limfoblastyczny przełom blastyczny

Limfoblastyczny przełom blastyczny to krytyczne powikłanie kliniczne występujące w przebiegu przewlekłej białaczki szpikowej (CML), charakteryzujące się nagłą transformacją choroby do ostrej białaczki limfoblastycznej (ALL). Stan ten cechuje się gwałtownym wzrostem liczby limfoblastów we krwi obwodowej i szpiku kostnym, zazwyczaj przekraczającym 20-30% komórek jądrzastych.

Przełom blastyczny limfoblastyczny stanowi zaawansowaną fazę CML, która wiąże się ze znacznym pogorszeniem rokowania i skróceniem przeżycia całkowitego pacjentów. W obrazie klinicznym dominują objawy wynikające z niewydolności szpiku, takie jak niedokrwistość, krwawienia, infekcje, a także objawy ogólne – gorączka, utrata masy ciała, poty nocne oraz powiększenie śledziony.

Diagnostyka opiera się na badaniu morfologii krwi obwodowej, rozmazu szpiku kostnego oraz badaniach immunofenotypowych, cytogenetycznych i molekularnych. Limfoblasty wykazują ekspresję markerów charakterystycznych dla linii limfoidalnej, takich jak CD19, CD20, CD22, CD10 czy TdT. W ocenie cytogenetycznej i molekularnej stwierdza się obecność chromosomu Philadelphia (translokacja t(9;22)) oraz genu fuzyjnego BCR-ABL1.

Leczenie przełomu limfoblastycznego obejmuje intensywną chemioterapię według schematów stosowanych w ALL w połączeniu z inhibitorami kinazy tyrozynowej (TKI) nowej generacji. U kwalifikujących się pacjentów rozważa się allogeniczne przeszczepienie krwiotwórczych komórek macierzystych jako jedyną metodę dającą szansę na długotrwałe przeżycie. Pomimo nowoczesnych terapii, rokowanie pozostaje niekorzystne, a mediana przeżycia wynosi około 12 miesięcy.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl