacja dawki, natomiast przy współistniejącej niewydolności nerek stosuje się dawkowanie dostosowane do funkcji nerek.
drgawki z odstawienia, funkcja nerek, klirens kreatyniny, kreatynina w surowicy, lek przeciwmiokloniczny, nawrót objawów, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, pacjent w podeszłym wieku, piracetam, schyłkowa choroba nerek, tabletka powlekana, terapia logopedyczna, zaburzenia dyslektyczne, zawroty głowy, zespół Lance-Adamsa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Lucetam 400 mg
Piracetam (Lucetam) jest dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 400 mg, 800 mg i 1200 mg, a dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane do wskazań klinicznych, wieku pacjenta oraz funkcji nerek. W leczeniu mioklonii korowej zaleca się rozpoczęcie terapii od dawki 7,2 g/dobę, zwiększając ją co 3-4 dni o 4,8 g do maksymalnej dawki 24 g/dobę, podawanej w 2-3 dawkach podzielonych. W terapii zawrotów głowy stosuje się dawki od 2,4 do 4,8 g/dobę, a w zaburzeniach dyslektycznych u dzieci i młodzieży dawkę około 3,2 g/dobę w 2 dawkach. U pacjentów geriatrycznych i z niewydolnością nerek konieczne jest monitorowanie klirensu kreatyniny i odpowiednia modyfikacja dawkowania, zgodnie z podziałem na stopnie niewydolności nerek (np. 2/3 dawki przy klirensie 50-79 ml/min, 1/3 przy 30-49 ml/min, 1/6 przy <30 ml/min). W przypadku schyłkowej niewydolności nerek piracetam jest przeciwwskazany.
ciężkie zaburzenie czynności nerek, drgawki z odstawienia, klirens kreatyniny, kreatynina w surowicy, łagodne zaburzenie czynności nerek, lek przeciwmiokloniczny, mioklonia pochodzenia korowego, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, piracetam, schyłkowa choroba nerek, terapia logopedyczna, umiarkowane zaburzenie czynności nerek, zaburzenia dyslektyczne, zaburzona czynność nerek, zawroty głowy, zespół Lance-Adamsa - Leksykon substancji czynnych
Zonisamid – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Zonisamid stosowany u kobiet w wieku rozrodczym wymaga rygorystycznego stosowania skutecznej antykoncepcji przez cały okres terapii oraz przez 1 miesiąc po jej zakończeniu. Lek jest przeciwwskazany u pacjentek nieużywających antykoncepcji, chyba że korzyści przewyższają ryzyko dla płodu. Dane kliniczne dotyczące stosowania zonisamidu w ciąży są ograniczone, jednak badania na zwierzętach wykazały teratogenne działanie. Ryzyko wad wrodzonych, takich jak rozszczep wargi, wady sercowo-naczyniowe i cewy nerwowej, wzrasta 2-3-krotnie u dzieci matek leczonych lekami przeciwpadaczkowymi, zwłaszcza w terapii skojarzonej. Rejestracyjne badania wskazują na wzrost odsetka niskiej masy urodzeniowej (o 5-8%), porodów przedwczesnych (o 8-10%) oraz dzieci SGA (o 7-12%) u pacjentek stosujących zonisamid w porównaniu do lamotryginy.
drgawki z odstawienia, lamotrygina, leczenie przeciwpadaczkowe, lek przeciwpadaczkowy, monoterapia, niska masa urodzeniowa, parametry płodności, poród przedwczesny, przenikanie do mleka, retencja leku, rozszczep wargi, SGA, wada cewy nerwowej, wada układu sercowo-naczyniowego, wiek rozrodczy, zespół SGA, zonisamid - Leksykon leków
Działania niepożądane – Midazolam Kalceks 1 mg/ml
Midazolam Kalceks dostępny jest w postaci roztworu do wstrzykiwań/infuzji o stężeniach 1 mg/ml oraz 5 mg/ml. Profil bezpieczeństwa leku obejmuje szeroki zakres działań niepożądanych o różnej częstości występowania, klasyfikowanych zgodnie z MedDRA. Do najważniejszych należą reakcje nadwrażliwości (wstrząs anafilaktyczny, obrzęk naczynioruchowy), zaburzenia psychiczne (stan splątania, dezorientacja, reakcje paradoksalne takie jak pobudzenie i agresja), a także działania ze strony układu nerwowego (drgawki, sedacja, niepamięć następcza). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko uzależnienia fizycznego i zespołu odstawienia, które mogą wystąpić nawet przy dawkach terapeutycznych, zwłaszcza po długotrwałym stosowaniu. Występują również poważne zdarzenia kardiologiczne (zatrzymanie akcji serca, bradykardia, zespół Kounisa) oraz oddechowe (depresja oddechowa, bezdech), szczególnie u pacjentów powyżej 60 roku życia, z niewydolnością oddechową lub zaburzoną czynnością mięśnia sercowego.
bezdech, bradykardia, depresja oddechowa, drgawki toniczno-kloniczne, drgawki z odstawienia, midazolam, niedociśnienie, niepamięć następcza, niewydolność oddechowa, obrzęk naczynioruchowy, reakcje paradoksalne, roztwór do wstrzykiwań, skurcz krtani, stan splątania, uzależnienie fizyczne, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności nerek, zakrzepowe zapalenie żył, zatrzymanie akcji serca, zespół Kounisa, zespół odstawienia - Leksykon leków
Działania niepożądane – Matrifen 50 mikrogramów/godzinę system transdermalny 50 mcg/h
Matrifen to system transdermalny zawierający fentanyl, dostępny w dawkach 12, 25, 50, 75 i 100 µg/h, stosowany w leczeniu bólu nowotworowego i nienowotworowego. Profil bezpieczeństwa fentanylu w tej formie został potwierdzony w licznych badaniach klinicznych u dorosłych i dzieci. Najczęstsze działania niepożądane (≥10%) to nudności (35,7%), wymioty (23,2%), zaparcia (23,1%), senność (15,0%), zawroty głowy (13,1%) oraz ból głowy (11,8%). Wśród poważnych działań niepożądanych należy zwrócić uwagę na depresję oddechową, reakcje anafilaktyczne, napady drgawkowe, niedrożność jelit, bezdech i hipowentylację. Profil działań niepożądanych u dzieci jest podobny do dorosłych, z najczęstszymi objawami: wymiotami (33,9%), nudnościami (23,5%), bólem głowy (16,3%), zaparciami (13,5%), biegunką (12,8%) i świądem (12,8%).
alergiczne zapalenie skóry, bezdech, ból nienowotworowy, ból nowotworowy, bradykardia, depresja oddechowa, drgawki z odstawienia, dysfagia, fentanyl przezskórny, hipowentylacja, kołatanie serca, kontaktowe zapalenie skóry, lek serotoninergiczny, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, napad grand mal, niedobór androgenów, niedociśnienie tętnicze, niedrożność jelit, niedrożność jelit częściowa, objawy odstawienne, opioidowy lek przeciwbólowy, ośrodkowy układ nerwowy, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, sinica, system transdermalny fentanylu, tachykardia, tolerancja lekowa, uzależnienie lekowe, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia erekcji, zatrzymanie moczu, zespół odstawienny, zespół serotoninowy, zespół zaburzeń oddechowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Midazolam Kalceks 5 mg/ml
Midazolam, dostępny w roztworze do wstrzykiwań/infuzji o stężeniach 1 mg/ml oraz 5 mg/ml, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, w tym potencjalnie zagrażające życiu incydenty kardiologiczne i oddechowe. Szczególnie narażone są osoby powyżej 60. roku życia, pacjenci z niewydolnością oddechową, zaburzeniami czynności mięśnia sercowego oraz ciężkimi zaburzeniami czynności nerek. Reakcje paradoksalne, takie jak pobudzenie, agresja czy lęk, występują zwłaszcza u dzieci i osób starszych. Niepamięć następcza jest dawkozależna i może utrzymywać się do zakończenia zabiegu, a w niektórych przypadkach dłużej. Midazolam może prowadzić do uzależnienia fizycznego, a nagłe przerwanie leczenia wiąże się z ryzykiem zespołu odstawienia, w tym drgawek. Zgłaszano również przypadki nadużywania leku.
bezdech, bradykardia, depresja oddechowa, drgawki toniczno-kloniczne, drgawki z odstawienia, duszność, działanie niepożądane, hiperaktywność, konwencja MedDRA, midazolam, nadwrażliwość, niedociśnienie, niepamięć następcza, niewydolność oddechowa, niezborność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostry zespół wieńcowy, pobudzenie, pokrzywka, reakcja paradoksalna, roztwór do wstrzykiwań, ruchy mimowolne, sedacja, skurcz krtani, stan splątania, świąd, uzależnienie fizyczne, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności mięśnia sercowego, zaburzenie czynności nerek, zakrzepica, zakrzepowe zapalenie żył, zaparcia, zatrzymanie akcji serca, zatrzymanie oddychania, zespół Kounisa, zespół odstawienia