otyłość matki
Otyłość matki to stan kliniczny charakteryzujący się nadmiernym nagromadzeniem tkanki tłuszczowej u kobiety w okresie ciąży lub planującej ciążę. Definiowana jest najczęściej jako BMI ≥30 kg/m² przed ciążą lub we wczesnym jej okresie. Stanowi istotny problem zdrowia publicznego ze względu na rosnącą częstość występowania oraz liczne konsekwencje zdrowotne zarówno dla matki, jak i rozwijającego się płodu.
Otyłość matczyna wiąże się ze zwiększonym ryzykiem powikłań położniczych, takich jak: stan przedrzucawkowy, nadciśnienie indukowane ciążą, cukrzyca ciążowa, zakrzepica żylna, zwiększone ryzyko cięcia cesarskiego oraz powikłań pooperacyjnych. U kobiet otyłych częściej występują również trudności z karmieniem piersią oraz powikłania połogowe.
Dla płodu i noworodka otyłość matki niesie ryzyko makrosomii, wad wrodzonych (szczególnie wad cewy nerwowej i wad serca), zgonu wewnątrzmacicznego, porodu przedwczesnego oraz zaburzeń metabolicznych w późniejszym życiu. Badania wykazują, że dzieci matek otyłych mają zwiększone ryzyko rozwoju otyłości, zespołu metabolicznego i chorób sercowo-naczyniowych w dorosłym życiu.
Postępowanie kliniczne obejmuje przedkoncepcyjną modyfikację stylu życia, specjalistyczną opiekę położniczą, monitorowanie przyrostu masy ciała w ciąży, odpowiednie badania przesiewowe w kierunku cukrzycy ciążowej i wad płodu oraz wsparcie psychologiczne. Zalecane jest także poradnictwo dietetyczne i promocja aktywności fizycznej dostosowanej do stanu kobiety ciężarnej.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Wada kanału przedsionkowo-komorowego – Epidemiologia
Wada kanału przedsionkowo-komorowego (AVSD) jest jedną z najczęstszych wrodzonych wad serca, z częstością występowania 0,24-0,31 na 1000 żywych urodzeń, stanowiąc 3-5% wszystkich CHD. W populacji płodów AVSD stanowi 15-20% wad serca, co wskazuje na wysoką śmiertelność prenatalną. Całkowita wada kanału przedsionkowo-komorowego (CAVC) odpowiada za około 50% przypadków. Silny związek epidemiologiczny występuje z zespołem Downa – 45-50% dzieci z trisomią 21 ma wady serca, z czego 45% to AVSD, a 60-75% pacjentów z AVSD ma zespół Downa. Inne powiązane zespoły to trisomia 18 (do 25% przypadków), zespoły heterotaksji (10-15%), RASopatie (8%) i zespół Ellis-Van Creveld. Czynniki ryzyka niesyndromicznych AVSD obejmują cukrzycę przedciążową (aPR 6,74; 95% CI: 3,67-12,37), cukrzycę ciążową (aPR 1,69; 95% CI: 1,03-2,79), otyłość matki (aPR 1,69; 95% CI: 1,24-2,30) oraz wiek matki. Ryzyko rodzinne jest umiarkowane, z nawrotem w 3,6% rodzeństwa i 14% u potomstwa matek z AVSD.
aberracja chromosomowa, arytmia, AVSD, badanie kariotypu, całkowita wada kanału przedsionkowo-komorowego, cukrzyca ciążowa, cukrzyca przedciążowa, częściowa wada kanału przedsionkowo-komorowego, diagnostyka prenatalna, echokardiografia płodowa, infekcja płucna, kardiologia płodowa, kwas retinowy, nadciśnienie płucne, niedomykalność zastawki mitralnej, niewydolność serca, otyłość matki, RASopatia, trisomia 18, wada kanału przedsionkowo-komorowego, wrodzona wada serca, zastawka mitralna, zastawka przedsionkowo-komorowa, zastawka trójdzielna, zespół Downa, zespół Edwardsa, zespół Ellis-van Creveld, zespół heterotaksji