terapia atropiną
Terapia atropiną to metoda lecznicza wykorzystująca atropinę – alkaloid tropanowy, antagonistę receptorów muskarynowych, blokujący działanie acetylocholiny na receptory muskarynowe. Jest stosowana w różnych stanach klinicznych, głównie związanych z nadmierną aktywnością układu przywspółczulnego.
W kardiologii atropina jest lekiem pierwszego rzutu w leczeniu bradykardii objawowej, bloku przedsionkowo-komorowego II stopnia typu Mobitz I oraz w niektórych przypadkach asystolii. Standardowa dawka w nagłych przypadkach to 0,5-1 mg dożylnie, którą można powtarzać co 3-5 minut do osiągnięcia pożądanego efektu lub maksymalnej dawki 3 mg.
Atropina znajduje również zastosowanie jako odtrutka w zatruciach inhibitorami cholinesterazy (np. pestycydami fosforoorganicznymi, gazami bojowymi) oraz w leczeniu zatruć grzybami zawierającymi muskarynę. W anestezjologii stosuje się ją do zmniejszenia wydzielania śliny i wydzieliny oskrzelowej przed zabiegami operacyjnymi oraz do przeciwdziałania bradykardii wywołanej przez środki znieczulające.
Działania niepożądane terapii atropiną obejmują suchość w ustach, zaburzenia widzenia, tachykardię, zatrzymanie moczu, zaparcia, podwyższenie temperatury ciała i możliwe zaburzenia świadomości. Przeciwwskazaniami do jej stosowania są m.in. jaskra z wąskim kątem przesączania, przerost prostaty, niedrożność jelit oraz myasthenia gravis.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Stenozę odźwiernika – Zapobieganie i profilaktyka
Stenoza odźwiernika, najczęściej ujawniająca się między 3. a 5. tygodniem życia niemowląt, charakteryzuje się przerostem mięśnia odźwiernika i manifestuje się nieżółciowymi, chlustającymi wymiotami pojawiającymi się około 3,5 tygodnia życia. Etiologia jest wieloczynnikowa, obejmująca zarówno czynniki genetyczne, jak i środowiskowe, co uniemożliwia całkowitą prewencję. Istotnym czynnikiem ryzyka jest stosowanie erytromycyny u niemowląt oraz w końcowym etapie ciąży i podczas karmienia piersią, co znacząco zwiększa ryzyko rozwoju stenozy. Zaleca się unikanie erytromycyny w tych okresach oraz informowanie rodziców o potencjalnych objawach choroby. Profilaktycznie wskazane jest karmienie piersią, odpowiednie odżywianie w ciąży oraz suplementacja kwasem foliowym, która wykazuje ochronne działanie nie tylko przed wadami cewy nerwowej, ale także przed stenoza odźwiernika.
antybiotyk makrolidowy, czynnik genetyczny, dysfagia, erytromycyna, homeopatia, karmienie piersią, kolka niemowlęca, kwas foliowy, metoda laparoskopowa, niedożywienie, odwodnienie, przerost mięśnia odźwiernika, pyloromiotomia, skurcz żołądka, stenoza odźwiernika, suplement diety, terapia atropiną, utrata masy ciała, wada cewy nerwowej, wada wrodzona, wymioty chlustające, zabieg chirurgiczny