zakażenie grzybicze układowe

Zakażenie grzybicze układowe (inaczej grzybica układowa lub grzybica narządowa) to infekcja wywoływana przez grzyby patogenne, która obejmuje wewnętrzne narządy i tkanki organizmu. W przeciwieństwie do grzybic powierzchownych, zakażenia układowe mogą rozprzestrzeniać się drogą krwionośną i prowadzić do poważnych powikłań zdrowotnych.

Najczęstszymi czynnikami etiologicznymi zakażeń grzybiczych układowych są grzyby z rodzaju Candida, Aspergillus, Cryptococcus, Histoplasma, Blastomyces, Coccidioides oraz Pneumocystis. Grupami szczególnie narażonymi na rozwój grzybic układowych są pacjenci z obniżoną odpornością, w tym chorzy na AIDS, pacjenci po transplantacjach narządów, osoby leczone immunosupresyjnie oraz pacjenci z neutropenią.

Diagnostyka zakażeń grzybiczych układowych obejmuje badania mikrobiologiczne, serologiczne oraz obrazowe. Złotym standardem pozostaje izolacja i identyfikacja patogenu z materiału klinicznego. W leczeniu stosuje się leki przeciwgrzybicze, głównie z grupy azoli (flukonazol, worykonazol, posakonazol), echinokandyn (kaspofungina, anidulafungina) oraz amfoterycynę B i jej preparaty lipidowe.

Zakażenia grzybicze układowe charakteryzują się wysoką śmiertelnością, sięgającą w przypadku inwazyjnej aspergilozy czy kandydemii nawet 40-60% u pacjentów z grupy wysokiego ryzyka. Wczesna diagnostyka i szybkie wdrożenie odpowiedniego leczenia przeciwgrzybiczego są kluczowe dla poprawy rokowania.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl