niedrożność żył płucnych

Niedrożność żył płucnych (ang. pulmonary vein stenosis/occlusion) to rzadkie, ale poważne schorzenie układu sercowo-naczyniowego, charakteryzujące się zwężeniem lub całkowitym zamknięciem światła żył odprowadzających utlenowaną krew z płuc do lewego przedsionka serca. Stan ten może być wrodzony lub nabyty, występując jako powikłanie po zabiegach ablacji z powodu migotania przedsionków, po transplantacji płuc lub w przebiegu nowotworów.

Patofizjologicznie niedrożność żył płucnych prowadzi do zastoju krwi w płucach, nadciśnienia płucnego i w konsekwencji do niewydolności prawokomorowej serca. Objawy kliniczne mogą obejmować duszność wysiłkową, kaszel, krwioplucie, bóle w klatce piersiowej oraz nawracające infekcje dróg oddechowych. W skrajnych przypadkach może prowadzić do obrzęku płuc i niewydolności oddechowej.

Diagnostyka obejmuje badania obrazowe, w tym angiografię tomografii komputerowej, rezonans magnetyczny serca oraz echokardiografię przezprzełykową. Złotym standardem pozostaje cewnikowanie serca z pomiarem gradientu ciśnień przez zwężenie. Leczenie zależy od etiologii i stopnia zwężenia – obejmuje interwencje przezskórne (angioplastyka balonowa, implantacja stentów), zabiegi chirurgiczne lub leczenie zachowawcze w przypadku przeciwwskazań do interwencji inwazyjnych.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl