reakcja w miejscu podania
Reakcja w miejscu podania to powszechne działanie niepożądane obserwowane po iniekcjach różnych preparatów medycznych, w tym szczepionek, leków, środków kontrastowych i innych substancji podawanych drogą parenteralną. Objawia się zazwyczaj jako rumień, obrzęk, ból, świąd, ucieplenie lub stwardnienie tkanek w miejscu wkłucia.
Mechanizm reakcji w miejscu podania może być związany z bezpośrednim działaniem drażniącym substancji, lokalną odpowiedzią immunologiczną (zwłaszcza w przypadku szczepionek zawierających adiuwanty), urazem naczyń lub tkanek wywołanym przez igłę, a także indywidualną wrażliwością pacjenta. Większość reakcji ma charakter łagodny i samoograniczający się, ustępując w ciągu kilku dni bez specyficznego leczenia.
W postępowaniu przy reakcjach miejscowych zwykle wystarcza obserwacja, ewentualne zastosowanie zimnych okładów, leków przeciwbólowych czy przeciwhistaminowych. Cięższe reakcje, takie jak rozległy obrzęk, naciek zapalny lub martwica tkanek, wymagają konsultacji specjalistycznej. Istotne jest dokumentowanie reakcji w miejscu podania, szczególnie w kontekście szczepień, aby monitorować bezpieczeństwo preparatów i wdrażać odpowiednie procedury profilaktyczne.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Azacitidine Sandoz 100 mg
Azacitidine Sandoz jest cytotoksycznym lekiem dostępnym w postaci liofilizowanego proszku do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań, zawierającym 100 mg azacytydyny na fiolkę. Po rozpuszczeniu w 4 ml wody do wstrzykiwań uzyskuje się zawiesinę o stężeniu 25 mg/ml. Produkt zawiera mannitol jako jedyną substancję pomocniczą i wymaga zachowania procedur bezpieczeństwa typowych dla leków przeciwnowotworowych podczas przygotowania i podawania. Zawiesinę należy podawać podskórnie igłą 25 G, zmieniając systematycznie miejsce iniekcji (ramię, udo, brzuch), unikając miejsc podrażnionych lub uszkodzonych. Dawkowanie oblicza się na podstawie powierzchni ciała pacjenta (mg/m²), np. dawka 75 mg/m² odpowiada 135 mg azacytydyny (2 fiolki, 5,4 ml zawiesiny dla pc. 1,8 m²). Przy dawkach powyżej 4 ml zaleca się podanie w dwóch różnych miejscach.
azacytydyna, fiolka z lekiem, mannitol, niezgodność farmaceutyczna, postać farmaceutyczna, powierzchnia ciała, produkt cytotoksyczny, produkt przeciwnowotworowy, proszek liofilizowany, reakcja w miejscu podania, stabilność chemiczna i fizyczna, substancja czynna, substancja pomocnicza, woda do wstrzykiwań, wstrzyknięcie podskórne, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Działania niepożądane – Berinert 1500 1500 j.m./ml
Berinert, zawierający ludzki inhibitor C1-esterazy, dostępny w dawkach 500 j.m. i 1500 j.m., wykazuje skuteczność w leczeniu deficytu inhibitora C1-esterazy, jednak jego stosowanie wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych. Najpoważniejszym powikłaniem jest rozwój zakrzepicy, klasyfikowany jako bardzo częsty (≥1/10), szczególnie przy stosowaniu wysokich dawek w niezarejestrowanych wskazaniach, np. podczas zabiegów kardiochirurgicznych z krążeniem pozaustrojowym, co może prowadzić do zgonu. Reakcje alergiczne i anafilaktyczne występują niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) i mogą manifestować się tachykardią, zaburzeniami ciśnienia tętniczego, pokrzywką, dusznością oraz wstrząsem anafilaktycznym, wymagającym natychmiastowej interwencji. Często (≥1/100 do <1/10) obserwuje się wzrost temperatury i reakcje w miejscu podania, które mają zwykle łagodny, samoograniczający się przebieg. Istnieje także teoretyczne ryzyko przeniesienia czynników zakaźnych, minimalizowane przez nowoczesne metody inaktywacji wirusów i badania dawców.
adrenalina, duszność, hipotensja, inhibitor C1-esterazy, kortykosteroid, krążenie pozaustrojowe, lek przeciwhistaminowy, nadciśnienie, nudność, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, powikłanie zakrzepowe, reakcja anafilaktyczna, reakcja w miejscu podania, tachykardia, terapia przeciwzakrzepowa, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie ciśnienia tętniczego, zaczerwienienie skóry, zakrzepica, zespół przeciekania włośniczkowego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Fulvestrant Sandoz
Fulwestrant Sandoz wymaga szczególnej ostrożności u pacjentek z zaburzeniami czynności wątroby (zwłaszcza lekkimi do umiarkowanych) oraz u pacjentek z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) ze względu na ryzyko kumulacji leku. Podawanie domięśniowe wiąże się z ryzykiem powikłań w miejscu wstrzyknięcia, takich jak zapalenie nerwu kulszowego, nerwoból, ból neuropatyczny oraz obwodowa neuropatia, szczególnie przy aplikacji w górnoboczną okolicę pośladka. U pacjentek z zaburzeniami krzepnięcia, małopłytkowością lub stosujących leki przeciwzakrzepowe istnieje zwiększone ryzyko krwawień. Ponadto, fulwestrant może wpływać na wyniki testów hormonalnych, powodując fałszywie podwyższone stężenia estradiolu w badaniach opartych na przeciwciałach przeciwko estradiolowi.
antagonista receptora estrogenowego, ból neuropatyczny, droga domięśniowa, gęstość mineralna kości, lek przeciwzakrzepowy, małopłytkowość, nerwoból, neuropatia obwodowa, osteoporoza, profilaktyka przeciwzakrzepowa, reakcja alergiczna, reakcja w miejscu podania, skaza krwotoczna, suplementacja wapnia i witaminy D, terapia skojarzona, tkanka kostna, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenie zatorowo-zakrzepowe, zajęcie narządów miąższowych, zapalenie nerwu kulszowego, żółtaczka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vaqta 25 25 U wirusa zapalenia wątroby typu A, szczep CR326F/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml), dla dzieci i młodzieży
Przeprowadzone badania przedkliniczne szczepionki VAQTA 25, zawierającej 25 U inaktywowanego wirusa zapalenia wątroby typu A (szczep CR326F) na dawkę 0,5 ml oraz 0,225 mg Al³⁺ w postaci amorficznego hydroksyfosforanosiarczanu glinu, nie wykazały swoistego ryzyka dla ludzi. Ocena obejmowała standardowe testy bezpieczeństwa farmakologicznego, toksyczności ostrej i po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego oraz wpływu na funkcje rozrodcze i rozwój potomstwa. W badaniach na zwierzętach nie stwierdzono istotnych klinicznie reakcji miejscowych po podaniu domięśniowym, ani toksyczności narządowej czy układowej, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa szczepionki.
badanie toksykologiczne, diploidalne komórki fibroblastów, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, hydroksyfosforanosiarczan glinu, inaktywowany wirus WZW A, podanie domięśniowe, potencjał kancerogenny, reakcja w miejscu podania, rozwój płodu, toksyczność narządowa, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność układowa, toksyczny wpływ na rozród, wirusowe zapalenie wątroby typu A, właściwość genotoksyczna, właściwość kancerogenna, wpływ na funkcje rozrodcze - Leksykon leków
Działania niepożądane – Azacitidine STADA 25 mg/ml
Azacytydyna, stosowana w leczeniu zespołów mielodysplastycznych (MDS), przewlekłej białaczki mielomonocytowej (CMML) oraz ostrej białaczki szpikowej (AML), wiąże się z wysokim ryzykiem działań niepożądanych, które występują u około 97% pacjentów. Najczęściej obserwowane poważne powikłania hematologiczne to gorączka neutropeniczna (8,0-25,0%), neutropenia, leukopenia, małopłytkowość (do 3,5%) oraz niedokrwistość (2,3-4,2%). Infekcje, takie jak zapalenie płuc (2,5-20,3%), posocznica neutropeniczna (0,8-3,0%) i zakażenia dróg moczowych (3,0%), stanowią istotne zagrożenie, często prowadząc do poważnych powikłań, w tym zgonów. Zdarzenia krwotoczne, w tym krwotok mózgowy i żołądkowo-jelitowy, choć rzadsze (0,5-0,8%), wymagają szczególnej uwagi ze względu na ryzyko zagrażające życiu. Profilaktyka infekcji, regularne monitorowanie morfologii krwi oraz szybka interwencja w przypadku pogorszenia parametrów hematologicznych są kluczowe dla bezpieczeństwa terapii.
azacytydyna, duszność, gorączka neutropeniczna, krwiomocz, krwotok mózgowy, krwotok śródczaszkowy, krwotok żołądkowo-jelitowy, kwasica kanalików nerkowych, leukopenia, małopłytkowość, martwica trzustki, neutropenia, niedokrwistość, niewydolność szpiku kostnego, niewydolność wątroby, ostra białaczka szpikowa, ostra gorączkowa dermatoza neutrofilowa, pancytopenia, piodermia zgorzelinowa, posocznica neutropeniczna, przewlekła białaczka mielomonocytowa, reakcja hematologiczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja w miejscu podania, śpiączka wątrobowa, śródmiąższowa choroba płuc, wstrząs septyczny, wysięk opłucnowy, wysięk osierdziowy, zakażenie dróg moczowych, zapalenie osierdzia, zapalenie płuc, zapalenie tkanki łącznej, zawroty głowy, zdarzenie żołądkowo-jelitowe, zespół mielodysplastyczny, zespół rozpadu guza - Leksykon substancji czynnych
Poliowirus typ 3 – Działania niepożądane
Poliowirus typ 3, obecny w szczepionce Boostrix Polio w postaci inaktywowanego szczepu Saukett (32 jednostki antygenu D na dawkę 0,5 ml), jest składnikiem skojarzonej szczepionki przeciw błonicy, tężcowi, krztuścowi i poliomyelitis. Preparat ma formę białej, mętnej zawiesiny do wstrzykiwań i jest produkowany z użyciem hodowli komórkowej VERO. Poliowirus jest adsorbowany na wodorotlenku glinu oraz fosforanie glinu, co zwiększa immunogenność, ale może też nasilać miejscową reaktogenność. Profil bezpieczeństwa szczepionki został oceniony w badaniach klinicznych na 1863 osobach w wieku od 4 do 93 lat. Najczęstsze działania niepożądane to reakcje miejscowe: ból (31,3-82,3%), zaczerwienienie i obrzęk skóry, pojawiające się zwykle w ciągu 48 godzin i ustępujące samoistnie. Dodatkowo obserwowano zmęczenie, gorączkę ≥38°C, bóle mięśniowe i głowy, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, a rzadziej wysypki i reakcje alergiczne, w tym bardzo rzadko anafilaksję.
anafilaksja, badanie kliniczne, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśniowy, ból w miejscu iniekcji, Boostrix Polio, cefalgia, charakterystyka produktu leczniczego, ciężka reakcja alergiczna, działanie niepożądane, fenyloalanina, formaldehyd, fosforan glinu, gorączka, hodowla komórkowa VERO, immunogenność szczepionki, inaktywowany poliowirus, kwas para-aminobenzoesowy, mialgia, nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii, neomycyna, nudność, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk tkanek, pokrzywka, polimyksyna, poliowirus typ 3, profil bezpieczeństwa, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktoidalna, reakcja w miejscu podania, rumień skóry, świąd, szczep Saukett, szczepionka przeciw błonicy, szczepionka przeciw krztuścowi, szczepionka przeciw poliomyelitis, szczepionka przeciw tężcowi, szczepionka przeciwko poliomyelitis, wirus polio, wodorotlenek glinu, wymioty, wysypka, zaburzenie odporności, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zaczerwienienie skóry, zmęczenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Willfact 1000 j.m. 1000 j.m.
Produkt Willfact, zawierający ludzki czynnik von Willebranda (vWF) o niskiej zawartości czynnika VIII (≤10 j.m./100 j.m. vWF:RCo), jest stosowany w terapii choroby von Willebranda. W trakcie leczenia mogą wystąpić działania niepożądane, takie jak reakcje alergiczne i anafilaktyczne (częstość nieznana), zdarzenia zakrzepowo-zatorowe (częstość nieznana, szczególnie u pacjentów z czynnikami ryzyka), powstawanie inhibitorów czynnika von Willebranda (częstość nieznana) oraz reakcje w miejscu podania (często). Działania niepożądane klasyfikowane są według systemu MedDRA, z częstością występowania od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000). W badaniach klinicznych i obserwacyjnych obejmujących 226 pacjentów i 16 640 dni ekspozycji na lek, najczęściej zgłaszano reakcje w miejscu podania oraz objawy nadwrażliwości, takie jak świąd, uderzenia gorąca, zawroty głowy i parestezje (częstość niezbyt często, tj. ≥1/1 000 do <1/100).
choroba von Willebranda, częstoskurcz, czynnik krzepnięcia VIII, czynnik ryzyka zakrzepicy, czynnik VIII, czynnik von Willebranda, hemofilia, hipestezja, inhibitor czynnika von Willebranda, nadwrażliwość, niedociśnienie, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, parestezja, pokrzywka uogólniona, przeciwciało neutralizujące, reakcja anafilaktyczna, reakcja w miejscu podania, system MedDRA, uderzenia gorąca, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia immunologiczne, zaburzenia naczyniowe, zaburzenia skóry, zaburzenia układu chłonnego, zaburzenia układu nerwowego, zdarzenie zakrzepowo-zatorowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Rivastigmine Mylan 1,5 mg
Lek Rivastigmine Mylan, dostępny w kapsułkach twardych o dawkach 1,5 mg, 3 mg, 4,5 mg oraz 6 mg, zawiera rywastygminę w postaci wodorowinianu rywastygminy i posiada ściśle określone przeciwwskazania. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancję czynną, składniki pomocnicze lub inne karbaminiany, a także wcześniejsze reakcje alergiczne po stosowaniu plastrów z rywastygminą, zwłaszcza alergiczne kontaktowe zapalenie skóry. W praktyce klinicznej należy szczególnie uwzględnić historię alergii pacjenta, gdyż reakcje nadwrażliwości mogą mieć charakter od łagodnych zmian skórnych do poważnych reakcji ogólnoustrojowych, co wymaga ostrożności i dokładnej oceny przed wdrożeniem terapii.
alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, grupa farmakologiczna, kapsułka twarda, nadwrażliwość na karbaminiany, nadwrażliwość na substancję czynną, nadwrażliwość na substancje pomocnicze, opcja terapeutyczna, plaster z rywastygminą, postać farmaceutyczna, praktyka kliniczna, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, reakcja ogólnoustrojowa, reakcja w miejscu podania, wodorowinian rywastygminy, zmiana skórna - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Rivastigmine Mylan 6 mg
Rywastygmina w postaci kapsułek twardych (Rivastigmine Mylan) jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub substancje pomocnicze, a także u osób uczulonych na inne karbaminiany. Lek dostępny jest w dawkach 1,5 mg, 3 mg, 4,5 mg oraz 6 mg, jednak przeciwwskazania dotyczą wszystkich wariantów. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów, którzy doświadczyli alergicznego kontaktowego zapalenia skóry po zastosowaniu systemów transdermalnych z rywastygminą, gdyż podanie leku doustnie w takich przypadkach może wywołać reakcję układową i poważne powikłania. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergologicznego, zwłaszcza w kontekście wcześniejszych reakcji na karbaminiany i inne leki o podobnym mechanizmie działania.
alergia na leki, alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, karbaminian, nadwrażliwość, plaster z rywastygminą, profil bezpieczeństwa, przeciwwskazanie, reakcja alergiczna, reakcja polekowa, reakcja systemowa, reakcja układowa, reakcja w miejscu podania, Rivastigmine Mylan, rywastygmina, toksyczna nekroliza naskórka, wywiad alergologiczny, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Wirus ospy wietrznej – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Atenuowany, żywy wirus ospy wietrznej (szczep Oka) stanowi aktywny składnik szczepionek takich jak Priorix-Tetra (≥10 PFU), Varilrix (≥10 PFU) oraz VARIVAX (≥1350 PFU). Aktualnie brak jest badań klinicznych jednoznacznie oceniających wpływ tych preparatów na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn. Producent Priorix-Tetra oraz Varilrix zakłada brak lub nieistotny wpływ na funkcje psychomotoryczne, jednak w przypadku Varilrix wskazuje się na możliwość krótkotrwałego oddziaływania poprzez działania niepożądane, takie jak zmęczenie, osłabienie, gorączka czy bóle głowy, które mogą przejściowo obniżyć koordynację i czas reakcji. W przypadku VARIVAX brak jest danych pozwalających na ocenę wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów.
atenuowany wirus ospy wietrznej, ból głowy, działania niepożądane, funkcje psychomotoryczne, gorączka, immunizacja, koordynacja psychoruchowa, reakcja w miejscu podania, szczep Oka, szczep Oka/Merck, szczepionka przeciwko ospie wietrznej, Varilrix, VARIVAX, wirus ospy wietrznej, zdolności psychomotoryczne - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Evertas 4,6 mg/24 h
Lek Evertas, dostępny w postaci systemu transdermalnego (plastry o dawkach 4,6 mg/24 h oraz 9,5 mg/24 h), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na rywastygminę, inne karbaminiany oraz substancje pomocnicze zawarte w preparacie. Szczególną uwagę należy zwrócić na historię alergicznego kontaktowego zapalenia skóry po wcześniejszym zastosowaniu plastra z rywastygminą, które stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do dalszej terapii tą formą leku. Przeciwwskazania te są kluczowe dla bezpiecznego stosowania Evertas u pacjentów z chorobą Alzheimera lub innymi zaburzeniami poznawczymi, gdzie rywastygmina jest stosowana jako inhibitor cholinoesterazy.
alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, charakterystyka produktu leczniczego, choroba Alzheimera, działanie niepożądane, farmakoterapia, inhibitory cholinoesterazy, karbaminiany, nadwrażliwość, plaster z rywastygminą, reakcja alergiczna, reakcja w miejscu podania, rywastygmina, substancja czynna, substancja farmaceutyczna, substancja pomocnicza, system transdermalny, zaburzenia poznawcze - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fulwestrant Accord 250 mg/5 ml
Fulwestrant Accord w dawce 500 mg (250 mg/5 ml, roztwór do wstrzykiwań) wykazuje charakterystyczny profil działań niepożądanych, z najczęstszymi reakcjami obejmującymi odczyny w miejscu podania, astenia, nudności oraz istotne podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT, fosfataza zasadowa). Mediana czasu terapii wynosiła 6,5 miesiąca. Bardzo często obserwuje się uderzenia gorąca, bóle mięśniowo-szkieletowe, wysypkę oraz reakcje nadwrażliwości, natomiast często występują nudności, wymioty, biegunka, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa oraz neuropatia obwodowa. Niezbyt często notowane są poważne powikłania, takie jak reakcje anafilaktyczne, niewydolność i zapalenie wątroby, krwotok w miejscu podania oraz kandydoza pochwy. Monitorowanie funkcji wątroby, parametrów hematologicznych oraz wczesnych objawów zakrzepicy jest kluczowe dla bezpieczeństwa terapii.
astenia, biegunka, ból głowy, ból mięśniowo-szkieletowy, ból pleców, hiperbilirubinemia, hipotensja, jadłowstręt, kandydoza pochwy, krwawienie z pochwy, lek przeciwgrzybiczy, małopłytkowość, nadwrażliwość, nerwoból, neuropatia obwodowa, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk naczynioruchowy, podwyższone enzymy wątrobowe, reakcja anafilaktyczna, reakcja w miejscu podania, rwa kulszowa, skurcz oskrzeli, uderzenia gorąca, upławy, wymioty, wysypka, zakażenie dróg moczowych, zapalenie wątroby, zatorowość płucna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon substancji czynnych
Technet – Działania niepożądane
Technet (99mTc) jest izotopem promieniotwórczym o okresie półtrwania 6,01 h i energii promieniowania gamma 140 keV, szeroko stosowanym w diagnostyce medycznej. Jego stosowanie wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych, które można podzielić na trzy główne kategorie: reakcje anafilaktoidalne, reakcje wegetatywne oraz miejscowe reakcje w miejscu podania. Reakcje anafilaktoidalne, manifestujące się dusznością, pokrzywką, obrzękiem (w tym twarzy) i innymi objawami skórnymi, wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. Reakcje wegetatywne obejmują omdlenia, zaburzenia rytmu serca, zawroty głowy oraz nudności i wymioty, z których większość jest prawdopodobnie związana z lękiem pacjenta, a nie bezpośrednim działaniem technetu. Miejscowe reakcje, takie jak zapalenie tkanki łącznej, ból, rumień i obrzęk, są zwykle wynikiem wynaczynienia radiofarmaceutyku i mogą wymagać leczenia chirurgicznego przy większych aktywnościach. Dawka skuteczna do 5,2 mSv (przy 400 MBq) niesie minimalne ryzyko indukcji nowotworów lub wad wrodzonych, co należy rozważać w kontekście korzyści diagnostycznych.
biegunka, ból głowy, częstoskurcz, dawka skuteczna, duszność, działanie niepożądane, generator radionuklidu, indukcja nowotworu, izotop promieniotwórczy, niewyraźne widzenie, nudność, obrzęk twarzy, okres półtrwania, omdlenie, podanie dożylne, pokrzywka, promieniowanie gamma, promieniowanie jonizujące, radiofarmaceutyk, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, reakcja w miejscu podania, reakcja wazowagalna, reakcja wegetatywna, rumień, rzadkoskurcz, sodu nadtechnecjan, śpiączka, świąd, technet 99mTc, układ immunologiczny, układ nerwowy, układ nerwowy autonomiczny, układ pokarmowy, wada wrodzona, wymioty, wynaczynienie roztworu, wysypka, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zaczerwienienie skóry, zapalenie tkanki łącznej, zawrót głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bengay Maść Przeciwbólowa (150 mg + 100 mg)/g
Maść Bengay Przeciwbólowa zawiera salicylan metylu (150 mg/g) oraz mentol (100 mg/g) i może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości występowania, głównie miejscowe reakcje skórne oraz reakcje nadwrażliwości. Bardzo rzadko (<1/10 000) obserwowano obrzęk naczynioruchowy, duszność, a także reakcje w miejscu aplikacji takie jak pęcherze, pieczenie, rumień, podrażnienie, ból, parestezje, świąd i wysypka. Częstość występowania oparzeń w miejscu stosowania jest nieznana. Mechanizmy tych działań obejmują miejscowe podrażnienie zakończeń nerwowych, reakcje immunologiczne u osób uczulonych oraz reakcje idiosynkratyczne. Monitorowanie działań niepożądanych jest kluczowe dla oceny bezpieczeństwa farmakoterapii.
bezpieczeństwo farmakoterapii, choroba alergiczna, duszność, mentol, miejscowe podrażnienie, obrzęk naczynioruchowy, oparzenie w miejscu stosowania, parestezja, reakcja idiosynkratyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja w miejscu podania, rozszerzenie naczyń krwionośnych, rumień, salicylan metylu, uszkodzenie naskórka, zmiana pęcherzowa - Leksykon substancji czynnych
Noretysteron octan – Działania niepożądane
Noretysteronu octan, stosowany w złożonej hormonalnej terapii zastępczej (HTZ) w połączeniu z estrogenami, jest dostępny m.in. w systemie transdermalnym Systen Conti, uwalniającym 170 µg substancji na dobę. Dane kliniczne (n=165) wskazują na najczęstsze działania niepożądane, takie jak reakcje miejscowe (14,6%), ból głowy (7,9%), ból piersi (6,1%) oraz depresja (5,5%). Terapia skojarzona estrogen-progestagen, w tym noretysteronem octanem, wiąże się ze znacznym wzrostem ryzyka raka piersi (RR 1,8 po 10 latach, 20,8 dodatkowych przypadków na 1000 kobiet w wieku 50-59 lat z BMI 27), umiarkowanym wzrostem ryzyka raka jajnika (RR 1,43) oraz żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (RR 2,3, 5 dodatkowych przypadków na 1000 kobiet po 5 latach stosowania). Dodatek progestagenu chroni natomiast przed wzrostem ryzyka raka endometrium obserwowanym przy monoterapii estrogenowej. Ponadto, HTZ zwiększa ryzyko choroby niedokrwiennej serca u kobiet >60 lat oraz udaru niedokrwiennego (RR 1,3, 3 dodatkowe przypadki na 1000 kobiet w wieku 50-59 lat po 5 latach).
bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból piersi, bolesne miesiączkowanie, choroba niedokrwienna serca, chwiejność emocjonalna, depresja, drożdżyca, dysfagia, dyspepsja, hiperplazja endometrium, hormonalna terapia zastępcza, incydent mózgowo-naczyniowy, kamica żółciowa, kołatanie serca, krwawienie z macicy, miastenia, mięśniak macicy, migrena, nadciśnienie, noretysteronu octan, nudności, obfite miesiączkowanie, padaczka, parestezja, plamica naczyniowa, polip wewnątrzszyjkowy, progestagen, rak endometrium, rak jajnika, rak piersi, reakcja w miejscu podania, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, skurcze macicy, system transdermalny, Systen Sequi, torbiel jajowodu, trądzik, udar niedokrwienny, włókniakogruczolak piersi, wymioty, wzdęcia, zaburzenia miesiączkowania, zakrzepica, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna, żylaki, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon substancji czynnych
Polisacharyd haemophilus influenzae typ b – Działania niepożądane
Polisacharyd Haemophilus influenzae typu b (10 µg w szczepionce Pentaxim), skoniugowany z toksoidem tężcowym, jest istotnym składnikiem szczepionek skoniugowanych, jednak może wywoływać różnorodne działania niepożądane. Najczęściej obserwuje się reakcje miejscowe, takie jak duże obrzęki (>50 mm) i rumień, które pojawiają się w ciągu 24-72 godzin i ustępują samoistnie w ciągu 3-5 dni. Charakterystyczne są także obrzękowe reakcje kończyn dolnych, występujące rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), zwykle po pierwszej dawce, ustępujące w ciągu 24 godzin. Działania ogólnoustrojowe obejmują gorączkę ≥38°C, senność, drażliwość, nerwowość i nietypowy płacz, występujące bardzo często (≥1/10). Rzadziej mogą pojawić się drgawki, epizody hipotensyjno-hiporeaktywne oraz reakcje nadwrażliwości, w tym obrzęk twarzy, obrzęk Quinckego, reakcje anafilaktyczne i wstrząs anafilaktyczny, które stanowią bezpośrednie zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji.
bezdech wcześniaków, drażliwość, drgawki gorączkowe, dyspnea, epizod hipotensyjno-hiporeaktywny, funkcja oddechowa, gorączka, Haemophilus influenzae typ b, nietypowy płacz, obrzęk kończyn dolnych, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, obrzęk twarzy, plamica, polisacharyd Haemophilus influenzae, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja w miejscu podania, rumień, sinica, toksoid tężcowy, wstrząs anafilaktyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Esomeprazole Adamed 40 mg
Ezomeprazol, substancja czynna leku Esomeprazole Adamed 40 mg (proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/infuzji), charakteryzuje się dobrze udokumentowanym profilem bezpieczeństwa, spójnym dla podawania doustnego i pozajelitowego oraz różnych grup wiekowych, w tym pediatrycznej (0-18 lat). Najczęściej obserwowane działania niepożądane to ból głowy, ból brzucha, biegunka i nudności, bez zależności od dawki. Szczególną uwagę należy zwrócić na reakcje w miejscu podania, zwłaszcza przy dużych dawkach przez 72 godziny. Rzadkie, ale poważne działania obejmują reakcje nadwrażliwości (np. wstrząs anafilaktyczny), zaburzenia hematologiczne (agranulocytoza, pancytopenia) oraz ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka). Długotrwała terapia wiąże się z ryzykiem hipomagnezemii, często współistniejącej z hipokalcemią i hipokaliemią, co wymaga monitorowania elektrolitów, zwłaszcza u pacjentów przyjmujących digoksynę lub leki predysponujące do hipomagnezemii.
agranulocytoza, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, depresja, encefalopatia, ezomeprazol, ginekomastia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, kandydoza przewodu pokarmowego, leukopenia, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, mikroskopowe zapalenie okrężnicy, nadwrażliwość na światło, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omamy, pancytopenia, parestezja, pobudzenie, pokrzywka, polip dna żołądka, pompa protonowa, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja w miejscu podania, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, splątanie, śródmiąższowe zapalenie nerek, substancja czynna, świąd, toczeń rumieniowaty, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wypadanie włosów, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie smaku, zaburzenie widzenia, zapalenie jamy ustnej, zapalenie skóry, zapalenie wątroby, zaparcie, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie kości, żółtaczka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Rivastigmin Orion 6 mg
Lek Rivastigmin Orion w postaci kapsułek twardych zawierających 6 mg rywastygminy (w formie wodorowinianu) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną, inne karbaminiany oraz na substancje pomocnicze zawarte w preparacie. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów, u których wystąpiły reakcje alergiczne w miejscu podania plastra z rywastygminą, wskazujące na alergiczne kontaktowe zapalenie skóry. W takich przypadkach stosowanie doustnej formy leku jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko ogólnoustrojowej reakcji alergicznej. Lekarz powinien dokładnie zebrać wywiad alergologiczny i poinformować pacjenta o możliwych objawach nadwrażliwości, takich jak wysypka, świąd, obrzęk, duszność czy wstrząs anafilaktyczny, które wymagają natychmiastowego przerwania terapii i wdrożenia odpowiedniego leczenia.
alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, charakterystyka produktu leczniczego, duszność, forma transdermalna, kapsułka twarda, karbaminiany, nadwrażliwość, plaster z rywastygminą, reakcja krzyżowa, reakcja skórna, reakcja w miejscu podania, rumień, rywastygmina, substancja czynna, świąd, wstrząs anafilaktyczny, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Skład i postać leku – Azacitidine Zentiva 25 mg/ml
Azacitidine Zentiva jest dostępny jako liofilizowany proszek do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań o stężeniu 25 mg/ml, zawierający 100 mg azacytydyny na fiolkę. Po rekonstytucji 4 ml wody do wstrzykiwań uzyskuje się jednorodną, nieklarowną zawiesinę, w której każdy mililitr zawiera 25 mg substancji czynnej. Stabilność preparatu po przygotowaniu zależy od temperatury wody użytej do rekonstytucji: 60 minut w 25°C i 8 godzin w 2-8°C przy użyciu nieschłodzonej wody oraz do 22 godzin w 2-8°C przy użyciu schłodzonej wody. Produkt należy podawać podskórnie, stosując igłę 25G, w dawkach obliczanych na podstawie powierzchni ciała pacjenta (mg/m²), z zaleceniem dzielenia dawek powyżej 4 ml na dwa miejsca podania. Preparat nie powinien być mieszany z innymi lekami poza wodą do wstrzykiwań, a podczas przygotowania i podawania należy zachować szczególną ostrożność ze względu na cytotoksyczność azacytydyny.
azacytydyna, fiolka z proszkiem, fiolka ze szkła, gazik nasączony alkoholem, guma bromobutylowa, guma chlorobutylowa, igła do wstrzyknięć podskórnych, mannitol, niezgodność farmaceutyczna, podanie podskórne, powierzchnia ciała, produkt cytotoksyczny, produkt przeciwnowotworowy, reakcja w miejscu podania, rękawiczki chirurgiczne, stabilność chemiczna, substancja cytotoksyczna, woda do wstrzykiwań, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Przedawkowanie – Fulvestrant Medical Valley 250 mg
Przedawkowanie fulwestrantu, choć rzadko dokumentowane u ludzi, wymaga szczególnej uwagi ze strony personelu medycznego ze względu na nasilone działanie antyestrogenowe, zarówno bezpośrednie, jak i pośrednie. W badaniach przedklinicznych na modelach zwierzęcych wykazano, że dawki przekraczające zalecane dawkowanie terapeutyczne mogą prowadzić do objawów charakterystycznych dla nadmiernej blokady receptorów estrogenowych. Ponadto, preparat Fulvestrant Medical Valley zawiera substancje pomocnicze takie jak etanol 96% (500 mg/5 ml), alkohol benzylowy (500 mg/5 ml) oraz benzylu benzoesan (750 mg/5 ml), które mogą wywoływać dodatkowe objawy toksyczności, co wymaga monitorowania pacjenta pod kątem ich potencjalnych działań niepożądanych.
alkohol benzylowy, benzylu benzoesan, dawkowanie terapeutyczne, działanie antyestrogenowe, etanol, interakcja lekowa, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, obrzęk w miejscu iniekcji, parametry życiowe, przedawkowanie fulwestrantu, reakcja w miejscu podania, roztwór do wstrzykiwań, rumień, stan zapalny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Rivastigmin NeuroPharma 3 mg
Rywastygmina NeuroPharma, dostępna w kapsułkach twardych o dawkach 1,5 mg, 3,0 mg, 4,5 mg i 6,0 mg, posiada bezwzględne przeciwwskazania do stosowania, które obejmują nadwrażliwość na substancję czynną (wodorowinian rywastygminy), inne karbaminiany oraz składniki pomocnicze preparatu. Szczególną uwagę należy zwrócić na historię alergicznych reakcji, w tym alergiczne kontaktowe zapalenie skóry po zastosowaniu plastrów z rywastygminą, które stanowi przeciwwskazanie do stosowania zarówno formy transdermalnej, jak i doustnej. Objawy nadwrażliwości mogą obejmować zaczerwienienie, świąd, obrzęk, pęcherze, owrzodzenia oraz reakcje wykraczające poza miejsce aplikacji, nasilające się przy kolejnych aplikacjach.
alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, działanie niepożądane, inhibitor cholinoesterazy, kapsułka twarda, karbaminian, konsultacja alergologiczna, nadwrażliwość, plaster z rywastygminą, reakcja anafilaktyczna, reakcja w miejscu podania, rywastygmina, substancja pomocnicza, terapia rywastygminą, wodorowinian rywastygminy, zaburzenie poznawcze - Leksykon substancji czynnych
Cerebrolizyna – Działania niepożądane
Cerebrolysin, zawierający 215,2 mg/ml mieszaniny peptydów pochodzenia wieprzowego, może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Do bardzo rzadkich (częstość <1/10 000) należą reakcje nadwrażliwości, w tym zmiany skórne (świąd, rumień), bóle głowy, szyi, kończyn, gorączka, duszność oraz stany zagrażające życiu, takie jak wstrząs anafilaktyczny. Rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) obserwuje się brak apetytu, pobudzenie psychomotoryczne manifestujące się agresją, splątaniem i bezsennością, a także zawroty głowy związane z szybkim podaniem leku. Poważne powikłania neurologiczne, takie jak napady padaczkowe typu grand mal i drgawki, występują bardzo rzadko i wymagają natychmiastowej interwencji. Ponadto, szybkie wstrzyknięcie może powodować palpitacje i arytmie, co jest szczególnie niebezpieczne u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego.
apatia, bezsenność, biegunka, ból głowy, ból lędźwiowo-krzyżowy, brak apetytu, Cerebrolysin, choroba układu sercowo-naczyniowego, depresja, drgawki, drżenie, duszność, hiperwentylacja, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, nadwrażliwość, napad grand mal, napad padaczkowy, napad padaczkowy grand mal, niedociśnienie tętnicze, niestrawność, nudności, palpitacje, peptydy mózgowe, pobudzenie psychomotoryczne, reakcja alergiczna, reakcja w miejscu podania, reakcja zapalna, rumień, splątanie, świąd, uczucie gorąca, uczucie pieczenia, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zaparcie, zawroty głowy, zespół grypopodobny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Somatuline Autogel 120 mg/dawkę
Somatuline Autogel (lanreotyd) stosowany w terapii akromegalii oraz guzów neuroendokrynnych układu pokarmowego (GEP-NET) charakteryzuje się profilem bezpieczeństwa obejmującym głównie zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego, takie jak biegunka (w tym tłuszczowa), ból brzucha, nudności, wymioty, zaparcia, wzdęcia oraz dyskomfort. Często obserwuje się również kamicę żółciową (zwykle bezobjawową), poszerzenie przewodów żółciowych, zapalenie pęcherzyka i dróg żółciowych. Reakcje w miejscu podania (ból, zgrubienie, stwardnienie, guzek, świąd) są powszechne, a w rzadkich przypadkach może wystąpić ropień. Zaburzenia metaboliczne obejmują hipoglikemię, hiperglikemię, cukrzycę oraz zmniejszenie apetytu, co wynika z wpływu lanreotydu na wydzielanie hormonów trzustkowych i regulację gospodarki węglowodanowej. Dodatkowo, mogą pojawić się bradykardia zatokowa, bóle głowy, zawroty głowy, ospałość, łysienie, hipotrychoza oraz reakcje alergiczne, w tym obrzęk naczynioruchowy i anafilaksja. W badaniach laboratoryjnych obserwuje się wzrost aktywności enzymów wątrobowych (ALAT, AspAT, fosfataza zasadowa), wzrost bilirubiny, glukozy i hemoglobiny glikozylowanej, zmniejszenie aktywności enzymów trzustkowych, spadek sodu oraz redukcję masy ciała.
akromegalia, AlAT, anafilaksja, AspAT, bezsenność, biegunka, biegunka tłuszczowa, bilirubina we krwi, ból brzucha, ból głowy, ból mięśniowo-szkieletowy, bradykardia zatokowa, cukrzyca, enzym trzustkowy, enzym wątrobowy, fosfataza zasadowa, glukoza we krwi, hemoglobina glikozylowana, hiperglikemia, hipoglikemia, hipotrychoza, kamica żółciowa, lanreotyd, łysienie, nadwrażliwość, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ospałość, poszerzenie przewodów żółciowych, reakcja alergiczna, reakcja w miejscu podania, Somatuline Autogel, stężenie sodu we krwi, uderzenia gorąca, wymioty, wzdęcia, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia wątroby i dróg żółciowych, zaburzenia żołądka i jelit, zapalenie dróg żółciowych, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie trzustki, zaparcia, zawroty głowy, zmniejszenie apetytu - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Rivastigmine Mylan 4,6 mg/24 h
Lek Rivastigmine Mylan w postaci systemu transdermalnego jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na rywastygminę, inne karbaminiany oraz na substancje pomocnicze zawarte w plastrze. Szczególną uwagę należy zwrócić na historię alergicznego kontaktowego zapalenia skóry w miejscu aplikacji plastra, które objawia się zaczerwienieniem, świądem, obrzękiem i pęcherzami wykraczającymi poza obszar aplikacji. Wystąpienie takich reakcji stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do dalszego stosowania leku, ze względu na ryzyko nasilenia objawów i potencjalnie niebezpiecznych reakcji skórnych.
alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, inhibitor cholinoesterazy, karbaminiany, kortykosteroid miejscowy, leczenie objawowe, lek przeciwhistaminowy, nadwrażliwość na rywastygminę, nadwrażliwość na składniki leku, nadwrażliwość na substancję pomocniczą, obrzęk, pęcherz skórny, reakcja w miejscu podania, rywastygmina, świąd, system transdermalny, zaczerwienienie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Icatibant Fresenius 30 mg
Ikatybant Fresenius (ikatybant 30 mg) stosowany w leczeniu napadów dziedzicznego obrzęku naczynioruchowego (HAE) charakteryzuje się specyficznym profilem bezpieczeństwa, opartym na analizie 999 napadów leczonych podskórnie oraz doświadczeniach z 129 zdrowymi ochotnikami i 236 pacjentami z HAE. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są reakcje w miejscu wstrzyknięcia (rumień, obrzęk, ból, świąd, pieczenie), które występują bardzo często (≥1/10) i mają łagodny lub umiarkowany, przemijający charakter. Inne często występujące działania to zawroty głowy i bóle głowy (bardzo często), nudności, wysypka, rumień, świąd, pokrzywka, gorączka oraz podwyższenie aktywności aminotransferaz (AspAT, AlAT) – wszystkie klasyfikowane jako często (≥1/100 do <1/10). W populacji pediatrycznej (32 pacjentów, dawka 0,4 mg/kg do max. 30 mg) profil bezpieczeństwa jest zbliżony do dorosłych, z łagodnymi lub umiarkowanymi reakcjami miejscowymi, a także brakiem istotnych zmian w stężeniach hormonów płciowych.
ból głowy, drętwienie, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, enzymy wątrobowe, hormon płciowy, immunogenność, krwiak, nadwrażliwość, napad HAE, niedoczulica, nudności, obrzęk, parametry wątrobowe, personel medyczny, pieczenie, podanie podskórne, podrażnienie skóry, podwyższony poziom aminotransferaz, pokrzywka, populacja pediatryczna, przeciwciała przeciwko ikatybantowi, reakcja anafilaktyczna, reakcja w miejscu podania, reakcja w miejscu wstrzyknięcia, rumień, świąd, wysypka, zasinienie, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Systen Sequi 1. Systen 50: 3,2 mg, 2. Systen Conti: 3,2 mg + 11,2 mg
Produkt leczniczy Systen Sequi to terapia hormonalna menopauzalna składająca się z dwóch systemów transdermalnych: Systen 50, uwalniającego 50 µg estradiolu/24h (3,2 mg estradiolu półwodnego), oraz Systen Conti, uwalniającego 50 µg estradiolu i 170 µg noretysteronu octanu/24h (3,2 mg estradiolu półwodnego i 11,2 mg noretysteronu octanu). W badaniach klinicznych na 165 pacjentkach najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były reakcje w miejscu podania (14,6%), ból głowy (7,9%), ból piersi (6,1%) oraz depresja (5,5%). Działania niepożądane obejmują szeroki zakres objawów, od zaburzeń psychicznych, neurologicznych, naczyniowych, po zmiany skórne i zaburzenia układu rozrodczego, z różną częstością występowania, od bardzo często do bardzo rzadko. Dodatkowo, terapia hormonalna wiąże się z podwyższonym ryzykiem nowotworów, w tym raka piersi, endometrium i jajnika, a także zwiększonym ryzykiem żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) oraz udaru niedokrwiennego, szczególnie w pierwszym roku stosowania i u kobiet powyżej 60 roku życia.
aminotransferaza, bezsenność, ból głowy, ból piersi, choroba niedokrwienna serca, choroba pęcherzyka żółciowego, chwiejność emocjonalna, depresja, drożdżyca, dyspepsja, estradiol półwodny, hiperplazja endometrium, hormonalna terapia zastępcza, incydent mózgowo-naczyniowy, kamica żółciowa, kołatanie serca, miastenia, mięśniak macicy, migrena, nadciśnienie, nadwrażliwość, noretysteronu octan, nowotwór piersi, padaczka, plamica naczyniowa, polip wewnątrzszyjkowy, rak endometrium, reakcja w miejscu podania, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, Systen Sequi, torbiel jajowodu, udar krwotoczny, udar niedokrwienny, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zespół Stevensa-Johnsona, zespół suchego oka, żółtaczka cholestatyczna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Rivastigmin Orion 4,5 mg
Lek Rivastigmin Orion w postaci kapsułek twardych 4,5 mg, zawierających 4,5 mg rywastygminy w formie wodorowinianu, posiada ściśle określone przeciwwskazania, które muszą być bezwzględnie przestrzegane podczas kwalifikacji pacjentów do terapii. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na rywastygminę, inne karbaminiany oraz substancje pomocnicze zawarte w preparacie, w tym składniki otoczki żelatynowej. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z historią reakcji alergicznych, od łagodnych wysypek po ciężkie wstrząsy anafilaktyczne. Ponadto, wystąpienie alergicznego kontaktowego zapalenia skóry po zastosowaniu plastra z rywastygminą stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania leku w formie doustnej, ze względu na ryzyko systemowej reakcji alergicznej.
alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, bezpieczeństwo farmakoterapii, forma farmaceutyczna, kapsułka twarda, nadwrażliwość na karbaminiany, nadwrażliwość na substancję czynną, nadwrażliwość na substancję pomocniczą, obrzęk, pęcherz skórny, podanie transdermalne, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, reakcja w miejscu podania, rywastygmina, świąd, systemowa reakcja alergiczna, wodorowinian, wstrząs anafilaktyczny, wysypka skórna, wywiad farmakologiczny, zaczerwienienie skóry, złuszczanie naskórka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Miconal 3,29 mg/g
Produkt leczniczy Miconal, zawierający azotan mikonazolu w stężeniu 3,29 mg/g w postaci aerozolu na skórę, charakteryzuje się bardzo rzadkim występowaniem działań niepożądanych (<1/10 000). Najpoważniejszymi reakcjami są anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy oraz nadwrażliwość immunologiczna, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. Działania niepożądane ze strony skóry, takie jak pokrzywka, kontaktowe zapalenie skóry, wysypka, rumień oraz świąd i uczucie palenia, również występują bardzo rzadko, ale mogą znacząco obniżać komfort pacjenta i wymagać przerwania terapii. Reakcje miejscowe w miejscu aplikacji, obejmujące zaczerwienienie, świąd i pieczenie, są rzadkie i zwykle ustępują samoistnie, choć w przypadku nasilenia objawów konieczna może być modyfikacja leczenia.
aerozol na skórę, azotan mikonazolu, infekcja bakteryjna, kontaktowe zapalenie skóry, lek przeciwgrzybiczy, nadwrażliwość, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, obstrukcja dróg oddechowych, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja w miejscu podania, rozszerzenie naczyń krwionośnych, rumień, spadek ciśnienia krwi, świąd, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, zaburzenie skóry i tkanki podskórnej, zaburzenie układu immunologicznego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Rivaldo 4,5 mg
Rivaldo (rywastygmina) w postaci kapsułek twardych o dawkach 1,5 mg, 3 mg, 4,5 mg oraz 6,0 mg jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na rywastygminę, inne karbaminiany oraz substancje pomocnicze zawarte w preparacie. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z historią alergicznych reakcji na leki z grupy karbaminianów oraz na osoby, które doświadczyły alergicznego kontaktowego zapalenia skóry po zastosowaniu plastrów z rywastygminą. Objawy takie jak rumień, świąd, obrzęk, pęcherze lub zmiany skórne utrzymujące się powyżej 48 godzin stanowią bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania leku Rivaldo w jakiejkolwiek formie.
alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, bezpieczeństwo farmakoterapii, charakterystyka produktu leczniczego, inhibitor cholinesterazy, kapsułka twarda, karbaminiany, nadwrażliwość na rywastygminę, plaster z rywastygminą, przeciwwskazanie bezwzględne, reakcja alergiczna, reakcja w miejscu podania, rumień, rywastygmina, substancja czynna, wodorowinian rywastygminy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Vitalipid N Adult –
Vitalipid N Adult to koncentrat do sporządzania emulsji do infuzji typu olej w wodzie, zawierający witaminy rozpuszczalne w tłuszczach: witaminę A (retinol), D2 (ergokalcyferol), E (all-rac-α-tokoferol) oraz K1 (fitomenadion). Preparat jest stosowany jako uzupełnienie witamin w terapii żywieniowej. Na podstawie dostępnych danych klinicznych oraz doświadczenia po wprowadzeniu do obrotu, nie odnotowano działań niepożądanych bezpośrednio związanych z podawaniem Vitalipid N Adult. Monitorowanie bezpieczeństwa stosowania leku nie wykazało specyficznych reakcji niepożądanych, co potwierdza jego korzystny profil bezpieczeństwa.
działanie niepożądane, emulsja do infuzji, ergokalcyferol, fitomenadion, hiperwitaminoza A, hiperwitaminoza D, hiperwitaminoza E, koncentrat do sporządzania emulsji, monitorowanie bezpieczeństwa, personel medyczny, produkt leczniczy, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja w miejscu podania, retynol, terapia żywieniowa, tokoferol, Vitalipid N Adult, witamina rozpuszczalna w tłuszczach - Leksykon leków
Działania niepożądane – Alvesco 160 160 mcg/dawkę inh.
Alvesco 160, aerozol inhalacyjny zawierający 160 μg cyklezonidu na dawkę, wykazuje profil działań niepożądanych u około 5% pacjentów stosujących dawki od 40 do 1280 μg/dobę. Najczęściej obserwowane działania niepożądane mają charakter łagodny i nie wymagają przerwania terapii. Niezbyt często występują kołatanie serca, nudności, wymioty, ból brzucha, reakcje i suchość w miejscu podania, infekcje grzybicze jamy ustnej, ból głowy, dysfonia, kaszel po inhalacji, wyprysk, wysypka oraz nadciśnienie tętnicze. Rzadko notuje się obrzęk naczynioruchowy, nadwrażliwość oraz paradoksalny skurcz oskrzeli, który może wymagać natychmiastowej interwencji i rozważenia zaprzestania stosowania leku. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje z lekami wpływającymi na czynność serca, takimi jak teofilina czy salbutamol, które mogą nasilać kołatanie serca.
aerozol inhalacyjny, ból głowy, cyklezonid, dysfonia, dyspepsja, działanie ogólnoustrojowe, infekcja grzybicza jamy ustnej, inhalator ciśnieniowy z dozownikiem, jaskra, kaszel po inhalacji, kołatanie serca, kortykosteroid wziewny, lęk i depresja, nadciśnienie tętnicze, nadmierna aktywność psychoruchowa, nadwrażliwość, nieprzyjemny smak, niewydolność nadnerczy, nudności i wymioty, obrzęk naczynioruchowy, opóźnienie wzrostu, paradoksalny skurcz oskrzeli, reakcja w miejscu podania, substancja czynna, wyprysk i wysypka, zaburzenie snu, zaćma, zespół Cushinga, zespół cushingoidalny, zmniejszenie gęstości mineralnej kości - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atosiban Mercapharm 6,75 mg/0,9 ml
Atozyban, stosowany w terapii tokolitycznej, wykazuje działania niepożądane u 48% pacjentek, z przewagą objawów o umiarkowanym nasileniu. Najczęściej obserwowanym działaniem niepożądanym są nudności, występujące u 14% leczonych kobiet. Inne zgłaszane objawy dotyczą układu pokarmowego (wymioty), nerwowego (bóle głowy, zawroty głowy), sercowo-naczyniowego (tachykardia, niedociśnienie, uderzenia gorąca), immunologicznego (reakcje alergiczne), a także miejsc podania leku (ból, zaczerwienienie, obrzęk). Rzadziej występują hiperglikemia, bezsenność, świąd, wysypka, krwotok maciczny oraz atonia macicy. Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano również poważne zaburzenia oddechowe, takie jak duszność i obrzęk płuc, szczególnie u pacjentek z ciążą mnogą lub stosujących jednocześnie inne tokolityki (antagoniści kanału wapniowego, beta-mimetyki).
anafilaksja, antagonista kanału wapniowego, atonia macicy, atosiban, beta-mimetyk, bezsenność, ból głowy, ciąża mnoga, duszność, gorączka, hiperglikemia, krwotok maciczny, lek tokolityczny, niedociśnienie, nudności, obrzęk płuc, personel medyczny, produkt leczniczy, reakcja alergiczna, reakcja w miejscu podania, reakcja w miejscu wstrzyknięcia, świąd, tachykardia, uderzenia gorąca, wymioty, wysypka, zaburzenia oddechowe, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Paciorkowiec ślinowy – Przedawkowanie
Streptococcus salivarius, jako składnik szczepionki nieswoistej bakteryjnej Polyvaccinum, występuje w trzech formach o różnych stężeniach: Polyvaccinum forte (100 mln komórek/ml), Polyvaccinum mite (10 mln komórek/ml) oraz Polyvaccinum submite (1 mln komórek/ml). Przedawkowanie tych preparatów, zwłaszcza w formie do wstrzykiwań, może prowadzić do nasilenia typowych działań niepożądanych, które są bardziej intensywne i dłużej utrzymujące się. W przypadku Polyvaccinum forte i mite (zawiesiny do wstrzykiwań) objawy przedawkowania mają charakter ogólnoustrojowy, natomiast Polyvaccinum mite w formie kropli do nosa wywołuje głównie lokalne reakcje błony śluzowej nosa. Należy podkreślić, że różnice w stężeniach (stosunek 1:10:100) wymagają szczególnej ostrożności w dawkowaniu i unikaniu zamiany form bez wskazań medycznych.
błona śluzowa nosa, charakterystyka produktu leczniczego, działania niepożądane, krople do nosa, objawy kliniczne, objawy niepożądane, paciorkowiec ślinowy, podejście terapeutyczne, Polyvaccinum forte, Polyvaccinum mite, Polyvaccinum submite, postać farmaceutyczna, preparat do wstrzykiwań, przedawkowanie preparatu, reakcja w miejscu podania, reakcje miejscowe, reakcje ogólnoustrojowe, schemat dawkowania, stężenie bakterii, szczepionka bakteryjna nieswoista, szczepionka nieswoista bakteryjna, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Rivaldo 1,5 mg
Rywastygmina, substancja czynna preparatu Rivaldo dostępnego w kapsułkach o dawkach 1,5 mg, 3 mg, 4,5 mg oraz 6,0 mg, posiada bezwzględne przeciwwskazania do stosowania, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Podstawowym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na rywastygminę lub inne karbaminiany, a także na substancje pomocnicze zawarte w preparacie. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z historią alergicznych reakcji, w tym alergicznego kontaktowego zapalenia skóry po zastosowaniu transdermalnej formy rywastygminy, gdyż stosowanie doustnej formy Rivaldo może wywołać u nich ogólnoustrojową reakcję alergiczną.
alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, alternatywna metoda leczenia, bezpieczeństwo terapii, charakterystyka produktu leczniczego, forma transdermalna, kapsułka twarda, karbaminiany, nadwrażliwość krzyżowa, nadwrażliwość na rywastygminę, ogólnoustrojowa reakcja alergiczna, praktyka kliniczna, reakcja alergiczna, reakcja w miejscu podania, substancja czynna, substancja pomocnicza, wywiad medyczny - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Fulvestrant Glenmark 250 mg/5 ml
Fulvestrant Glenmark, dostępny w postaci roztworu do wstrzykiwań o stężeniu 250 mg/5 ml, jest wskazany do leczenia dorosłych pacjentek z rakiem piersi. Standardowy schemat dawkowania obejmuje podanie początkowe 500 mg (2 × 250 mg) w dniu 1 oraz dodatkową dawkę 500 mg po 14 dniach, a następnie dawki podtrzymujące 500 mg co miesiąc, podawane domięśniowo w dwóch iniekcjach po 5 ml w różne pośladki. W terapii skojarzonej z palbocyklibem u pacjentek przed- i okołomenopauzalnych zaleca się jednoczesne stosowanie agonistów LHRH. U pacjentek z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny ≥30 ml/min) oraz wątroby nie jest wymagana modyfikacja dawkowania, jednak w przypadku ciężkich zaburzeń nerek (klirens <30 ml/min) i wątroby stosowanie leku wymaga ostrożności i dokładnego monitorowania. Nie zaleca się stosowania u pacjentek z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby oraz u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.
agonista LHRH, alkohol benzylowy, benzylu benzoesan, charakterystyka produktu leczniczego, ciężkie zaburzenie czynności nerek, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, ekspozycja na lek, etanol, fulvestrant, fulwestrant, klirens kreatyniny, nerw kulszowy, okres okołomenopauzalny, palbocyklib, rak piersi, reakcja w miejscu podania, roztwór do wstrzykiwań, stężenie terapeutyczne, wstrzyknięcie domięśniowe, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Działania niepożądane – Akis 50 mg/ml
Produkt leczniczy AKIS (diklofenak sodowy) w formie roztworu do wstrzykiwań wykazuje działania niepożądane głównie ze strony przewodu pokarmowego oraz w miejscu podania. Najczęściej obserwowane objawy to nudności, wymioty, biegunka, zaparcia oraz reakcje miejscowe takie jak ból, rumień, wysypka, stwardnienie i obrzęk. Częstość występowania reakcji w miejscu podania jest wyraźnie mniejsza przy dawkach 25 i 50 mg w porównaniu do 75 mg, a dożylne podanie 75 mg bolusem może powodować dyskomfort w okolicy iniekcji. Długotrwałe stosowanie diklofenaku, zwłaszcza w dawkach ≥150 mg/dobę, wiąże się ze zwiększonym ryzykiem zakrzepicy tętniczej, manifestującej się zawałem mięśnia sercowego lub udarem mózgu. Działania niepożądane sklasyfikowano według MedDRA, z częstością od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), obejmując m.in. małopłytkowość, leukopenię, reakcje anafilaktyczne, zaburzenia neurologiczne, hepatotoksyczność oraz poważne reakcje skórne jak zespół Stevensa-Johnsona.
agranulocytoza, aseptyczne zapalenie opon mózgowych, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wrzodowa przewodu pokarmowego, diklofenak sodowy, embolia cutis medicamentosa, epizod naczyniowo-mózgowy, krwotok z przewodu pokarmowego, małopłytkowość, martwica brodawek nerkowych, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, martwica wątroby, nadciśnienie tętnicze, niedokrwienne zapalenie okrężnicy, niedokrwistość aplastyczna, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, piorunujące zapalenie wątroby, podanie dożylne, powikłanie sercowo-naczyniowe, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja w miejscu podania, reakcje przewodu pokarmowego, śródmiąższowe zapalenie nerek, terminologia MedDRA, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie psychotyczne, zakrzepica tętnic, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zawał mięśnia sercowego, zespół Kounisa, zespół Lyella, zespół nerczycowy, zespół Nicolaua, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Boostrix Polio 0,5 ml (1 dawka)
Szczepionka Boostrix Polio, stosowana w dawce 0,5 ml u dzieci w wieku 4-8 lat oraz osób dorosłych do 93 lat, wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla szczepionek skojarzonych przeciw błonicy, tężcowi, krztuścowi i poliomyelitis. Najczęstsze reakcje to miejscowe objawy zapalne (ból, zaczerwienienie, obrzęk) występujące u 31,3-82,3% pacjentów, pojawiające się zwykle w ciągu 48 godzin i ustępujące samoistnie. Objawy ogólnoustrojowe, takie jak gorączka, zmęczenie, ból głowy i senność, występują często i mają charakter przejściowy. Rzadziej obserwuje się zaburzenia żołądkowo-jelitowe, powiększenie węzłów chłonnych, bóle mięśniowo-szkieletowe oraz reakcje alergiczne, w tym bardzo rzadkie reakcje anafilaktyczne. Szczepionka zawiera śladowe ilości formaldehydu, neomycyny, polimyksyny, kwasu para-aminobenzoesowego (<0,07 ng) oraz fenyloalaniny (0,0298 μg), które mogą wywołać reakcje nadwrażliwości u predysponowanych pacjentów.
błonica, ból stawowy, Boostrix Polio, Bordetella pertussis, duszność, epizod hipotoniczno-hiporeaktywny, formaldehyd, hemaglutynina włókienkowa, hipotensja, kwas para-aminobenzoesowy, neomycyna, obrzęk gardła, obrzęk miejsca wstrzyknięcia, pertaktyna, poliomyelitis, poliowirus inaktywowany, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja w miejscu podania, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, układ immunologiczny, układ mięśniowo-szkieletowy, węzły chłonne - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – DTP-Szczepionka błoniczo-tężcowo-krztuścowa adsorbowana nie mniej niż 30 j.m. toksoidu błoniczego, nie mniej niż 40 j.m. toksoidu tężcowego i nie mniej niż 4 j.m. zawiesiny inaktywowanego szczepu Bordetella pertussis/0,5 ml; 1 d; 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka błoniczo-tężcowo-krztuścowa adsorbowana (DTP) jest przeznaczona wyłącznie dla populacji pediatrycznej i podawana w dawce 0,5 ml zawierającej: toksoid błoniczy adsorbowany ≥30 j.m., toksoid tężcowy adsorbowany ≥40 j.m. (badanie na świnkach morskich) lub ≥60 j.m. (badanie na myszach), zawiesinę inaktywowanego szczepu Bordetella pertussis ≥4 j.m. oraz adiuwant wodorotlenek glinu (≤0,7 mg Al³⁺). Ze względu na wiek pacjentów, którzy nie prowadzą pojazdów mechanicznych ani nie obsługują maszyn, kwestia wpływu szczepionki na zdolność do tych czynności nie ma zastosowania klinicznego i nie wymaga omawiania podczas kwalifikacji do szczepienia.
adiuwant, błonica tężec krztusiec, Bordetella pertussis, choroba zakaźna, działanie niepożądane, immunizacja, kwalifikacja do szczepienia, objawy ogólnoustrojowe, populacja pediatryczna, przeciwwskazanie do szczepienia, reakcja poszczepienna, reakcja w miejscu podania, szczepionka DTP, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Działania niepożądane – Euvax B 20 mcg antygenu powierzchniowego wirusa zapalenia wątroby typu B (HBsAg)/ml, szczepionka 1-dawkowa dla dorosłych; 1 dawka (1 ml)
Szczepionka EUVAX B zawiera 20 mikrogramów antygenu powierzchniowego wirusa HBV (HBsAg) adsorbowanego na wodorotlenku glinu w dawce 1 ml. Najczęstszym działaniem niepożądanym jest ból w miejscu podania, występujący bardzo często (≥1/10). Inne reakcje miejscowe to obrzęk, rumień, stwardnienie oraz rzadziej ropień. Działania niepożądane układowe obejmują szeroki zakres objawów z różnych układów: immunologicznego (reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja), nerwowego (drgawki, hipotonia, senność, ból i zawroty głowy, omdlenia), hematologicznego (powiększenie węzłów chłonnych, małopłytkowość), sercowo-naczyniowego (częstoskurcz, obniżenie ciśnienia krwi), żołądkowo-jelitowego (nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha), skórnego (wysypka, pokrzywka, świąd, rumień) oraz mięśniowo-szkieletowego (bóle mięśni i stawów). Objawy ogólne to gorączka i zmęczenie. Częstości występowania większości działań niepożądanych poza bólem w miejscu podania są nieznane.
anoreksja, antygen HBsAg, ból mięśni, ból stawów, ból w miejscu podania, częstoskurcz, drgawki, farmakovigilance, hipotensja, hipotonia, małopłytkowość, nadwrażliwość, nieżyt nosa, nudności, obrzęk w miejscu podania, omdlenie, pokrzywka, powiększenie węzłów chłonnych, reakcja anafilaktyczna, reakcja w miejscu podania, ropień w miejscu wstrzyknięcia, rumień, stwardnienie w miejscu podania, wirusowe zapalenie wątroby typu B, wodorotlenek glinu, zapalenie nosa i gardła - Leksykon substancji czynnych
Apomorfina – Działania niepożądane
Apomorfina, jako silny agonista receptorów dopaminowych, wywołuje liczne działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, które mają istotne znaczenie kliniczne. Do najczęstszych należą reakcje w miejscu podania (≥ 1/10), takie jak guzki podskórne, stwardnienie, rumień i zapalenie tkanki podskórnej, szczególnie przy ciągłej infuzji preparatu Dacepton (5 mg/ml). W obrębie układu nerwowego często obserwuje się senność, sedację, zawroty głowy oraz omamy (≥ 1/10), a także zaburzenia neuropsychiczne, w tym stany splątania i zaburzenia kontroli impulsów (częstość nieznana). Niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100) występują dyskinezy w okresach „on”, epizody nagłego zaśnięcia, hipotonia ortostatyczna, trudności w oddychaniu, niedokrwistość hemolityczna, trombocytopenia oraz reakcje alergiczne, w tym anafilaksja i skurcz oskrzeli, związane z obecnością pirosiarczynu sodu w leku. Nudności i wymioty pojawiają się często (≥ 1/100), zwłaszcza po pierwszym podaniu, i są zwykle łagodzone przez stosowanie domperydonu. Dodatni wynik testu Coombsa (≥ 1/1 000 do < 1/100) wskazuje na możliwe immunologiczne mechanizmy działań niepożądanych.
agonista receptorów dopaminowych, anafilaksja, apomorfina, ból głowy, Dacepton, domperydon, dyskinezy, eozynofilia, guzek podskórny, hiperseksualność, hipotonia ortostatyczna, nagłe zaśnięcie, niedokrwistość hemolityczna, nudności i wymioty, obrzęk obwodowy, omamy, omdlenie, pirosiarczyn sodu, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja w miejscu podania, sedacja, skurcz oskrzeli, stan splątania, test Coombsa, trombocytopenia, trudności w oddychaniu, Vomitusheel, wysypka miejscowa, zaburzenia hematologiczne, zaburzenia kontroli impulsów, zaburzenia neuropsychiczne, zaburzenia świadomości, zaburzenia układu oddechowego, zapalenie tkanki podskórnej, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Albumina – Działania niepożądane
Albumina ludzka, pozyskiwana z osocza, może wywoływać działania niepożądane o różnym nasileniu, od łagodnych reakcji skórnych (częstość ≥1/1 000 do <1/100) po rzadkie, ale potencjalnie zagrażające życiu wstrząsy anafilaktyczne (częstość ≥1/10 000 do <1/1 000). Do najczęstszych objawów należą reakcje alergiczne, ból głowy (częstość ≥1/1 000 do <1/100), zaburzenia hemodynamiczne takie jak spadek ciśnienia tętniczego i tachykardia (częstość rzadka), a także objawy żołądkowo-jelitowe, dreszcze, gorączka oraz reakcje miejscowe w miejscu podania. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko hemolizy u noworodków i niemowląt przy dawkach przekraczających zalecane oraz u pacjentów Rh(D) dodatnich z pierwotną immunologiczną małopłytkowością (ITP) po podaniu immunoglobuliny anty-D, gdzie odnotowano pojedyncze przypadki ciężkiej hemolizy, w tym zakończonej zgonem.
albumina ludzka, ból głowy, ból pleców, ból stawów, ciśnienie onkotyczne, ciśnienie tętnicze, czynnik zakaźny, dreszcze i gorączka, duszność, hemoliza wewnątrznaczyniowa, inaktywacja wirusów, małopłytkowość immunologiczna, niedociśnienie tętnicze, nudności i wymioty, preparat albuminy, przeniesienie czynnika zakaźnego, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, reakcja w miejscu podania, spadek ciśnienia tętniczego, tachykardia, układ krzepnięcia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie hemodynamiczne, zaburzenie naczyniowe, zaburzenie serca, zaburzenie układu nerwowego, złe samopoczucie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Human Albumin Grifols 20% 200 mg/ml
Human Albumin Grifols 20% to roztwór hiperonkotyczny zawierający 200 g/l białka całkowitego, z czego minimum 95% stanowi albumina ludzka, stosowany do infuzji dożylnej. Podczas podawania preparatu mogą wystąpić działania niepożądane o niewielkim nasileniu, takie jak zaczerwienienie twarzy, pokrzywka, podwyższenie temperatury ciała oraz nudności, które najczęściej ustępują po zwolnieniu lub czasowym przerwaniu infuzji. Rzadziej obserwuje się reakcje miejscowe (ból, zaczerwienienie, obrzęk w miejscu wkłucia) oraz zaburzenia krążeniowe (tachykardia, wahania ciśnienia tętniczego), szczególnie u pacjentów z chorobami układu krążenia. W bardzo rzadkich przypadkach może dojść do ciężkich reakcji anafilaktycznych, wymagających natychmiastowego przerwania infuzji i wdrożenia leczenia przeciwwstrząsowego, w tym podania adrenaliny i kortykosteroidów.
adrenalina, albumina ludzka, charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane produktu leczniczego, gorączka, hipotensja, infuzja dożylna, kortykosteroid, leczenie przeciwwstrząsowe, lek przeciwhistaminowy, nudności, obrzęk krtani, parametry życiowe, pokrzywka, reakcja w miejscu podania, roztwór hiperonkotyczny, rumień twarzy, skurcz oskrzeli, stosunek korzyści do ryzyka, tachykardia, wahanie ciśnienia tętniczego, wstrząs anafilaktyczny