utrata zdolności widzenia

Utrata zdolności widzenia, określana w terminologii medycznej jako utrata wzroku lub ślepota, może występować jako nagły lub stopniowy proces patologiczny. Może dotyczyć jednego oka (ślepota jednooczna) lub obu oczu (ślepota obuoczna), a także może być całkowita lub częściowa.

Główne przyczyny utraty zdolności widzenia obejmują: zwyrodnienie plamki żółtej (AMD), jaskrę, zaćmę, retinopatię cukrzycową, odwarstwienie siatkówki, choroby naczyń krwionośnych siatkówki, zapalenie nerwu wzrokowego, urazy oczu oraz nowotwory wewnątrzgałkowe. W przypadku nagłej utraty wzroku najczęstszymi przyczynami są: zamknięcie tętnicy środkowej siatkówki (CRAO), zamknięcie żyły środkowej siatkówki (CRVO) lub ostry atak jaskry.

Diagnostyka przyczyn utraty zdolności widzenia obejmuje szczegółowe badanie okulistyczne, w tym ocenę ostrości wzroku, pomiar ciśnienia wewnątrzgałkowego, badanie przedniego odcinka oka w lampie szczelinowej, ocenę dna oka, badanie pola widzenia oraz badania obrazowe (OCT, angiografia fluoresceinowa, USG oka, MRI mózgowia i oczodołów).

Leczenie zależy od przyczyny utraty wzroku i może obejmować: farmakoterapię (np. leki przeciwjaskrowe, iniekcje anty-VEGF w AMD), interwencje laserowe, operacje (np. usunięcie zaćmy, witrektomia), rehabilitację wzroku oraz wykorzystanie pomocy optycznych. W przypadku nieodwracalnej utraty wzroku istotne znaczenie ma wsparcie psychologiczne i pomoc w adaptacji do nowej sytuacji życiowej.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl