receptory androgenowe
Receptory androgenowe (AR) to białka należące do rodziny receptorów jądrowych, które odgrywają kluczową rolę w transdukcji sygnału hormonalnego. Wiążą one specyficznie hormony androgenowe, przede wszystkim testosteron i dihydrotestosteron (DHT), co prowadzi do aktywacji receptora i jego translokacji do jądra komórkowego.
W jądrze komórkowym aktywowany receptor androgenowy działa jako czynnik transkrypcyjny, wiążąc się do specyficznych sekwencji DNA zwanych elementami odpowiedzi na androgeny (ARE). Prowadzi to do regulacji ekspresji genów odpowiedzialnych za rozwój i utrzymanie męskich cech płciowych, metabolizm mięśni i kości oraz funkcje poznawcze.
Mutacje w genie receptora androgenowego mogą prowadzić do zespołu niewrażliwości na androgeny (AIS), który charakteryzuje się opornością tkanek na działanie androgenów. W zależności od stopnia niewrażliwości, może objawiać się jako całkowita niewrażliwość na androgeny (CAIS), częściowa niewrażliwość (PAIS) lub łagodna niewrażliwość (MAIS), powodując różne zaburzenia rozwoju płciowego.
Receptory androgenowe są również istotnym celem terapeutycznym w leczeniu raka prostaty, gdzie stosuje się antyandrogeny blokujące ich funkcję. Nadekspresja receptorów androgenowych jest często obserwowana w zaawansowanym raku prostaty opornym na kastrację, co wskazuje na ich rolę w progresji tego nowotworu.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ipertrofan 40 40 mg
Ipertrofan 40 zawiera mepartrycynę w dawce 40 mg, substancję należącą do grupy leków stosowanych w łagodnym rozroście gruczołu krokowego (BPH), klasyfikowaną pod kodem ATC G04C X03. Mepartrycyna jest półsyntetycznym esterem metylowym partrycyny, pochodzącym ze szczepu Streptomyces aureofaciens, wykazującym działanie przeciwgrzybicze i przeciwpierwotniakowe, bez negatywnego wpływu na naturalną florę bakteryjną przewodu pokarmowego. Mechanizm działania opiera się na tworzeniu nieodwracalnych kompleksów ze sterolami, co zwiększa ich wydalanie z organizmu, zwłaszcza estrogenów, prowadząc do obniżenia ich stężenia w osoczu. Dodatkowo, mepartrycyna zmniejsza liczbę receptorów estrogenowych i androgenowych w gruczole krokowym oraz obniża stężenie cholesterolu w tkance prostaty, co ogranicza dostępność substratów do syntezy hormonów płciowych i wpływa na hamowanie rozrostu gruczołu.
dolne drogi moczowe, działanie przeciwgrzybicze, działanie przeciwpierwotniakowe, flora bakteryjna przewodu pokarmowego, łagodny rozrost gruczołu krokowego, maksymalny przepływ cewkowy, mepartrycyna, naciek zapalny, nadmiar estrogenów, osocze krwi, prekursor hormonów płciowych, proces zapalny, receptory androgenowe, receptory estrogenowe, równowaga hormonalna, rozrost gruczołu krokowego, stężenie androgenów, Streptomyces aureofaciens, synteza androgenów, synteza estrogenów, tkanka nabłonkowa, wydalanie cholesterolu - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Cabazitaxel Fresenius Kabi 20 mg/ml
Kabazytaksel, taksan o kodzie ATC L01CD04, jest stosowany w leczeniu opornego na kastrację, przerzutowego raka gruczołu krokowego u pacjentów uprzednio leczonych docetakselem. Mechanizm działania polega na stabilizacji mikrotubul poprzez wiązanie z tubuliną, co hamuje podziały mitotyczne i interfazowe komórek nowotworowych, prowadząc do zahamowania proliferacji i apoptozy komórek nowotworowych. W badaniu III fazy EFC6193 (n=755) kabazytaksel w dawce 25 mg/m² co 3 tygodnie w skojarzeniu z prednizonem/prednizolonem (10 mg/dobę) wykazał istotne wydłużenie całkowitego przeżycia (OS) do 15,1 miesiąca w porównaniu do 12,7 miesiąca w grupie mitoksantronu (HR 0,70; 95% CI: 0,59-0,83; p<0,0001). Ponadto, kabazytaksel poprawił przeżycie bez progresji (PFS) do 2,8 miesiąca vs 1,4 miesiąca (HR 0,74; p<0,0001), a także wykazał wyższą odpowiedź terapeutyczną guza (14,4% vs 4,4%, p=0,0005) oraz odpowiedź PSA (39,2% vs 17,8%, p=0,0002). W badaniu EFC11785 porównującym dawki 20 mg/m² i 25 mg/m² kabazytakselu (n=1200) wykazano nie gorszą skuteczność dawki 20 mg/m² (mediana OS 13,4 vs 14,5 miesiąca), przy lepszym profilu bezpieczeństwa, zwłaszcza mniejszej częstości ciężkiej neutropenii (2,4% vs 9,6%) i gorączki neutropenicznej (2,1% vs 9,2%).
abirateron, antygen sterczowy PSA, badanie kliniczne, całkowite przeżycie, docetaksel, działanie niepożądane, działanie przeciwnowotworowe, enzalutamid, glejak o wysokim stopniu złośliwości, glejak pnia mózgu, gorączka neutropeniczna, kabazytaksel, klasyfikacja RECIST, małopłytkowość, mikrotubule, mitoksantron, neutropenia, niedokrwistość, niewydolność serca, odpowiedź PSA, prednizon, progresja PSA, przeżycie bez progresji choroby, rak gruczołu krokowego z przerzutami, receptory androgenowe, rPFS, skala Gleasona, taksan, współczynnik ryzyka, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Flutamid Egis 250 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa flutamidu obejmowały wielokrotne podawanie leku u małp (6 tygodni), szczurów (52 tygodnie) oraz psów (78 tygodni) w dawkach od 1,5 do 18-krotnie wyższych niż terapeutyczne u ludzi. Obserwowano objawy takie jak utrata masy ciała i jadłowstręt u wszystkich gatunków, a także wymioty u małp i psów. Badania autopsyjne wykazały zmniejszenie wielkości gruczołu krokowego, jąder i pęcherzyków nasiennych oraz obniżoną spermatogenezę, co jest zgodne z antyandrogennym mechanizmem działania flutamidu. U szczurów i psów odnotowano wzrost masy wątroby bez zmian morfologicznych, sugerujący adaptacyjną reakcję hepatocytów, a nie hepatotoksyczność.