hipoprotrombinemnia
Hipoprotrombinemnia (znana również jako niedobór protrombiny) to zaburzenie krzepnięcia krwi charakteryzujące się obniżonym poziomem protrombiny (czynnika II) we krwi. Protrombina jest kluczowym białkiem osoczowym, które odgrywa istotną rolę w kaskadzie krzepnięcia, przekształcając się w trombinę pod wpływem aktywowanego czynnika X.
Niedobór protrombiny może być wrodzony (rzadki) lub nabyty. Przyczyny nabytej hipoprotrombinemii obejmują niewydolność wątroby, niedobór witaminy K, stosowanie antagonistów witaminy K (np. warfaryny), DIC (rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe) oraz choroby wątroby. Objawami klinicznymi są krwawienia, które mogą objawiać się jako wybroczyny, krwotoki z nosa, krwawienia z dziąseł lub poważniejsze krwawienia wewnętrzne.
Diagnostyka opiera się na badaniach krzepnięcia, szczególnie na pomiarze czasu protrombinowego (PT) i międzynarodowego współczynnika znormalizowanego (INR), które są wydłużone w przypadku hipoprotrombinemii. Leczenie zależy od przyczyny i może obejmować suplementację witaminy K, przetoczenie świeżo mrożonego osocza, koncentratu zespołu protrombiny lub odstawienie leków powodujących zaburzenie.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Encorton
Prednizon, stosowany w terapii, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko nasilenia zakażeń, zwłaszcza grzybiczych, gdzie jest przeciwwskazany przy układowych infekcjach grzybiczych. Może maskować objawy zakażeń i obniżać odporność, co zwiększa ryzyko ciężkich przebiegów chorób zakaźnych, takich jak ospa wietrzna czy odra. U pacjentów z biegunką o nieznanej etiologii lub pochodzących z obszarów tropikalnych należy wykluczyć pełzakowicę przed rozpoczęciem terapii. Prednizon jest przeciwwskazany do stosowania z żywymi szczepionkami wirusowymi, a szczepienia inaktywowanymi mogą nie wywołać odpowiedniej odpowiedzi immunologicznej, z wyjątkiem terapii substytucyjnej. W gruźlicy aktywnej prednizon stosuje się tylko w przypadkach rozsianych lub piorunujących, zawsze z równoczesnym leczeniem przeciwgruźliczym, a u pacjentów z gruźlicą utajoną konieczna jest profilaktyka i ścisła obserwacja.
amfoterycyna B, choroba Addisona, chwiejność emocjonalna, cukrzyca, Encorton, glikokortykosteroid, gruźlica czynna, gruźlica rozsiana, hiperlipidemia, hipoalbuminemia, hipokaliemia, hipoprotrombinemnia, jaskra, kwas acetylosalicylowy, marskość wątroby, miastenia, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, niedoczynność tarczycy, nieswoiste wrzodziejące zapalenie okrężnicy, niewydolność kory nadnerczy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, odra, ospa wietrzna, osteoporoza, pełzak czerwonki, pełzakowica, perforacja rogówki, półpasiec oczny, prednizon, próba tuberkulinowa, uchyłkowatość jelit, uszkodzenie nerwu wzrokowego, wrzód trawienny, wtórne zakażenie grzybicze, zaćma, zakażenie grzybicze układowe, zapalenie przełyku, zapalenie żołądka, zastoinowa niewydolność krążenia, zawał serca, zespół odstawienia glikokortykosteroidów