wyprysk pryszczowaty
Wyprysk pryszczowaty (łac. eczema vesiculosum) to jedna z postaci klinicznych wyprysku, charakteryzująca się powstawaniem pęcherzyków wypełnionych płynem surowiczym na podłożu rumieniowym. Jest to ostry stan zapalny skóry, który może wystąpić zarówno w przebiegu wyprysku kontaktowego, atopowego, jak i innych rodzajów egzem.
W obrazie klinicznym dominują grudkowo-pęcherzykowe wykwity o różnej wielkości, które mogą zlewać się tworząc większe zmiany. Zmiany są zwykle swędzące, a towarzyszący świąd może być intensywny, prowadząc do drapania i wtórnego nadkażenia. Typowe umiejscowienie to dłonie, stopy, okolice zgięciowe kończyn, choć zmiany mogą pojawić się na każdej części ciała.
Leczenie wyprysku pryszczowatego obejmuje eliminację czynnika wywołującego (jeśli jest znany), stosowanie miejscowych glikokortykosteroidów, preparatów przeciwświądowych oraz odpowiedniego nawilżania skóry. W przypadkach ciężkich, rozległych lub opornych na leczenie miejscowe, może być konieczne zastosowanie terapii ogólnoustrojowej, w tym leków przeciwhistaminowych, a nawet krótkotrwałej steroidoterapii systemowej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Dezaftan med (2,9 mg + 1,96 mg + 25,6 mg)/ml
Dezaftan med, aerozol do jamy ustnej zawierający cetylopirydyniowy chlorek (2,9 mg/ml), lidokainy chlorowodorek jednowodny (1,96 mg/ml) oraz cynku glukonian (25,6 mg/ml), może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwuje się miejscowe reakcje skórne, takie jak rumień, świąd, wyprysk i pieczenie (częstość niezbyt często, tj. ≥ 1/1 000 do < 1/100). Rzadziej występują ciężkie reakcje skórne, w tym wyprysk pęcherzowy lub pryszczowaty oraz pokrzywka (rzadko, ≥ 1/10 000 do < 1/1 000). Bardzo rzadko (< 1/10 000) może dochodzić do nasilenia niewydolności nerek u pacjentów z istniejącą dysfunkcją nerek. Dodatkowo, rzadko zgłaszano nadwrażliwość na światło słoneczne, bóle głowy oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności, bóle brzucha, biegunka, wymioty, metaliczny smak w ustach i zapalenie błony śluzowej jamy ustnej.
aerozol do jamy ustnej, ból brzucha, cetylopirydyniowy chlorek, cynku glukonian, dysfunkcja narządu, dysgeuzja, działanie niepożądane, farmakovigilance, fotosensytywność, lidokainy chlorowodorek, niewydolność nerek, pokrzywka, produkt leczniczy, promieniowanie UV, reakcja skórna, rumień, substancja czynna, świąd, wyprysk, wyprysk pęcherzowy, wyprysk pryszczowaty, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie błony śluzowej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Envil gardło 1,5 mg + 1 mg + 17,42 mg
Produkt leczniczy Envil gardło, zawierający 1,5 mg cetylopirydyniowego chlorku, 1,0 mg lidokainy chlorowodorku jednowodnego oraz 17,42 mg cynku glukonianu w formie tabletek do ssania, może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu. Do najczęściej obserwanych należą reakcje skórne, takie jak rumień, świąd, wyprysk i pieczenie (niezbyt często), a także rzadkie, ale poważne ciężkie reakcje skórne (wyprysk pęcherzowy, pryszczowaty, pokrzywka), które wymagają natychmiastowego przerwania terapii. W obrębie układu pokarmowego rzadko występują nudności, bóle brzucha, biegunka, wymioty oraz metaliczny smak w ustach, a także zapalenie błony śluzowej jamy ustnej. W układzie immunologicznym rzadko obserwuje się nadwrażliwość na światło słoneczne i ból głowy, natomiast w układzie nerwowym zgłaszano drgawki o nieznanej częstości, stanowiące poważne powikłanie wymagające pilnej interwencji. Bardzo rzadko może dochodzić do nasilenia istniejącej niewydolności nerek, co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek.
aspartam, cetylopirydyniowy chlorek, charakterystyka produktu leczniczego, ciężkie reakcje skórne, drgawki, dysguezia, Envil gardło, fotosensytywność, glukonian cynku, lidokainy chlorowodorek, mannitol, niewydolność nerek, pieczenie, pokrzywka, produkt leczniczy, reakcje skórne, rumień, świąd, tabletki do ssania, wyprysk, wyprysk pęcherzowy, wyprysk pryszczowaty, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej