zapalenie ucha środkowego z wysiękiem
Zapalenie ucha środkowego z wysiękiem (otitis media with effusion, OME) to stan, w którym w jamie ucha środkowego gromadzi się płyn bez obecności objawów ostrego stanu zapalnego. W przeciwieństwie do ostrego zapalenia ucha środkowego, OME nie wywołuje zazwyczaj silnego bólu i gorączki, ale może prowadzić do niedosłuchu przewodzeniowego.
Główną przyczyną OME jest dysfunkcja trąbki słuchowej, która prowadzi do nieprawidłowego drenażu płynu i powstania podciśnienia w jamie ucha środkowego. Stan ten często występuje jako następstwo ostrego zapalenia ucha środkowego, infekcji górnych dróg oddechowych, alergii, przerostu migdałka gardłowego czy anomalii anatomicznych, takich jak rozszczep podśluzówkowy podniebienia.
Diagnostyka OME opiera się na badaniu otoskopowym, w którym widoczna jest nieprzezroczysta, wciągnięta błona bębenkowa, często z poziomem płynu lub pęcherzykami powietrza. Tympanometria wykazuje typowo krzywą typu B lub C. Badania audiometryczne mogą potwierdzić niedosłuch przewodzeniowy o nasileniu zwykle 20-40 dB.
Leczenie OME u większości pacjentów polega na obserwacji, gdyż w około 90% przypadków dochodzi do samoistnej rezolucji w ciągu 3 miesięcy. W przypadku utrzymywania się wysięku powyżej 3 miesięcy lub znacznego niedosłuchu, zaleca się zabieg drenażu jamy bębenkowej z założeniem dreników wentylacyjnych. Kontrowersyjne pozostaje stosowanie antybiotyków, leków przeciwhistaminowych i sterydów donosowych, których skuteczność w leczeniu OME nie została jednoznacznie potwierdzona.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Nadwrażliwość na dźwięki (hiperakuzja) – Etiologia i przyczyny
Hiperakuzja to rzadkie zaburzenie słuchu charakteryzujące się zmniejszoną tolerancją na dźwięki, które pacjenci odbierają jako nadmiernie głośne, nieprzyjemne lub bolesne. Dotyka około 1 na 50 000 osób, choć niektóre badania wskazują na częstość 8-15% w populacji dorosłych. Etiologia jest wieloczynnikowa i obejmuje uszkodzenie ślimaka (głównie komórek włoskowatych) spowodowane ekspozycją na hałas o wysokim natężeniu, urazy głowy i szyi, infekcje wirusowe, choroby autoimmunologiczne (np. toczeń rumieniowaty układowy), a także schorzenia neurologiczne takie jak migreny, stwardnienie rozsiane czy zespół Williamsa. Warto podkreślić, że u około 50% pacjentów z szumami usznymi współwystępuje hiperakuzja, a u 56% pacjentów z hiperakuzją stwierdza się współistnienie chorób psychicznych, w tym zaburzeń lękowych (47%). Wśród czynników ryzyka istotne są także narażenie zawodowe i rekreacyjne na hałas oraz stosowanie ototoksycznych leków, takich jak cyprofloksacyna czy niektóre środki psychoaktywne.
5-hydroksytryptamina, centralna sensytyzacja, choroba Lyme’a, choroba Ménière’a, cyprofloksacyna, ekspozycja na hałas, fencyklidyna, hiperakuzja, infekcja wirusowa, komórki włoskowate, kora słuchowa, LSD, mięsień strzemiączkowy, migrena, nerw twarzowy, odruch strzemiączkowy, padaczka, porażenie mózgowe, przewodzeniowa utrata słuchu, ślimak, stwardnienie rozsiane, szumy uszne, toczeń rumieniowaty układowy, ucho wewnętrzne, układ słuchowy, uraz głowy, utrata słuchu, whiplash, wodniak śródchłonki, zaburzenie lękowe, zaburzenie stawu skroniowo-żuchwowego, zaburzenie ze spektrum autyzmu, zapalenie ucha środkowego z wysiękiem, zespół stresu pourazowego, zespół Williamsa, zmniejszona tolerancja na dźwięki - Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie ucha środkowego – Epidemiologia
Zapalenie ucha środkowego (otitis media) stanowi istotny problem zdrowotny, szczególnie w populacji pediatrycznej, z globalną zapadalnością wynoszącą 4958,9 na 100 000 osób w 2021 roku i 391 milionami nowych przypadków. Największa częstość występowania przypada na dzieci między 6 a 24 miesiącem życia, z 80-90% dzieci doświadczających epizodów zapalenia ucha środkowego z wysiękiem przed rozpoczęciem nauki szkolnej. Czynniki ryzyka obejmują anatomiczne cechy trąbki słuchowej, niedojrzałość układu odpornościowego, płeć męską, przynależność etniczną (np. rdzenni Amerykanie, Inuici, Aborygeni), historię rodzinną, ekspozycję na dym tytoniowy, karmienie butelką oraz infekcje górnych dróg oddechowych. Ostre zapalenie ucha środkowego (AOM) jest najczęstszą diagnozą w pediatrycznych oddziałach ratunkowych, z 13,6 milionami wizyt rocznie w USA, a najczęstszymi patogenami są Streptococcus pneumoniae, Haemophilus influenzae (nontypeable) i Moraxella catarrhalis. Zapalenie ucha środkowego z wysiękiem (OME) dotyka około 90% dzieci w wieku 6 miesięcy do 4 lat, a przewlekłe zapalenie ucha środkowego (COM) występuje u około 5% pacjentów, prowadząc do ryzyka trwałej utraty słuchu i powikłań.
badanie słuchu, błona bębenkowa, drenaż wentylacyjny, dysfunkcja trąbki słuchowej, Haemophilus influenzae, infekcja górnych dróg oddechowych, Moraxella catarrhalis, ostre zapalenie ucha środkowego, otoskop, perforacja błony bębenkowej, przewlekłe zapalenie ucha środkowego, rozszczep podniebienia, Streptococcus pneumoniae, trąbka Eustachiusza, trąbka słuchowa, ucho środkowe, utrata słuchu przewodzeniowa, wysięk w uchu środkowym, zapalenie ucha środkowego, zapalenie ucha środkowego z wysiękiem, zespół Downa