syringomyelia pourazowa
Syringomyelia pourazowa to rzadkie, postępujące schorzenie neurologiczne charakteryzujące się tworzeniem się wypełnionej płynem torbieli (syrinx) wewnątrz rdzenia kręgowego, powstałe w wyniku wcześniejszego urazu rdzenia kręgowego. W przeciwieństwie do syringomyelii idiopatycznej, pourazowa forma rozwija się jako powikłanie po urazie mechanicznym.
Patofizjologia schorzenia wiąże się z zaburzeniami przepływu płynu mózgowo-rdzeniowego, tworzeniem się blizn i zmianami w mikrokrążeniu rdzenia po urazie. Syrinx typowo rozwija się w okresie od kilku miesięcy do nawet kilkunastu lat po pierwotnym urazie, powodując postępujące objawy neurologiczne.
Klinicznie syringomyelia pourazowa manifestuje się jako postępujący zespół neurologiczny obejmujący dysocjacyjne zaburzenia czucia (utrata czucia bólu i temperatury przy zachowanym czuciu dotyku), osłabienie i zanik mięśni, zwłaszcza w obrębie kończyn górnych, oraz narastające objawy uszkodzenia rdzenia kręgowego powyżej poziomu pierwotnego urazu. Pacjenci mogą również doświadczać neuropatycznego bólu, zaburzeń autonomicznych oraz pogorszenia funkcji zwieraczy.
Diagnostyka opiera się na obrazowaniu MRI, które pozwala uwidocznić jamę syringomyeliczną, jej rozległość oraz potencjalne przyczyny zaburzeń przepływu płynu mózgowo-rdzeniowego. W leczeniu stosuje się podejście chirurgiczne, najczęściej obejmujące dekompresję i przywrócenie prawidłowego przepływu płynu mózgowo-rdzeniowego, a w niektórych przypadkach drenaż jamy syringomyelicznej.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Syringomyelia – Epidemiologia
Syringomyelia to rzadka choroba neurologiczna charakteryzująca się obecnością jam wypełnionych płynem (syrinx) w rdzeniu kręgowym. Częstość występowania jest zróżnicowana geograficznie i etnicznie, wynosząc od około 1,94 do 10 przypadków na 100 000 mieszkańców w różnych krajach, z wyjątkowo wysoką zapadalnością sięgającą nawet 130/100 000 w regionie Wołgi-Uralu (Tatarstan). Choroba dotyka głównie młodych dorosłych (średni wiek zachorowania około 30 lat), z przewagą mężczyzn w przypadkach pourazowych. Malformacja Chiariego typu I (CM-I) jest najczęstszą przyczyną syringomyelii, występującą u 3-8/100 000 osób, z syringomyelią u 65% pacjentów z CM-I. Syringomyelia pourazowa (PTS) rozwija się u 3-9% pacjentów z urazem rdzenia kręgowego, a czynniki ryzyka obejmują wiek, lokalizację urazu (szyjna/piersiowa) oraz całkowite uszkodzenie neurologiczne (ASIA A).
guz wewnątrzrdzeniowy, jama syringomyeliczna, jamistość rdzenia, malformacja Chiariego, malformacja Chiariego typu I, migdałki móżdżku, obrazowanie rezonansem magnetycznym, obrazy T2-zależne, otwór wielki, paraplegia, poprzeczne zapalenie rdzenia, przepuklina oponowo-rdzeniowa, przestrzeń podpajęczynówkowa, rdzeń kręgowy, rezonans magnetyczny, syringomyelia, syringomyelia pourazowa, syrinx, uraz rdzenia kręgowego, zapalenie opon mózgowych, zapalenie pajęczynówki, zespół zakotwiczenia rdzenia - Leksykon chorób i schorzeń
Syringomyelia – Diagnostyka i diagnoza
Syringomyelia to schorzenie neurologiczne charakteryzujące się obecnością jam wypełnionych płynem (syrinksów) w rdzeniu kręgowym, które prowadzą do uszkodzenia neurologicznego. Diagnostyka opiera się przede wszystkim na badaniu MRI całego rdzenia kręgowego, które umożliwia dokładną ocenę lokalizacji, rozmiaru syrinksów oraz identyfikację przyczyn, takich jak malformacja Chiariego typu I (występująca w około 50% przypadków), guzy czy zmiany pourazowe. Obrazy T2-zależne wykazują hiperintensywność płynu w syrinksach, a średnica powyżej 5 mm wraz z obrzękiem jest prognostycznie niekorzystna. W diagnostyce uzupełniającej stosuje się MRI z kontrastem gadolinowym, dynamiczne (cine) MRI oraz badania elektrofizjologiczne (SSEPs, MEPs, EMG) w celu oceny stopnia uszkodzenia i różnicowania z innymi schorzeniami. Tomografia komputerowa i mielografia CT są alternatywami w przypadku przeciwwskazań do MRI. Wczesne rozpoznanie jest kluczowe dla skutecznego leczenia i zapobiegania progresji uszkodzeń rdzenia.
badanie fizykalne, badanie neurologiczne, deficyt neurologiczny, dynamiczne MRI, elektromiografia, malformacja Chiariego, malformacja Chiariego typu I, mielografia, MRI z kontrastem, neuropatia obwodowa, parestezja, płyn mózgowo-rdzeniowy, polisomnografia, potencjały wywołane, rdzeń kręgowy, rezonans magnetyczny, sekwencja MRI, somatosensoryczne potencjały wywołane, syringomyelia, syringomyelia pourazowa, syrinx, tomografia komputerowa, torbiel rdzenia kręgowego, uszkodzenie neuronu ruchowego, zapalenie pajęczynówki, zespół zakotwiczonego rdzenia - Leksykon chorób i schorzeń
Syringomyelia – Objawy
Syringomyelia to rzadkie schorzenie neurologiczne charakteryzujące się obecnością torbieli wypełnionej płynem mózgowo-rdzeniowym (syrinks) w rdzeniu kręgowym, które może prowadzić do uszkodzenia rdzenia i rozwoju objawów neurologicznych. Typowy wiek wystąpienia objawów to 25-40 lat, a przebieg choroby jest zmienny, z okresami stabilizacji i progresji. Charakterystycznym objawem jest dysocjacja czucia – utrata wrażliwości na ból i temperaturę przy zachowanym czuciu dotyku i propriocepcji, często w obszarze pelerynowym obejmującym barki i plecy. W miarę postępu choroby pojawiają się zaburzenia motoryczne, takie jak osłabienie mięśni, atrofia, spastyczność oraz zaburzenia koordynacji. Ból, często neuropatyczny, jest powszechny i może nasilać się przy kaszlu czy wysiłku. W przypadku rozszerzenia syrinksa do pnia mózgu (syringobulia) mogą wystąpić dodatkowe objawy, m.in. dyzartria, dysfagia, zawroty głowy i zaburzenia równowagi.
artropatia neurogenna, atrofia mięśni, autonomiczny układ nerwowy, ból neuropatyczny, dysfagia, dysfunkcja autonomiczna, dyzartria, malformacja Chiariego, mielopatia, objawy neurologiczne, oczopląs, paraplegia, parestezje, pień mózgu, płyn mózgowo-rdzeniowy, przeczulica, quadriplegia, rdzeń kręgowy, skolioza, spastyczność, syringomyelia, syringomyelia pourazowa, tinnitus, torbiel rdzenia kręgowego, vertigo, zaburzenia czucia, zespół Hornera