tłuszcze

Tłuszcze (lipidy) to grupa związków organicznych nierozpuszczalnych w wodzie, będących jednym z podstawowych składników odżywczych organizmu. W medycynie dzieli się je na tłuszcze proste (triacyloglicerole), złożone (fosfolipidy, glikolipidy) oraz związki pokrewne (cholesterol, hormony steroidowe).

Tłuszcze pełnią kluczowe funkcje w organizmie: są magazynem energii (1 g tłuszczu dostarcza 9 kcal), budulcem błon komórkowych, osłonek mielinowych neuronów, prekursorami hormonów steroidowych oraz umożliwiają wchłanianie witamin rozpuszczalnych w tłuszczach (A, D, E, K). Mają również funkcję termoizolacyjną i ochronną dla narządów wewnętrznych.

W diagnostyce medycznej ocena profilu lipidowego (cholesterol całkowity, LDL, HDL, trójglicerydy) jest podstawowym badaniem w profilaktyce chorób układu sercowo-naczyniowego. Zaburzenia metabolizmu tłuszczów mogą prowadzić do dyslipidemii, miażdżycy, stłuszczenia wątroby czy otyłości.

Kwasy tłuszczowe dzieli się na nasycone (obecne głównie w produktach zwierzęcych), jednonienasycone (oliwa z oliwek) i wielonienasycone, w tym niezbędne nienasycone kwasy tłuszczowe (NNKT) z rodziny omega-3 i omega-6, które organizm musi pozyskiwać z diety. Zbyt wysokie spożycie tłuszczów nasyconych i trans jest czynnikiem ryzyka chorób cywilizacyjnych.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Olimel N9E

Preparat leczniczy Olimel N9E to kompleksowa emulsja do infuzji zawierająca aminokwasy (56,9-113,9 g), glukozę (110-220 g), tłuszcze (40-80 g; mieszanina oleju z oliwek ~80% i oleju sojowego ~20%) oraz elektrolity (Na⁺, K⁺, Mg²⁺, Ca²⁺, Cl⁻, PO₄³⁻). Po podaniu dożylnym składniki ulegają dystrybucji zgodnie z fizjologicznymi szlakami: aminokwasy dystrybuują do kompartmentu naczyniowego i tkankowego, glukoza do wszystkich tkanek, tłuszcze transportowane są z udziałem lipoprotein, a elektrolity zgodnie z gradientem stężeń i mechanizmami transportu aktywnego. Metabolizm przebiega typowo – aminokwasy są wykorzystywane do syntezy białek lub katabolizowane do mocznika, glukoza ulega glikolizie i cyklowi Krebsa, tłuszcze podlegają hydrolizie i β-oksydacji, a elektrolity są regulowane w ramach homeostazy wodno-elektrolitowej.
aminokwasy, amoniak, anabolizm, azotany, beta-oksydacja, cykl Krebsa, dwutlenek węgla, dystrybucja w organizmie, elektrolity, emulsja do infuzji, glikogen, glikogenogeneza, glikoliza, glukoza, hydroliza, katabolizm, kompartment naczyniowy, kwasy tłuszczowe, lipoproteiny, mocznik, monoterapia, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, procesy kataboliczne, równowaga wodno-elektrolitowa, stan kataboliczny, tłuszcze, zaburzenia metaboliczne
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Omegaflex plus Produkt złożony

Lek Omegaflex plus w postaci emulsji do infuzji dożylnej (żyła centralna) wymaga precyzyjnego dawkowania dostosowanego do masy ciała pacjenta. Maksymalna dawka dobowa wynosi 40 ml/kg masy ciała, co odpowiada 1,54 g aminokwasów/kg, 4,8 g glukozy/kg oraz 1,6 g tłuszczów/kg na dobę. Maksymalna szybkość infuzji to 2,0 ml/kg/godz., czyli 0,08 g aminokwasów/kg/godz., 0,24 g glukozy/kg/godz. i 0,08 g tłuszczów/kg/godz. Dla pacjenta o masie 70 kg oznacza to maksymalną dawkę 2800 ml/dobę i szybkość infuzji 140 ml/godz., dostarczając odpowiednio 107,8 g aminokwasów, 336 g glukozy i 112 g tłuszczów na dobę. Infuzję należy rozpoczynać stopniowo, zwiększając szybkość w ciągu pierwszych 30 minut, a czas trwania infuzji z jednego worka nie powinien przekraczać 24 godzin. Preparat jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 2 lat, a bezpieczeństwo stosowania u starszych dzieci nie zostało ustalone.
aminokwasy, droga dożylna, działanie niepożądane, emulsja do infuzji, kontrola kliniczna, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, parametry laboratoryjne, pierwiastki śladowe, stan metaboliczny, szybkość infuzji, tłuszcze, wskazania, żyła centralna, żywienie pozajelitowe
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Multimel N7-1000E –

Dawkowanie preparatu Multimel N7-1000E ustala się indywidualnie, uwzględniając wydatkowanie energetyczne, stan kliniczny, masę ciała oraz zdolność metabolizowania składników. Przeciętne zapotrzebowanie na azot u dorosłych wynosi 0,16-0,35 g/kg mc./dobę (1-2 g aminokwasów/kg mc./dobę), a energetyczne 20-40 kcal/kg mc./dobę. Maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 33 ml/kg mc. (1,32 g aminokwasów, 5,28 g glukozy, 1,32 g tłuszczów, 1,06 mmol sodu i 0,79 mmol potasu/kg mc.), co dla pacjenta 70 kg odpowiada 2310 ml emulsji. U dzieci i młodzieży dawkowanie zależy od wieku, masy ciała i stanu nawodnienia, z maksymalnymi dawkami aminokwasów do 2,5 g/kg mc./dobę (2-11 lat) i 2 g/kg mc./dobę (12-18 lat), glukozy do 8,6 g/kg mc./dobę (2-11 lat) i 5,8 g/kg mc./dobę (12-18 lat), oraz wartości energetycznej do 75 kcal/kg mc./dobę (2-11 lat) i 55 kcal/kg mc./dobę (12-18 lat). Ograniczenia dawkowania wynikają ze stężenia magnezu (2-11 lat) i glukozy (12-18 lat).
aminokwasy, dawkowanie pediatryczne, emulsja do infuzji, katabolizm, leczenie żywieniowe, osmolarność, stan kliniczny pacjenta, stan nawodnienia, suplementacja, szybkość wlewu, tłuszcze, wartość energetyczna, wydatek energetyczny, wysoka osmolarność, zapotrzebowanie na azot, żyła centralna, żywienie pozajelitowe
Leksykon substancji czynnych
Octan magnezu – Właściwości farmakodynamiczne

Octan magnezu czterowodny, jako składnik preparatu Nutriflex Lipid peri stosowanego w żywieniu pozajelitowym, dostarcza magnez w ilościach odpowiednio 3,0 mmol (1250 ml), 4,5 mmol (1875 ml) oraz 6,0 mmol (2500 ml). Magnez pełni kluczową rolę jako kofaktor ponad 300 enzymów, uczestnicząc w syntezie białek, metabolizmie aminokwasów, glukozy oraz tłuszczów, co jest istotne dla efektywnego wykorzystania składników odżywczych preparatu. Octan magnezu zapewnia wysoką biodostępność jonów magnezowych oraz dostarcza aniony octanowe (40-80 mmol w zależności od objętości), które wspomagają utrzymanie równowagi kwasowo-zasadowej organizmu. Preparat zawiera także inne elektrolity w proporcjach optymalizujących bilans elektrolitowy: sód (50-100 mmol), potas (30-60 mmol), wapń (3,0-6,0 mmol), chlorki (48-96 mmol), cynk (0,03-0,06 mmol) oraz fosforany (7,5-15 mmol).
aminokwasy, arginina, ATP, bilans elektrolitowy, elektrolity, fenyloalanina, glikoliza, gospodarka wapniowa, histydyna, homeostaza komórkowa, izoleucyna, jony magnezu, kofaktor enzymatyczny, leucyna, lizyna, metabolizm, metionina, Nutriflex Lipid peri, octan magnezu czterowodny, równowaga kwasowo-zasadowa, stężenie magnezu, synteza białek, terapia żywieniowa, tłuszcze, treonina, triglicerydy, triglicerydy nasycone, tryptofan, układ nerwowy, walina, żywienie pozajelitowe
Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – SmofKabiven extra Nitrogen –

SmofKabiven extra Nitrogen, emulsja do infuzji stosowana w żywieniu pozajelitowym, nie wykazuje wpływu na ośrodkowy układ nerwowy ani zdolności psychomotoryczne pacjenta, co zostało jednoznacznie potwierdzone w charakterystyce produktu leczniczego. Preparat zawiera aminokwasy, glukozę, tłuszcze oraz elektrolity w ściśle określonych proporcjach i jest podawany dożylnie w trójkomorowych workach. Ze względu na formę podania oraz farmakologiczne właściwości, nie zaburza on zdolności prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługi maszyn, co jest istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa pacjenta.
aminokwasy, charakterystyka produktu leczniczego, dokumentacja medyczna, elektrolit, emulsja do infuzji, glukoza, infuzja dożylna, intensywne leczenie, karta pacjenta, opieka domowa, ośrodkowy układ nerwowy, stan kliniczny pacjenta, tłuszcze, trójkomorowy worek, zdolność psychomotoryczna, żywienie pozajelitowe
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Multimel N4-550E komora z 10% emulsją tłuszczową (co odpowiada 10 g/100 ml) (200 ml) – 20,00 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 4,56 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 2,53 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 2,27 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 1,06 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 1,32 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 1,61 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 1,60 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 0,88 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 1,23 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 1,50 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 1,10 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 0,92 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 0,40 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 0,09 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 1,28 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 0,98 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 2,14 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 1,19 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 0,45 g + komora z 20% roztworem glukozy (co odpowiada 20 g/100 ml) (400 ml) – 88,00 g + komora z 20% roztworem glukozy (co odpowiada 20 g/100 ml) (400 ml) – 0,30 g

Multimel N4-550 E to trójkomorowa emulsja do infuzji przeznaczona do kompleksowego żywienia pozajelitowego, zawierająca aminokwasy, glukozę i tłuszcze. Dawkowanie preparatu wymaga indywidualnej oceny stanu klinicznego pacjenta, masy ciała, wydatku energetycznego oraz zdolności metabolizowania składników. Maksymalna dawka dobowa u dorosłych wynosi 40 ml/kg mc., co odpowiada 0,88 g aminokwasów/kg mc., 3,2 g glukozy/kg mc., 0,8 g tłuszczów/kg mc., 0,84 mmol sodu/kg mc. i 0,64 mmol potasu/kg mc. Dla pacjenta 70 kg maksymalna objętość to 2800 ml. U dzieci powyżej 2 lat i młodzieży dawkowanie ustala się na podstawie zapotrzebowania na azot i płyny, z maksymalnymi dawkami odpowiednio: 50 ml/kg mc./dobę płynów, 1,1 g aminokwasów/kg mc./dobę, 4,0 g glukozy/kg mc./dobę, 1,0 g tłuszczów/kg mc./dobę, 1,1 mmol sodu/kg mc./dobę i 0,8 mmol potasu/kg mc./dobę. Stężenie magnezu stanowi ograniczenie maksymalnej dawki w tej grupie.
aminokwasy, emulsja do infuzji, glukoza, katabolizm, metabolizm składników, Multimel N4-550 E, osmolarność preparatu, stan nawodnienia, stan odżywienia, stężenie magnezu, szybkość wlewu, tłuszcze, trójkomorowy worek, wartość energetyczna, wydatek energetyczny, zapotrzebowanie na azot, żyła centralna, żyła obwodowa, żywienie pozajelitowe
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Kabiven –

Dawkowanie produktu Kabiven powinno być indywidualnie dostosowane do pacjenta, uwzględniając jego zdolność do metabolizowania glukozy i eliminacji tłuszczów oraz stan kliniczny i masę ciała. U dorosłych zapotrzebowanie na azot wynosi 0,10-0,15 g/kg mc./dobę przy prawidłowym stanie odżywienia lub umiarkowanym stresie metabolicznym, a 0,15-0,30 g/kg mc./dobę przy nasilonym stresie katabolicznym. Standardowa dawka aminokwasów to 0,7-1,3 g/kg mc./dobę (odpowiadająca 19-38 ml Kabiven/kg mc./dobę), co dla pacjenta 70 kg oznacza 1330-2660 ml/dobę. Zapotrzebowanie energetyczne wynosi 25-35 kcal/kg mc./dobę, z glukozą 2,0-6,0 g/kg mc./dobę i tłuszczami 1,0-2,0 g/kg mc./dobę. Maksymalna dawka dobowa to 40 ml/kg mc./dobę, a szybkość infuzji nie powinna przekraczać 2,6 ml/kg mc./godzinę (glukoza 0,25 g/kg mc./godz., aminokwasy 0,1 g/kg mc./godz., tłuszcze 0,15 g/kg mc./godz.). Infuzję należy prowadzić przez 12-24 godziny, wyłącznie do żyły centralnej, z koniecznością suplementacji pierwiastków śladowych i witamin.
aminokwas, cysteina, dawkowanie aminokwasów, glukoza, infuzja, metabolizowanie, niedożywienie, pierwiastki śladowe, podanie dożylne, stres kataboliczny, stres metaboliczny, tłuszcze, zapotrzebowanie energetyczne, zapotrzebowanie na azot, żyła centralna, żywienie pozajelitowe
Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Kabiven Peripheral –

Kabiven Peripheral to trójkomorowa emulsja do infuzji, zawierająca aminokwasy (34-57 g), tłuszcze w postaci oczyszczonego oleju sojowego (51-85 g) oraz glukozę (97-162 g), dostarczająca od 1000 do 1700 kcal energii całkowitej (900-1500 kcal pozabiałkowej) w zależności od objętości (1440-2400 ml). Preparat charakteryzuje się osmolalnością około 830 mOsm/kg wody i pH około 5,6. Brak dedykowanych badań klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania Kabiven Peripheral u kobiet w ciąży i karmiących piersią wymaga od lekarza indywidualnej oceny stosunku korzyści do ryzyka, uwzględniającej stan kliniczny pacjentki, stopień niedożywienia oraz potencjalne zagrożenia dla płodu lub dziecka. Wskazane jest monitorowanie parametrów fizjologicznych matki i dziecka oraz dostosowanie dawkowania preparatu do specyficznych potrzeb pacjentki.
aminokwasy, dawkowanie, elektrolity, emulsja do infuzji, glukoza, homeostaza organizmu, Kabiven Peripheral, kwas tłuszczowy, laktacja, niedożywienie, niepokojący objaw, olej sojowy, osmolalność, parametr fizjologiczny, stan odżywienia, tłuszcze, wartość energetyczna, wartość energetyczna całkowita, wartość energetyczna pozabiałkowa, węglowodany, żywienie pozajelitowe
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Aminoven Infant 10% –

Aminoven Infant 10% to specjalistyczny roztwór aminokwasowy do infuzji, przeznaczony do żywienia pozajelitowego niemowląt, w tym wcześniaków, noworodków oraz dzieci w różnym wieku. Preparat zawiera kompleksowo dobrany skład aminokwasów, m.in. L-leucynę (13,00 g/1000 ml), L-lizynę (8,51 g/1000 ml), L-waliny (9,00 g/1000 ml), L-argininę (7,50 g/1000 ml) oraz inne aminokwasy i ich pochodne, o łącznej osmolarności teoretycznej 885 mOsm/l, pH 5,5-6,0 i kwasowości 27-40 mmol NaOH/l. Aminoven Infant 10% stosuje się jako element pełnego żywienia pozajelitowego, łącząc go z odpowiednimi ilościami węglowodanów, tłuszczów, witamin, elektrolitów i pierwiastków śladowych, co pozwala na kompleksowe pokrycie zapotrzebowania metabolicznego małych pacjentów. Preparat wskazany jest w stanach klinicznych takich jak wcześniactwo, zaburzenia wchłaniania, stany pooperacyjne, ciężkie choroby zapalne jelit, wyniszczenie oraz rozległe oparzenia u dzieci, gdzie żywienie drogą przewodu pokarmowego jest niemożliwe lub niewskazane. Terapia wymaga indywidualnego dostosowania dawkowania do wieku, masy ciała i stanu klinicznego pacjenta oraz ścisłego monitorowania parametrów biochemicznych, w tym równowagi wodno-elektrolitowej oraz funkcji nerek i wątroby. Podawanie roztworu musi odbywać się dożylnie, w warunkach aseptycznych, z precyzyjną kontrolą szybkości infuzji, pod nadzorem medycznym, aby zapewnić bezpieczeństwo i skuteczność terapii żywieniowej.
antyseptyka, aseptyka, całkowite żywienie pozajelitowe, choroba zapalna jelit, droga dożylna, elektrolity, funkcja nerek, funkcja wątroby, glicyna, kwas L-jabłkowy, kwasowość roztworu, L-alanina, L-arginina, L-fenyloalanina, L-histydyna, L-izoleucyna, L-leucyna, L-lizyny octan, L-metionina, L-prolina, L-seryna, L-treonina, L-tryptofan, L-walina, N-acetylo-L-cysteina, N-acetylo-L-tyrozyna, noworodek urodzony o czasie, oparzenie, osmolarność teoretyczna, pierwiastki śladowe, równowaga wodno-elektrolitowa, roztwór do infuzji, stan pooperacyjny, tauryna, tłuszcze, wcześniak, węglowodany, witaminy, wyniszczenie, zaburzenie wchłaniania, żywienie pozajelitowe
Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Olimel N12E –

Emulsja do infuzji OLIMEL N12E, przeznaczona do żywienia pozajelitowego, zawiera roztwór glukozy z wapniem, emulsję tłuszczową oraz roztwór aminokwasów z elektrolitami w trójkomorowym worku. W kontekście stosowania u kobiet w ciąży i karmiących piersią brak jest danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa i wpływu na reprodukcję, co wymaga szczególnej ostrożności. Wskazane jest stosowanie preparatu jedynie w sytuacjach medycznie uzasadnionych, po dokładnej ocenie stanu klinicznego pacjentki, potencjalnych korzyści oraz ryzyka terapii. W przypadku kobiet ciężarnych należy uwzględnić możliwy wpływ składników na rozwijający się płód, natomiast u kobiet karmiących brak jest wystarczających informacji o przenikaniu składników do mleka kobiecego, co ogranicza ocenę bezpieczeństwa.
aminokwasy, elektrolity, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, funkcja rozrodcza, glukoza, mleko kobiece, Olimel N12E, roztwór aminokwasów z elektrolitami, roztwór glukozy z wapniem, składnik odżywczy, tłuszcze, trójkomorowy worek, zapotrzebowanie na składniki odżywcze, żywienie pozajelitowe
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Omegaflex special –

Preparat Omegaflex special to kompleksowa emulsja do infuzji dożylnej, zawierająca aminokwasy, glukozę oraz tłuszcze, przeznaczona do żyły centralnej. Zaleca się podawanie ciągłe z powolnym zwiększaniem szybkości infuzji w ciągu pierwszych 30 minut, maksymalnie do 24 godzin z jednego worka. Maksymalna dawka dobowa wynosi 35 ml/kg masy ciała, a maksymalna szybkość infuzji 1,7 ml/kg/godz. Dla pacjenta o masie 70 kg oznacza to maksymalną szybkość 119 ml/godz., co dostarcza 6,8 g aminokwasów, 17,1 g glukozy i 4,8 g tłuszczów na godzinę. Całkowita wartość kaloryczna 1000 ml preparatu to 1180 kcal (4945 kJ), z osmolalnością 2115 mOsm/kg i pH 5,0-6,0. Preparat dostępny jest w workach o pojemnościach 625 ml, 1000 ml, 1250 ml i 1875 ml, z oddzielnymi komorami dla składników odżywczych, które mieszają się przed podaniem.
aminokwasy, dawkowanie, elektrolity, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, glukoza, infuzja dożylna, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, Omegaflex special, osmolalność, parametry biochemiczne, parametry kliniczne, podanie dożylne, przeciwwskazanie, szybkość infuzji, tłuszcze, wartość kaloryczna, worek do infuzji, żyła centralna, żywienie pozajelitowe
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – SmofKabiven Nutribase –

SmofKabiven Nutribase to emulsja do infuzji w trójkomorowych workach, przeznaczona do żywienia pozajelitowego u dorosłych i dzieci powyżej 2 lat, u których żywienie doustne lub dojelitowe jest niemożliwe, niewystarczające lub przeciwwskazane. Wskazania obejmują m.in. zaburzenia połykania, rozległe oparzenia, niedrożność przewodu pokarmowego, zespół krótkiego jelita oraz stany zapalne trzustki. Preparat dostarcza kompleksowo aminokwasy (34,8–87,1 g), glukozę (90,8–227 g), tłuszcze (40–100 g) oraz elektrolity, zapewniając całkowitą wartość energetyczną od 904 do 2261 kcal w zależności od objętości worka (1026–2565 ml). Unikalna emulsja tłuszczowa zawiera olej sojowy, MCT, olej z oliwek i olej rybi, co sprzyja zbilansowanej podaży kwasów tłuszczowych i redukcji powikłań metabolicznych.
aminokwasy, białka ustrojowe, dysfagia, dysfunkcja neurologiczna, elektrolit, emulsja do infuzji, kwas tłuszczowy, niedrożność przewodu pokarmowego, niewydolność przewodu pokarmowego, olej rybi, olej sojowy, olej z oliwek, omega-3 kwasy tłuszczowe, osmolarność, ostre zapalenie trzustki, powikłanie metaboliczne, przetoka, tłuszcze, triglicerydy, triglicerydy nasycone, węglowodany, zaburzenie metaboliczne, zapalenie jelit, zespół krótkiego jelita, żyła centralna, żyła obwodowa, żywienie doustne, żywienie pozajelitowe
Leksykon leków
Interakcje leku – Omegaflex special –

Preparat Omegaflex special, będący kompleksową emulsją do infuzji zawierającą aminokwasy, glukozę, tłuszcze oraz elektrolity (w tym potas 37,6 mmol/1000 ml), wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne z lekami stosowanymi w praktyce klinicznej. Insulina i leki hipoglikemizujące mogą wpływać na metabolizm tłuszczów poprzez oddziaływanie na system lipazy, choć znaczenie kliniczne jest ograniczone. Heparyna powoduje przejściowe uwalnianie lipazy lipoproteinowej, co może skutkować nasileniem lipolizy i spadkiem eliminacji triglicerydów – wymaga to monitorowania stężenia triglicerydów w osoczu. Olej sojowy, jako źródło naturalnej witaminy K₁, może osłabiać działanie antagonistów witaminy K (pochodne kumaryny), co wymaga ścisłego monitorowania INR. Ponadto, obecność potasu w preparacie zwiększa ryzyko hiperkaliemii przy jednoczesnym stosowaniu diuretyków oszczędzających potas, inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II oraz leków immunosupresyjnych (cyklosporyna, takrolimus), co wymaga regularnego monitorowania stężenia potasu w surowicy.
acenokumarol, ACTH, alkohol etylowy, amiloryd, aminokwasy, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista witaminy K, bilans wodno-elektrolitowy, cyklosporyna, diuretyk oszczędzający potas, dostęp naczyniowy, doustny antykoagulant, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, enalapryl, fenprokumon, funkcja wątroby, glikokortykosteroid, glukoza, heparyna, hiperkaliemia, hipertriglicerydemia, hipoglikemia, homeostaza glukozy, hormon adrenokortykotropowy, inhibitor ACE, interakcja lekowa, kaptopryl, kortykosteroid, lek hipoglikemizujący, lek immunosupresyjny, lipaza, lipaza lipoproteinowa, losartan, metabolizm glukozy, metabolizm lipidów, metabolizm tłuszczów, olej sojowy, Omegaflex special, parametry krzepnięcia, pochodna kumaryny, preparat krwiopochodny, pseudoaglutynacja, spironolakton, stężenie potasu, takrolimus, tłuszcze, triamteren, triglicerydy, walsartan, warfaryna, witamina K1, żywienie pozajelitowe