nadciśnienie śródgałkowe
Nadciśnienie śródgałkowe, nazywane również podwyższonym ciśnieniem wewnątrzgałkowym, to stan, w którym ciśnienie płynu wewnątrz gałki ocznej (cieczy wodnistej) jest wyższe niż norma. Prawidłowe ciśnienie wewnątrzgałkowe wynosi 10-21 mmHg, a wartości powyżej 21 mmHg uznawane są za podwyższone.
Nadciśnienie śródgałkowe stanowi główny czynnik ryzyka rozwoju jaskry, szczególnie jaskry pierwotnej otwartego kąta. Długotrwałe podwyższone ciśnienie prowadzi do uszkodzenia nerwu wzrokowego, co skutkuje stopniową utratą pola widzenia, a w skrajnych przypadkach może prowadzić do całkowitej ślepoty. Istotne jest, że sama obecność podwyższonego ciśnienia nie oznacza jeszcze jaskry – dla postawienia diagnozy konieczne jest stwierdzenie charakterystycznych zmian w nerwie wzrokowym.
Leczenie nadciśnienia śródgałkowego obejmuje stosowanie kropli do oczu obniżających ciśnienie (beta-blokery, analogi prostaglandyn, inhibitory anhydrazy węglanowej, leki alfa-adrenergiczne), leczenie laserowe lub zabiegi chirurgiczne. Kluczowe znaczenie ma regularna kontrola okulistyczna, szczególnie u osób po 40. roku życia, z obciążeniem rodzinnym lub innymi czynnikami ryzyka rozwoju jaskry.
Pacjenci z nadciśnieniem śródgałkowym bez objawów jaskry (tzw. nadciśnienie oczne) wymagają regularnych badań kontrolnych, gdyż około 1-2% z nich rocznie rozwija jaskrę. Decyzja o rozpoczęciu leczenia u takich pacjentów podejmowana jest indywidualnie na podstawie analizy dodatkowych czynników ryzyka, takich jak grubość rogówki, wiek, wywiad rodzinny i stan nerwu wzrokowego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Latanoprost Horus Pharma 50 mcg/ml
Latanoprost Horus Pharma jest nieaktywnym estrem izopropylowym kwasu latanoprostowego o masie cząsteczkowej 432,58, który po hydrolizie w rogówce oka przekształca się w aktywną formę – kwas latanoprostowy. Po miejscowym podaniu do oka maksymalne stężenie kwasu latanoprostowego w cieczy wodnistej osiągane jest po około 2 godzinach. Dystrybucja leku ogranicza się głównie do przedniej części oka, z minimalnym przenikaniem do komory tylnej. Metabolizm aktywnej formy zachodzi głównie w wątrobie, z okresem półtrwania w osoczu wynoszącym 17 minut, co wskazuje na szybką eliminację z krążenia systemowego. Metabolity 1,2-dinor i 1,2,3,4-tetranor wykazują niską lub brak aktywności biologicznej i są wydalane głównie przez nerki z moczem.
ciecz wodnista, działanie niepożądane, ekspozycja ogólnoustrojowa, ester izopropylowy, faza eliminacji, jaskra, komora przednia oka, komora tylna oka, krążenie systemowe, kwas latanoprostowy, latanoprost, nadciśnienie śródgałkowe, okres półtrwania leku, osocze krwi, rogówka oka, spojówka, stan stacjonarny, stężenie leku, wątroba, wydalanie z moczem - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Oculobrim 2 mg/ml
Oculobrim to roztwór do oczu zawierający 2 mg/ml brymonidyny winianu (1,3 mg brymonidyny w 1 ml roztworu), stosowany w leczeniu podwyższonego ciśnienia śródgałkowego (IOP) u pacjentów z jaskrą z otwartym kątem przesączania oraz nadciśnieniem śródgałkowym. Lek może być stosowany jako monoterapia u pacjentów z przeciwwskazaniami do beta-adrenolityków (np. astma oskrzelowa, POChP, bradykardia, blok AV II/III stopnia, niewydolność serca) lub jako terapia skojarzona w przypadkach niewystarczającej kontroli IOP przy monoterapii. Każda kropla dostarcza 65,2 µg brymonidyny winianu (43 µg aktywnej brymonidyny), co jest istotne przy kalkulacji dawki, zwłaszcza w terapii łączonej. Preparat ma pH 5,5-6,5 i osmolalność 0,290-0,335 Osmol/kg, co zapewnia dobrą tolerancję okulistyczną, jednak zawiera 0,05 mg/ml chlorku benzalkoniowego, co może wpływać na powierzchnię oka u wrażliwych pacjentów.
analog prostaglandyn, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia zatokowa, brymonidyny winian, chlorek benzalkoniowy, ciśnienie śródgałkowe, ciśnienie wewnątrzgałkowe, inhibitor anhydrazy węglanowej, jaskra z otwartym kątem przesączania, krople do oczu, leczenie skojarzone, lek hipotensyjny, nadciśnienie śródgałkowe, niewydolność serca, preparat przeciwjaskrowy, przewlekła obturacyjna choroba płuc, terapia skojarzona - Leksykon substancji czynnych
Dezoni – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Dezonid, będący kortykosteroidem stosowanym miejscowo w stężeniu 1 mg/g (produkt Locatop), wymaga szczególnej ostrożności podczas terapii, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu na skórę twarzy, gdzie może wywołać steroidowe zapalenie skóry z efektem z odbicia po odstawieniu. Zaleca się stopniowe odstawianie preparatu, aby zminimalizować ryzyko reakcji z odstawienia. Stosowanie na dużych powierzchniach skóry lub pod opatrunkiem okluzyjnym zwiększa ryzyko ogólnoustrojowego wchłaniania, co u dzieci może prowadzić do zespołu Cushinga i opóźnienia wzrostu. Nagłe przerwanie terapii może skutkować ostrą niewydolnością nadnerczy. Ponadto, zarówno miejscowe, jak i ogólnoustrojowe stosowanie dezonidu może powodować zaburzenia widzenia, w tym zaćmę, jaskrę oraz rzadkie schorzenia jak centralna chorioretinopatia surowicza (CSCR), co wymaga konsultacji okulistycznej w przypadku wystąpienia objawów.
centralna chorioretinopatia surowicza, dezonid, efekt z odbicia, jaskra, kontaktowe zapalenie skóry, kortykosteroid, leczenie przeciwdrobnoustrojowe, łuszczyca, łuszczyca krostkowa, nadciśnienie śródgałkowe, nieostre widzenie, opóźnienie wzrostu, ostra niewydolność nadnerczy, reakcja odstawienna, stopniowe odstawianie leku, zaćma, zespół Cushinga - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Xaloptic 0,05 mg/ml
Latanoprost, ester izopropylowy kwasu latanoprostowego o stężeniu 0,005% (0,05 mg/ml) w preparacie Xaloptic, jest prolekiem aktywowanym przez hydrolizę w rogówce oka do biologicznie czynnego kwasu latanoprostowego. Maksymalne stężenie w cieczy wodnistej osiągane jest około 2 godziny po aplikacji miejscowej. Lek wykazuje selektywną dystrybucję w przednim odcinku oka (komora przednia, spojówki, powieki), z minimalnym przenikaniem do tylnej komory. Metabolizm w oku jest znikomy, natomiast biotransformacja zachodzi głównie w wątrobie, a okres półtrwania w osoczu wynosi około 17 minut. Metabolity, głównie pochodne 1,2-dinor i 1,2,3,4-tetranor, są nieaktywne lub słabo aktywne i eliminowane przez nerki z moczem.
biotransformacja, ciecz wodnista, dystrybucja tkankowa, działanie niepożądane ogólnoustrojowe, ekspozycja ogólnoustrojowa, jaskra, komora przednia, komora tylna oka, kwas latanoprostowy, latanoprost, nadciśnienie śródgałkowe, okres półtrwania eliminacji, okres półtrwania leku, powieka, przedni odcinek oka, rogówka, spojówka, stan stacjonarny, stężenie maksymalne, Xaloptic - Leksykon chorób i schorzeń
Zespół paznokciowo-patellarny – Objawy
Zespół paznokciowo-patellarny (NPS) to autosomalnie dominująca choroba genetyczna charakteryzująca się tetradą objawów: dysplazją paznokci (obecne u ~98% pacjentów, obejmującą m.in. całkowity brak lub hipoplazję paznokci, trójkątny kształt lunuli), hipoplazją lub aplazją rzepek (występującą u ~90%, z podwichnięciami i bólem stawów kolanowych), zmianami w stawach łokciowych (ograniczenie ruchomości, cubitus valgus, pterygia) oraz obecnością rogów biodrowych (iliac horns) u 70-80% pacjentów, które są patognomoniczne i wykrywane radiologicznie. Zajęcie nerek dotyczy 30-60% chorych i manifestuje się białkomoczem, krwinkomoczem, nadciśnieniem tętniczym, zespołem nerczycowym oraz postępującą niewydolnością nerek, z 5-10% ryzykiem schyłkowej niewydolności wymagającej dializoterapii lub przeszczepu. Dodatkowo, u 9-17% pacjentów powyżej 40. roku życia rozwija się jaskra otwartego kąta, a także obserwuje się inne objawy okulistyczne, neurologiczne i ortopedyczne, w tym osteoporozę (spadek gęstości mineralnej kości o 8-20%) oraz zaburzenia psychiczne. Objawy mogą ujawniać się od urodzenia lub w późniejszym wieku, a przebieg kliniczny jest wysoce zmienny nawet w obrębie rodzin.
aplazja rzepki, białkomocz, ból neuropatyczny, choroba zwyrodnieniowa stawów, cubitus valgus, dializoterapia, dysplazja paznokci, hipoplazja rzepki, jaskra otwartego kąta, kannabidiol, krwinkomocz, lek nefroprotekcyjny, lordoza, nadciśnienie śródgałkowe, nefropatia, niewydolność nerek, osteoartroza, osteoporoza, podwichnięcie rzepki, przeszczep nerki, rogi biodrowe, skolioza, stan przedrzucawkowy, zaćma, zaparcia, zespół jelita drażliwego, zespół nerczycowy, zespół paznokciowo-patellarny, zespół przewlekłego zmęczenia - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Xaloptic Free 0,05 mg/ml
Latanoprost jest nieaktywnym esterem izopropylowym kwasu latanoprostowego (masa cząsteczkowa 432,58), który po hydrolizie w rogówce przekształca się w aktywną formę terapeutyczną. Maksymalne stężenie w cieczy wodnistej osiągane jest około 2 godziny po aplikacji miejscowej. Dystrybucja substancji po podaniu miejscowym obejmuje głównie komorę przednią oka, spojówki oraz powieki, natomiast do komory tylnej docierają minimalne ilości. Kwas latanoprostowy nie ulega metabolizmowi w oku, a jego główny metabolizm zachodzi w wątrobie, z okresem półtrwania w surowicy wynoszącym 17 minut. Metabolity 1,2-dinor i 1,2,3,4-tetranor wykazują minimalną lub brak aktywności biologicznej i są wydalane głównie z moczem.
biotransformacja, ciecz wodnista, działanie niepożądane, działanie terapeutyczne, ekspozycja ogólnoustrojowa, eliminacja z osocza, jaskra, komora przednia oka, komora tylna oka, kwas latanoprostowy, latanoprost, nadciśnienie śródgałkowe, okres półtrwania, rogówka, stężenie leku, stężenie maksymalne, struktura oka, układ krążenia - Leksykon substancji czynnych
Podtlenek azotu – Działania niepożądane
Podtlenek azotu, stosowany jako analgetyk i anestetyk, może wywoływać istotne działania niepożądane, zwłaszcza przy długotrwałej lub powtarzanej ekspozycji. Do najważniejszych należą zaburzenia hematologiczne, takie jak niedokrwistość megaloblastyczna, leukopenia, granulocytopenia oraz pancytopenia, związane z inhibicją syntetazy metioniny przez inaktywację witaminy B12. Neurologiczne powikłania obejmują zawroty głowy (≥1/100 do <1/10), polineuropatię, mielopatię oraz podostre zwyrodnienie rdzenia kręgowego, szczególnie u pacjentów z niedoborem witaminy B12. Podtlenek azotu może także indukować zaburzenia psychiczne, takie jak euforia, halucynacje, stany splątania oraz ryzyko uzależnienia, zwłaszcza u personelu medycznego. Dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, w tym nudności i wymioty, występują często, a wzdęcia – niezbyt często, wynikające z szybkiego przenikania gazu do przestrzeni gazowych organizmu i zwiększenia ich objętości lub ciśnienia.
arytmia, bezpłodność, ciśnienie śródczaszkowe, depresja oddechowa, euforia, gaz rozweselający, granulocytopenia, halucynacje, hiperhomocysteinemia, leukopenia, mielopatia, nadciśnienie śródgałkowe, napady padaczkowe, niedobór witaminy B12, niedociśnienie, niedokrwistość megaloblastyczna, niewydolność serca, nudności, odma opłucnowa, pancytopenia, podtlenek azotu, polineuropatia, stan splątania, syntetaza metioniny, trąbka Eustachiusza, ucho środkowe, uzależnienie, wstrząs, wymioty, wzdęcia, zaburzenia psychotyczne, zawroty głowy, zwyrodnienie rdzenia kręgowego - Leksykon chorób i schorzeń
Zespół paznokciowo-patellarny – Epidemiologia
Zespół paznokciowo-patellarny (ZPP) to rzadkie, autosomalnie dominujące zaburzenie genetyczne, najczęściej spowodowane mutacjami w genie LMX1B (chromosom 9q34.1), z penetracją 100%. Częstość występowania wynosi około 1:50 000 do 1:250 000 żywych urodzeń, bez predylekcji płciowej czy rasowej. Kliniczna ekspresja jest zmienna – od izolowanej dystrofii paznokci po ciężkie anomalie szkieletowe i schyłkową niewydolność nerek. Nefropatia dotyczy 30-60% pacjentów, z białkomoczem u 21,3%, a u 5-10% rozwija się zespół nerczycowy prowadzący do ESRD. Monitorowanie obejmuje coroczne badania moczu (proteinuria, krwinkomocz), ocenę wskaźnika albumina/kreatynina w pierwszej porannej próbce oraz pomiary ciśnienia tętniczego. Zajęcie narządu wzroku manifestuje się jaskrą pierwotną otwartego kąta lub nadciśnieniem śródgałkowym u 10-25% pacjentów, z zaleceniem corocznych badań okulistycznych od wczesnego dzieciństwa.
badanie densytometryczne, białkomocz, diagnostyka preimplantacyjna, diagnostyka prenatalna, dystrofia paznokci, dziedziczenie autosomalne dominujące, gęstość kości, heterogenność genetyczna, jaskra pierwotna otwartego kąta, kłykieć udowy, krwinkomocz, mikroalbuminuria, mutacja de novo, mutacja genu LMX1B, nadciśnienie śródgałkowe, nefropatia, proteinuria, schyłkowa niewydolność nerek, skolioza, wskaźnik albumina/kreatynina, zespół nerczycowy, zespół paznokciowo-patellarny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Betoptic S 2,5 mg/ml
Betoptic S (chlorowodorek betaksololu 2,5 mg/ml) to kardioselektywny beta-1-adrenolityk stosowany miejscowo w leczeniu jaskry i nadciśnienia śródgałkowego. Lek w postaci jałowej zawiesiny do oczu o pH 7,4 obniża ciśnienie śródgałkowe poprzez zmniejszenie produkcji cieczy wodnistej, z efektem rozpoczynającym się w ciągu 30 minut, maksymalnym po 2 godzinach i utrzymującym się do 12 godzin. Zawiesina Betoptic S (0,25%) wykazuje równoważną skuteczność do roztworu Betoptic (0,5%). Betaksolol dodatkowo wykazuje działanie naczyniorozszerzające, blokujące kanały wapniowe oraz neuroprotekcyjne, co potwierdzają badania in vivo i in vitro na różnych modelach zwierzęcych i komórkowych. W badaniach klinicznych u pacjentów z jaskrą przewlekłą z otwartym kątem przesączania betaksolol wykazał lepszą ochronę pola widzenia w porównaniu do tymololu oraz korzystny wpływ na perfuzję nerwu wzrokowego.
aktywność sympatykomimetyczna, beta-adrenolityk, betaksolol, blokowanie kanałów wapniowych, chlorowodorek betaksololu, ciecz wodnista, ciśnienie śródgałkowe, działanie hipotensyjne, działanie naczyniorozszerzające, działanie neuroprotekcyjne, lek przeciwjaskrowy, nadciśnienie śródgałkowe, objętość minutowa, perfuzja gałki ocznej, receptor beta-adrenergiczny - Leksykon substancji czynnych
Betaksolol – Właściwości farmakodynamiczne
Betaksolol jest kardioselektywnym beta-adrenolitykiem o wysokiej selektywności wobec receptorów beta-1 adrenergicznych, co przekłada się na jego korzystny profil farmakodynamiczny. Po podaniu doustnym w dawce 20 mg wykazuje długi czas działania, utrzymujący blokadę receptorów do 24 godzin, bez wewnętrznej aktywności sympatykomimetycznej (ISA). Betaksolol obniża ciśnienie tętnicze, częstość akcji serca oraz objętość wyrzutową serca, jednocześnie nie wywołując istotnego działania kardiodepresyjnego. W porównaniu do nieselektywnych beta-adrenolityków, wykazuje minimalny wpływ na receptory beta-2, co ogranicza ryzyko skurczu oskrzeli i zaburzeń perfuzji obwodowej. Ponadto, betaksolol nie wpływa na wydalanie sodu przez nerki oraz wykazuje mniejszy wpływ na profil lipidowy, co stanowi istotną zaletę kliniczną. Badania kliniczne potwierdzają, że lek nie zaburza funkcji układu oddechowego, co jest szczególnie ważne u pacjentów z chorobami układu oddechowego.
aktywność sympatykomimetyczna, badanie fluorofotometryczne, badanie tonograficzne, beta-adrenolityk kardioselektywny, blokada receptorów beta-1-adrenergicznych, ciecz wodnista, ciśnienie wewnątrzgałkowe, działanie kardiodepresyjne, działanie neuroprotekcyjne, izoproterenol, jaskra z otwartym kątem przesączania, laserowa trabekuloplastyka, nadciśnienie śródgałkowe, nadciśnienie tętnicze, natężona objętość wydechowa pierwszosekundowa, natężona pojemność życiowa, objętość wyrzutowa serca, pojemność minutowa serca, reaktywna choroba dróg oddechowych, receptor beta-1 adrenergiczny, receptor beta-2 adrenergiczny, stabilizacja błony komórkowej, tymolol - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Monoprost 50 mcg/ml
Monoprost to roztwór kropli do oczu w pojemnikach jednodawkowych, zawierający 50 mikrogramów/ml latanoprostu, selektywnego agonisty receptora prostanoidowego FP, stosowany w celu obniżenia podwyższonego ciśnienia śródgałkowego u pacjentów z jaskrą otwartego kąta oraz nadciśnieniem śródgałkowym. Każda kropla dostarcza około 1,5 mikrograma substancji czynnej. Preparat charakteryzuje się pH 6,5-7,5 oraz osmolalnością 250-310 mosmol/kg, a zawarty makrogloglicerol hydroksystearynian 40 (50 mg/ml) pełni funkcję substancji pomocniczej. Monoprost może być stosowany zarówno w monoterapii, jak i jako uzupełnienie innych leków hipotensyjnych.
ciecz wodnista, ciśnienie śródgałkowe, ciśnienie wewnątrzgałkowe, jaskra otwartego kąta, kąt przesączania, krople do oczu, latanoprost, lek hipotensyjny, makrogologlicerolu hydroksystearynian, nadciśnienie śródgałkowe, nerw wzrokowy, olej rycynowy, pole widzenia, prostaglandyna F2α, receptor prostanoidowy, zespół suchego oka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Locatop
Locatop (dezonid 1 mg/g) jest miejscowym kortykosteroidem, którego stosowanie wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko działań niepożądanych typowych dla tej grupy leków. Długotrwałe aplikacje, zwłaszcza na skórę twarzy, mogą wywołać steroidowe zapalenie skóry z efektem z odbicia po odstawieniu, co wymaga stopniowego zmniejszania dawki. Stosowanie na dużych powierzchniach lub pod opatrunkiem okluzyjnym zwiększa ryzyko ogólnoustrojowego wchłaniania, prowadząc do zespołu Cushinga oraz opóźnienia wzrostu u dzieci. Nagłe przerwanie terapii może skutkować ostrą niewydolnością nadnerczy. Zaburzenia widzenia, takie jak zaćma, jaskra czy centralna chorioretinopatia surowicza, mogą pojawić się w trakcie leczenia i wymagają konsultacji okulistycznej. U niemowląt i dzieci stosowanie dezonidu jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko okluzji fałdów skórnych i nasilonego wchłaniania.
centralna chorioretinopatia surowicza, dezonid, efekt z odbicia, jaskra, kontaktowe zapalenie skóry, kortykosteroid, łuszczyca, nadciśnienie śródgałkowe, nieostre widzenie, opatrunek okluzyjny, opóźnienie wzrostu, ostra niewydolność nadnerczy, uogólniona łuszczyca krostkowa, zaćma, zakażenie bakteryjne, zakażenie grzybicze, zespół Cushinga - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Monoprost 50 mcg/ml
Monoprost to krople do oczu zawierające latanoprost w stężeniu 50 µg/ml, dostarczające około 1,5 µg substancji czynnej na kroplę. Preparat charakteryzuje się pH 6,5-7,5 oraz osmolalnością 250-310 mosmol/kg, a jego formulacja nie zawiera typowych konserwantów, lecz polioksyetylenowany olej rycynowy uwodorniony (makrogologlicerolu hydroksystearynian 40). Monoprost jest wskazany do leczenia podwyższonego ciśnienia śródgałkowego u dorosłych pacjentów z jaskrą otwartego kąta oraz nadciśnieniem śródgałkowym, działając poprzez zwiększenie odpływu cieczy wodnistej i obniżenie ciśnienia wewnątrzgałkowego. Preparat może być stosowany zarówno w monoterapii, jak i w terapii skojarzonej, szczególnie u pacjentów nietolerujących konserwantów innych leków przeciwjaskrowych.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Podtlenek Azotu Medyczny SPAWMET 98%
Podtlenek azotu medyczny SPAWMET (98,0%, gaz medyczny, skroplony) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas jego stosowania. Do bardzo często występujących należą nudności, wymioty oraz wzdęcie brzucha, a także niedotlenienie utrzymujące się przez kilka minut po zakończeniu podawania. Często obserwuje się zaburzenia ucha środkowego oraz nadciśnienie śródgałkowe, ból oka, niedrożność tętnicy siatkówki i zaburzenia widzenia. Wśród bardzo rzadkich działań niepożądanych wymienia się m.in. niedokrwistość megaloblastyczną, granulocytopenię (po podawaniu dłuższym niż 24 godziny), martwicę wątroby, niedobór witaminy B12 oraz zwiększenie poziomu homocystyny we krwi, co może prowadzić do poważnych powikłań neurologicznych. U personelu medycznego przy powtarzającej się ekspozycji istnieje ryzyko bezpłodności oraz licznych wad wrodzonych.
arytmia, bezpłodność, ciśnienie śródczaszkowe, degeneracja rdzenia kręgowego, encefalopatia, granulocytopenia, halucynacje, martwica wątroby, mielopatia, nadciśnienie śródgałkowe, nastrój euforyczny, neuropatia obwodowa, niedobór witaminy B12, niedociśnienie, niedokrwistość megaloblastyczna, niedotlenienie, niedrożność tętnicy siatkówki, niewydolność serca, nudności i wymioty, odma opłucnowa, osłabienie mięśni, padaczka, paraplegia, podtlenek azotu medyczny, polineuropatia, stan splątania, wstrząs, wzdęcie brzucha, zaburzenia psychotyczne - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Timo-COMOD 0,5 % 5 mg/ml
Timo-COMOD 0,5% to okulistyczny roztwór kropli do oczu zawierający 5 mg/ml tymololu (6,84 mg/ml maleinianu tymololu), stosowany w leczeniu nadciśnienia śródgałkowego oraz jaskry z otwartym kątem przesączania. Mechanizm działania opiera się na miejscowym hamowaniu produkcji cieczy wodnistej, co skutkuje obniżeniem ciśnienia wewnątrzgałkowego. Preparat zawiera również 13,36 mg/ml fosforanów (133,6 mg/10 ml), co może mieć znaczenie u pacjentów z określonymi schorzeniami. Timo-COMOD 0,5% jest wskazany szczególnie u pacjentów wymagających skutecznej i długotrwałej kontroli ciśnienia śródgałkowego, zwłaszcza gdy inne metody leczenia są nieskuteczne lub przeciwwskazane.
beta-adrenolityk, ciecz wodnista oka, ciśnienie śródgałkowe, ciśnienie wewnątrzgałkowe, działanie ogólnoustrojowe, fosforan, gałka oczna, jaskra z otwartym kątem przesączania, krople do oczu, maleinian tymololu, nadciśnienie śródgałkowe, obniżenie ciśnienia śródgałkowego, progresja jaskry, terapia doustna, terapia jaskry - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Rozaprost 0,05 mg/ml
Latanoprost, będący aktywnym składnikiem preparatu Rozaprost (0,05 mg/ml), jest nieaktywnym esterem izopropylowym kwasu latanoprostowego, który po hydrolizie w rogówce uzyskuje aktywność biologiczną. Po miejscowym podaniu do oka maksymalne stężenie w cieczy wodnistej osiągane jest po około 2 godzinach. Dystrybucja leku koncentruje się głównie w komorze przedniej oka, spojówkach i powiekach, z minimalnym przenikaniem do komory tylnej. Kwas latanoprostowy nie ulega metabolizmowi w oku, a jego główny metabolizm zachodzi w wątrobie, z okresem półtrwania w osoczu wynoszącym około 17 minut, co wskazuje na szybką eliminację. Metabolity 1,2-dinor i 1,2,3,4-tetranor są wydalane głównie z moczem i wykazują minimalną aktywność biologiczną.