lek naczyniozwężający
Lek naczyniozwężający (wazokonstrykcyjny) to substancja farmakologiczna, która powoduje skurcz mięśni gładkich w ścianach naczyń krwionośnych, co prowadzi do zwężenia ich światła i w konsekwencji do wzrostu oporu naczyniowego oraz ciśnienia tętniczego krwi. Mechanizm działania większości leków z tej grupy opiera się na stymulacji receptorów alfa-adrenergicznych w naczyniach krwionośnych.
Do najczęściej stosowanych leków naczyniozwężających należą: fenylefryna, adrenalina, noradrenalina, midodrina oraz pochodne imidazoliny (ksylometazolina, oksymetazolina). W zależności od drogi podania i selektywności, leki te mogą wykazywać działanie ogólnoustrojowe lub miejscowe. Preparaty miejscowe są powszechnie stosowane w kroplach do nosa, ocznych oraz jako składniki leków stosowanych w znieczuleniu miejscowym.
Wskazania do stosowania leków naczyniozwężających obejmują: leczenie niedociśnienia, wstrząsu, krwawień, nieżytu błony śluzowej nosa, jaskry oraz niektórych reakcji alergicznych. Ze względu na istotne działania niepożądane, takie jak tachykardia, arytmie, nadciśnienie tętnicze i potencjał uzależniający (przy stosowaniu donosowym), leki te powinny być stosowane zgodnie z zaleceniami i pod kontrolą lekarza, szczególnie u pacjentów z chorobami układu krążenia.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Wamlox 5 mg + 160 mg
Produkt leczniczy Wamlox, zawierający amlodypinę i walsartan, wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania u kobiet w ciąży i karmiących piersią. Amlodypina nie ma jednoznacznie ustalonego bezpieczeństwa w ciąży, a badania przedkliniczne wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję przy dużych dawkach, dlatego jej stosowanie jest dopuszczalne tylko, gdy korzyści przewyższają ryzyko. Walsartan, jako antagonista receptora angiotensyny II, jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko toksycznego działania na płód, w tym pogorszenie czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki oraz poważne zaburzenia u noworodka, takie jak niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze i hiperkaliemia. Po ekspozycji na walsartan w II i III trymestrze konieczne jest monitorowanie ultrasonograficzne płodu oraz ścisła obserwacja noworodka. W okresie karmienia piersią nie zaleca się stosowania Wamlox ze względu na przenikanie amlodypiny do mleka (3-7%, maks. 15% dawki matki) i nieznany wpływ na niemowlę.
amlodypina i walsartan, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia, badanie przedkliniczne, badanie ultrasonograficzne, blokada kanału wapniowego, częstoskurcz odruchowy, działanie teratogenne, glukonian wapnia, hemodializa, hiperkaliemia, inhibitor ACE, lek naczyniozwężający, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niekardiogenny obrzęk płuc, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia czaszki, rozszerzenie naczyń obwodowych, toksyczność płodowa, wstrząs