osłabienie czynności nerek

Osłabienie czynności nerek (określane również jako niewydolność nerek lub dysfunkcja nerek) to stan kliniczny, w którym nerki tracą zdolność do prawidłowego filtrowania krwi i usuwania produktów przemiany materii. Może występować w formie ostrej (AKI – acute kidney injury) lub przewlekłej (CKD – chronic kidney disease), z różnym nasileniem – od łagodnego upośledzenia funkcji do całkowitej niewydolności wymagającej dializoterapii.

W diagnostyce osłabienia czynności nerek kluczową rolę odgrywa ocena wskaźników laboratoryjnych, takich jak stężenie kreatyniny w surowicy, współczynnik filtracji kłębuszkowej (eGFR), poziom mocznika, elektrolitów oraz badanie ogólne moczu. Obrazowanie nerek (USG, tomografia komputerowa) oraz w wybranych przypadkach biopsja nerki pozwalają określić przyczynę dysfunkcji.

Etiologia osłabienia czynności nerek jest różnorodna i obejmuje czynniki przednerkowe (hipowolemia, niewydolność serca), nerkowe (glomerulopatie, nefropatia cukrzycowa, choroby autoimmunologiczne) oraz zanerkowe (przeszkoda w odpływie moczu). Wśród najczęstszych przyczyn wymienia się nadciśnienie tętnicze, cukrzycę, choroby układowe, nefrotoksyczne działanie leków oraz procesy infekcyjne.

Leczenie osłabienia czynności nerek koncentruje się na kontroli choroby podstawowej, optymalizacji ciśnienia tętniczego, gospodarki wodno-elektrolitowej oraz modyfikacji dawek leków wydalanych przez nerki. W zaawansowanych stadiach niewydolności konieczne może być wdrożenie leczenia nerkozastępczego – dializoterapii lub przeszczepienia nerki.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl