zaburzenie menstruacji

Zaburzenia menstruacji obejmują szerokie spektrum nieprawidłowości dotyczących cyklu miesiączkowego, które mogą manifestować się jako nieregularne krwawienia, brak miesiączki (amenorrhea), zbyt obfite (menorrhagia) lub zbyt skąpe krwawienia (hypomenorrhea), a także bolesne miesiączkowanie (dysmenorrhea).

Etiologia tych zaburzeń jest złożona i może obejmować czynniki hormonalne (zaburzenia osi podwzgórze-przysadka-jajniki), anatomiczne (polipy, mięśniaki), genetyczne, metaboliczne (zespół policystycznych jajników, zaburzenia tarczycy), psychogenne (stres, zaburzenia odżywiania) oraz jatrogenne (stosowanie leków antykoncepcyjnych, sterydów).

Diagnostyka zaburzeń menstruacji powinna uwzględniać szczegółowy wywiad medyczny, badanie fizykalne, badania laboratoryjne (oznaczenie stężenia hormonów, morfologię, parametry krzepnięcia) oraz badania obrazowe (USG miednicy mniejszej, histeroskopia, histerosalpingografia). Istotne jest wykluczenie ciąży oraz ocena ryzyka nowotworowego, szczególnie u kobiet po 45. roku życia.

Leczenie zaburzeń menstruacji zależy od ich przyczyny i obejmuje terapię hormonalną (antykoncepcja hormonalna, progestageny), leczenie farmakologiczne objawowe (NLPZ, kwas traneksamowy), interwencje chirurgiczne (ablacja endometrium, histerektomia) oraz leczenie przyczynowe chorób współistniejących. Kluczowe znaczenie ma również modyfikacja stylu życia, szczególnie w przypadku zaburzeń związanych z otyłością, niedowagą czy intensywnym wysiłkiem fizycznym.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl