HAE typu II

Dziedziczny obrzęk naczynioruchowy typu II (HAE typu II) to rzadka, genetycznie uwarunkowana choroba charakteryzująca się nawracającymi epizodami obrzęku tkanek podskórnych i podśluzówkowych. W odróżnieniu od HAE typu I, w typie II poziom inhibitora C1-esterazy (C1-INH) jest prawidłowy lub podwyższony, jednak białko to wykazuje nieprawidłową funkcję.

HAE typu II jest spowodowany mutacjami w genie SERPING1, które prowadzą do produkcji dysfunkcyjnego inhibitora C1-esterazy. Choroba dziedziczy się autosomalnie dominująco, co oznacza, że wystarczy jedna kopia zmutowanego genu, aby wywołać objawy. Zaburzenie funkcji C1-INH prowadzi do niekontrolowanej aktywacji układu dopełniacza i kaskady kininowej, skutkując zwiększonym wytwarzaniem bradykininy, która odpowiada za zwiększoną przepuszczalność naczyń i obrzęk.

Klinicznie HAE typu II objawia się nawracającymi, samoustępującymi epizodami obrzęku, które mogą dotyczyć kończyn, twarzy, narządów płciowych, przewodu pokarmowego oraz – potencjalnie zagrażającym życiu – obrzękiem krtani. Ataki mogą być wywołane przez uraz, stres, infekcje lub występować bez uchwytnej przyczyny. W diagnostyce kluczowe znaczenie ma oznaczenie aktywności C1-INH, która jest obniżona, przy prawidłowym lub podwyższonym stężeniu antygenu C1-INH.

Leczenie HAE typu II obejmuje terapię ostrych ataków (koncentraty C1-INH, ikatybant, ekalantyd), profilaktykę krótkoterminową przed zabiegami oraz długoterminową w przypadku częstych ataków. W profilaktyce długoterminowej stosuje się koncentraty C1-INH, lanadelumab, berotralstat lub androgeny. Wczesne rozpoznanie i odpowiednie leczenie są kluczowe dla poprawy jakości życia pacjentów i zapobiegania powikłaniom zagrażającym życiu.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl