czerniak błony naczyniowej

Czerniak błony naczyniowej (uveal melanoma) to najczęstszy pierwotny nowotwór złośliwy gałki ocznej u dorosłych. Wywodzi się z melanocytów błony naczyniowej oka, obejmującej tęczówkę, ciało rzęskowe i naczyniówkę. Stanowi około 3-5% wszystkich przypadków czerniaka, ale charakteryzuje się odmienną biologią i przebiegiem klinicznym niż czerniak skóry.

Patogeneza czerniaka błony naczyniowej związana jest głównie z mutacjami w genach GNAQ, GNA11, BAP1, SF3B1 i EIF1AX. W przeciwieństwie do czerniaka skóry, mutacje BRAF są rzadkie. Nowotwór ten charakteryzuje się wysokim ryzykiem przerzutów odległych, szczególnie do wątroby (ponad 90% przypadków), płuc i kości, które mogą pojawić się nawet wiele lat po leczeniu ogniska pierwotnego.

Diagnostyka obejmuje badanie okulistyczne, ultrasonografię gałki ocznej, angiografię fluoresceinową, OCT oraz w wybranych przypadkach biopsję cienkoigłową. Klasyfikacja TNM uwzględnia wielkość guza, naciekanie ciała rzęskowego lub naczyniówki oraz obecność przerzutów. Leczenie miejscowe obejmuje brachyterapię, terapię protonową, resekcję miejscową lub enukleację. Leczenie systemowe przerzutów pozostaje wyzwaniem, gdyż nowotwór ten jest oporny na standardowe schematy chemioterapii stosowane w czerniaku skóry.

Rokowanie w czerniaku błony naczyniowej zależy od wielkości guza, lokalizacji, profilu genetycznego oraz obecności przerzutów. Pięcioletnie przeżycie w przypadku choroby ograniczonej do gałki ocznej wynosi około 70-80%, jednak znacząco spada przy wystąpieniu przerzutów odległych. Regularne monitorowanie pacjentów po leczeniu pierwotnym jest kluczowe ze względu na ryzyko późnych przerzutów.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl