grzyb dermatofitowy
Grzyb dermatofitowy (dermatofit) to rodzaj grzyba, który powoduje zakażenia skóry, włosów i paznokci, znane jako dermatofitoza lub grzybica. Te patogeny są wyspecjalizowane w kolonizacji tkanek zawierających keratynę, wydzielając enzymy keratynolityczne, które umożliwiają im wnikanie i rozmnażanie się w powierzchniowych warstwach naskórka.
Najczęstsze rodzaje dermatofitów to Trichophyton, Microsporum i Epidermophyton. Mogą one wywoływać różne formy kliniczne zakażeń, takie jak grzybica stóp (tinea pedis), grzybica paznokci (tinea unguium), grzybica pachwin (tinea cruris) czy grzybica skóry gładkiej (tinea corporis). Diagnostyka opiera się na badaniu mikroskopowym bezpośrednim materiału biologicznego oraz hodowli mykologicznej.
Leczenie zakażeń dermatofitowych obejmuje stosowanie miejscowych i ogólnoustrojowych leków przeciwgrzybiczych. W przypadkach powierzchownych infekcji zwykle wystarczają preparaty miejscowe (azole, alylaminy), natomiast w grzybicy paznokci czy rozległych zakażeniach często konieczna jest terapia systemowa (terbinafina, itrakonazol). Profilaktyka zakażeń dermatofitowych polega na utrzymywaniu właściwej higieny oraz unikaniu czynników sprzyjających rozwojowi grzybów, jak nadmierna wilgotność czy okluzja skóry.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Grzybica skóry (tinea corporis) – Patofizjologia i mechanizm
Grzybica skóry (tinea corporis) to powierzchowna infekcja dermatofitowa wywoływana przez grzyby z rodzajów Trichophyton, Microsporum i Epidermophyton, atakująca warstwę rogową naskórka. Patogeneza obejmuje kolonizację keratynolitycznymi proteazami, metalo-endoproteazami i adhezynami, z rozwojem zmian pierścieniowatych. Odpowiedź immunologiczna gospodarza, głównie typu opóźnionego nadwrażliwości (DTH) z udziałem IFN-γ i makrofagów, jest kluczowa dla kontroli infekcji. Mannany ściany komórkowej Trichophyton rubrum wykazują działanie immunosupresyjne, co może utrudniać eliminację patogenu. Czynniki ryzyka to mikrourazy skóry, wilgotność, obniżona odporność (np. HIV, cukrzyca), sporty kontaktowe oraz kontakt ze zwierzętami. Grzybica może przyjmować formy ostre zapalne, przewlekłe niezapalne, incognito oraz ziarniniaka Majocchiego. Okres inkubacji wynosi 1-4 tygodnie, a transmisja odbywa się drogą kontaktu człowiek-człowiek, zwierzę-człowiek, przedmiot-człowiek oraz rzadko gleba-człowiek.
dermatofity, fungalizyna, grzyb dermatofitowy, grzybica paznokci, grzybica skóry, grzybica skóry głowy, komórka Langerhansa, komórkowa odpowiedź immunologiczna, lek przeciwgrzybiczny, nadwrażliwość typu opóźnionego, odpowiedź immunologiczna, strzępka grzybni, warstwa rogowa naskórka, zarodnik grzyba, ziarniniak Majocchiego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Kodan Tinktur Forte barwiony (45 g + 10 g + 0,2 g)/100 g
Kodan Tinktur forte barwiony to preparat dezynfekujący w postaci płynu na skórę, zawierający 2-propanol (45 g/100 g), 1-propanol (10 g/100 g) oraz 2-difenylol (0,2 g/100 g). Preparat wykazuje szerokie spektrum działania przeciwdrobnoustrojowego, obejmujące bakterie Gram-dodatnie (w tym MRSA i paciorkowce), Gram-ujemne (m.in. Escherichia coli, Pseudomonas aeruginosa, Proteus spp., Klebsiella pneumoniae, Enterobacter cloacae) oraz mykobakterie, w tym Mycobacterium tuberculosis. Ponadto preparat działa grzybobójczo na drożdżaki (Candida albicans) oraz dermatofity (Trichophyton mentagrophytes, Microsporum gypseum). W zakresie działania przeciwwirusowego skuteczny jest wobec HIV-1, wirusa zapalenia wątroby typu B, rotawirusów, adenowirusa typu 2, wirusa herpes simplex oraz wirusa grypy azjatyckiej.
1-propanol, 2-difenylol, 2-propanol, adenowirus, bakteria Gram-dodatnia, bakteria Gram-ujemna, Candida albicans, denaturacja białka, dermatofit, drożdżak, działanie bakteriobójcze, działanie grzybobójcze, działanie przeciwdrobnoustrojowe, działanie wirusobójcze, Enterobacter cloacae, Escherichia coli, gruźlica, grzyb dermatofitowy, grzybica skóry, grzybica skóry gładkiej, grzybica stóp, herpes simplex, HIV-1, infekcja dróg oddechowych, kandydoza skóry, Klebsiella pneumoniae, lek dezynfekujący i antyseptyczny, metycylinooporny Staphylococcus aureus, Microsporum gypseum, MRSA, Mycobacterium tuberculosis, mykobakteria, opryszczka pospolita, Proteus mirabilis, proteus vulgaris, Pseudomonas aeruginosa, rotawirus, Trichophyton mentagrophytes, wirus grypy, wirusowe zapalenie wątroby typu B, zakażenie oportunistyczne, zakażenie układu moczowego, zapalenie płuc, zespół nabytego niedoboru odporności - Leksykon chorób i schorzeń
Grzybica pachwinowa – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Grzybica pachwinowa (tinea cruris) to powierzchowna infekcja dermatofitowa skóry pachwin, wewnętrznej części ud i pośladków, charakteryzująca się czerwoną, łuszczącą się wysypką o pierścieniowatym kształcie z wyraźnie zaznaczonymi brzegami, świądem i dyskomfortem. Czynniki ryzyka obejmują zwiększoną wilgotność, nadmierne pocenie, noszenie ciasnej odzieży, współistniejącą grzybicę stóp, otyłość oraz osłabiony układ odpornościowy. Diagnostyka opiera się na badaniu klinicznym, a w trudnych przypadkach na badaniu mikroskopowym zeskrobin skóry z KOH oraz posiewie mykologicznym. Różnicowanie należy przeprowadzić z wyprzeniami, kandydozą, łuszczycą, egzemą, liszajem płaskim i świerzbem. Leczenie miejscowe obejmuje azole (np. klotrimazol, mikonazol), allilaminy (terbinafina) oraz inne preparaty (tolnaftat, cyklopiroksolamina), stosowane 1-2 razy dziennie przez co najmniej 7-14 dni po ustąpieniu objawów. W ciężkich lub nawracających przypadkach wskazane jest leczenie doustne flukonazolem, itrakonazolem, terbinafiną lub gryzeofulwiną.
allilaminy, azole, butenafina, cyklopiroksolamina, dermatofit, egzema, ekonazol, flukonazol, gryzeofulwina, grzyb dermatofitowy, grzybica stóp, infekcja bakteryjna wtórna, itrakonazol, kandydoza skóry, ketokonazol, klotrimazol, lek przeciwgrzybiczny, liszaj płaski, łuszczyca, mikonazol, naftifina, naruszenie integralności skóry, posiew mykologiczny, preparat przeciwgrzybiczny, świerzb, terbinafina, tinea cruris, tinea pedis, tolnaftat, wodorotlenek potasu, wysypka łuszcząca, wysypka swędząca, zakażenie grzybicze