erytroblastoza płodu

Erytroblastoza płodu, zwana również chorobą hemolityczną płodu i noworodka (HDFN – Hemolytic Disease of the Fetus and Newborn), to poważny stan kliniczny wywołany konfliktem serologicznym między matką a płodem. Najczęściej występuje w przypadku niezgodności w zakresie antygenu Rh(D), gdy matka jest Rh-ujemna, a płód Rh-dodatni.

Patofizjologia erytroblastozy płodu opiera się na produkcji przeciwciał przez organizm matki przeciwko antygenom krwinek czerwonych płodu. Przeciwciała te, głównie klasy IgG, przechodzą przez łożysko do krążenia płodu, gdzie powodują hemolizę erytrocytów płodowych. Odpowiedzią organizmu płodu jest nasilona erytropoeza, prowadząca do pojawienia się we krwi obwodowej niedojrzałych form erytrocytów – erytroblastów, od których pochodzi nazwa schorzenia.

Klinicznie erytroblastoza płodu może manifestować się niedokrwistością, obrzękiem uogólnionym (hydrops fetalis), wodobrzuszem, powiększeniem wątroby i śledziony u płodu. U noworodka obserwuje się żółtaczkę, bladość, hepatosplenomegalię oraz, w ciężkich przypadkach, uszkodzenie ośrodkowego układu nerwowego wskutek odkładania się bilirubiny (żółtaczka jąder podkorowych).

Współczesne postępowanie profilaktyczne, obejmujące podawanie immunoglobuliny anty-D kobietom Rh-ujemnym po porodzie, poronieniu lub zabiegach inwazyjnych, znacząco zmniejszyło częstość występowania tej choroby. Diagnostyka prenatalna oraz możliwość leczenia wewnątrzmacicznego (transfuzje dopłodowe) istotnie poprawiły rokowanie w przypadkach rozpoznanej erytroblastozy płodu.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl