dekslansoprazol
Dekslansoprazol jest lekiem z grupy inhibitorów pompy protonowej (IPP), stanowiącym prawoskrętny enancjomer lansoprazolu. Wykazuje silniejsze i dłuższe działanie hamujące wydzielanie kwasu żołądkowego w porównaniu do lansoprazolu, co pozwala na stosowanie go raz na dobę.
Mechanizm działania dekslansoprazolu polega na blokowaniu H⁺/K⁺-ATP-azy w komórkach okładzinowych żołądka, co prowadzi do zahamowania ostatniego etapu wydzielania kwasu solnego. Lek charakteryzuje się unikalną technologią podwójnego uwalniania, zapewniającą dwa szczyty stężenia w osoczu – pierwszy po około 1-2 godzinach, drugi po 4-5 godzinach od przyjęcia.
Dekslansoprazol jest zarejestrowany do leczenia choroby refluksowej przełyku (GERD), w tym nadżerkowego zapalenia przełyku oraz zgagi. Szczególną wartość kliniczną wykazuje u pacjentów z nocnymi objawami refluksu oraz u osób z niedostateczną odpowiedzią na standardowe dawki innych IPP. Lek metabolizowany jest głównie przez izoenzymy CYP2C19 i CYP3A4 cytochromu P450.
Profil bezpieczeństwa dekslansoprazolu jest porównywalny do innych inhibitorów pompy protonowej. Do najczęstszych działań niepożądanych należą: bóle głowy, biegunka, nudności, wzdęcia i bóle brzucha. Podobnie jak w przypadku innych leków z tej grupy, długotrwałe stosowanie może wiązać się z ryzykiem niedoboru witaminy B12, magnezu oraz zwiększonym ryzykiem złamań kości.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy – Leczenie
Choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy charakteryzuje się obecnością owrzodzeń błony śluzowej, najczęściej wywołanych zakażeniem Helicobacter pylori. Podstawą leczenia jest eradykacja H. pylori, realizowana za pomocą terapii potrójnej (PPI + amoksycylina + klarytromycyna przez 7-14 dni) lub alternatywnych schematów sekwencyjnych i poczwórnych, w tym z bizmutem, szczególnie w obliczu oporności na antybiotyki. Skuteczność terapii powinna przekraczać 80%, a potwierdzenie eliminacji bakterii wykonuje się testem oddechowym lub antygenowym w kale po 4-6 tygodniach od zakończenia leczenia. Farmakoterapia obejmuje również inhibitory pompy protonowej (np. omeprazol, pantoprazol) stosowane przez 4-8 tygodni (wrzody dwunastnicy) lub 8-12 tygodni (wrzody żołądka), które przewyższają skutecznością antagonistów receptorów H2 (famotydyna, cymetydyna). Leki cytoprotekcyjne (sukralfat, mizoprostol) oraz zobojętniające antacida wspomagają ochronę błony śluzowej i łagodzenie objawów.
amoksycylina, analog prostaglandyny, antagonista receptora H2, antagonista receptora histaminowego H2, antrektomia, błona śluzowa żołądka, choroba Crohna, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, cymetydyna, częściowa gastrektomia, dekslansoprazol, dwunastnica, embolizacja naczyń, esomeprazol, famotydyna, Helicobacter pylori, hemostaza endoskopowa, inhibitor pompy protonowej, iniekcja adrenaliny, klarytromycyna, koagulacja termiczna, komórka okładzinowa żołądka, krwawienie z wrzodu, kwas solny, kwas żołądkowy, lansoprazol, lek cytoprotekcyjny, lek zobojętniający, metronidazol, mizoprostol, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nizatydyna, omeprazol, owrzodzenie, pantoprazol, perforacja wrzodu, pyloroplastyka, rabeprazol, rak żołądka, sonda nosowo-żołądkowa, subsalicylan bizmutu, sukralfat, terapia eradykacyjna, terapia poczwórna z bizmutem, terapia sekwencyjna, test antygenowy, test oddechowy, tetracyklina, tinidazol, wagotomia, zakażenie Helicobacter pylori, zespół Zollingera-Ellisona, zwężenie odźwiernika