kardiomiopatia zawężająca

Kardiomiopatia zawężająca (ang. hypertrophic cardiomyopathy, HCM) to genetycznie uwarunkowana choroba mięśnia sercowego charakteryzująca się przerostem mięśnia lewej komory serca bez poszerzenia jej jamy. Główną cechą anatomiczną jest asymetryczny przerost przegrody międzykomorowej, który prowadzi do zawężenia drogi odpływu lewej komory.

Choroba dziedziczona jest najczęściej w sposób autosomalny dominujący i związana z mutacjami genów kodujących białka sarkomeru. Częstość występowania kardiomiopatii zawężającej szacuje się na około 1:500 osób w populacji ogólnej, co czyni ją najczęstszą chorobą serca o podłożu genetycznym.

Objawy kliniczne kardiomiopatii zawężającej są zróżnicowane – od bezobjawowego przebiegu po duszność wysiłkową, bóle w klatce piersiowej, kołatania serca, zasłabnięcia i omdlenia. Choroba jest najczęstszą przyczyną nagłych zgonów sercowych u młodych osób, szczególnie sportowców.

Diagnostyka obejmuje badanie echokardiograficzne, które uwidacznia przerost mięśnia lewej komory (≥15 mm), rezonans magnetyczny serca, EKG oraz badania genetyczne. W leczeniu stosuje się beta-blokery, blokery kanału wapniowego, a w przypadku znacznego zawężenia drogi odpływu rozważa się miektomię przegrody lub ablację alkoholową. U pacjentów z wysokim ryzykiem nagłego zgonu sercowego zaleca się implantację kardiowertera-defibrylatora.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl