naloksono-3-glukuronid
Naloksono-3-glukuronid jest głównym metabolitem naloksonu, który powstaje w wyniku glukuronidacji w wątrobie. Nalokson to antagonista receptorów opioidowych stosowany do odwracania depresji oddechowej wywołanej przez opioidy oraz w leczeniu przedawkowania opioidów.
Proces glukuronidacji naloksonu zachodzi głównie przy udziale enzymu UDP-glukuronylotransferazy, prowadząc do powstania naloksono-3-glukuronidu, który jest bardziej hydrofilowy i łatwiej wydalany przez nerki. Metabolit ten wykazuje znacznie mniejszą aktywność farmakologiczną niż związek macierzysty, co wpływa na farmakokinetykę i czas działania naloksonu.
Znajomość metabolizmu naloksonu do naloksono-3-glukuronidu ma istotne znaczenie kliniczne, szczególnie przy długotrwałym stosowaniu naloksonu lub u pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby, gdzie metabolizm leku może być zmieniony. Monitorowanie stężenia tego metabolitu może być przydatne w ocenie efektywności terapii naloksonem i przewidywaniu czasu jego działania.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Produkt leczniczy Xanconalon zawiera oksykodon chlorowodorek (5 mg) i nalokson chlorowodorek (2,5 mg) w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu. Oksykodon charakteryzuje się wysoką biodostępnością doustną do 87%, wiąże się z białkami osocza w 45%, przenika przez łożysko i do mleka kobiecego. Metabolizowany jest głównie w wątrobie i jelicie przez enzymy cytochromu P450 do noroksykodonu, oksymorfonu i glukuronidów, z minimalnym udziałem metabolitów w działaniu farmakodynamicznym. Nalokson ma bardzo niską biodostępność doustną (<3%), jest metabolizowany w wątrobie do glukuronidu naloksonu i innych metabolitów, a jego okres półtrwania po podaniu pozajelitowym wynosi około 1 godziny. Spożycie tłustego posiłku zwiększa Cmax oksykodonu o 30% i biodostępność o 16%, jednak zmiany te są klinicznie nieistotne. Wiek podeszły oraz zaburzenia czynności wątroby i nerek powodują istotne zwiększenie ekspozycji na oksykodon i nalokson, szczególnie u pacjentów z umiarkowanymi i ciężkimi zaburzeniami, gdzie AUC i Cmax naloksonu mogą wzrosnąć nawet kilkusetkrotnie.
6β-naloksol, AUCINF, AUCτ, bariera łożyskowa, biodostępność całkowita, Cmax, Cmin, cytochrom P450, glukuronid, glukuronid naloksonu, interakcja lekowa, metabolizm i wydalanie, naloksono-3-glukuronid, naloksonu chlorowodorek, okres półtrwania w osoczu, oksykodonu chlorowodorek, pacjent w podeszłym wieku, parametr farmakokinetyczny, podanie domięśniowe, podanie doustne, podanie dożylne, stężenie w osoczu, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zespół odstawienny, znacznik zastępczy -
Leksykon leków
Produkt Xanconalon zawiera 10 mg oksykodonu chlorowodorku oraz 5 mg naloksonu chlorowodorku, charakteryzując się wysoką biodostępnością oksykodonu po podaniu doustnym (do 87%) oraz bardzo niską biodostępnością naloksonu (<3%). Oksykodon wykazuje około 45% wiązania z białkami osocza, przenika przez łożysko i do mleka kobiecego, a jego metabolizm zachodzi głównie w jelicie i wątrobie z udziałem enzymów cytochromu P450. Nalokson jest metabolizowany w wątrobie, wydalany przez nerki, a jego okres półtrwania po podaniu pozajelitowym wynosi około 1 godziny. W farmakokinetyce Xanconalonu nie stwierdzono istotnych klinicznie interakcji między składnikami, a wpływ posiłku na biodostępność oksykodonu jest umiarkowany (wzrost AUC i Cmax odpowiednio o 16% i 30% po tłustym śniadaniu), co pozwala na podawanie leku niezależnie od posiłków.
6β-naloksol, białko osocza, biodostępność, biodostępność całkowita, chinidyna, cytochrom P450, glukuronid, glukuronid naloksonu, interakcja kliniczna, interakcja metaboliczna, maksymalne stężenie, metabolizm naloksonu, metabolizm oksykodonu, nalokson chlorowodorek, naloksono-3-glukuronid, noroksykodon, objaw odstawienia, okres półtrwania, oksykodon chlorowodorek, oksymorfon, podanie domięśniowe, podanie dożylne, podanie pozajelitowe, przenikanie przez łożysko, szlak metabolizmu, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, wchłanianie oksykodonu, wiązanie z białkami, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zależność farmakokinetyczno-farmakodynamiczna -
Leksykon leków
Produkt leczniczy Xanconalon w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu zawiera 20 mg oksykodonu chlorowodorku (odpowiadającego 18 mg oksykodonu) oraz 10 mg naloksonu chlorowodorku (odpowiadającego 9 mg naloksonu). Oksykodon charakteryzuje się wysoką biodostępnością doustną do 87%, wiązaniem z białkami osocza na poziomie 45% oraz metabolizmem w jelicie i wątrobie z udziałem enzymów cytochromu P450. Nalokson wykazuje bardzo niską biodostępność ogólnoustrojową (<3%) po podaniu doustnym, co umożliwia jego działanie głównie miejscowe w jelitach. Wpływ posiłku na farmakokinetykę oksykodonu jest klinicznie nieistotny, co pozwala na podawanie leku niezależnie od jedzenia. Interakcje metaboliczne między oksykodonem a naloksonem są mało prawdopodobne. Wiek, zaburzenia czynności wątroby i nerek znacząco wpływają na parametry farmakokinetyczne obu substancji, zwiększając m.in. wartości AUC, Cmax i t1/2, co wymaga uwagi przy doborze dawki u pacjentów z tymi schorzeniami.
6β-naloksol, białko osocza, biodostępność całkowita, cytochrom P450, dostępność ogólnoustrojowa, dysfagia, działanie niepożądane, glukuronid naloksonu, interakcja metaboliczna, metabolizm naloksonu, naloksono-3-glukuronid, naloksonu chlorowodorek, noroksykodon, okres półtrwania, oksykodonu chlorowodorek, pacjent w podeszłym wieku, podanie domięśniowe, podanie dożylne, przenikanie przez łożysko, stężenie oksykodonu, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, uwalnianie substancji czynnej, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zespół odstawienia
