inaktywowany poliowirus
Inaktywowany poliowirus (IPV) to szczepionkowa postać wirusa polio, który został pozbawiony zdolności wywołania choroby przy zachowaniu właściwości immunogennych. W procesie inaktywacji wykorzystuje się najczęściej formaldehyd, który powoduje denaturację białek wirusowych bez niszczenia ich antygenowości.
Szczepionka IPV, znana jako szczepionka Salka, została wprowadzona w 1955 roku i zawiera wszystkie trzy serotypy wirusa polio (typ 1, 2 i 3). W przeciwieństwie do żywej, atenuowanej szczepionki doustnej (OPV), IPV nie niesie ryzyka wywołania wakcynozależnego poliomyelitis (VAPP) ani pojawienia się pochodnych szczepionkowych szczepów wirusa polio (VDPV).
IPV stanowi obecnie podstawę światowych programów eradykacji poliomyelitis, szczególnie w krajach, gdzie dzika postać wirusa została już wyeliminowana. Szczepionka ta indukuje silną odpowiedź immunologiczną na poziomie systemowym, zapewniając ochronę przed paraliżem, jednak w mniejszym stopniu zapobiega replikacji wirusa w przewodzie pokarmowym niż szczepionka OPV, co może ograniczać jej skuteczność w przerwaniu transmisji wirusa w populacji.
W schematach szczepień IPV jest zazwyczaj podawana w serii iniekcji domięśniowych, często w połączeniu z innymi szczepionkami w preparatach skojarzonych. Szczepionka charakteryzuje się doskonałym profilem bezpieczeństwa i jest rekomendowana dla wszystkich grup wiekowych, w tym dla osób z niedoborami odporności, u których przeciwwskazane jest stosowanie szczepionek żywych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Boostrix Polio 0,5 ml (1 dawka)
Szczepionka Boostrix Polio, zawierająca inaktywowane antygeny błonicy, tężca, krztuśca oraz poliowirusa (typ 1: 40 jednostek antygenu D, typ 2: 8 jednostek, typ 3: 32 jednostki), adsorbowana na 0,3 mg Al(OH)3 i 0,2 mg AlPO4, jest oceniana jako mało prawdopodobna do wpływania na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn. Skład szczepionki, oparty na nieaktywnych składnikach, nie wykazuje bezpośredniego działania na ośrodkowy układ nerwowy ani funkcje psychomotoryczne. Producent podkreśla, że ryzyko zaburzeń zdolności psychofizycznych jest minimalne, jednak należy uwzględnić potencjalne działania niepożądane, takie jak ból głowy, zawroty głowy, zmęczenie czy reakcje miejscowe, które mogą pośrednio wpływać na bezpieczeństwo prowadzenia pojazdów.
błonica, Boostrix Polio, Bordetella pertussis, działanie niepożądane, fosforan glinu, hemaglutynina włókienkowa, hodowla komórkowa VERO, inaktywowany poliowirus, krztusiec, ośrodkowy układ nerwowy, pertaktyna, poliomyelitis, reakcja poszczepienna, szczepionka przeciw błonicy, tężec, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon substancji czynnych
Poliowirus typ 3 – Działania niepożądane
Poliowirus typ 3, obecny w szczepionce Boostrix Polio w postaci inaktywowanego szczepu Saukett (32 jednostki antygenu D na dawkę 0,5 ml), jest składnikiem skojarzonej szczepionki przeciw błonicy, tężcowi, krztuścowi i poliomyelitis. Preparat ma formę białej, mętnej zawiesiny do wstrzykiwań i jest produkowany z użyciem hodowli komórkowej VERO. Poliowirus jest adsorbowany na wodorotlenku glinu oraz fosforanie glinu, co zwiększa immunogenność, ale może też nasilać miejscową reaktogenność. Profil bezpieczeństwa szczepionki został oceniony w badaniach klinicznych na 1863 osobach w wieku od 4 do 93 lat. Najczęstsze działania niepożądane to reakcje miejscowe: ból (31,3-82,3%), zaczerwienienie i obrzęk skóry, pojawiające się zwykle w ciągu 48 godzin i ustępujące samoistnie. Dodatkowo obserwowano zmęczenie, gorączkę ≥38°C, bóle mięśniowe i głowy, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, a rzadziej wysypki i reakcje alergiczne, w tym bardzo rzadko anafilaksję.
anafilaksja, badanie kliniczne, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśniowy, ból w miejscu iniekcji, Boostrix Polio, cefalgia, charakterystyka produktu leczniczego, ciężka reakcja alergiczna, działanie niepożądane, fenyloalanina, formaldehyd, fosforan glinu, gorączka, hodowla komórkowa VERO, immunogenność szczepionki, inaktywowany poliowirus, kwas para-aminobenzoesowy, mialgia, nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii, neomycyna, nudność, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk tkanek, pokrzywka, polimyksyna, poliowirus typ 3, profil bezpieczeństwa, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktoidalna, reakcja w miejscu podania, rumień skóry, świąd, szczep Saukett, szczepionka przeciw błonicy, szczepionka przeciw krztuścowi, szczepionka przeciw poliomyelitis, szczepionka przeciw tężcowi, szczepionka przeciwko poliomyelitis, wirus polio, wodorotlenek glinu, wymioty, wysypka, zaburzenie odporności, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zaczerwienienie skóry, zmęczenie - Leksykon substancji czynnych
Poliowirus typ 3 – Dawkowanie i sposób podawania
Poliowirus typu 3 (szczep Saukett) jest składnikiem szczepionki skojarzonej Boostrix Polio, zawierającej 32 jednostki antygenu D inaktywowanego poliowirusa typu 3 w dawce 0,5 ml. Szczepionka ta, przeznaczona dla osób od 3 roku życia, łączy ochronę przeciw błonicy, tężcowi, krztuścowi oraz poliomyelitis, zawierając również poliowirusy typu 1 (40 jednostek antygenu D) i typu 2 (8 jednostek antygenu D). Podawanie domięśniowe, preferencyjnie w mięsień naramienny, jest kluczowe dla uzyskania optymalnej odpowiedzi immunologicznej. Boostrix Polio jest dopuszczona do stosowania u kobiet ciężarnych w II i III trymestrze oraz w profilaktyce poekspozycyjnej u osób z ryzykiem tężca, gdzie równolegle podaje się immunoglobulinę przeciwtężcową.
antygen błonicy, Boostrix Polio, dawka przypominająca, immunoglobulina przeciwtężcowa, inaktywowany poliowirus, jednostka antygenu D, mięsień naramienny, odpowiedź immunologiczna, podanie domięśniowe, poliomyelitis, poliowirus typu 3, profilaktyka poekspozycyjna, szczepienie podstawowe, szczepionka przeciw poliomyelitis, tężec, toksoid tężcowy, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon substancji czynnych
Poliowirus typ 3 – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Poliowirus typ 3 (szczep Saukett) jest kluczowym składnikiem inaktywowanej szczepionki Boostrix Polio, w której dawce 0,5 ml zawiera 32 jednostki antygenu D. Szczepionka ta, produkowana na hodowli komórkowej VERO, zawiera również inaktywowane antygeny poliowirusów typ 1 (szczep Mahoney, 40 jednostek antygenu D) oraz typ 2 (szczep MEF-1, 8 jednostek antygenu D), a także toksoidy błoniczy (≥2 jednostki międzynarodowe), tężcowy (≥20 jednostek międzynarodowych) i antygeny Bordetella pertussis. Wszystkie składniki są adsorbowane na wodorotlenku glinu (0,3 mg Al3+) i fosforanie glinu (0,2 mg Al3+). Preparat może zawierać śladowe ilości formaldehydu, neomycyny, polimyksyny, kwasu para-aminobenzoesowego (<0,07 ng/dawka) oraz fenyloalaniny (0,0298 µg/dawka), które nie wpływają na bezpieczeństwo stosowania.
Boostrix Polio, Bordetella pertussis, charakterystyka produktu leczniczego, fenyloalanina, formaldehyd, fosforan glinu, hemaglutynina włókienkowa, inaktywowany poliowirus, komórki Vero, kwas para-aminobenzoesowy, neomycyna, pertaktyna, polimyksyna, poliomyelitis, poliowirus typ 3, reakcja poszczepienna, serotypy poliowirusa, sprawność psychomotoryczna, szczep Mahoney, szczep MEF-1, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon substancji czynnych
Polimyksyna – Właściwości farmakokinetyczne
Polimyksyna, obecna w śladowych ilościach w szczepionkach Boostrix Polio oraz Infanrix-IPV, pełni funkcję środka przeciwbakteryjnego w procesie produkcji, zwłaszcza w hodowli komórkowej VERO, gdzie namnażane są inaktywowane wirusy polio typów 1, 2 i 3. Jej obecność w końcowym produkcie jest minimalna i nie stanowi składnika aktywnego, co eliminuje konieczność przeprowadzania badań farmakokinetycznych takich jak absorpcja, dystrybucja, metabolizm czy eliminacja. Z punktu widzenia farmakologii, ilości polimyksyny są zbyt niskie, aby wykazywać działanie przeciwbakteryjne lub wpływać na profil działania szczepionki.
aktywność przeciwbakteryjna, antybiotyk peptydowy, Boostrix Polio, charakterystyka produktu leczniczego, formaldehyd, hodowla komórkowa VERO, inaktywowany poliowirus, Infanrix-IPV, kwalifikacja do szczepienia, nadwrażliwość, neomycyna, odpowiedź immunologiczna, polimyksyna, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, środek przeciwbakteryjny, szczepionka przeciw błonicy, właściwości farmakokinetyczne - Leksykon substancji czynnych
Poliowirus – Działania niepożądane
Poliowirus inaktywowany, stosowany w szczepionkach przeciw poliomyelitis, takich jak Infanrix-IPV, zawiera antygeny trzech typów wirusa: typ 1 (szczep Mahoney) – 40 jednostek antygenu D, typ 2 (szczep MEF-1) – 8 jednostek antygenu D oraz typ 3 (szczep Saukett) – 32 jednostki antygenu D. Profil bezpieczeństwa opiera się na danych od ponad 2200 pacjentów. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to reakcje miejscowe (ból, zaczerwienienie, obrzęk), gorączka ≥ 38°C (bardzo często), utrata apetytu, senność, ból głowy (szczególnie u dzieci 6-13 lat), nietypowy płacz, drażliwość i niepokój. Po szczepieniach uzupełniających wzrasta częstość reakcji miejscowych i gorączki. Szczególną uwagę zwraca rozległy obrzęk kończyny (średnica > 50 mm) występujący u 13-25% dzieci po 4. i 5. dawce, który ustępuje samoistnie w ciągu około 4 dni. Rzadziej występują powiększenie węzłów chłonnych, alergiczne zapalenie skóry, wysypka, świąd, pokrzywka oraz zapalenie oskrzeli i kaszel.
alergiczne zapalenie skóry, antygen D, bezdech, biegunka, choroba Heinego-Medina, drgawki, epizod hipotoniczno-hiporeaktywny, gorączka, hodowla komórkowa VERO, inaktywowany poliowirus, Infanrix-IPV, nudności, obrzęk kończyny, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, płytka krwi, pokrzywka, poliomyelitis, poliowirus, powiększenie węzłów chłonnych, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, szczepionka skojarzona, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zapalenie oskrzeli, zapaść - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Boostrix Polio 0,5 ml (1 dawka)
Boostrix Polio to adsorbowana szczepionka o zmniejszonej zawartości antygenów, przeznaczona do profilaktyki błonicy, tężca, krztuśca (bezkomórkowa) oraz poliomyelitis (inaktywowana). Jedna dawka wynosi 0,5 ml i zawiera m.in. toksoid błoniczy ≥2 j.m. (2,5 Lf), toksoid tężcowy ≥20 j.m. (5 Lf), antygeny Bordetella pertussis: toksoid krztuścowy 8 µg, hemaglutyninę włókienkową 8 µg, pertaktynę 2,5 µg oraz inaktywowane poliowirusy typ 1 (40 jednostek antygenu D), typ 2 (8 jednostek antygenu D) i typ 3 (32 jednostki antygenu D). Szczepionka jest wskazana dla osób powyżej 3 roku życia, w tym kobiet ciężarnych w II i III trymestrze, i powinna być podawana domięśniowo, najlepiej w mięsień naramienny, z zachowaniem aseptyki. Nie zaleca się stosowania u dzieci poniżej 3 lat ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.
Schemat szczepienia obejmuje podanie pojedynczej dawki 0,5 ml, z zaleceniem uzupełnienia cyklu szczepień u młodzieży i dorosłych niezaszczepionych lub z nieukończonym cyklem przeciw błonicy, tężcowi i krztuścowi, poprzez dwie dodatkowe dawki podawane odpowiednio 1 i 6 miesięcy po dawce pierwszej. Boostrix Polio może być również stosowana w profilaktyce poekspozycyjnej u osób z ryzykiem tężca, które wcześniej przeszły szczepienie podstawowe toksoidem tężcowym, z jednoczesnym podaniem immunoglobuliny przeciwtężcowej. Powtórne szczepienia należy wykonywać zgodnie z oficjalnymi wytycznymi. Szczepionka może zawierać śladowe ilości fenyloalaniny, formaldehydu, neomycyny, polimyksyny oraz kwasu para-aminobenzoesowego, co należy uwzględnić przy kwalifikacji pacjenta.
błonica tężec krztusiec, Bordetella pertussis, fenyloalanina, formaldehyd, fosforan glinu, hemaglutynina włókienkowa, immunoglobulina przeciwtężcowa, inaktywowany poliowirus, kobieta ciężarna, kwas para-aminobenzoesowy, mięsień naramienny, neomycyna, odpowiedź immunologiczna, pertaktyna, podanie domięśniowe, polimyksyna, poliomyelitis, szczepienie przypominające, szczepionka bezkomórkowa, technika aseptyczna, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, trymestr ciąży, wodorotlenek glinu, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon substancji czynnych
Poliowirus typ 3 – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Poliowirus typu 3 (szczep Saukett) w szczepionce Boostrix Polio występuje w formie inaktywowanej, zawierającej 32 jednostki antygenu D, i jest składnikiem wieloskładnikowego preparatu przeciw błonicy, tężcowi, krztuścowi oraz poliomyelitis. Szczepionka ta jest rekomendowana do stosowania w drugim i trzecim trymestrze ciąży, co potwierdzają badania kliniczne (zrandomizowane, kontrolowane badanie z udziałem 341 kobiet oraz prospektywne badanie obserwacyjne obejmujące 793 kobiety) oraz dane z monitorowania po wprowadzeniu do obrotu. Nie wykazano w nich negatywnego wpływu na przebieg ciąży, zdrowie płodu ani noworodka. Brak jest jednak prospektywnych danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania w pierwszym trymestrze. Badania na modelach zwierzęcych nie wskazują na szkodliwy wpływ szczepionki na płodność, rozwój embrionalny, poród czy rozwój pourodzeniowy.
antygen D, badanie kliniczne randomizowane, badanie obserwacyjne prospektywne, bierne monitorowanie, błonica, Boostrix Polio, działanie niepożądane, inaktywowany poliowirus, krztusiec, laktacja, poliomyelitis, poliowirus typu 3, profil bezpieczeństwa, rozwój embrionalny, rozwój pourodzeniowy, tężec, toksoid, trymestr ciąży - Leksykon substancji czynnych
Poliowirus typ 2 – Przeciwwskazania stosowania
Poliowirus typ 2, będący składnikiem szczepionki Boostrix Polio (inaktywowany szczep MEF-1, 8 jednostek antygenu D na dawkę 0,5 ml), wymaga szczegółowej oceny stanu pacjenta przed podaniem. Bezwzględnymi przeciwwskazaniami są: potwierdzona nadwrażliwość na poliowirus lub inne składniki preparatu, w tym neomycynę, polimyksynę i formaldehyd, reakcje nadwrażliwości po wcześniejszych szczepieniach przeciw poliomyelitis, encefalopatia o nieznanej etiologii w ciągu 7 dni po szczepieniu przeciw krztuścowi, a także przejściowa trombocytopenia lub powikłania neurologiczne po szczepieniach przeciw błonicy i/lub tężcowi. Szczepionka jest produkowana na hodowli komórkowej VERO, co może mieć znaczenie przy ocenie nadwrażliwości na składniki podłoża hodowlanego.
antygen D, antygen krztuśca, błonica, encefalopatia o nieznanej etiologii, hodowla komórkowa VERO, inaktywowany poliowirus, nadwrażliwość na formaldehyd, nadwrażliwość na neomycynę, nadwrażliwość na polimyksynę, nadwrażliwość na substancje, ostra choroba z gorączką, polio, poliowirus typ 2, powikłanie neurologiczne, preparat złożony, przejściowa trombocytopenia, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, serotyp wirusa polio, szczepionka przeciwko poliomyelitis, tężec, trombocytopenia - Leksykon substancji czynnych
Polimyksyna – Właściwości farmakodynamiczne
Polimyksyna, antybiotyk peptydowy z grupy polipeptydów cyklicznych, wykazuje silne działanie bakteriobójcze wobec bakterii Gram-ujemnych poprzez interakcję z lipopolisacharydami błony zewnętrznej, co zwiększa jej przepuszczalność i prowadzi do śmierci komórki bakteryjnej. W procesie produkcji szczepionek Boostrix Polio i Infanrix-IPV polimyksyna jest stosowana jako środek przeciwbakteryjny, szczególnie w hodowlach komórkowych VERO do namnażania wirusów polio, co zapobiega zanieczyszczeniom bakteryjnym. W gotowych szczepionkach pozostają jedynie śladowe ilości polimyksyny, które mogą wywoływać reakcje nadwrażliwości u osób uczulonych, dlatego nadwrażliwość na polimyksynę stanowi przeciwwskazanie do stosowania tych preparatów. Oprócz polimyksyny, szczepionki zawierają także inne substancje pomocnicze o potencjalnym znaczeniu klinicznym, takie jak formaldehyd, neomycyna, kwas para-aminobenzoesowy i fenyloalanina.
antybiotyk peptydowy, bakteria Gram-ujemna, błona zewnętrzna bakterii, błonica, fenyloalanina, hemaglutynina włókienkowa, hodowla komórkowa, hodowla komórkowa VERO, immunogenność, inaktywowany poliowirus, krztusiec, kwas para-aminobenzoesowy, lipopolisacharyd, miano przeciwciał, nadwrażliwość na antybiotyk, obturacyjna choroba dróg oddechowych, ochronne miano przeciwciał, odpowiedź immunologiczna, pertaktyna, POChP, poliomyelitis, polipeptyd cykliczny, szczepienie przypominające, szczepienie uzupełniające, tężec, tlenowa bakteria Gram-ujemna, toksoid krztuścowy, wskaźnik seroprotekcji, zanieczyszczenie bakteryjne - Leksykon substancji czynnych
Poliowirus – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Poliowirusy inaktywowane, zawarte w szczepionce Infanrix-IPV, obejmują typ 1 (szczep Mahoney, 40 jednostek antygenu D), typ 2 (szczep MEF-1, 8 jednostek antygenu D) oraz typ 3 (szczep Saukett, 32 jednostki antygenu D). Szczepionka jest produkowana na hodowli komórkowej VERO i może zawierać śladowe ilości formaldehydu, neomycyny oraz polimyksyny, które nie wpływają na zdolność prowadzenia pojazdów ani obsługi maszyn. Sama obecność inaktywowanych poliowirusów nie wywołuje bezpośrednich zaburzeń psychomotorycznych, jednak reakcje poszczepienne, w szczególności senność, mogą czasowo obniżać sprawność pacjenta.
formaldehyd, funkcja psychomotoryczna, hodowla komórkowa VERO, inaktywowany poliowirus, Infanrix-IPV, jednostka antygenu D, neomycyna, objaw poszczepienny, polimyksyna, poliowirus, poliowirus typu 1, poliowirus typu 2, poliowirus typu 3, reakcja alergiczna, reakcja poszczepienna, sprawność psychomotoryczna, szczep Mahoney, szczep MEF-1, szczep Saukett, szczepienie przypominające, szczepionka skojarzona, zdolność prowadzenia pojazdów - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Boostrix Polio 0,5 ml (1 dawka)
Szczepionka Boostrix Polio, będąca zawiesiną do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce o objętości 0,5 ml, nie wymaga oceny farmakokinetycznej zgodnie z wytycznymi dla produktów immunologicznych. Mechanizm działania opiera się na stymulacji układu immunologicznego do wytworzenia odpowiedzi przeciwko adsorbowanym antygenom, w tym toksoidowi błoniczemu (≥2 j.m.), toksoidowi tężcowemu (≥20 j.m.), antygenom Bordetella pertussis (toksoid krztuścowy 8 μg, hemaglutynina włókienkowa 8 μg, pertaktyna 2,5 μg) oraz inaktywowanym poliowirusom typów 1, 2 i 3 (odpowiednio 40, 8 i 32 jednostek antygenu D). Antygeny są adsorbowane na wodorotlenku glinu uwodnionym (0,3 mg Al³⁺) i fosforanie glinu (0,2 mg Al³⁺), co wzmacnia i wydłuża odpowiedź immunologiczną. Poliowirusy namnażane są w hodowli komórkowej VERO, co zapewnia wysoką jakość i bezpieczeństwo produktu.
ampułko-strzykawka, Bordetella pertussis, fenyloalanina, formaldehyd, fosforan glinu, hemaglutynina włókienkowa, hodowla komórkowa VERO, inaktywowany poliowirus, kwas para-aminobenzoesowy, miano przeciwciał, neomycyna, ochrona immunologiczna, pertaktyna, polimyksyna, serokonwersja, seroprotekcja, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu uwodniony, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Skład i postać leku – Boostrix Polio 0,5 ml (1 dawka)
Szczepionka Boostrix Polio to adsorbowana, bezkomórkowa, złożona szczepionka przeciw błonicy, tężcowi, krztuścowi oraz poliomyelitis (inaktywowana). Każda dawka 0,5 ml zawiera: toksoid błoniczy ≥ 2 j.m. (2,5 Lf), toksoid tężcowy ≥ 20 j.m. (5 Lf), antygeny Bordetella pertussis (toksoid krztuścowy 8 µg, hemaglutynina włókienkowa 8 µg, pertaktyna 2,5 µg) oraz inaktywowane wirusy polio typ 1 (40 jednostek antygenu D), typ 2 (8 jednostek antygenu D) i typ 3 (32 jednostki antygenu D). Antygeny adsorbowane są na wodorotlenku glinu (0,3 mg Al³⁺) i fosforanie glinu (0,2 mg Al³⁺). Wirusy polio namnażane są w hodowli komórkowej VERO, a szczepionka może zawierać śladowe ilości formaldehydu, neomycyny i polimyksyny. Zawartość kwasu para-aminobenzoesowego wynosi <0,07 ng, a fenyloalaniny 0,0298 µg na dawkę.
ampułko-strzykawka, Bordetella pertussis, chlorek sodu, ciało obce, fenyloalanina, formaldehyd, fosforan glinu, guma butylowa, hemaglutynina włókienkowa, hodowla komórkowa VERO, inaktywowany poliowirus, kwas para-aminobenzoesowy, medium 199, neomycyna, odpowiedź immunologiczna, pertaktyna, polimyksyna, poliomyelitis inaktywowana, szczepionka dTpa-IPV, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek glinu, zatyczka tłoka, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Przedawkowanie – Boostrix Polio 0,5 ml (1 dawka)
Przedawkowanie szczepionki Boostrix Polio, zawierającej toksoid błoniczy (≥2 j.m.), toksoid tężcowy (≥20 j.m.), antygeny Bordetella pertussis (toksoid krztuścowy 8 μg, hemaglutynina włókienkowa 8 μg, pertaktyna 2,5 μg) oraz inaktywowany poliowirus (typ 1 – 40 jednostek antygenu D, typ 2 – 8 jednostek, typ 3 – 32 jednostki), jest rzadkim zdarzeniem klinicznym. Dane po wprowadzeniu do obrotu wskazują, że reakcje po podaniu dawki przekraczającej standardowe 0,5 ml nie różnią się istotnie od działań niepożądanych obserwowanych po prawidłowym dawkowaniu. Przedawkowanie może skutkować nasileniem typowych reakcji miejscowych (ból, zaczerwienienie, obrzęk) oraz ogólnoustrojowych (gorączka, zmęczenie, ból głowy), jednak nie wyodrębniono specyficznych objawów odróżniających je od standardowych działań niepożądanych.
adiuwant, błonica, Bordetella pertussis, działanie niepożądane, fenyloalanina, formaldehyd, fosforan glinu, hemaglutynina włókienkowa, inaktywowany poliowirus, krztusiec, kwas para-aminobenzoesowy, nadwrażliwość, neomycyna, pertaktyna, polimyksyna, poliomyelitis, reakcja miejscowa, reakcja poszczepienna, szczepionka Boostrix Polio, tężec, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu - Leksykon substancji czynnych
Poliowirus – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Szczepionka Infanrix-IPV zawiera inaktywowany poliowirus typów 1 (szczep Mahoney: 40 jednostek antygenu D), 2 (szczep MEF-1: 8 jednostek antygenu D) oraz 3 (szczep Saukett: 32 jednostek antygenu D), namnażany w hodowli komórkowej VERO, co wymaga uwzględnienia potencjalnych pozostałości formaldehydu, neomycyny i polimyksyny. Po podaniu szczepionki należy zapewnić możliwość natychmiastowego leczenia reakcji anafilaktycznych, ze względu na obecność śladowych substancji alergizujących. Szczególną uwagę należy zwrócić na wystąpienie działań niepożądanych związanych ze składnikiem krztuścowym, takich jak gorączka ≥ 40,0ºC, zapaść, długotrwały płacz ≥ 3 godziny oraz drgawki w określonym czasie po szczepieniu. Decyzja o podaniu kolejnej dawki powinna uwzględniać te objawy oraz indywidualne ryzyko zachorowania na krztusiec i stan neurologiczny pacjenta.
antygen D, biologiczny produkt leczniczy, epizod hipotensyjno-hiporeaktywny, fenyloalanina, fenyloketonuria, hodowla komórkowa VERO, immunosupresja, inaktywowany poliowirus, kwas para-aminobenzoesowy, lek immunosupresyjny, odpowiedź immunologiczna, parestezja, reakcja anafilaktyczna, reakcja psychogenna, ruchy toniczno-kloniczne, skurcz oskrzeli, trombocytopenia, zaburzenie krzepnięcia, zaburzenie neurologiczne, zakażenie HIV, zespół nagłej śmierci niemowląt - Leksykon substancji czynnych
Poliowirus typ 2 – Przedawkowanie
Przedawkowanie szczepionki Boostrix Polio, zawierającej inaktywowany poliowirus typu 2 (szczep MEF-1) w ilości 8 jednostek antygenu D na dawkę 0,5 ml, nie wiąże się ze zwiększonym ryzykiem rozwoju poliomyelitis ze względu na inaktywację wirusa. Objawy przedawkowania nie różnią się istotnie od działań niepożądanych obserwowanych po standardowej dawce i obejmują potencjalne nasilenie reakcji miejscowych (ból, zaczerwienienie, obrzęk) oraz ogólnoustrojowych, typowych dla szczepionek skojarzonych. Szczepionka zawiera również śladowe ilości formaldehydu, neomycyny, polimyksyny, kwasu para-aminobenzoesowego (<0,07 ng/dawka) oraz fenyloalaniny (0,0298 µg/dawka), co w przypadku przedawkowania może teoretycznie zwiększyć ryzyko reakcji nadwrażliwości u osób uczulonych.
antygen wirusowy, Bordetella pertussis, działanie niepożądane, fenyloalanina, formaldehyd, fosforan glinu, hodowla komórkowa VERO, inaktywowany poliowirus, inaktywowany wirus, kwas para-aminobenzoesowy, leczenie objawowe, neomycyna, polimyksyna, poliomyelitis, poliowirus typu 2, reakcja miejscowa, reakcja nadwrażliwości, reakcja ogólnoustrojowa, szczepionka Boostrix Polio, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Boostrix Polio 0,5 ml (1 dawka)
Przedkliniczne badania szczepionki Boostrix Polio, obejmujące toksykologiczne i farmakologiczne analizy na modelach zwierzęcych (szczury, króliki), nie wykazały istotnych zagrożeń dla zdrowia człowieka. Szczepionka, zawierająca toksoidy błoniczy i tężcowy, antygeny Bordetella pertussis (toksoid krztuścowy, hemaglutynina włókienkowa, pertaktyna) oraz inaktywowane poliowirusy typów 1, 2 i 3, nie wykazała toksyczności ogólnej ani negatywnego wpływu na funkcje rozrodcze. Badania potwierdziły brak wpływu na płodność samic szczurów i królików, co sugeruje bezpieczeństwo w kontekście zdolności rozrodczych u ludzi.
antygen Bordetella pertussis, badanie farmakologiczne, badanie toksykologiczne, działanie niepożądane, hemaglutynina włókienkowa, inaktywowany poliowirus, laktacja, pertaktyna, rozwój postnatalny, rozwój zarodkowo-płodowy, szczepionka Boostrix Polio, toksoid błoniczy i tężcowy, toksoid krztuścowy, toksyczność ogólna - Leksykon substancji czynnych
Poliowirus typ 2 – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Poliowirus typ 2 (szczep MEF-1) stanowi kluczowy składnik szczepionki Boostrix Polio, w której zawartość wynosi 8 jednostek antygenu D. W procesie produkcji wirus namnażany jest w hodowli komórkowej VERO i następnie inaktywowany, co eliminuje ryzyko infekcji. Szczepionka zawiera również śladowe ilości formaldehydu, neomycyny i polimyksyny, które nie wykazują istotnego ryzyka toksykologicznego. Antygeny poliowirusa typ 2 są adsorbowane na związkach glinu: 0,3 mg Al3+ w postaci wodorotlenku glinu (Al(OH)3) oraz 0,2 mg Al3+ jako fosforan glinu (AlPO4). Przeprowadzone badania przedkliniczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla zdrowia ludzkiego, potwierdzając korzystny profil bezpieczeństwa szczepionki.
adsorpcja antygenów, antygen D, badanie toksykologiczne, ciąża, fosforan glinu, hodowla komórkowa VERO, immunizacja, inaktywacja wirusa, inaktywowany poliowirus, laktacja, poliowirus typ 2, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, szczep MEF-1, szczepionka Boostrix Polio, szczepionka przeciwko poliomyelitis, toksyczność reprodukcyjna, wodorotlenek glinu, wpływ na płodność - Leksykon substancji czynnych
Poliowirus typ 1 – Wskazania do stosowania
Poliowirus typu 1 (szczep Mahoney) jest składnikiem inaktywowanym szczepionki Boostrix Polio, stosowanej jako dawka przypominająca przeciwko poliomyelitis u osób powyżej 3. roku życia. W preparacie zawiera 40 jednostek antygenu D, co stanowi najwyższą zawartość spośród trzech serotypów poliowirusa (typ 2 – 8 jednostek, typ 3 – 32 jednostki). Szczepionka ta jest szczepionką skojarzoną, zapewniającą ochronę przed błonicą, tężcem, krztuścem oraz poliomyelitis. Wskazaniem do jej stosowania jest również profilaktyka u kobiet w ciąży, co umożliwia bierną ochronę noworodków i niemowląt przed wymienionymi chorobami. Poliowirus jest namnażany w hodowli komórkowej VERO i inaktywowany, co eliminuje ryzyko wywołania choroby, a antygeny adsorbowane są na adjuwantach glinowych (Al(OH)3 i AlPO4), zwiększających immunogenność preparatu.
adjuwant, antygen Bordetella pertussis, antygen D poliowirusa, bierna ochrona noworodków, błonica tężec krztusiec, formaldehyd, fosforan glinu, hemaglutynina włókienkowa, hodowla komórkowa VERO, inaktywowany poliowirus, kobieta w ciąży, neomycyna, odpowiedź immunologiczna, pertaktyna, polimyksyna, poliomyelitis, poliowirus typu 1, serotyp wirusa polio, szczep Mahoney, szczepienie podstawowe, szczepienie przypominające, szczepionka Boostrix Polio, szczepionka skojarzona, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu uwodniony - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Boostrix Polio 0,5 ml (1 dawka)
Szczepionka Boostrix Polio, zawierająca toksoidy błoniczy (≥2 j.m., 2,5 Lf), tężcowy (≥20 j.m., 5 Lf), antygeny Bordetella pertussis (toksoid krztuścowy 8 µg, hemaglutynina włókienkowa 8 µg, pertaktyna 2,5 µg) oraz inaktywowane poliowirusy typów 1, 2 i 3, może być bezpiecznie stosowana u kobiet w drugim i trzecim trymestrze ciąży. Dane z randomizowanego badania klinicznego (n=341) oraz prospektywnego badania obserwacyjnego (n=793) nie wykazały negatywnego wpływu na przebieg ciąży, zdrowie płodu ani noworodka. Brak jest jednak prospektywnych danych dotyczących pierwszego trymestru, choć monitorowanie bezpieczeństwa nie wskazuje na działania niepożądane. Szczepionka, jako preparat inaktywowany, nie powinna wywoływać szkodliwych efektów teratogennych, co potwierdzają również badania na modelach zwierzęcych. Szczepienie w ciąży ma na celu zapewnienie biernej ochrony noworodków przed krztuścem w pierwszych miesiącach życia, kiedy ryzyko ciężkiego przebiegu choroby jest największe, a aktywna immunizacja jeszcze nie jest skuteczna.
adiuwant, antygen krztuśca, badanie kliniczne, badanie obserwacyjne, bierna ochrona, Bordetella pertussis, działanie niepożądane, fenyloalanina, fenyloketonuria, formaldehyd, fosforan glinu, hemaglutynina włókienkowa, inaktywowany antygen, inaktywowany poliowirus, krztusiec, kwas para-aminobenzoesowy, neomycyna, pertaktyna, polimyksyna, rozwój embrionalny, toksoid błoniczy i tężcowy, toksoid krztuścowy, trymestr ciąży, wodorotlenek glinu - Leksykon substancji czynnych
Poliowirus typ 2 – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Inaktywowany poliowirus typu 2 (szczep MEF-1) stanowi składnik szczepionki Boostrix Polio, która jest złożonym preparatem adsorbowanym na wodorotlenku i fosforanie glinu, zawierającym 8 jednostek antygenu D poliowirusa typu 2, namnażanego w hodowli komórkowej VERO. Preparat ten łączy w sobie antygeny błonicy (≥2 j.m.), tężca (≥20 j.m.), krztuśca (8 μg toksoidu krztuścowego, 8 μg hemaglutyniny włókienkowej, 2,5 μg pertaktyny) oraz inaktywowane poliowirusy typu 1 i 3 (odpowiednio 40 i 32 jednostek antygenu D). Szczepionka ma postać białej, mętnej zawiesiny do wstrzykiwań, dostępnej w ampułko-strzykawce, co jest istotne z punktu widzenia farmakodynamiki i bezpieczeństwa stosowania.
antygen D, Boostrix Polio, Bordetella pertussis, fosforan glinu, hemaglutynina włókienkowa, hodowla komórkowa VERO, inaktywowany poliowirus, krztusiec, pertaktyna, poliomyelitis, poliowirus typ 2, szczep MEF-1, szczepionka przeciw błonicy, tężec, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu - Leksykon substancji czynnych
Poliowirus – Wskazania do stosowania
Poliowirus inaktywowany, obecny w szczepionce Infanrix-IPV, stanowi kluczowy składnik szczepionek wieloskładnikowych stosowanych w profilaktyce poliomyelitis u dzieci w wieku od 16 miesięcy do 13 lat, które uprzednio przeszły szczepienie pierwotne przeciw błonicy, tężcowi, krztuścowi i poliomyelitis. Preparat zawiera trzy serotypy poliowirusa (typ 1 – szczep Mahoney: 40 j.m. antygenu D, typ 2 – szczep MEF-1: 8 j.m. antygenu D, typ 3 – szczep Saukett: 32 j.m. antygenu D) w formie inaktywowanej, co eliminuje ryzyko replikacji wirusa przy zachowaniu właściwości immunogennych. Szczepionka jest stosowana wyłącznie jako uzupełniająca lub przypominająca, mająca na celu wzmocnienie i przedłużenie odporności nabytej w wyniku szczepień pierwotnych, zgodnie z obowiązującym kalendarzem szczepień i indywidualną historią immunizacji pacjenta.
antygen Bordetella pertussis, bezpieczeństwo biologiczne, choroba Heinego-Medina, fenyloketonuria, formaldehyd, hemaglutynina włókienkowa, hodowla komórkowa VERO, immunogenność szczepionki, inaktywowany poliowirus, Infanrix-IPV, kwas para-aminobenzoesowy, neomycyna, odporność nabyta, odpowiedź immunologiczna, pertaktyna, polimyksyna, poliomyelitis, poliowirus typu 1, poliowirus typu 2, poliowirus typu 3, szczepienie pierwotne, szczepienie przypominające, szczepienie uzupełniające, toksoid błoniczy i tężcowy, toksoid krztuścowy, wodorotlenek glinu - Leksykon substancji czynnych
Poliowirus – Właściwości farmakokinetyczne
W szczepionce Infanrix-IPV zawarte są trzy typy inaktywowanego poliowirusa: typ 1 (szczep Mahoney) w dawce 40 jednostek antygenu D, typ 2 (szczep MEF-1) 8 jednostek antygenu D oraz typ 3 (szczep Saukett) 32 jednostki antygenu D w objętości 0,5 ml. Wirusy namnażane są w hodowli komórkowej VERO, a następnie inaktywowane, co eliminuje ryzyko wywołania choroby przy zachowaniu immunogenności. Antygeny adsorbowane są na 0,5 mg uwodnionego wodorotlenku glinu (Al³⁺), co spowalnia ich uwalnianie i wzmacnia odpowiedź immunologiczną. Preparat ma postać mętnej, białej zawiesiny do wstrzykiwań, zapewniającej odpowiednią dystrybucję antygenów po podaniu.
antygen D, fenyloalanina, formaldehyd, immunogenność, inaktywacja wirusów, inaktywowany poliowirus, Infanrix-IPV, komórki Vero, kwas para-aminobenzoesowy, neomycyna, odpowiedź immunologiczna, polimyksyna, poliowirus, szczep Mahoney, szczep MEF-1, szczep Saukett, wodorotlenek glinu, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon substancji czynnych
Poliowirus typ 3 – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Szczepionka Boostrix Polio zawiera inaktywowany poliowirus typ 3 (szczep Saukett) w dawce 0,5 ml, z 32 jednostkami antygenu D, adsorbowanym na 0,3 mg Al(OH)3 i 0,2 mg AlPO4. Przed podaniem należy przeprowadzić szczegółowy wywiad lekarski, zwracając uwagę na wcześniejsze reakcje niepożądane, takie jak gorączka ≥40,0°C, zapaść, przewlekły płacz ≥3 godzin czy drgawki w ciągu 48 godzin po wcześniejszych szczepieniach. Szczepionka powinna być stosowana ostrożnie u pacjentów z trombocytopenią lub zaburzeniami krzepnięcia, z możliwością podania podskórnego i ucisku miejsca iniekcji przez minimum 2 minuty. U pacjentów z zaburzeniami odporności, w tym zakażonych HIV, możliwa jest obniżona odpowiedź immunologiczna, jednak infekcja HIV nie stanowi przeciwwskazania do szczepienia.
antygen D poliowirusa, drgawki gorączkowe, działanie niepożądane, epizod hipotoniczno-hiporeaktywny, fenyloketonuria, fosforan glinu, inaktywowany poliowirus, krwawienie, kwas para-aminobenzoesowy, odpowiedź immunologiczna, omdlenie, parestezja, poliowirus typ 3, reakcja anafilaktyczna, ruchy toniczno-kloniczne, skurcz oskrzeli, szczep Saukett, szczepionka Boostrix Polio, trombocytopenia, wodorotlenek glinu, wywiad lekarski, zaburzenie krzepnięcia, zaburzenie odporności, zakażenie HIV - Leksykon substancji czynnych
Poliowirus typ 1 – Przeciwwskazania stosowania
Poliowirus typ 1 (szczep Mahoney) w szczepionce Boostrix Polio występuje w ilości 40 jednostek antygenu D i jest stosowany w profilaktyce poliomyelitis. Przeciwwskazania do podania preparatu obejmują nadwrażliwość na składniki czynne (w tym poliowirus typ 1, toksoidy błoniczy i tężcowy, antygeny Bordetella pertussis, poliowirusy typ 2 i 3) oraz na substancje pomocnicze, takie jak neomycyna, polimyksyna, formaldehyd, wodorotlenek glinu i fosforan glinu. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z nadwrażliwością na związki glinu oraz u osób z fenyloketonurią ze względu na obecność fenyloalaniny (0,0298 µg/dawkę) i kwasu para-aminobenzoesowego (<0,07 ng/dawkę). Ponadto, szczepionka jest przeciwwskazana u pacjentów z encefalopatią o nieznanej etiologii w ciągu 7 dni po szczepieniu przeciw krztuścowi, a także u osób z powikłaniami neurologicznymi po szczepieniach przeciw błonicy i tężcowi, w tym drgawkami i epizodami hipotoniczno-hiporeaktywnymi.
Boostrix Polio, Bordetella pertussis, encefalopatia, fenyloalanina, fenyloketonuria, hodowla komórkowa VERO, inaktywowany poliowirus, kwas para-aminobenzoesowy, nadwrażliwość na substancje czynne, neomycyna, ostre choroby, polimyksyna, poliowirus typ 1, powikłania neurologiczne, szczepionka przeciwko poliomyelitis, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, trombocytopenia, wodorotlenek glinu - Leksykon substancji czynnych
Polimyksyna – Wskazania do stosowania
Szczepionki Boostrix Polio oraz Infanrix-IPV są preparatami przypominającymi przeciwko błonicy, tężcowi, krztuścowi i poliomyelitis, różniącymi się wskazaniami wiekowymi oraz zawartością antygenów. Boostrix Polio jest przeznaczona dla osób od 3 roku życia oraz kobiet w ciąży, zawiera m.in. toksoid błoniczy ≥2 j.m. (2,5 Lf), toksoid tężcowy ≥20 j.m. (5 Lf), antygeny Bordetella pertussis (toksoid krztuścowy 8 µg, hemaglutynina włókienkowa 8 µg, pertaktyna 2,5 µg) oraz inaktywowane poliowirusy typów 1, 2 i 3 (40, 8 i 32 jednostek antygenu D). Zawiera również 0,3 mg Al3+ w postaci wodorotlenku glinu i 0,2 mg Al3+ jako fosforan glinu. Infanrix-IPV jest wskazana dla dzieci 16 miesięcy–13 lat, zawiera wyższe dawki antygenów (np. toksoid błoniczy ≥30 j.m., toksoid tężcowy ≥40 j.m., toksoid krztuścowy 25 µg) oraz 0,5 mg Al3+ w formie wodorotlenku glinu. Obie szczepionki zawierają śladowe ilości formaldehydu, neomycyny, polimyksyny oraz substancji pomocniczych, takich jak kwas para-aminobenzoesowy (<0,07 ng/dawka) i fenyloalanina (0,0298 µg w Boostrix Polio, 0,036 µg w Infanrix-IPV).
antybiotyk peptydowy, antygeny Bordetella pertussis, bakterie Gram-ujemne, bierna ochrona przed krztuścem, błonica, booster, fenyloalanina, formaldehyd, fosforan glinu, hemaglutynina włókienkowa, hodowla komórkowa VERO, inaktywowany poliowirus, kontaminacja bakteryjna, kwas para-aminobenzoesowy, neomycyna, pertaktyna, polimyksyna, środek przeciwbakteryjny, szczepienie pierwotne, szczepienie przypominające, szczepienie uzupełniające, tężec, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu - Leksykon substancji czynnych
Poliowirus – Przedawkowanie
W przypadku przedawkowania szczepionki Infanrix-IPV, zawierającej inaktywowane wirusy polio typów 1, 2 i 3 w dawkach odpowiednio 40, 8 i 32 jednostek antygenu D na 0,5 ml, obserwowane działania niepożądane nie różnią się od tych po podaniu standardowej dawki. Szczepionka jest produkowana z inaktywowanych wirusów namnażanych w hodowli komórkowej VERO, co eliminuje ryzyko poliomyelitis wywołanego szczepem szczepionkowym nawet przy dawkach przekraczających zalecane. W przypadku przedawkowania nie stwierdzono specyficznych objawów, a działania niepożądane mają charakter niespecyficzny i nie wymagają odrębnego postępowania poza standardowym monitorowaniem klinicznym.
- Leksykon substancji czynnych
Poliowirus typ 2 – Właściwości farmakokinetyczne
Poliowirus typu 2 (szczep MEF-1) w szczepionce Boostrix Polio występuje w formie inaktywowanego wirusa, z dawką 8 jednostek antygenu D na 0,5 ml. Wirus jest namnażany w hodowli komórkowej VERO i adsorbowany na adjuwantach glinowych: wodorotlenku glinu (0,3 mg Al³⁺) oraz fosforanie glinu (0,2 mg Al³⁺). Taka forma zapewnia powolne uwalnianie antygenu z miejsca podania, co skutkuje przedłużoną stymulacją układu immunologicznego. Ze względu na mechanizm działania immunologiczny, a nie farmakologiczny, ocena farmakokinetyczna inaktywowanego poliowirusa typu 2 nie jest wymagana. Szczepionka podawana jest w postaci białej, mętnej zawiesiny do wstrzykiwań, co sprzyja lokalnej odpowiedzi immunologicznej bez ryzyka replikacji wirusa i wywołania poliomyelitis.
adjuwant, eradykacja polio, fenyloalanina, formaldehyd, fosforan glinu, hodowla komórkowa VERO, inaktywowany poliowirus, kwas para-aminobenzoesowy, neomycyna, odpowiedź immunologiczna, polimyksyna, poliomyelitis, poliowirus typu 2, serotyp wirusa polio, stymulacja układu immunologicznego, swoiste przeciwciała, szczepionka Boostrix Polio, wodorotlenek glinu - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Boostrix Polio 0,5 ml (1 dawka)
Szczepionka Boostrix Polio to skojarzony preparat adsorbowany, zawierający toksoidy błoniczy (≥2 j.m., 2,5 Lf), tężcowy (≥20 j.m., 5 Lf), antygeny Bordetella pertussis (toksoid krztuścowy 8 µg, hemaglutynina włókienkowa 8 µg, pertaktyna 2,5 µg) oraz inaktywowane wirusy poliomyelitis typów 1 (40 jednostek antygenu D), 2 (8 jednostek antygenu D) i 3 (32 jednostki antygenu D). Antygeny adsorbowane są na wodorotlenku glinu (0,3 mg Al3+) i fosforanie glinu (0,2 mg Al3+), co zapewnia odpowiednią immunogenność. Preparat jest wskazany głównie do szczepień przypominających (booster) u osób powyżej 3. roku życia, mających na celu wzmocnienie odporności po szczepieniu podstawowym przeciw błonicy, tężcowi, krztuścowi i poliomyelitis. Ponadto, szczepionka jest stosowana u kobiet w ciąży w celu biernej ochrony niemowląt przed krztuścem poprzez transfer przeciwciał przez łożysko.
booster, Bordetella pertussis, fenyloalanina, formaldehyd, fosforan glinu, hemaglutynina włókienkowa, hodowla komórkowa VERO, immunogenność szczepionki, inaktywowany poliowirus, krztusiec, kwas para-aminobenzoesowy, łożysko, neomycyna, ochrona bierna, ognisko epidemiczne, pertaktyna, polimyksyna, poliomyelitis, profilaktyka poekspozycyjna, przeciwciała, szczepienie przypominające, szczepionka skojarzona, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, wirus poliomyelitis, wodorotlenek glinu, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon substancji czynnych
Poliowirus – Interakcje
Inaktywowany poliowirus, zawarty w szczepionce Infanrix-IPV, obejmuje trzy typy wirusa: typ 1 (szczep Mahoney) – 40 jednostek antygenu D, typ 2 (szczep MEF-1) – 8 jednostek antygenu D oraz typ 3 (szczep Saukett) – 32 jednostki antygenu D. Wirusy namnażane są w hodowli komórkowej VERO i inaktywowane, co zapewnia bezpieczeństwo i immunogenność preparatu. Badania kliniczne potwierdzają możliwość jednoczesnego podawania Infanrix-IPV z innymi szczepionkami, takimi jak MMR, ospa wietrzna czy szczepionka przeciw Haemophilus influenzae typu b, bez klinicznie istotnej interferencji w odpowiedzi immunologicznej. Zaleca się jednak stosowanie różnych miejsc iniekcji, aby uniknąć miejscowych reakcji i umożliwić prawidłową ocenę działań niepożądanych.
antygen krztuśca, cyklosporyna, działanie immunomodulujące, Haemophilus influenzae typ b, hodowla komórkowa VERO, immunoglobulina, inaktywowany poliowirus, Infanrix-IPV, inhibitor kalcyneuryny, interakcja farmakodynamiczna, interferencja immunologiczna, kortykosteroid systemowy, lek cytostatyczny, lek immunosupresyjny, odpowiedź immunologiczna, produkt biologiczny, przeciwciała poszczepienne, przeciwciało monoklonalne, supresja immunologiczna, szczep Mahoney, szczep MEF-1, szczep Saukett, szczepionka MMR, szczepionka przeciw ospie wietrznej, takrolimus, toksoid błoniczy, zaburzenie odporności - Leksykon substancji czynnych
Poliowirus typ 3 – Przeciwwskazania stosowania
Poliowirus typ 3 (szczep Saukett) jest składnikiem inaktywowanej szczepionki skojarzonej Boostrix Polio, występującym w dawce 0,5 ml w ilości 32 jednostek antygenu D. Przeciwwskazania do stosowania tej szczepionki obejmują nadwrażliwość na inaktywowany poliowirus lub substancje pomocnicze, takie jak neomycyna, polimyksyna czy formaldehyd, które mogą występować w śladowych ilościach. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest także wystąpienie reakcji nadwrażliwości po wcześniejszych szczepieniach przeciw poliomyelitis lub innym składnikom szczepionki skojarzonej (błonica, tężec, krztusiec). Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z przejściową trombocytopenią, powikłaniami neurologicznymi po szczepieniach oraz u osób z encefalopatią o nieznanej etiologii w ciągu 7 dni po szczepieniu przeciw krztuścowi.
antygen krztuśca, choroba układu nerwowego, drgawki, encefalopatia, epizod hipotoniczno-hiporeaktywny, formaldehyd, immunolog kliniczny, inaktywowany poliowirus, inaktywowany wirus polio, jednostka antygenu D, komponent krztuścowy, nadwrażliwość, neomycyna, ostra choroba z gorączką, polimyksyna, poliomyelitis, poliowirus typ 3, powikłania neurologiczne, przejściowa trombocytopenia, reakcja nadwrażliwości, szczepionka Boostrix Polio, szczepionka skojarzona, zaburzenie krzepnięcia, zaburzenie odporności