zakażenie STEC

Zakażenia STEC (Shiga toxin-producing Escherichia coli) to grupa infekcji wywoływanych przez szczepy bakterii E. coli produkujące toksynę Shiga. Najczęściej identyfikowanym serotypem jest O157:H7, choć zakażenia mogą być wywołane także przez inne serotypy (m.in. O26, O111, O103, O121, O45, O145).

Główną drogą transmisji zakażeń STEC jest spożycie skażonej żywności (niedogotowane mięso, niepasteryzowane mleko i soki, skażone warzywa) lub wody, kontakt z zakażonymi zwierzętami oraz transmisja z człowieka na człowieka. Okres inkubacji wynosi zwykle 3-4 dni (zakres 1-10 dni).

Obraz kliniczny zakażenia STEC obejmuje spectrum od bezobjawowego nosicielstwa, przez łagodną biegunkę, po krwotoczne zapalenie jelita grubego. W 5-10% przypadków, szczególnie u dzieci poniżej 5. roku życia i osób starszych, może rozwinąć się zespół hemolityczno-mocznicowy (HUS), charakteryzujący się triadą: niedokrwistość hemolityczna, małopłytkowość i ostra niewydolność nerek.

Diagnostyka opiera się na badaniach mikrobiologicznych kału (posiew, testy immunoenzymatyczne, PCR). Leczenie jest głównie objawowe i podtrzymujące. Nie zaleca się stosowania antybiotyków, gdyż mogą zwiększać ryzyko rozwoju HUS poprzez indukcję uwalniania toksyny Shiga. W przypadku rozwoju HUS konieczna może być dializoterapia.

Profilaktyka zakażeń STEC obejmuje przestrzeganie zasad higieny, szczególnie podczas przygotowywania posiłków, dokładne gotowanie mięsa, unikanie spożywania niepasteryzowanych produktów oraz dbałość o higienę w kontakcie ze zwierzętami gospodarskimi. Zakażenia STEC podlegają obowiązkowi zgłaszania do inspekcji sanitarnej.