triglicerydy w surowicy
Triglicerydy w surowicy to parametr laboratoryjny określający stężenie tych lipidów we krwi pacjenta. Triglicerydy stanowią najważniejszą formę magazynowania tłuszczów w organizmie i są głównym składnikiem tkanki tłuszczowej. Składają się z cząsteczki glicerolu połączonej z trzema kwasami tłuszczowymi.
Prawidłowe stężenie triglicerydów w surowicy na czczo wynosi poniżej 150 mg/dl (1,7 mmol/l). Wartości 150-199 mg/dl uznaje się za graniczne, 200-499 mg/dl za wysokie, a ≥500 mg/dl za bardzo wysokie, wymagające pilnej interwencji ze względu na ryzyko ostrego zapalenia trzustki.
Hipertriglicerydemia może być pierwotna (uwarunkowana genetycznie) lub wtórna – najczęściej w przebiegu otyłości, cukrzycy typu 2, nadużywania alkoholu, chorób nerek, niedoczynności tarczycy lub jako efekt uboczny stosowania niektórych leków (m.in. glikokortykosteroidów, retinoidów, estrogenów).
Podwyższone stężenie triglicerydów jest istotnym czynnikiem ryzyka chorób sercowo-naczyniowych, zwłaszcza w połączeniu z niskim stężeniem HDL-cholesterolu. Stanowi też jeden z elementów zespołu metabolicznego. Oznaczanie triglicerydów w surowicy jest niezbędne do oceny profilu lipidowego pacjenta i ustalenia właściwej strategii leczenia dyslipidemii.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – SmofKabiven Nutribase
SmofKabiven Nutribase to złożona emulsja do infuzji zawierająca aminokwasy, glukozę, tłuszcze (w tym olej sojowy, olej rybi i fosfolipidy z jaja) oraz elektrolity, wymagająca ścisłego monitorowania podczas terapii. Kluczowe jest regularne oznaczanie stężenia triglicerydów w surowicy, które nie powinno przekraczać 4 mmol/l, aby uniknąć zespołu przedawkowania tłuszczu. Preparat należy stosować ostrożnie u pacjentów z zaburzeniami gospodarki tłuszczowej, niewydolnością nerek (monitorowanie fosforanów i potasu), cukrzycą (możliwe konieczne podawanie insuliny), zapaleniem trzustki, nieprawidłową czynnością wątroby, niedoczynnością tarczycy, posocznicą, kwasicą mleczanową, niedotlenieniem komórkowym oraz zwiększoną osmolarnością surowicy. W trakcie infuzji zaleca się ciągłe podawanie z kontrolą szybkości (najlepiej za pomocą pompy objętościowej) oraz wyrównanie zaburzeń elektrolitowych i bilansu płynów przed rozpoczęciem terapii.
bilans płynów, bilirubina, cukrzyca, dehydrogenaza mleczanowa, dreszcze, duszność, elektrolity w surowicy, enzymy wątrobowe, fosfolipidy jaja, fosfor, glikemia, gorączka, hemoglobina, hiperfosfatemia, hiperkaliemia, hiperosmolarność surowicy, hipoksja, kwasica mleczanowa, magnez, morfologia krwi, niedoczynność tarczycy, nieprawidłowa czynność wątroby, niewydolność nerek, obrzęk płuc, olej rybi, olej sojowy, osmolarność surowicy, parametry krzepnięcia, pompa objętościowa, posocznica, potas, pseudoaglutynacja, reakcja anafilaktyczna, równowaga kwasowo-zasadowa, saturacja, triglicerydy w surowicy, witaminy rozpuszczalne w wodzie, wysypka, zapalenie trzustki, zastoinowa niewydolność krążenia, zespół ponownego odżywienia, zespół przedawkowania tłuszczu, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Omega-3-kwasów triglicerydy – Wskazania do stosowania
Preparat Lipidem, będący emulsją do infuzji o stężeniu omega-3-kwasów triglicerydów 20,0 g/1000 ml (10% całkowitej zawartości lipidów), stanowi istotny element żywienia pozajelitowego, dostarczając niezbędne kwasy tłuszczowe omega-3, w tym EPA i DHA w stężeniach 8,6-17,2 g/l oraz kwas alfa-linolenowy w zakresie 4,0-8,8 g/l. Preparat zapewnia 7990 kJ/l (1910 kcal/l) energii i zawiera MCT oraz oczyszczony olej sojowy, co umożliwia efektywne wsparcie metaboliczne pacjentów z przeciwwskazaniami do żywienia doustnego lub dojelitowego. Wskazania obejmują m.in. stany hiperkataboliczne, choroby przewodu pokarmowego uniemożliwiające żywienie enteralne, okres okołooperacyjny u niedożywionych, a także wsparcie żywieniowe wcześniaków i dzieci z niedojrzałością przewodu pokarmowego.
choroba nowotworowa, enzymy wątrobowe, funkcja wątroby, gospodarka kwasowo-zasadowa, kwas alfa-linolenowy, kwas dokozaheksaenowy, kwas eikozapentaenowy, morfologia krwi, niedobór niezbędnych kwasów tłuszczowych, niedrożność przewodu pokarmowego, niezbędne kwasy tłuszczowe, okres okołooperacyjny, olej sojowy oczyszczony, omega-3 kwasy triglicerydy, parametry krzepnięcia, przetoka przewodu pokarmowego, sepsa, stan hiperkataboliczny, triglicerydy nasyconych kwasów tłuszczowych, triglicerydy w surowicy, wcześniactwo, zapalenie trzustki, zespół krótkiego jelita, żywienie dojelitowe, żywienie doustne, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Fosfolipidy jaja – Dawkowanie i sposób podawania
Fosfolipidy jaja, obecne w produkcie leczniczym Omegaven w stężeniu 1,2 g/100 ml emulsji do infuzji, stanowią kluczowy składnik wpływający na stabilność i właściwości fizykochemiczne emulsji tłuszczowej stosowanej w żywieniu pozajelitowym. Dawkowanie fosfolipidów jaja jest bezpośrednio powiązane z dawkowaniem Omegaven, wynoszącym od 0,012 g/kg mc./dobę (minimalna dawka) do 0,024 g/kg mc./dobę (maksymalna dawka), co dla pacjenta o masie 70 kg odpowiada 0,84 g do 1,68 g fosfolipidów jaja na dobę. Maksymalna szybkość infuzji fosfolipidów jaja nie powinna przekraczać 0,006 g/kg mc./godzinę, co odpowiada 0,5 ml Omegaven/kg mc./godzinę, aby uniknąć ryzyka znacznego wzrostu stężenia triglicerydów w surowicy. Zalecany okres podawania emulsji nie powinien przekraczać 4 tygodni.
alergia na jaja, aminokwas, dysfagia, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, fosfolipid jaja, funkcja wątroby, hipertriglicerydemia, kwas omega-3, linia infuzyjna, olej rybny, roztwór węglowodanowy, triglicerydy w surowicy, zaburzenie krzepnięcia krwi, zawiesina jednorodna, żyła centralna, żyła obwodowa, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Olimel N9E
Stosowanie emulsji do infuzji OLIMEL N9E wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko poważnych powikłań, w tym reakcji alergicznych na składniki takie jak olej sojowy, fosfolipidy z jaja kurzego oraz glukozę z kukurydzy. Należy monitorować objawy nadwrażliwości, takie jak gorączka, dreszcze, wysypka czy duszności, i w razie ich wystąpienia natychmiast przerwać infuzję. Szczególną uwagę zwraca się na interakcje z ceftriaksonem, który nie powinien być podawany jednocześnie z roztworami zawierającymi wapń ze względu na ryzyko wytrącania osadów, co może prowadzić do zatorów płucnych i niewydolności oddechowej. Zaleca się stosowanie oddzielnych linii infuzyjnych lub czasowe wstrzymanie żywienia pozajelitowego podczas podawania ceftriaksonu, a także systematyczną kontrolę zestawu infuzyjnego pod kątem obecności osadów.
amoniak w surowicy, bilans kwasowo-zasadowy, ceftriakson, dreszcze, duszność, emulsja tłuszczowa, fosfolipidy jaja kurzego, fosforan wapnia, gospodarka wodno-elektrolitowa, hiperglikemia, immunosupresja, kwas foliowy, leukocytoza, morfologia krwi, nadmierne pocenie, niedobór folanu, niewydolność oddechowa, olej sojowy, osmolarność surowicy, powikłanie infekcyjne, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, roztwór aminokwasów, sepsa, test krzepnięcia, triglicerydy w surowicy, wysypka skórna, zaburzenie równowagi wodno-elektrolitowej, zakażenie dostępu żylnego, zator naczyń płucnych, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – SmofKabiven extra Nitrogen
SmofKabiven extra Nitrogen, ze względu na swój złożony skład, wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami gospodarki tłuszczowej, niewydolnością nerek, cukrzycą, zapaleniem trzustki, nieprawidłową czynnością wątroby, niedoczynnością tarczycy, posocznicą, kwasicą mleczanową, stanem niedotlenienia komórkowego oraz zwiększoną osmolarnością surowicy. Kluczowe jest regularne monitorowanie stężenia triglicerydów w surowicy, które nie powinno przekraczać 4 mmol/l podczas infuzji, aby uniknąć zespołu przedawkowania tłuszczu. Infuzję należy prowadzić ciągłym, kontrolowanym tempem, najlepiej przy użyciu pompy objętościowej, z zachowaniem zasad aseptyki, zwłaszcza przy podawaniu do żyły centralnej. Preparat zawiera olej sojowy, olej rybi oraz fosfolipidy z jaja kurzego, co niesie ryzyko reakcji alergicznych, w tym krzyżowych z alergenami soi i orzeszków ziemnych, a w przypadku objawów anafilaksji infuzję należy natychmiast przerwać.
bilirubina, cukrzyca, dehydrogenaza mleczanowa, elektrolity, glukoza w surowicy, hemoglobina, hiperfosfatemia, hiperkaliemia, krzepnięcie krwi, kwasica mleczanowa, nasycenie tlenem, niedoczynność tarczycy, nieprawidłowa czynność wątroby, niewydolność nerek, obrzęk płuc, osmolarność surowicy, pierwiastki śladowe, posocznica, próby wątrobowe, pseudoaglutynacja, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, równowaga kwasowo-zasadowa, roztwór aminokwasów, triglicerydy w surowicy, zakażenie, zapalenie trzustki, zastoinowa niewydolność krążenia, zespół ponownego odżywienia, zespół przedawkowania tłuszczu, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Olej rybi – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Preparaty zawierające olej rybi stosowane w żywieniu pozajelitowym, takie jak SmofKabiven czy Finomel, mogą wywoływać reakcje alergiczne, zwłaszcza u pacjentów z alergią na białka rybie, owoce morza, soję lub orzeszki ziemne. Infuzję należy natychmiast przerwać w przypadku objawów anafilaksji (gorączka, dreszcze, wysypka, duszność). Monitorowanie stężenia triglicerydów w surowicy jest kluczowe dla bezpieczeństwa terapii i nie powinno przekraczać 4 mmol/l (SmofKabiven) lub 4,6 mmol/l (Finomel). Zgłaszano zespół przeciążenia tłuszczami, objawiający się m.in. gorączką, niedokrwistością, leukopenią, trombocytopenią, zaburzeniami krzepliwości, hiperlipidemią, hepatomegalią i objawami neurologicznymi, który jest odwracalny po zaprzestaniu infuzji. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z niewydolnością nerek, cukrzycą, zapaleniem trzustki, zaburzeniami czynności wątroby, niedoczynnością tarczycy oraz posocznicą.
alergen sojowy, cholestaza, enzymy wątrobowe, fosfolipid jajeczny, hepatomegalia, hiperfosfatemia, hiperkaliemia, hiperlipidemia, hipermagnezemia, kwasica mleczanowa, leukopenia, morfologia krwi, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, niewydolność płuc, niewydolność serca, obrzęk płuc, osmolarność surowicy, ośrodkowy układ nerwowy, posocznica, pseudoaglutynacja, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, równowaga kwasowo-zasadowa, stłuszczenie wątroby, triglicerydy w surowicy, trombocytopenia, zaburzenie krzepliwości krwi, zapalenie trzustki, zator naczyń płucnych, zespół ogólnoustrojowej reakcji zapalnej, zespół ponownego odżywienia, zespół przeciążenia tłuszczami, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Fosforany – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Fosforany w żywieniu pozajelitowym, obecne w preparacie Olimel N9E w stężeniach 15,0 mmol/1000 ml, 22,5 mmol/1500 ml oraz 30,0 mmol/2000 ml, wymagają szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko wytrącania się osadów fosforanu wapnia, które mogą prowadzić do zatorów naczyń płucnych i niewydolności oddechowej, a nawet zgonu. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne podawanie fosforanów i wapnia z ceftriaksonem, co może skutkować powstawaniem osadów. Zaleca się unikanie mieszania tych substancji w jednej infuzji, stosowanie oddzielnych linii infuzyjnych lub czasowe wstrzymanie żywienia pozajelitowego podczas podawania ceftriaksonu. Konieczne jest także regularne monitorowanie roztworu, zestawu infuzyjnego oraz cewnika pod kątem obecności osadów oraz ścisła kontrola parametrów laboratoryjnych, takich jak gospodarka wodno-elektrolitowa, triglicerydy, bilans kwasowo-zasadowy, funkcje wątroby i nerek, testy krzepnięcia oraz morfologia krwi.
bilans kwasowo-zasadowy, ceftriakson, efekt immunosupresyjny, gospodarka wapniowa, gospodarka wodno-elektrolitowa, hiperfosfatemia, hipokalcemia, kwas foliowy, leukocytoza, niedobór folianów, niewydolność oddechowa, okluzja naczyń, osad fosforanu wapnia, osmolarność surowicy, powikłanie zatorowe, sepsa, test krzepnięcia, triglicerydy w surowicy, wytrącanie osadu, zaburzenie sercowo-naczyniowe, zator naczyń płucnych, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – SmofKabiven
SmofKabiven jest złożonym preparatem do żywienia pozajelitowego, którego stosowanie wymaga ścisłego monitorowania parametrów klinicznych i laboratoryjnych, ze szczególnym uwzględnieniem stężenia triglicerydów w surowicy, które nie powinno przekraczać 4 mmol/l podczas infuzji. Produkt należy stosować ostrożnie u pacjentów z zaburzeniami metabolizmu tłuszczów, takimi jak niewydolność nerek, cukrzyca, zapalenie trzustki, nieprawidłowa czynność wątroby, niedoczynność tarczycy oraz posocznica. Konieczne jest także monitorowanie glikemii, elektrolitów (Na+, K+, Cl-, Ca2+, Mg2+, PO4³⁻), prób wątrobowych (ALT, AST, ALP, GGTP, bilirubina), równowagi kwasowo-zasadowej (pH 7,35-7,45), morfologii krwi i parametrów krzepnięcia, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu. Infuzję należy prowadzić ciągle i kontrolować za pomocą pompy objętościowej, a przed jej rozpoczęciem wyrównać zaburzenia elektrolitowe i bilans płynów.
bilirubina, cewnik naczyniowy, dehydrogenaza mleczanowa, emulsja tłuszczowa, fosfolipidy jaja kurzego, hemoglobina, hiperfosfatemia, hiperglikemia, hiperkaliemia, hiperosmolarność surowicy, infuzja dożylna, krzepnięcie krwi, kwasica mleczanowa, niedoczynność tarczycy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk płuc, olej rybny, olej sojowy, osmolarność surowicy, pompa objętościowa, posocznica, postępowanie aseptyczne, próby wątrobowe, pseudoaglutynacja, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, równowaga kwasowo-zasadowa, saturacja tlenem, stężenie glukozy, triglicerydy w surowicy, zaburzenia gospodarki tłuszczowej, zapalenie trzustki, zastoinowa niewydolność krążenia, zespół ponownego odżywienia, zespół przedawkowania tłuszczu, żyła centralna, żywienie dożylne, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Olimel N5E
Podczas stosowania OLIMEL N5E w żywieniu pozajelitowym należy zachować szczególną ostrożność ze względu na ryzyko poważnych powikłań, w tym reakcji alergicznych na składniki takie jak olej sojowy, fosfolipidy z jaja kurzego oraz glukoza pochodząca z kukurydzy. W przypadku objawów nadwrażliwości (np. nadmierna potliwość, gorączka, dreszcze, wysypka, duszności) infuzję należy natychmiast przerwać. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje z ceftriaksonem, który nie może być podawany jednocześnie z roztworami zawierającymi wapń, aby uniknąć wytrącania osadów prowadzących do zatorów płucnych i niewydolności oddechowej. Zaleca się podawanie ceftriaksonu i OLIMEL N5E przez różne linie infuzyjne lub czasowe wstrzymanie żywienia pozajelitowego podczas infuzji antybiotyku, a także regularne monitorowanie roztworu, sprzętu infuzyjnego oraz stanu klinicznego pacjenta.
amoniak w surowicy, bilans kwasowo-zasadowy, ból głowy, ceftriakson, cholestaza, dreszcze, duszność, fosfolipidy jaja kurzego, gorączka, gospodarka wodno-elektrolitowa, hiperglikemia, krzyżowa reakcja alergiczna, kwas foliowy, leukocytoza, liczba płytek krwi, morfologia krwi, nadmierna potliwość, niedobór folianów, niewydolność oddechowa, olej sojowy, osad w naczyniach płucnych, osad wapnia fosforanu, osmolarność surowicy, podwyższone enzymy wątrobowe, równowaga wodno-elektrolitowa, sepsa, test krzepnięcia, triglicerydy w surowicy, wysypka skórna, zakażenie dostępu żylnego, zator naczyń płucnych, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Kwas dokozaheksaenowy – Dawkowanie i sposób podawania
Kwas dokozaheksaenowy (DHA), długołańcuchowy wielonienasycony kwas tłuszczowy omega-3, jest stosowany w różnych postaciach farmaceutycznych, w tym emulsjach do infuzji (Lipidem, Omegaven) oraz kapsułkach doustnych (Omacor, Tran Hasco). Dawkowanie DHA w emulsjach do infuzji jest ściśle uzależnione od masy ciała, wieku pacjenta, wskazań klinicznych oraz tolerancji infuzji. Dla Lipidem u dorosłych zalecane dawki wynoszą 0,7-1,5 g lipidów/kg mc./dobę, z maksymalną dawką do 2,0 g/kg mc./dobę w stanach zwiększonego zapotrzebowania, natomiast u dzieci dawki zwiększa się stopniowo o 0,5-1,0 g/kg mc./dobę, nie przekraczając 2,0-3,0 g/kg mc./dobę u niemowląt i małych dzieci. Omegaven podaje się w dawce 1-2 ml/kg mc./dobę (0,1-0,2 g oleju rybnego/kg mc./dobę), z maksymalną szybkością infuzji 0,5 ml/kg mc./godzinę (0,05 g oleju rybnego/kg mc./godzinę), a czas terapii nie powinien przekraczać 4 tygodni. Infuzje należy rozpoczynać od 50% planowanej szybkości i monitorować pacjenta pod kątem działań niepożądanych oraz stężenia triglicerydów w surowicy, aby zapobiec hiperlipidemii.
dolegliwości przewodu pokarmowego, działanie niepożądane, emulsja do infuzji, ester etylowy DHA, hiperlipidemia, infuzja ciągła, kapsułka miękka, kwas dokozaheksaenowy, kwasy tłuszczowe omega-3, niewydolność nerek, niewydolność serca, olej rybny, pacjent onkologiczny, parametry lipidowe, triglicerydy omega-3, triglicerydy w surowicy, wielonienasycony kwas tłuszczowy, zaburzenia czynności serca, zaburzenia wątroby, zespół krótkiego jelita, żyła centralna, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Dl-alfa-tokoferol – Dawkowanie i sposób podawania
Substancja dl-α-tokoferol, występująca w stężeniu 0,015-0,0296 g/100 ml emulsji Omegaven, pełni funkcję przeciwutleniacza i jest integralnym składnikiem tego preparatu, którego głównym składnikiem aktywnym jest wysoko oczyszczony olej rybny. Dawkowanie Omegaven jest uzależnione od masy ciała pacjenta i wynosi 1-2 ml/kg mc./dobę, co odpowiada 0,1-0,2 g oleju rybnego/kg mc./dobę. Przykładowo, dla pacjenta o masie 70 kg dzienna dawka wynosi 70-140 ml. Maksymalna szybkość infuzji nie powinna przekraczać 0,5 ml/kg mc./godz. (0,05 g oleju rybnego/kg mc./godz.), aby zapobiec wzrostowi stężenia triglicerydów w surowicy. Olej rybny powinien stanowić 10-20% całkowitej dobowej dawki tłuszczu (1-2 g/kg mc./dobę).
- Leksykon substancji czynnych
Olej rybny – Dawkowanie i sposób podawania
Olej rybny, będący źródłem kwasów tłuszczowych omega-3 (EPA i DHA), stosowany jest w żywieniu pozajelitowym w różnych preparatach, takich jak Omegaven, SMOFlipid oraz złożone worki SmofKabiven, SmofKabiven EF i SmofKabiven Peripheral. Dawkowanie zależy od preparatu, masy ciała pacjenta oraz stanu klinicznego. Omegaven zawiera 10 g oleju rybnego/100 ml emulsji, z dawką 1-2 ml/kg mc./dobę (0,1-0,2 g oleju rybnego/kg mc./dobę) i maksymalną szybkością infuzji 0,5 ml/kg mc./godz. (0,05 g/kg mc./godz.), podawaną do 4 tygodni. SMOFlipid dostarcza 30 g oleju rybnego/l i stosowany jest u dorosłych w dawce 5-10 ml/kg mc./dobę (1,0-2,0 g tłuszczu/kg mc./dobę) z maksymalną szybkością 0,75 ml/kg mc./godz. (0,15 g tłuszczu/kg mc./godz.). U noworodków i niemowląt dawka początkowa wynosi 0,5-1,0 g tłuszczu/kg mc./dobę, zwiększana do maksymalnie 3,0 g/kg mc./dobę (15 ml/kg mc./dobę), z infuzją ciągłą około 24 godzin u wcześniaków.
emulsja tłuszczowa, energia pozabiałkowa, infuzja do żyły centralnej, kwas dokozaheksaenowy, kwas eikozapentaenowy, kwasy omega-3, niezbędne kwasy tłuszczowe, olej rybny oczyszczony, Omegaven, preparat złożony, roztwór aminokwasów, SmofKabiven, SmofKabiven EF, SmofKabiven Peripheral, SMOFlipid, szybkość infuzji, triglicerydy średniołańcuchowe, triglicerydy w surowicy, trójkomorowy worek, wcześniaki i noworodki, żyła obwodowa, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Xuvelex XR 500 mg
Xuvelex XR to preparat zawierający metforminę chlorowodorek w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu, dostępny w dawkach 500 mg, 750 mg oraz 1000 mg. Metformina, klasyfikowana jako pochodna biguanidu (kod ATC: A10BA02), obniża glikemię podstawową i poposiłkową bez stymulacji wydzielania insuliny, co minimalizuje ryzyko hipoglikemii. Mechanizm działania obejmuje hamowanie glukoneogenezy i glikogenolizy w wątrobie, zwiększenie insulinowrażliwości tkanek obwodowych oraz opóźnienie wchłaniania glukozy w jelitach. Na poziomie molekularnym metformina stymuluje syntezę glikogenu i zwiększa aktywność transporterów glukozy (GLUT). W badaniach klinicznych wykazano, że metformina stabilizuje lub nieznacznie redukuje masę ciała oraz poprawia profil lipidowy w formie natychmiastowego uwalniania, choć efekt ten nie jest potwierdzony dla formy XR, co może wynikać z wieczornego podawania leku i wzrostu triglicerydów o tej porze.
biguanid, cholesterol całkowity, cukrzyca typu 2, działanie hipoglikemizujące, działanie przeciwcukrzycowe, frakcja LDL, glikogenoliza, hipoglikemia, kontrola glikemii, metformina chlorowodorek, pochodne sulfonylomocznika, profil lipidowy, stężenie glukozy w osoczu, syntaza glikogenu, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, terapia skojarzona, transportery glukozy, triglicerydy w surowicy, wątrobowe wytwarzanie glukozy, wrażliwość tkanek obwodowych, wydzielanie insuliny, zahamowanie glukoneogenezy, zawał mięśnia sercowego