wchłanianie ranitydyny

Ranitydyna jest antagonistą receptorów H2, stosowanym w leczeniu schorzeń związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu solnego w żołądku, takich jak choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, refluks żołądkowo-przełykowy czy zespół Zollingera-Ellisona.

Wchłanianie ranitydyny zachodzi głównie w jelicie cienkim, przy czym jej biodostępność po podaniu doustnym wynosi około 50-60%. Proces absorpcji jest szybki, a maksymalne stężenie leku w osoczu osiągane jest w ciągu 1-3 godzin po podaniu. Pokarm może nieznacznie opóźniać wchłanianie ranitydyny, ale nie wpływa istotnie na całkowitą ilość wchłoniętego leku.

Ranitydyna jest metabolizowana głównie w wątrobie, gdzie ulega efektowi pierwszego przejścia. Jej okres półtrwania w organizmie wynosi około 2-3 godzin. Wydalanie odbywa się głównie przez nerki (30-70% w postaci niezmienionej), dlatego u pacjentów z niewydolnością nerek może być konieczna modyfikacja dawkowania.

W 2019 roku niektóre preparaty ranitydyny zostały wycofane z rynku ze względu na wykrycie zanieczyszczenia N-nitrozodimetyloaminą (NDMA), substancją potencjalnie rakotwórczą. W wielu krajach lek ten został zastąpiony innymi preparatami z grupy antagonistów receptora H2 lub inhibitorami pompy protonowej.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl