analog prostaglandyny F2α

Analog prostaglandyny F2α to syntetyczna pochodna naturalnie występującej prostaglandyny F2α, która naśladuje jej działanie biologiczne, ale często charakteryzuje się większą stabilnością metaboliczną i selektywnością działania. Związki te znajdują szerokie zastosowanie w medycynie, szczególnie w okulistyce, położnictwie i ginekologii.

W okulistyce analogi prostaglandyny F2α, takie jak latanoprost, bimatoprost czy trawoprost, są lekami pierwszego rzutu w terapii jaskry otwartego kąta. Mechanizm ich działania polega na zwiększeniu odpływu cieczy wodnistej drogą naczyniówkowo-twardówkową, co prowadzi do obniżenia ciśnienia wewnątrzgałkowego. Leki te podawane są miejscowo w postaci kropli ocznych, zazwyczaj raz na dobę.

W ginekologii i położnictwie analogi prostaglandyny F2α, jak dinoprost czy karboprost, wykorzystywane są do indukcji poronienia, stymulacji czynności skurczowej macicy w przypadku atonii poporodowej oraz do przyspieszania dojrzewania szyjki macicy przed porodem. Wykazują silne działanie kurczące na mięśniówkę macicy poprzez aktywację receptorów prostaglandynowych FP.

Działania niepożądane analogów prostaglandyny F2α zależą od drogi podania. W okulistyce obejmują one głównie miejscowe podrażnienie, przekrwienie spojówek oraz charakterystyczne ściemnienie tęczówki i wzrost pigmentacji skóry powiek. W zastosowaniach ginekologicznych mogą wywoływać nudności, wymioty, biegunkę oraz skurcze przewodu pokarmowego.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl