jatrogenna nadczynność tarczycy

Jatrogenna nadczynność tarczycy to stan chorobowy spowodowany działaniem leków lub procedur medycznych, które prowadzą do nadmiernej produkcji hormonów tarczycy lub ich podaży z zewnątrz. Najczęstszą przyczyną jest leczenie lewotyroksyną w zbyt dużych dawkach, stosowanie preparatów zawierających jod (np. amiodaron, środki kontrastowe) lub leków hamujących syntezę kortyzolu (ketokonazol).

Stan ten charakteryzuje się typowymi objawami nadczynności tarczycy: tachykardią, nadmierną potliwością, drżeniem rąk, nietolerancją ciepła, spadkiem masy ciała przy zwiększonym apetycie oraz zaburzeniami emocjonalnymi. W badaniach laboratoryjnych obserwuje się obniżone stężenie TSH oraz podwyższone stężenia wolnych hormonów tarczycy (fT3, fT4).

Leczenie jatrogennej nadczynności tarczycy polega przede wszystkim na modyfikacji dawki lub odstawieniu wywołującego ją leku. W przypadku ciężkiej nadczynności można zastosować leki tyreostatyczne, beta-adrenolityki oraz glikokortykosteroidy. Szczególnie niebezpieczna jest jatrogenna nadczynność tarczycy u osób starszych i pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego, gdzie może prowadzić do zaostrzenia niewydolności serca lub migotania przedsionków.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl