ekstyrpacja miazgi
Ekstyrpacja miazgi to procedura endodontyczna, polegająca na całkowitym usunięciu miazgi zęba z komory i kanałów korzeniowych. Jest to kluczowy etap leczenia kanałowego, przeprowadzany w przypadku nieodwracalnego zapalenia miazgi, martwicy miazgi lub jako zabieg profilaktyczny przed odbudową protetyczną.
Zabieg wykonuje się w znieczuleniu miejscowym, po uzyskaniu dostępu do komory miazgi poprzez opracowanie ubytku. Następnie przy użyciu specjalistycznych narzędzi endodontycznych (pilników, igieł Millera) usuwa się tkankę miazgową z komory i kanałów korzeniowych. Współczesne techniki obejmują zastosowanie narzędzi maszynowych oraz wspomaganie ultradźwiękami.
Po ekstyrpacji miazgi następuje opracowanie mechaniczne kanałów korzeniowych, ich płukanie środkami odkażającymi (np. podchloryn sodu, EDTA) oraz wypełnienie materiałem obturacyjnym. Prawidłowo przeprowadzona ekstyrpacja miazgi jest warunkiem powodzenia leczenia endodontycznego i zachowania zęba w jamie ustnej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Orabloc (40 mg + 0,01 mg)/ml
Orabloc to roztwór do wstrzykiwań zawierający 40 mg/ml artykainy chlorowodorku oraz 0,01 mg/ml adrenaliny (epinefryny) w postaci adrenaliny winianu, stosowany w stomatologii do miejscowego znieczulenia nasiękowego oraz redukcji napięcia mięśniowego podczas zabiegów. Preparat jest wskazany dla pacjentów dorosłych, młodzieży, dzieci powyżej 4 roku życia oraz osób starszych, poddawanych różnorodnym procedurom stomatologicznym, w tym chirurgii kości i błon śluzowych, amputacji i ekstyrpacji miazgi, ekstrakcji złamanych zębów, osteosyntezie przezskórnej, cystektomii, interwencjom śluzówkowo-dziąsłowym oraz apikoektomii. Obecność adrenaliny powoduje miejscowe zwężenie naczyń, co ogranicza krwawienie w polu zabiegowym, a artykaina zapewnia szybki początek i długotrwałe działanie znieczulające.
apikoektomia, artykaina chlorowodorek, chirurgia miazgi zęba, cystektomia, ekstyrpacja miazgi, interwencja śluzówkowo-dziąsłowa, lek znieczulający z grupy amidów, osteosynteza przezskórna, osteotomia, pirosiarczan sodu, przepływ krwi, resekcja wierzchołka korzenia, roztwór do wstrzykiwań, tkanki okołowierzchołkowe, znieczulenie miejscowe, znieczulenie nasiękowe, zniesienie napięcia mięśni, zwężenie naczyń krwionośnych - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Devipasta (450 mg + 370 mg)/g
Devipasta (450 mg + 370 mg)/g, zawierająca paraformaldehyd oraz lidokainę, jest preparatem stosowanym do dewitalizacji miazgi zębowej. Przed aplikacją konieczne jest wykonanie trepanacji sklepienia komory zęba, z uwzględnieniem stanu tkanek – znieczulenie zaleca się przy grubej warstwie zębiny, natomiast przy cienkiej warstwie lub tkankach próchnicowo zmienionych można je pominąć. Kluczowe jest zapewnienie odpowiednio dużego wejścia do komory, co umożliwia swobodne wydostanie się wysięku i minimalizuje ryzyko bólu po zabiegu. Preparat należy aplikować precyzyjnie, w dawce 2-4 mg (kuleczka o średnicy 1,5-2 mm) na odsłoniętą miazgę, lekko, bez ucisku, a następnie zabezpieczyć watą i szczelnym opatrunkiem tymczasowym, np. z cementu szkło-jonomerowego, aby zapobiec wypływowi środka do przyzębia.
amputacja miazgi, cement szkło-jonomerowy, dewitalizacja miazgi zębowej, dolegliwość bólowa, ekstyrpacja miazgi, kanał korzeniowy, komora zęba, lidokaina, martwica miazgi, mumifikacja miazgi, paraformaldehyd, przyzębie brzeżne, punkt trepanacyjny, stan zapalny miazgi, wysięk, zgłębnik stomatologiczny, znieczulenie