zdolność buforująca
Zdolność buforująca to właściwość roztworu określająca jego odporność na zmiany pH po dodaniu kwasu lub zasady. Jest to kluczowy parametr w utrzymaniu homeostazy organizmu, szczególnie w kontekście równowagi kwasowo-zasadowej krwi i innych płynów ustrojowych.
W praktyce medycznej zdolność buforująca odgrywa istotną rolę w diagnostyce zaburzeń równowagi kwasowo-zasadowej, takich jak kwasica czy zasadowica. W organizmie człowieka funkcjonują różne systemy buforujące: bufor wodorowęglanowy (najważniejszy w osoczu krwi), bufor białczanowy (głównie hemoglobina), bufor fosforanowy (istotny w nerkach) oraz bufor aminokwasowy.
Ocena zdolności buforującej ma znaczenie kliniczne przy interpretacji gazometrii krwi tętniczej, gdzie analizuje się parametry takie jak pH, pCO2, HCO3- czy nadmiar zasad (BE). Zaburzenia zdolności buforującej mogą wynikać z chorób układu oddechowego, nerek, zaburzeń metabolicznych oraz zatruć egzogennych, prowadząc do poważnych konsekwencji klinicznych wymagających pilnej interwencji medycznej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Benelyte –
Benelyte to przezroczysty roztwór do infuzji o precyzyjnie zbilansowanym składzie elektrolitów i glukozy, zawierający w 1 ml: NaCl 6,429 mg, KCl 0,298 mg, CaCl2·2H2O 0,147 mg, MgCl2·6H2O 0,203 mg, Na-acetate·3H2O 4,082 mg oraz glukozę jednowodną 11 mg (odpowiadającą 10 mg glukozy). Stężenia elektrolitów wynoszą: Na 140 mmol/l, K 4 mmol/l, Ca 1 mmol/l, Mg 1 mmol/l, Cl 118 mmol/l, jony octanowe 30 mmol/l, a glukoza 55,5 mmol/l. Osmolarność roztworu to 351 mOsmol/l, pH mieści się w zakresie 5,3-5,7, co minimalizuje ryzyko podrażnienia naczyń. Zawartość energetyczna wynosi 168 kJ/l (40 kcal/l), a stężenie węglowodanów 10 g/l, co zapewnia podstawowe zapotrzebowanie energetyczne. Roztwór zawiera także substancje pomocnicze, takie jak kwas solny i wodorotlenek sodu, które stabilizują pH i zapewniają bezpieczeństwo stosowania.
bilans elektrolitowy, chlorek magnezu, chlorek potasu, chlorek sodu, chlorek wapnia, fosforan nieorganiczny, glukoza jednowodna, infuzja dożylna, kationy i aniony, kwas solny, kwasowość miareczkowa, octan sodu, osmolarność, pH fizjologiczne, podrażnienie naczyń, pseudoaglutynacja, roztwór do infuzji, stężenie elektrolitów, wartość energetyczna, warunki aseptyczne, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek sodu, wodorowęglan, zdolność buforująca, żywienie pozajelitowe