roztwór glukozy
Roztwór glukozy to preparat medyczny zawierający glukozę (cukier prosty) rozpuszczoną w wodzie do iniekcji. W praktyce klinicznej stosowany jest w różnych stężeniach, najczęściej jako 5%, 10%, 20%, 40% lub 50% roztwór.
Główne zastosowania roztworu glukozy obejmują: suplementację kalorii w żywieniu pozajelitowym, leczenie hipoglikemii, dostarczanie płynów w odwodnieniu, użycie jako nośnik dla leków oraz stosowanie w procedurach diagnostycznych. W zależności od stężenia, roztwory glukozy mają różną osmolarność i wartość energetyczną.
Należy pamiętać, że długotrwałe stosowanie roztworów glukozy może prowadzić do hiperglikemii, co jest szczególnie niebezpieczne u pacjentów z cukrzycą. Wysokie stężenia glukozy (20% i więcej) podaje się wyłącznie do żył o dużym przepływie, najczęściej centralnych, ze względu na ryzyko podrażnienia śródbłonka naczyń żylnych.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Magnez siarczan – Dawkowanie i sposób podawania
Magnez siarczan w roztworze do wstrzykiwań/infuzji (stężenie 200 mg/ml) wymaga indywidualnego dawkowania dostosowanego do wskazań klinicznych i stanu pacjenta. W leczeniu hipomagnezemii u dorosłych zaleca się dawkę nasycającą 8-12 g w pierwszej dobie, następnie 4-6 g/dobę, z maksymalną szybkością infuzji 2 g/godz., celem utrzymania stężenia magnezu w surowicy >0,4 mmol/l. W ciężkim stanie przedrzucawkowym lub rzucawce stosuje się dawkę nasycającą 4 g dożylnie (max. szybkość 64 mg/min) oraz dawkę podtrzymującą 1-2 g/godz. W leczeniu torsade de pointes podaje się bolus 2 g dożylnie przez 2-3 minuty, a następnie wlew 2-4 mg/min. U dzieci stosuje się roztwór 100 mg/ml, z szybkością infuzji do 0,1 ml/kg mc./min (10 mg/kg mc./min). W całkowitym żywieniu pozajelitowym dawka magnezu u dorosłych wynosi 1-3 g/dobę, a u dzieci jest indywidualizowana w zależności od wieku (np. wcześniaki 2,5-7,5 mg/kg mc./dobę). Pacjenci z niewydolnością nerek wymagają redukcji dawki o 50-75%.
glukonian wapnia, hipermagnezemia, hipomagnezemia, monitorowanie EKG, niewydolność nerek, odruchy ścięgniste, roztwór chlorku sodu, roztwór do wstrzykiwań, roztwór glukozy, rzucawka, siarczan magnezu, stan przedrzucawkowy, torsade de pointes, wlew dożylny, wstrzyknięcie domięśniowe, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia rytmu serca, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Metronidazole B. Braun 5 mg/ml
Metronidazole B. Braun w stężeniu 5 mg/ml jest wskazany do leczenia zakażeń beztlenowych oraz profilaktyki okołooperacyjnej. U dorosłych i młodzieży dawka początkowa wynosi 1500 mg (300 ml) w pierwszej dobie, następnie 1000 mg (200 ml) raz dziennie lub 500 mg (100 ml) co 8 godzin, zwykle przez 7 dni. Profilaktycznie podaje się 500 mg (100 ml) około 1 godziny przed zabiegiem, powtarzając dawkę po 8 i 16 godzinach. U dzieci dawki są dostosowane do masy ciała i wieku: od 15 mg/kg/dobę u noworodków poniżej 8 tygodni do 20-30 mg/kg/dobę u dzieci powyżej 8 tygodni, z możliwością zwiększenia do 40 mg/kg/dobę w ciężkich zakażeniach. Noworodki poniżej 40 tygodnia wieku ciążowego wymagają monitorowania stężenia leku ze względu na ryzyko kumulacji. Terapia trwa zwykle 7 dni, z możliwością przedłużenia w zależności od wskazań klinicznych.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Meropenem AptaPharma 1000 mg
Meropenem AptaPharma to antybiotyk z grupy karbapenemów dostępny w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, w dawkach 500 mg (570 mg meropenemu trójwodnego) oraz 1000 mg (1140 mg meropenemu trójwodnego). Substancją pomocniczą jest sodu węglan, którego zawartość wynosi odpowiednio 104 mg (45 mg sodu, 1,96 mmol) dla dawki 500 mg oraz 208 mg (90,2 mg sodu, 3,92 mmol) dla dawki 1000 mg. Preparat jest krystaliczny, o barwie od białej do jasnożółtej, i przeznaczony do podawania dożylnego w formie roztworu o stężeniu 50 mg/ml do szybkiego wstrzyknięcia lub 1-20 mg/ml do infuzji, rozpuszczany w jałowej wodzie do wstrzykiwań, 0,9% roztworze chlorku sodu lub 5% roztworze glukozy.
aseptyka, czystość mikrobiologiczna, infuzja dożylna, karbapenem, meropenem, meropenem trójwodny, niezgodność farmaceutyczna, postać farmaceutyczna, proszek do sporządzania roztworu, roztwór chlorku sodu, roztwór do wstrzykiwań, roztwór glukozy, stabilność fizykochemiczna, węglan sodu, wstrzyknięcie dożylne - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Finomel –
Produkt leczniczy Finomel, emulsja do infuzji o osmolarności około 1440 mOsm/l i pH około 6,0, zawiera kompleksową mieszankę składników odżywczych: aminokwasy (55-92 g), glukozę (138-231 g), tłuszcze (44-73 g) oraz elektrolity, dostarczanych w objętościach od 1085 ml do 1820 ml. Składniki te, podawane dożylnie w kontrolowanych warunkach klinicznych, nie wykazują wpływu na funkcje psychomotoryczne, co potwierdza nieistotny wpływ Finomelu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn. W praktyce klinicznej oznacza to, że pacjenci leczeni tym preparatem nie wymagają specjalnych ostrzeżeń dotyczących ograniczeń w wykonywaniu czynności wymagających wzmożonej uwagi.
aminokwas, działanie psychoaktywne, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, funkcja psychomotoryczna, infuzja dożylna, kwas omega-3, olej sojowy, olej z oliwek, osmolarność, preparat żywieniowy, roztwór aminokwasów, roztwór glukozy, trigliceryd, trójkomorowy worek, zdolność psychomotoryczna, żywienie pozajelitowe, żywienie pozajelitowe domowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – HELICID 40 mg
Produkt leczniczy HELICID zawiera 40 mg omeprazolu (42,6 mg soli sodowej) w postaci liofilizowanego proszku do sporządzania roztworu do infuzji dożylnej. Po rozpuszczeniu w 5 ml rozpuszczalnika i rozcieńczeniu do 100 ml roztwór zawiera 0,4 mg omeprazolu na ml (0,426 mg soli sodowej). Do rozpuszczenia i rozcieńczenia należy stosować wyłącznie roztwór chlorku sodowego 0,9% lub roztwór glukozy 5%, co zapewnia odpowiednie pH roztworu (8,9-9,5 dla glukozy, 9,3-10,3 dla chlorku sodowego) i stabilność omeprazolu. Roztwór do infuzji należy podawać dożylnie w czasie 20-30 minut, po upewnieniu się o braku widocznych cząstek. Produkt jest dostępny w fiolkach ze szkła borokrzemowego, zabezpieczonych korkiem chlorobutylowym i aluminiowym wieczkiem typu flip-off.
disodu edetynian, guma chlorobutylowa, igła transferowa, infuzja dożylna, liofilizowany omeprazol, liofilizowany proszek, niezgodność farmaceutyczna, omeprazol, pH roztworu, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, roztwór chlorku sodowego, roztwór glukozy, sodu wodorotlenek, sól sodowa omeprazolu, stabilność omeprazolu, szkło borokrzemowe, wlew dożylny, zasady aseptyki - Leksykon leków
Skład i postać leku – Lorazepam TZF 2 mg/ml
Lorazepam TZF jest dostępny w postaci bezbarwnego roztworu do wstrzykiwań o pH 3,5-7,5, w stężeniach 2 mg/ml i 4 mg/ml. Każda ampułka zawiera odpowiednio 2 mg lub 4 mg lorazepamu oraz substancje pomocnicze: makrogol 400 (203 mg/ml) i glikol propylenowy (845 mg/ml dla 2 mg/ml i 843 mg/ml dla 4 mg/ml). Produkt jest przeznaczony do podawania domięśniowego (nierozcieńczony) lub dożylnego (po rozcieńczeniu 1:1 z wodą do wstrzykiwań, 0,9% NaCl, 5% lub 10% roztworem glukozy). Zaleca się delikatne mieszanie roztworu po rozcieńczeniu, aby uniknąć powstawania pęcherzyków powietrza. Nie należy mieszać Lorazepamu TZF z innymi lekami poza wymienionymi rozcieńczalnikami, a podawanie dodatkowych leków powinno odbywać się oddzielnie.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Dopaminum hydrochloricum WZF 4% 40 mg/ml
Dopaminum Hydrochloricum WZF jest dostępny jako roztwór do infuzji w dwóch stężeniach: 1% (10 mg/ml dopaminy chlorowodorku) oraz 4% (40 mg/ml dopaminy chlorowodorku). Substancje pomocnicze obejmują sodu pirosiarczyn (2,5 mg/ml w 1% i 10 mg/ml w 4%) oraz disodu edetynian i wodę do wstrzykiwań. Preparat jest bezbarwny lub lekko żółty, przechowywany w oryginalnym opakowaniu chroniącym przed światłem, w temperaturze poniżej 25°C, bez zamrażania. Przed podaniem lek wymaga rozcieńczenia w 5% roztworze glukozy lub 0,9% roztworze NaCl, w opakowaniach szklanych, LDPE lub PP. Roztwór do wlewu przygotowuje się przez zmieszanie 100-800 mg dopaminy z rozcieńczalnikiem do objętości 250 ml, co daje stężenie 400-3200 µg/ml dopaminy chlorowodorku. Procedury rozcieńczania muszą być aseptyczne i walidowane.
aktywność farmakologiczna, aspekt mikrobiologiczny, disodu edetynian, dopaminy chlorowodorek, niezgodność farmaceutyczna, roztwór do infuzji, roztwór glukozy, roztwór NaCl, sodu pirosiarczyn, sól fizjologiczna, środowisko zasadowe, substancja pomocnicza, trwałość chemiczna i fizyczna, warunki aseptyczne, wlew dożylny, woda do wstrzykiwań, wodorowęglan sodu - Leksykon leków
Skład i postać leku – Tazocin 4 g + 0,5 g
Tazocin to preparat dożylny w postaci proszku do sporządzania roztworu do infuzji, zawierający piperacylinę (2 g lub 4 g) oraz tazobaktam (0,25 g lub 0,5 g) w formie soli sodowych. Produkt dostępny jest w fiolkach o pojemności 30 ml (2 g + 0,25 g) lub 70 ml (4 g + 0,5 g), zawierających odpowiednio 130 mg i 261 mg sodu, co jest istotne u pacjentów z ograniczeniem sodu w diecie. Proszek rozpuszcza się w 10 ml lub 20 ml rozpuszczalnika (0,9% NaCl, jałowa woda do wstrzykiwań lub 5% glukoza), a następnie można rozcieńczyć do wymaganej objętości (np. 50 ml lub 150 ml) stosując kompatybilne rozcieńczalniki, takie jak roztwór chlorku sodu, glukoza, dekstran, płyny Ringera czy roztwór Hartmanna. Po przygotowaniu roztwór jest stabilny do 12 godzin w temperaturze 2-8°C, jednak z mikrobiologicznego punktu widzenia powinien być zużyty niezwłocznie, a czas przechowywania nie może przekroczyć 12 godzin w lodówce.
amikacyna, antybiotyk aminoglikozydowy, antybiotyk beta-laktamowy, aseptyka, dysfagia, edetynian disodu, gentamycyna, hydrolizat albuminy, inhibitor beta-laktamaz, klirens kreatyniny, niezgodność farmaceutyczna, piperacylina, płyn Ringera, podanie dożylne, rozcieńczalnik, rozpuszczalnik, roztwór chlorku sodu, roztwór do infuzji, roztwór glukozy, roztwór Hartmanna, stabilność chemiczna, substancja chelatująca, substancja pomocnicza, tazobaktam, woda do wstrzykiwań, wodorowęglan sodu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Glimepiride Aurovitas 2 mg
Przedawkowanie glimepirydu stanowi poważne zagrożenie kliniczne ze względu na ryzyko przedłużonej hipoglikemii, trwającej od 12 do 72 godzin, z możliwością nawrotu po początkowej poprawie. Objawy mogą pojawić się opóźnione, nawet po 24 godzinach, co wymaga hospitalizacji i długotrwałej obserwacji pacjenta. Kliniczna manifestacja obejmuje objawy hipoglikemii (obniżenie stężenia glukozy we krwi), objawy z przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, ból nadbrzusza) oraz objawy neurologiczne, takie jak drżenia, zaburzenia widzenia, ataksja, senność, śpiączka i drgawki. Ciężkość i czas trwania objawów zależą od dawki, indywidualnej wrażliwości oraz czasu wdrożenia terapii.
ataksja, ból nadbrzusza, drgawki, drżenie, hiperglikemia, lek przeciwcukrzycowy, napad padaczkowy, nawrót hipoglikemii, niepokój ruchowy, nudności i wymioty, objawy neurologiczne, objawy z przewodu pokarmowego, obserwacja szpitalna, oddział intensywnej opieki medycznej, płukanie żołądka, podanie dożylne, przedawkowanie glimepirydu, przedłużona hipoglikemia, roztwór glukozy, senność, siarczan sodu, śpiączka, stężenie glukozy we krwi, węgiel aktywowany, wlew dożylny, zaburzenia koordynacji, zaburzenia widzenia - Leksykon leków
Skład i postać leku – Nutriflex Plus
Nutriflex plus to dwukomorowy zestaw do sporządzania roztworu do infuzji, zawierający precyzyjnie zbilansowaną mieszankę aminokwasów egzogennych (izoleucyna 2,82 g/1000 ml, leucyna 3,76 g/1000 ml, lizyna 2,73 g/1000 ml, metionina 2,35 g/1000 ml, fenyloalanina 4,21 g/1000 ml, treonina 2,18 g/1000 ml, tryptofan 0,68 g/1000 ml, walina 3,12 g/1000 ml) oraz endogennych (m.in. arginina 3,24 g/1000 ml, histydyna 1,50 g/1000 ml, alanina 5,82 g/1000 ml). Preparat zawiera także elektrolity: sód 37,2 mmol/1000 ml, potas 25,0 mmol/1000 ml, magnez 5,7 mmol/1000 ml, wapń 3,6 mmol/1000 ml, fosforany 20,0 mmol/1000 ml, octany 22,9 mmol/1000 ml i chlorki 35,5 mmol/1000 ml oraz glukozę jednowodną jako źródło energii węglowodanowej (150 g/1000 ml). Całkowita wartość energetyczna wynosi 3313 kJ (792 kcal) na 1000 ml, z czego 803 kJ (192 kcal) pochodzi z aminokwasów, a 2510 kJ (600 kcal) z węglowodanów. Produkt dostępny jest w opakowaniach 1000 ml i 2000 ml, o osmolarności 1400 mOsm/l i pH 4,8–6,0, w dwuwarstwowych woreczkach z separacją roztworów do momentu ich aseptycznego zmieszania.
alanina, aminokwas egzogenny, aminokwas endogenny, chlorowodorek histydyny, chlorowodorek lizyny, emulsja tłuszczowa, fenyloalanina, glicyna, izoleucyna, kwas asparaginowy, kwas cytrynowy, kwas glutaminowy, leucyna, metionina, osmolarność teoretyczna, pochłaniacz tlenu, prolina, roztwór aminokwasów, roztwór do infuzji, roztwór glukozy, seryna, substancja pomocnicza, treonina, tryptofan, walina, woda do wstrzykiwań, worek dwukomorowy, zawartość aminokwasów, zawartość azotu, zawartość węglowodanów - Leksykon leków
Skład i postać leku – Cefobid 1 g
Cefobid to preparat zawierający 1 g cefoperazonu w postaci soli sodowej, dostępny jako proszek do sporządzenia roztworu do wstrzykiwań i infuzji. Każda fiolka zawiera 35,6 mg sodu, co jest istotne dla pacjentów na diecie niskosodowej. Lek nie zawiera substancji pomocniczych, co zmniejsza ryzyko reakcji alergicznych. Preparat przechowuje się w temperaturze do 25°C, a po rozpuszczeniu roztwór można przechowywać do 24 godzin w lodówce (2–8°C). Podanie może odbywać się domięśniowo lub dożylnie, z odpowiednim przygotowaniem roztworu. Do wstrzyknięć domięśniowych stosuje się wodę do wstrzykiwań i 2% roztwór chlorowodorku lidokainy, aby uzyskać końcowe stężenia cefoperazonu 250 mg/ml lub 333 mg/ml, z określonymi objętościami rozpuszczalników i odrzucaniem nadmiaru leku.
antybiotyk aminoglikozydowy, cefoperazon, cewnik dożylny, chlorek sodu, chlorowodorek lidokainy, infuzja dożylna, kontrolowana zawartość sodu, leczenie skojarzone, nadwrażliwość, niezgodność fizyczna, płyn Ringera, podanie domięśniowe, podanie dożylne, proszek do sporządzenia roztworu, roztwór do wstrzykiwań dożylnych, roztwór glukozy, substancja pomocnicza, woda do wstrzykiwań - Leksykon leków
Skład i postać leku – Lidocaine 1% Fresenius Kabi 10 mg/ml
Produkt leczniczy Lidocaine Fresenius Kabi dostępny jest jako klarowny, bezbarwny roztwór do wstrzykiwań w stężeniach 1% i 2%, o pH 5,0–7,0 oraz osmolarności 280–340 mOsm. W roztworze 1% każdy mililitr zawiera 10 mg lidokainy chlorowodorku (8,11 mg lidokainy), a dostępne ampułki zawierają 50 mg (5 mL), 100 mg (10 mL) lub 200 mg (20 mL) substancji czynnej. W roztworze 2% zawartość lidokainy chlorowodorku wynosi 20 mg/mL (16,22 mg lidokainy), a ampułki zawierają odpowiednio 100 mg, 200 mg lub 400 mg. Substancją pomocniczą jest chlorek sodu zapewniający osmolarność oraz składniki regulujące pH (sodu wodorotlenek, kwas solny), a także woda do wstrzykiwań. Produkt pakowany jest w ampułki LDPE z systemem „twist-off” i dostępny w różnych wielkościach opakowań (5–100 ampułek). Należy zwrócić uwagę na zawartość sodu: około 0,124 mmol/mL w roztworze 1% oraz 0,093 mmol/mL w roztworze 2%.
amfoterycyna B, cefazolina, chlorek sodu, chlorowodorek adrenaliny, fenytoina, izoprenalina, kwas solny, lidokainy chlorowodorek, metoheksital, niezgodność farmaceutyczna, osmolarność, polietylen niskiej gęstości, roztwór chlorku sodu, roztwór do wstrzykiwań, roztwór glukozy, stężenie lidokainy, sulfadiazyna, triazotan glicerolu, warunki aseptyczne, winian noradrenaliny, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek sodu - Leksykon leków
Skład i postać leku – Calcium folinate Sandoz 10 mg/ml
Calcium folinate Sandoz to roztwór do wstrzykiwań/infuzji zawierający 10 mg/ml kwasu folinowego w postaci wapnia folinianu. Preparat ma pH 7,0-8,6, osmolarność 275 mOsm oraz zawiera 3,3 mg sodu/ml, co jest istotne u pacjentów na diecie niskosodowej. Produkt dostępny jest w fiolkach o różnych objętościach (3 ml do 100 ml) i powinien być podawany dożylnie, w formie wstrzyknięcia lub infuzji, po rozcieńczeniu 0,9% roztworem NaCl lub 5% roztworem glukozy. Roztwór musi być przezroczysty, żółtawy, bez zmętnień i cząstek stałych; w przeciwnym razie należy go odrzucić. Preparat jest jednorazowego użytku, a niewykorzystane resztki należy usunąć bezpośrednio po podaniu.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Tracutil –
Tracutil jest koncentratem pierwiastków śladowych przeznaczonym do sporządzania roztworu do infuzji u dorosłych pacjentów wymagających żywienia pozajelitowego. Standardowa dawka wynosi 10 ml (1 ampułka) na dobę, co pokrywa podstawowe zapotrzebowanie na pierwiastki śladowe, takie jak żelazo (35 μmol/ampułkę, 2000 μg), cynk (50 μmol, 3300 μg), mangan (10 μmol, 550 μg), miedź (12 μmol, 760 μg), chrom (0,2 μmol, 10 μg), selen (0,3 μmol, 24 μg), molibden (0,1 μmol, 10 μg), jod (1,0 μmol, 127 μg) oraz fluor (30 μmol, 570 μg). W przypadku umiarkowanie zwiększonego zapotrzebowania dawkę można zwiększyć do 20 ml (2 ampułki) na dobę, natomiast przy znacznym wzroście zapotrzebowania, np. w rozległych oparzeniach lub ciężkim hiperkatabolizmie, konieczne mogą być jeszcze wyższe dawki, zawsze pod kontrolą stężeń pierwiastków śladowych. U pacjentów z niewydolnością wątroby lub nerek dawkowanie wymaga indywidualnej modyfikacji, aby uniknąć kumulacji tych pierwiastków.
biegunka, chlorek sodu, chrom, cynk, fluor, hiperkatabolizm, jod, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, mangan, miedź, molibden, niedobór pierwiastka śladowego, pierwiastek śladowy, podanie dożylne, rozległe oparzenie, roztwór do infuzji, roztwór elektrolitowy, roztwór glukozy, roztwór Ringera, selen, stężenie cynku w surowicy, uraz mnogi, zaburzenie czynności wątroby i nerek, żelazo, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Gliclada 30 mg
Przedawkowanie gliklazydu (Gliclada) 30 mg, leku z grupy sulfonylomoczników o zmodyfikowanym uwalnianiu, prowadzi do nadmiernego wydzielania insuliny i ryzyka hipoglikemii, która może mieć przebieg od umiarkowanego do ciężkiego. Umiarkowana hipoglikemia charakteryzuje się objawami adrenergicznymi (drżenie, potliwość, tachykardia), głodem, niepokojem i brakiem utraty świadomości oraz objawów neurologicznych. W takich przypadkach zaleca się doustne podanie węglowodanów, modyfikację dawki leku i diety oraz ścisłe monitorowanie pacjenta do ustabilizowania glikemii.
białka osocza, ciężka hipoglikemia, dializoterapia, drgawki, glikemia, gliklazyd, hipoglikemia, komórki beta trzustki, objawy adrenergiczne, objawy neurologiczne, pochodna sulfonylomocznika, podanie węglowodanów, potliwość, roztwór glukozy, tabletki o zmodyfikowanym uwalnianiu, tachykardia, umiarkowana hipoglikemia, wydzielanie insuliny - Leksykon leków
Skład i postać leku – Ampicilin+Sulbactam AptaPharma 2 g + 1 g
Ampicilin+Sulbactam AptaPharma to preparat w postaci białego lub prawie białego krystalicznego proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, dostępny w dawkach 1 g ampicyliny sodowej + 0,5 g sulbaktamu sodowego oraz 2 g ampicyliny sodowej + 1 g sulbaktamu sodowego. Każda fiolka o pojemności 20 mL zawiera odpowiednio 115 mg (5 mmol) lub 230 mg (10 mmol) sodu jako substancję pomocniczą. Preparat wymaga rekonstytucji przed podaniem, a objętość rozpuszczalnika i stężenie końcowe zależą od dawki i drogi podania, z maksymalnym stężeniem sulbaktamu + ampicyliny wynoszącym 125 + 250 mg/mL. Produkt jest przeznaczony do jednorazowego użytku, a po rekonstytucji roztwór do wstrzyknięć domięśniowych (rozpuszczony w 0,5% lidokainie) należy zużyć w ciągu 1 godziny w temperaturze 25°C.
aminoglikozyd, aminopenicylina, ampicylina sodowa, dezaktywacja in vitro, hydrolizat białkowy, infuzja dożylna, lidokaina, okres ważności, podanie domięśniowe, podanie dożylne w bolusie, proszek do sporządzania roztworu, rekonstytucja, rozcieńczalnik, roztwór glukozy, roztwór Ringera, sód, sulbaktam sodowy, wstrzyknięcie domięśniowe, zanieczyszczenie mikrobiologiczne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Numeta G16%E –
NUMETA G16%E to sterylna emulsja do infuzji w trójkomorowym worku, zawierająca 50% roztwór glukozy (155 ml), 5,9% pediatryczny roztwór aminokwasów z elektrolitami (221 ml) oraz 12,5% emulsję tłuszczową (124 ml). Worek umożliwia elastyczne dostosowanie składu – podanie z lipidami (worek trójkomorowy, 500 ml) lub bez lipidów (worek dwukomorowy, 376 ml). Aminokwasy (13 g) i elektrolity (m.in. Na 11,6-12,0 mmol, K 11,4 mmol, Ca 3,1 mmol, Mg 1,6 mmol, fosforany 3,2-4,4 mmol) pozostają stałe niezależnie od aktywacji. Glukoza dostarcza 77,5 g, a lipidy (w formie trójkomorowej) 15,5 g mieszaniny oleju z oliwek i sojowego, co przekłada się na całkowitą wartość energetyczną 362 kcal (W2K) lub 517 kcal (W3K). Produkt zawiera substancje pomocnicze zapewniające stabilność i odpowiednie pH, a także jest dostarczany w worku bez PCW z ochroną przed tlenem i światłem, co jest szczególnie istotne u noworodków i dzieci poniżej 2 lat.
alanina, aminokwas, ampicylina, arginina, azot, ceftriakson, chlorek, cysteina, elektrolit, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, fenyloalanina, fenytoina, fosfolipidy z jaja kurzego, fosforan, furosemid, glicerol, glicyna, histydyna, izoleucyna, jabłczan, kwas asparaginowy, kwas glutaminowy, kwas L-jabłkowy, kwas solny, leucyna, lizyna jednowodna, magnezu octan, metionina, octan, olej sojowy, olej z oliwek, ornityny chlorowodorek, osmolarność, pierwiastek śladowy, potasu octan, prolina, roztwór aminokwasów, roztwór glukozy, seryna, sodu chlorek, sodu glicerofosforan, sodu oleinian, sodu wodorotlenek, sól wapniowa ceftriaksonu, tauryna, treonina, tryptofan, tyrozyna, walina, wapnia chlorek, woda do wstrzykiwań, żywienie parenteralne - Leksykon substancji czynnych
Insulina izofanowa – Przedawkowanie
Przedawkowanie insuliny izofanowej, obecnej w preparatach takich jak Humulin N (100% insuliny izofanowej) oraz mieszankach Gensulin M30 i Humulin M3 (zawierających 70% insuliny izofanowej), stanowi poważne zagrożenie hipoglikemią o różnym nasileniu, od łagodnej (glikemia 50-70 mg/dl) do ciężkiej (<30 mg/dl). Hipoglikemia wynika z nadmiernej aktywności insuliny względem spożycia węglowodanów i wydatkowanej energii, a jej objawy kliniczne obejmują apatię, splątanie, tachykardię, drgawki oraz śpiączkę hipoglikemiczną. Przedłużone działanie insuliny izofanowej wymaga długotrwałej obserwacji i monitorowania glikemii, gdyż ryzyko nawrotu hipoglikemii utrzymuje się nawet po początkowej poprawie stanu pacjenta.
beta-blokery, drgawki, działanie hipoglikemizujące, Gensulin M30, glikemia, glikogen, glukagon, glukoneogeneza, glukoza w surowicy krwi, hipoglikemia, Humulin M3, Humulin N, insulina izofanowa, mieszanka insulinowa, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objawy adrenergiczne hipoglikemii, powikłania neurologiczne, roztwór glukozy, śpiączka hipoglikemiczna, stężenie glukozy, tachykardia, węglowodany - Leksykon leków
Skład i postać leku – Sufentanil Kalceks 5 mcg/ml
Sufentanil Kalceks jest dostępny w postaci roztworu do wstrzykiwań/infuzji w dwóch stężeniach: 5 mikrogramów/mL oraz 50 mikrogramów/mL, z różnymi objętościami ampułek (1-20 mL), co pozwala na precyzyjne dawkowanie od 5 do 1000 mikrogramów sufentanylu. Roztwór charakteryzuje się pH 3,5-6,0 oraz osmolalnością 270-310 mOsm/kg, a każdy mililitr zawiera 3,54 mg sodu, co jest istotne przy monitorowaniu bilansu elektrolitowego pacjenta. Produkt jest klarowny, bezbarwny i wolny od cząstek, konfekcjonowany w ampułkach z bezbarwnego szkła typu I z jednym punktem przełamania. Po otwarciu ampułki lek należy zużyć natychmiast, a po rozcieńczeniu wykazano stabilność chemiczną i fizyczną do 72 godzin w temperaturze 20-25°C lub 2-8°C, jednak z mikrobiologicznego punktu widzenia zaleca się natychmiastowe użycie lub przechowywanie nie dłużej niż 24 godziny w warunkach aseptycznych.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Multimel N6-900E
Multimel N6-900 E to kompleksowy preparat do infuzji w postaci emulsji, zawierający emulsję tłuszczową (około 80% oleju z oliwek i 20% oleju sojowego), roztwór aminokwasów oraz roztwór glukozy, pakowany w trójkomorowe worki. Przeprowadzone badania przedkliniczne składników wykazały brak specyficznej toksyczności roztworu aminokwasów i glukozy, co potwierdza ich bezpieczeństwo kliniczne. Emulsja tłuszczowa, mimo że nie badana jako gotowy produkt, wykazała typowe dla tej grupy preparatów zmiany toksyczne przy podawaniu dużych dawek, takie jak stłuszczenie wątroby, małopłytkowość oraz podwyższone stężenie cholesterolu w surowicy.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Tisercin 25 mg/ml
Lewomepromazyna w formie roztworu do wstrzykiwań (Tisercin, 25 mg/ml) stanowi alternatywną drogę podania u pacjentów, u których podanie doustne jest niemożliwe. Zalecana dawka dobowa dla dorosłych wynosi 75-100 mg, podzielona na 2-3 dawki, podawana domięśniowo jako głęboka iniekcja lub dożylnie w formie powolnego wlewu kroplowego po rozcieńczeniu 50-100 mg leku w 250 ml soli fizjologicznej lub 5% roztworu glukozy. Podczas terapii konieczne jest utrzymanie pacjenta w pozycji leżącej oraz ciągłe monitorowanie parametrów życiowych, zwłaszcza ciśnienia tętniczego i czynności serca. Produkt jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 12. roku życia, a dawkowanie u młodzieży powyżej 12 lat wymaga indywidualnej konsultacji specjalistycznej.
ciśnienie tętnicze, czynność serca, dawkowanie, działanie niepożądane, iniekcja domięśniowa, lewomepromazyna, parametry życiowe, podanie dożylne, podanie parenteralne, podawanie parenteralne, pozycja leżąca, roztwór do wstrzykiwań, roztwór glukozy, sól fizjologiczna, terapia, Tisercin, wlew kroplowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – SmofKabiven Low Osmo Peripheral –
SmofKabiven Low Osmo Peripheral, emulsja do infuzji, nie była poddana odrębnym badaniom przedklinicznym, jednak profil bezpieczeństwa opiera się na danych dotyczących poszczególnych składników oraz produktu o podobnym składzie (SmofKabiven Peripheral). Badania farmakologiczne, toksykologiczne i genotoksyczne składników takich jak SMOFlipid, roztwory aminokwasów i glukozy oraz glicerofosforan sodu nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka. W badaniach na królikach nie stwierdzono działania teratogennego ani embriotoksycznego, a składniki stosowane w stężeniach fizjologicznych nie wykazują negatywnego wpływu na zdolności rozrodcze, płodność ani rozwój zarodka.
działanie anafilaktyczne, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, genotoksyczność, glicerofosforan sodu, infuzja dożylna, leczenie substytucyjne, nadwrażliwość na składniki, podanie domięśniowe, podanie dotętnicze, podanie podskórne, reakcja anafilaktyczna, roztwór aminokwasów, roztwór glukozy, SMOFlipid, test maksymalizacji, toksyczność po podaniu wielokrotnym, tolerancja miejscowa, uszkodzenie embriotoksyczne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Paracetamol Hasco 125 mg
Przedawkowanie Paracetamolu Hasco, dostępnego w czopkach o dawkach 80 mg, 125 mg, 250 mg oraz 500 mg, stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, głównie z powodu ryzyka ciężkiego uszkodzenia wątroby. Dawka toksyczna u dorosłych wynosi 10-15 g substancji czynnej, co odpowiada spożyciu 20-30 czopków 500 mg, 40-60 czopków 250 mg, 80-120 czopków 125 mg lub 125-187 czopków 80 mg. Uszkodzenie wątroby rozwija się stopniowo, a objawy kliniczne zwykle pojawiają się z opóźnieniem, najczęściej od drugiego dnia po zażyciu dawki toksycznej.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Oxaliplatinum Accord 5 mg/ml
Oxaliplatinum Accord (oksaliplatyna) to lek przeciwnowotworowy w postaci koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji o stężeniu 5 mg/ml, dostępny w fiolkach zawierających 50 mg, 100 mg lub 200 mg substancji czynnej. Preparat stosowany jest wyłącznie w skojarzeniu z 5-fluorouracylem (5-FU) oraz kwasem folinowym (FA) w leczeniu raka jelita grubego. Wskazania obejmują leczenie uzupełniające raka okrężnicy stopnia III (Duke C) po całkowitej resekcji guza pierwotnego oraz terapię zaawansowanego raka odbytnicy i okrężnicy z przerzutami. Roztwór jest klarowny, bezbarwny, o pH 3,5–6,5 i osmolarności 125–175 mOsm/l, co jest istotne dla bezpieczeństwa podania dożylnego.
5-fluorouracyl, chemioterapia przeciwnowotworowa, działanie niepożądane, funkcja nerek, funkcja wątroby, koncentrat do sporządzania roztworu, kwas folinowy, leczenie adjuwantowe, leczenie uzupełniające, lek przeciwnowotworowy, neurotoksyczność, oksaliplatyna, potwierdzenie histopatologiczne, rak jelita grubego, rak odbytnicy, rak okrężnicy, rak z przerzutami, reakcja nadwrażliwości, resekcja guza pierwotnego, roztwór glukozy, schemat skojarzony, terapia pooperacyjna, terapia skojarzona, układ krwiotwórczy, wskazanie onkologiczne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Diaril 2 mg
Przedawkowanie glimepirydu, substancji czynnej leku Diaril, prowadzi do przedłużonej hipoglikemii trwającej od 12 do 72 godzin, z możliwością nawrotów po początkowej poprawie. Objawy kliniczne obejmują nudności, wymioty, bóle nadbrzusza oraz objawy neurologiczne takie jak niepokój ruchowy, drżenia mięśniowe, zaburzenia widzenia, problemy z koordynacją, senność, a w ciężkich przypadkach śpiączkę i drgawki. Objawy mogą pojawić się z opóźnieniem do 24 godzin od zażycia nadmiernej dawki, co wymaga długotrwałej hospitalizacji i monitorowania parametrów życiowych oraz stężenia glukozy we krwi.
ból nadbrzusza, drgawki, drżenie mięśniowe, glimepiryd, hiperglikemia, hipoglikemia, hospitalizacja, intensywna opieka medyczna, nudności, płukanie żołądka, przedłużona hipoglikemia, roztwór glukozy, senność, śpiączka, śpiączka hipoglikemiczna, splątanie, stężenie glukozy we krwi, węgiel aktywowany, wymioty, zaburzenie koordynacji, zaburzenie świadomości, zaburzenie widzenia - Leksykon leków
Skład i postać leku – Micafungin Teva 50 mg
Micafungin Teva jest dostępny w postaci proszku do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji w dawkach 50 mg i 100 mg mykafunginy sodowej, odpowiednio o stężeniach po odtworzeniu 10 mg/ml i 20 mg/ml. Produkt zawiera substancje pomocnicze takie jak sacharoza, kwas cytrynowy oraz wodorotlenek sodu, które stabilizują pH roztworu. Fiolki o pojemności 10 ml wykonane są ze szkła typu I, zabezpieczone przed promieniowaniem UV, a okres ważności nieotwartego produktu wynosi 3 lata. Preparat wymaga aseptycznego przygotowania z użyciem roztworu chlorku sodu 0,9% lub glukozy 5%, a po rozpuszczeniu i rozcieńczeniu roztwór zachowuje stabilność chemiczną i fizyczną do 48 godzin (koncentrat) lub 96 godzin (roztwór do infuzji) w temperaturze 25°C, pod warunkiem ochrony przed światłem.
aspekt mikrobiologiczny, guma butylowa, koncentrat roztworu, kwas cytrynowy, mykafungina, mykafungina sodowa, podanie dożylne, proszek do sporządzania koncentratu, roztwór chlorku sodu, roztwór glukozy, sacharoza, stabilność chemiczna i fizyczna, substancja pomocnicza, warunki aseptyczne, wlew dożylny, wodorotlenek sodu, zwalidowane warunki aseptyczne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Pediaven G20 –
Pediaven G20 to dwukomorowy roztwór do infuzji, zawierający 500 ml aminokwasów oraz 500 ml glukozy, które po zmieszaniu tworzą 1000 ml roztworu o osmolarności około 1400 mOsm/l i pH 4,8–5,5. Preparat dostarcza pełne spektrum aminokwasów (20 g/1000 ml) oraz 200 g glukozy (200 g glukozy bezwodnej), zapewniając łącznie 880 kcal energii, w tym 800 kcal energii pozabiałkowej. Zawiera także zbilansowane elektrolity i mikroelementy, m.in. sód 30 mmol, potas 25 mmol, wapń 6 mmol, magnez 4 mmol, fosforany 8 mmol oraz pierwiastki śladowe takie jak chrom (20 µg), kobalt (150 µg), miedź (255 µg), żelazo (500 µg), fluor (500 µg), jod (50 µg), mangan (100 µg), molibden (50 µg), selen (35 µg) i cynk (2000 µg). Preparat jest przeznaczony do jednorazowego użycia, a przed podaniem należy zmieszać zawartość obu komór worka, zachowując aseptykę i chroniąc roztwór przed światłem, szczególnie u dzieci poniżej 2 lat.
acetylocysteina, aminokwas, azot całkowity, ceftriakson, chlorek chromu, chlorek kobaltu, chlorek manganu, chlorek potasu, chlorek sodu, elektrolit, emulsja tłuszczowa, energia całkowita, energia pozabiałkowa, fluorek sodu, folia polimerowa, fosforan dipotasu, glukonian wapnia, glukoza jednowodna, jodek potasu, kation dwuwartościowy, kwas glutaminowy, kwas octowy lodowaty, kwas solny, mleczan magnezu, molibdenian amonu, niezgodność farmaceutyczna, octan cynku, osmolarność, pierwiastek śladowy, pochłaniacz tlenu, roztwór aminokwasów, roztwór do infuzji, roztwór glukozy, siarczan miedzi, siarczan żelaza, sól wapniowa, substancja pomocnicza, wartość odżywcza, warunek aseptyczny, właściwość fizykochemiczna, woda do wstrzykiwań, worek dwukomorowy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Amsidyl 75 mg/1,5 ml
Amsidyl (amsakryna) jest lekiem cytostatycznym stosowanym wyłącznie przez doświadczonych onkologów lub pod ich nadzorem, w terapii skojarzonej z innymi cytotoksynami. Przed rozpoczęciem leczenia konieczne jest skorygowanie stężenia potasu w surowicy do wartości >4 mEq/l. Standardowa dawka w jednym cyklu wynosi 300-650 mg/m² powierzchni ciała, podawana w dawkach podzielonych przez 3-7 dni, z maksymalną dawką całkowitą 750 mg/m². W fazie konsolidacji stosuje się dawki porównywalne lub nieco mniejsze niż w fazie indukcji. U pacjentów z umiarkowaną lub ciężką niewydolnością nerek lub wątroby zaleca się redukcję dawki początkowej o 20-30%, z dalszym dostosowaniem w zależności od toksyczności klinicznej. Lek nie jest zarejestrowany do stosowania u dzieci i młodzieży, a dane dotyczące wpływu wieku na farmakokinetykę i tolerancję są ograniczone.
amsakryna, cytostatyki, EKG, farmakokinetyka, faza podtrzymująca, indukcja remisji, infuzja dożylna, jony chlorkowe, konsolidacja remisji, leki cytotoksyczne, masa erytrocytarna, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, niezgodność farmaceutyczna, parametry laboratoryjne, płytki krwi, potas w surowicy, roztwór glukozy, toksyczność kliniczna, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Skład i postać leku – Voltaren 25 mg/ml
Voltaren w formie roztworu do wstrzykiwań lub do sporządzania roztworu do infuzji zawiera diklofenak sodowy w stężeniu 25 mg/ml, co odpowiada 75 mg substancji czynnej w 3 ml ampułce. Preparat zawiera substancje pomocnicze takie jak mannitol, sodu pirosiarczyn, alkohol benzylowy, glikol propylenowy, wodorotlenek sodu oraz wodę do wstrzykiwań, które zapewniają stabilność chemiczną i fizyczną roztworu. Produkt jest pakowany w ampułki ze szkła bezbarwnego, przechowywany w temperaturze poniżej 30°C, z okresem ważności 2 lata. Preparat jest przeznaczony do podania pozajelitowego, domięśniowo lub dożylnie po odpowiednim rozcieńczeniu, z zachowaniem zasad aseptyki i techniki iniekcji.
alkohol benzylowy, diklofenak sodowy, działanie niepożądane, glikol propylenowy, infuzja dożylna, izotoniczny roztwór chlorku sodu, mannitol, niezgodność farmaceutyczna, podanie domięśniowe, podanie dożylne, podanie pozajelitowe, roztwór do infuzji, roztwór do wstrzykiwań, roztwór dwuwęglanu sodu, roztwór glukozy, skuteczność terapeutyczna, sodu pirosiarczyn - Leksykon leków
Skład i postać leku – Propofol 1% MCT/LCT Fresenius 10 mg/ml
Propofol 1% MCT/LCT Fresenius to emulsja do wstrzykiwań lub infuzji, zawierająca 10 mg propofolu na 1 ml emulsji, dostępna w ampułko-strzykawkach o pojemnościach 10 ml (100 mg propofolu), 20 ml (200 mg) oraz 50 ml (500 mg). Produkt charakteryzuje się pH 7,5-8,5 oraz osmolalnością 270-330 mOsmol/kg, a jego skład obejmuje m.in. olej sojowy (50 mg/ml), triglicerydy MCT/LCT, fosfolipidy jaja kurzego, glicerol i kwas oleinowy. Ampułko-strzykawki wykonane są ze szkła klasy hydrolitycznej I lub kopolimeru cykloolefinowego, wyposażone w nasadkę i korek z gumy bromobutylowej oraz tłok z polipropylenu. Produkt należy przechowywać w temperaturze do 25°C, nie zamrażać, a okres ważności wynosi 2 lata w oryginalnym, nieotwartym opakowaniu.
ampułko-strzykawka, emulsja do wstrzykiwań, emulsja olej w wodzie, fosfolipidy jaja, glicerol, guma bromobutylowa, kwas oleinowy, niezgodność farmaceutyczna, olej sojowy, osmolalność, propofol, roztwór chlorku sodu, roztwór glukozy, roztwór lidokainy, temperatura przechowywania leku, triglicerydy kwasów tłuszczowych, warunki aseptyczne, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek sodu - Leksykon leków
Skład i postać leku – Cefuroxim-MIP 750 mg 750 mg
Cefuroxim-MIP to preparat zawierający cefuroksym sodowy, dostępny w dawkach 750 mg (789 mg cefuroksymu sodowego) oraz 1500 mg (1578 mg cefuroksymu sodowego) w formie proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji. Zawartość sodu wynosi odpowiednio 42 mg i 83 mg na fiolkę. Roztwór po rozpuszczeniu ma lekko żółtawy kolor, co nie wpływa na skuteczność. Preparat można podawać domięśniowo, dożylnie w formie wstrzyknięcia lub infuzji, z różnymi objętościami rozpuszczalnika, co wpływa na stężenie cefuroksymu (np. 750 mg domięśniowo w 3 mL wody daje stężenie 216 mg/mL, a 1500 mg dożylnie w co najmniej 15 mL wody – 94 mg/mL). Przygotowany roztwór należy zużyć w ciągu 5 godzin w temperaturze do 25°C lub do 24 godzin w 5°C, a obecność zmętnień lub strąceń dyskwalifikuje go do podania. Preparat nie zawiera substancji pomocniczych i nie powinien być mieszany z innymi antybiotykami w jednej strzykawce.
aminoglikozyd, azlocylina, cefuroksym, cefuroksym sodowy, chlorek potasu, chlorek sodu, chlorowodorek lidokainy, cukier inwertowany, fosforan hydrokortyzonu, heparyna, infuzja dożylna, kolistyna, ksylitol, metronidazol, mleczan sodu, mleczanowy roztwór Ringera, niezgodność farmaceutyczna, podanie domięśniowe, proszek do sporządzania roztworu, roztwór alkaliczny, roztwór do wstrzykiwań, roztwór glukozy, roztwór Hartmanna, roztwór Ringera, roztwór wodorowęglanu sodu, współczynnik przesuwu fazowego, wstrzyknięcie dożylne, wstrzyknięcie i infuzja, zgodność farmaceutyczna - Leksykon leków
Skład i postać leku – Propofol-Lipuro 5 mg/ml
Propofol-Lipuro jest emulsją do wstrzykiwań lub infuzji o stężeniu 5 mg/ml propofolu, dostępny w ampułkach po 20 ml (100 mg propofolu/ampułka). Preparat ma postać emulsji typu „olej w wodzie” z białym, mlecznym wyglądem, zawiera substancje pomocnicze takie jak oczyszczony olej sojowy (50 mg/ml), triglicerydy nasyconych kwasów tłuszczowych, glicerol, fosfolipidy z jaja kurzego oraz sodu oleinian. Ze względu na obecność oleju sojowego, należy zachować ostrożność u pacjentów z nadwrażliwością na soję. Produkt jest pakowany w szklane ampułki typu I, przeznaczone do jednorazowego użycia, a niewykorzystane resztki należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami. Przed podaniem emulsję należy dokładnie wstrząsnąć, a w przypadku rozwarstwienia preparatu nie stosować.
ampułka, emulsja do wstrzykiwań, emulsja typu olej w wodzie, fosfolipidy, glicerol, lidokaina, niezgodność farmaceutyczna, oleinian sodu, olej sojowy, propofol, roztwór chlorku sodu, roztwór glukozy, substancja czynna, substancja pomocnicza, triglicerydy kwasów tłuszczowych, właściwości farmakologiczne, woda do wstrzykiwań - Leksykon substancji czynnych
Gliklazyd – Przedawkowanie
Przedawkowanie gliklazydu, pochodnej sulfonylomocznika, prowadzi do hipoglikemii, która stanowi poważne zagrożenie kliniczne wymagające natychmiastowej interwencji. Objawy hipoglikemii dzielimy na umiarkowane (drżenie, pocenie, głód, niepokój, kołatanie serca, bez utraty przytomności i objawów neurologicznych) oraz ciężkie (śpiączka, drgawki, zaburzenia neurologiczne). W przypadku umiarkowanych objawów zaleca się doustne podanie węglowodanów, dostosowanie dawki gliklazydu oraz modyfikację diety, z jednoczesną ścisłą obserwacją pacjenta. Ciężka hipoglikemia wymaga natychmiastowej hospitalizacji, szybkiego dożylnego podania 50 ml hipertonicznego roztworu glukozy (20-30%) oraz kontynuacji wlewu ciągłego 10% roztworu glukozy w celu utrzymania stężenia glukozy powyżej 1 g/l, wraz z intensywnym monitorowaniem stanu klinicznego.
arytmia serca, białko osocza, choroba układu sercowo-naczyniowego, dializa, drgawki, glikemia, gliklazyd, hipoglikemia, hospitalizacja, objawy hipoglikemii, pochodna sulfonylomocznika, powikłanie neurologiczne, roztwór glukozy, roztwór hipertoniczny, śpiączka, śpiączka hipoglikemiczna, stężenie glukozy we krwi, węglowodan, wlew ciągły, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie rytmu serca - Leksykon substancji czynnych
Miedzi siarczan – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Preparat Pediaven NN1 jest roztworem do infuzji stosowanym w żywieniu pozajelitowym, zawierającym miedzi siarczan pięciowodny w ilości 0,23 mg na 250 ml roztworu (co odpowiada 57,5 µg czystej miedzi) oraz 0,92 mg na 1000 ml roztworu (230 µg czystej miedzi). Po zmieszaniu roztwór charakteryzuje się osmolarnością około 715 mOsm/l oraz pH w zakresie 4,8-5,5. Pediaven NN1 dostarcza również glukozę (25 g/250 ml, 100 g/1000 ml), aminokwasy (3,75 g/250 ml, 15 g/1000 ml) oraz azot całkowity (0,54 g/250 ml, 2,14 g/1000 ml), zapewniając odpowiednią podaż składników odżywczych i energii (115 kcal/250 ml, 460 kcal/1000 ml). W Charakterystyce Produktu Leczniczego (ChPL) sekcja dotycząca wpływu na płodność, ciążę i laktację jest oznaczona jako „Nie dotyczy”, co wynika z profilu produktu i jego zastosowania w żywieniu pozajelitowym.
aminokwasy, azot całkowity, charakterystyka produktu leczniczego, ChPL, dwukomorowy worek, energia całkowita, karmienie piersią, miedzi siarczan pięciowodny, osmolarność, Pediaven NN1, roztwór aminokwasów, roztwór do infuzji, roztwór glukozy, składniki odżywcze, stosunek korzyści do ryzyka, wpływ na płodność, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Nolpaza 40 mg
Produkt leczniczy Nolpaza 40 mg (pantoprazol sodowy półtorawodny) w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań posiada bezwzględne przeciwwskazania, w tym nadwrażliwość na pantoprazol oraz inne podstawione benzimidazole (np. omeprazol, lanzoprazol, rabeprazol, esomeprazol). Ponadto, przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancje pomocnicze, takie jak cytrynian sodu dwuwodny (5,0 mg/fiolka) i wodorotlenek sodu. Po rekonstytucji 10 ml 0,9% roztworu NaCl roztwór ma pH około 10 i osmolalność około 382 mOsm/kg, a po dalszym rozcieńczeniu w 100 ml 0,9% NaCl lub 5% glukozy pH wynosi odpowiednio około 9 i 8,5, co może mieć znaczenie kliniczne w kontekście ryzyka reakcji nadwrażliwości i działań niepożądanych.
antagonista receptora H2, benzimidazole, cytrynian sodu, działanie niepożądane, inhibitor pompy protonowej, inhibitory pompy protonowej, konsultacja alergologiczna, kwas solny, lek zobojętniający, nadwrażliwość na pantoprazol, Nolpaza, pantoprazol sodowy, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, roztwór do wstrzykiwań, roztwór glukozy, roztwór NaCl, śluzówka żołądka, wodorotlenek sodu, wywiad alergologiczny - Leksykon substancji czynnych
Lizyna bezwodna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Ocena bezpieczeństwa stosowania lizyny bezwodnej jako składnika produktów do żywienia pozajelitowego, takich jak Kabiven Peripheral, opiera się głównie na danych przedklinicznych dotyczących poszczególnych komponentów preparatu, a nie na badaniach izolowanego aminokwasu. Kabiven Peripheral zawiera lizynę bezwodną w formie lizyny chlorowodorku w ilościach odpowiednio 5,6 g (2400 ml), 4,5 g (1920 ml) oraz 3,4 g (1440 ml) na opakowanie. Badania niekliniczne dotyczące emulsji tłuszczowych (Intralipid), roztworów aminokwasów oraz roztworów glukozy wykazały dobrą tolerancję i bezpieczeństwo tych składników, co pozwala na wnioskowanie o korzystnym profilu bezpieczeństwa całego preparatu.