narząd miednicy
Narządy miednicy to struktury anatomiczne zlokalizowane w obrębie miednicy mniejszej, ograniczonej przez kości miednicy. Do najważniejszych narządów miednicy należą części układu moczowo-płciowego oraz końcowy odcinek przewodu pokarmowego. U kobiet znajdują się tu: pęcherz moczowy, cewka moczowa, macica, jajowody, jajniki oraz pochwa. U mężczyzn natomiast: pęcherz moczowy, cewka moczowa, prostata, pęcherzyki nasienne oraz końcowy odcinek nasieniowodów.
Końcowy odcinek przewodu pokarmowego wspólny dla obu płci to odbytnica i kanał odbytu. Oprócz narządów, w miednicy znajdują się liczne naczynia krwionośne, naczynia limfatyczne, sploty nerwowe oraz tkanki miękkie, w tym mięśnie dna miednicy odpowiedzialne za podtrzymywanie narządów miednicznych.
Diagnostyka narządów miednicy obejmuje badanie ginekologiczne lub urologiczne, badania obrazowe (USG, tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny), a także badania endoskopowe (cystoskopia, kolonoskopia). Schorzenia narządów miednicy mogą manifestować się bólem w podbrzuszu, zaburzeniami mikcji, krwawieniami, zaburzeniami funkcji seksualnych czy problemami z defekacją.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Tyłopochylenie pochwy (rektokela) – Leczenie
Tyłopochylenie pochwy (rektokela) to osłabienie przegrody odbytniczo-pochwowej prowadzące do uwypuklenia odbytnicy w kierunku pochwy. Leczenie zależy od nasilenia objawów i obejmuje metody zachowawcze, takie jak ćwiczenia mięśni dna miednicy (ćwiczenia Kegla), zmiany dietetyczne i stylu życia, terapia hormonalna u kobiet po menopauzie oraz stosowanie pessariów (np. Gellhorna, donut, dmuchane, sześcienne). Pessaria wymagają regularnej pielęgnacji i są lepiej tolerowane przy odpowiedniej estrogenizacji nabłonka pochwy. W przypadku braku skuteczności leczenia zachowawczego lub ciężkiego wypadania wskazane jest leczenie chirurgiczne, najczęściej kolpografia tylna, z powodzeniem anatomicznym 80-90%. Alternatywne techniki to naprawa ukierunkowana na defekt, wymiana powięzi tylnej, naprawa przezdbytnicza czy dostęp brzuszny, często łączone z histerektomią lub innymi procedurami wspomagającymi (sakrokolpopeksja, zawieszenie więzadeł, perineoplastyka).
biofeedback, ćwiczenia Kegla, dyspareunia, enterocele, fizjoterapia dna miednicy, histerektomia, kolpokleiza, mięśnie dna miednicy, narząd miednicy, perineoplastyka, pessarium, przegroda odbytniczo-pochwowa, przepuklina jelita cienkiego, rektokela, sakrokolpopeksja, środek zmiękczający stolec, terapia hormonalna, tyłopochylenie pochwy, uwypuklenie odbytnicy, więzadło krzyżowo-kolcowe, więzadło maciczno-krzyżowe, wypadanie macicy, wypadanie narządów miednicy, wypadanie pochwy - Leksykon chorób i schorzeń
Przetoka pochwy – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Przetoka pochwy to patologiczne połączenie między pochwą a innym narządem miednicy, najczęściej pęcherzem moczowym (VVF), odbytnicą, moczowodem lub cewką moczową, prowadzące do mimowolnego wycieku moczu, stolca lub gazów. Objawy obejmują nietrzymanie moczu lub stolca, nieprzyjemną wydzielinę, nawracające infekcje oraz ból. Diagnostyka opiera się na badaniu fizykalnym, badaniach obrazowych (wlew barytowy, TK z kontrastem) oraz endoskopowych (kolonoskopia). Kluczowa jest ocena stanu tkanki i wykluczenie aktywnego zakażenia przed planowaniem leczenia. W opiece pielęgniarskiej istotne jest utrzymanie higieny, zapobieganie maceracji skóry, monitorowanie bilansu płynów oraz edukacja pacjentki w zakresie samoopieki i rozpoznawania objawów infekcji.
atroficzne zapalenie pochwy, badanie miednicy, biopsja, cewnik moczowy, dostęp pochwowy, infekcja pochwy, kolonoskopia, narząd miednicy, niestabilność wypieracza, nietrzymanie moczu, nietrzymanie stolca, oddawanie moczu, osocze bogatopłytkowe, przetoka cewkowo-pochwowa, przetoka moczowodowo-pochwowa, przetoka odbytniczo-pochwowa, przetoka pęcherzowo-pochwowa, przetoka pochwowa, przetoka pochwy, samocewnikowanie, stent moczowodowy, tomografia komputerowa, wyciek moczu, zakażenie nerek, zakażenie układu moczowego, zespół interdyscyplinarny