stężenie karbomeru

Stężenie karbomeru to kluczowy parametr w recepturze aptecznej i technologii farmaceutycznej, określający ilość tego polimeru w preparacie leczniczym. Karbomery są syntetycznymi polimerami kwasu akrylowego o wysokiej masie cząsteczkowej, wykorzystywanymi jako substancje żelujące, stabilizujące i zagęszczające.

W praktyce farmaceutycznej stężenie karbomeru najczęściej waha się od 0,5% do 2%, przy czym optymalne właściwości żelujące uzyskuje się zwykle przy stężeniach 0,5-1%. Wyższe stężenia (1,5-2%) stosuje się do uzyskania bardziej sztywnych struktur żelowych. Na właściwości reologiczne preparatu z karbomerem wpływa nie tylko jego stężenie, ale również pH środowiska – maksymalną lepkość żele karbomerowe osiągają przy pH 6-11.

Dobór odpowiedniego stężenia karbomeru ma bezpośredni wpływ na biodostępność substancji leczniczej, czas jej uwalniania oraz stabilność fizykochemiczną preparatu. W recepturze aptecznej najczęściej stosowane są karbomery oznaczone symbolami 934P, 940, 941 oraz 971P, które różnią się między sobą masą cząsteczkową i właściwościami żelującymi, co należy uwzględnić przy określaniu ich optymalnego stężenia w preparacie.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl