choroba węzła zatokowego

Choroba węzła zatokowego (zespół chorego węzła zatokowego, sick sinus syndrome) to zaburzenie funkcji węzła zatokowo-przedsionkowego, będącego naturalnym rozrusznikiem serca. Schorzenie to prowadzi do nieprawidłowości w generowaniu lub przewodzeniu impulsów elektrycznych, co skutkuje zaburzeniami rytmu serca.

Główne manifestacje choroby węzła zatokowego obejmują bradykardię zatokową, blok zatokowo-przedsionkowy, zespół tachy-brady (naprzemienne występowanie brady- i tachyarytmii), a także zatrzymanie zatokowe. Choroba najczęściej dotyczy osób w podeszłym wieku i może być związana z procesami degeneracyjnymi, niedokrwieniem mięśnia sercowego, kardiomiopatią, zapaleniem mięśnia sercowego lub stanowić powikłanie zabiegów kardiochirurgicznych.

Diagnostyka choroby węzła zatokowego opiera się na badaniu EKG, badaniu holterowskim oraz testach elektrofizjologicznych. Objawy kliniczne obejmują zawroty głowy, omdlenia, kołatanie serca oraz niewydolność serca. Leczenie zależy od nasilenia objawów i może obejmować odstawienie leków o działaniu chronotropowo ujemnym, farmakoterapię lub implantację stałego stymulatora serca, co stanowi najskuteczniejszą metodę terapeutyczną.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Przeciwwskazania – Amiodaron hameln 50 mg/ml

Amiodaron hameln (50 mg/ml) to koncentrat do sporządzania roztworu do wstrzykiwań zawierający 46,9 mg amiodaronu w 1 ml roztworu, z dodatkiem 56 mg jodu i 22,2 mg alkoholu benzylowego na ml. Lek jest skuteczny w leczeniu zaburzeń rytmu serca, jednak jego stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na amiodaron, jod lub substancje pomocnicze, a także u noworodków ze względu na ryzyko zespołu niewydolności oddechowej związanego z alkoholem benzylowym. Przeciwwskazania obejmują ciężką niewydolność oddechową, zapaść krążeniową, ciężkie niedociśnienie tętnicze, aktualne lub przebyte zaburzenia czynności tarczycy, bradykardię zatokową, blok zatokowo-przedsionkowy, zespół chorego węzła zatokowo-przedsionkowego bez stymulatora oraz ciężkie zaburzenia przewodzenia serca bez wszczepionego stymulatora. Ponadto, amiodaron nie powinien być stosowany jednocześnie z lekami wydłużającymi odstęp QT ze względu na ryzyko groźnych arytmii.
alkohol benzylowy, blok dwuwiązkowy, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia zatokowa, chlorowodorek amiodaronu, choroba węzła zatokowego, defibrylacja, działanie teratogenne, kardiomiopatia, migotanie komór, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość na substancję czynną, niedociśnienie tętnicze, niedoczynność tarczycy, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, niewydolność serca, niewydolność wątroby, resuscytacja krążeniowo-oddechowa, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia czynności tarczycy, zaburzenia rytmu serca, zapaść krążeniowa, zespół chorego węzła, zespół niewydolności oddechowej
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Lacosamide Neuraxpharm 200 mg

Lacosamide Neuraxpharm jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na lakozamid lub składniki pomocnicze preparatu oraz u osób z rozpoznanym blokiem przedsionkowo-komorowym II lub III stopnia, ze względu na ryzyko poważnych reakcji alergicznych oraz nasilenia zaburzeń przewodnictwa sercowego, które mogą prowadzić do zatrzymania krążenia. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest szczegółowe zebranie wywiadu alergologicznego oraz ocena kardiologiczna, zwłaszcza u pacjentów z innymi zaburzeniami przewodnictwa, takimi jak blok I stopnia, choroba węzła zatokowego bez rozrusznika czy wydłużenie odcinka PR w EKG. W przypadku wystąpienia objawów nadwrażliwości lub wykrycia bloków II/III stopnia, leczenie należy natychmiast przerwać i wdrożyć odpowiednie postępowanie medyczne.
blok przedsionkowo-komorowy, blok przedsionkowo-komorowy I stopnia, blok przedsionkowo-komorowy II stopnia, blok przedsionkowo-komorowy III stopnia, choroba układu sercowo-naczyniowego, choroba węzła zatokowego, lakozamid, lek przeciwpadaczkowy, nadwrażliwość na substancję czynną, padaczka, reakcja anafilaktyczna, rozrusznik serca, tabletka powlekana, wydłużenie odcinka PR, wywiad alergologiczny, zaburzenie przewodnictwa sercowego, zatrzymanie krążenia, zespół odstawienny
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Tonicard 300 mg

Lek Tonicard (chlorowodorek propafenonu) w dawkach 150 mg i 300 mg jest wskazany do leczenia objawowych tachyarytmii nadkomorowych, takich jak częstoskurcz węzłowy, częstoskurcz nadkomorowy u pacjentów z zespołem Wolffa-Parkinsona-White’a oraz napadowe migotanie przedsionków. Ponadto, lek znajduje zastosowanie w ciężkich, zagrażających życiu tachyarytmiach komorowych, jednak jego stosowanie wymaga szczególnej ostrożności i powinno być prowadzone przez specjalistów kardiologii. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest przeprowadzenie kompleksowej diagnostyki, w tym EKG, badania holterowskiego, echokardiografii oraz oceny funkcji nerek, wątroby i równowagi elektrolitowej.
badanie elektrokardiograficzne, badanie holterowskie, chlorowodorek propafenonu, choroba węzła zatokowego, częstoskurcz nadkomorowy, częstoskurcz węzłowy, echokardiografia, funkcja nerek, funkcja wątroby, lek antyarytmiczny klasy IC, nagłe zatrzymanie krążenia, napadowe migotanie przedsionków, niewydolność serca, równowaga elektrolitowa, tachyarytmia komorowa, tachyarytmia nadkomorowa, węzeł przedsionkowo-komorowy, zaburzenie przewodzenia, zaburzenie rytmu serca, zespół Wolffa-Parkinsona-White’a
Leksykon substancji czynnych
Landiolol – Przeciwwskazania stosowania

Landiolol, ultra-krótko działający, wysoce kardioselektywny beta-adrenolityk dostępny w preparacie Runrapiq (300 mg proszek do sporządzania roztworu do infuzji, zawierający 6 mg landiololu chlorowodorku na 1 ml roztworu), posiada liczne przeciwwskazania kliniczne. Stosowanie leku jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na landiolol lub substancje pomocnicze, ciężką bradykardią (<50/min), chorobą węzła zatokowego, ciężkimi zaburzeniami przewodzenia przedsionkowo-komorowego (II lub III stopnia bez stymulatora), wstrząsem kardiogennym, ciężkim niedociśnieniem tętniczym, zdekompensowaną niewydolnością serca niezwiązaną z zaburzeniami rytmu, nadciśnieniem płucnym, nieleczonym guzem chromochłonnym, ostrym napadem astmy oskrzelowej oraz ciężką, niemożliwą do wyrównania kwasicą metaboliczną. Przed terapią konieczne jest dokładne zebranie wywiadu alergicznego oraz wykluczenie wymienionych stanów klinicznych, aby uniknąć poważnych powikłań. Zaleca się szczególną ostrożność i monitorowanie u pacjentów z upośledzoną funkcją wątroby lub nerek, mimo że nie stanowią one bezwzględnych przeciwwskazań do stosowania landiololu. W przypadku guza chromochłonnego podanie beta-adrenolityku bez wcześniejszej blokady receptorów alfa może wywołać przełom nadciśnieniowy. W praktyce klinicznej istotne jest uwzględnienie wpływu landiololu na układ sercowo-naczyniowy, zwłaszcza w kontekście jego działania inotropowego ujemnego, co wyklucza stosowanie w stanach takich jak wstrząs kardiogenny czy ciężkie niedociśnienie tętnicze. Dawkowanie i podawanie leku powinno być prowadzone zgodnie z zaleceniami producenta, uwzględniając indywidualne ryzyko i stan kliniczny pacjenta.
astma oskrzelowa, beta-adrenolityk kardioselektywny, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba węzła zatokowego, guz chromochłonny, kwasica metaboliczna, landiolol, landiolol chlorowodorek, nadciśnienie płucne, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność prawokomorowa, niewydolność serca zdekompensowana, niewydolność wątroby, przełom nadciśnieniowy, reakcja nadwrażliwości, receptor alfa-adrenergiczny, równowaga kwasowo-zasadowa, Runrapiq, skurcz oskrzeli, wstrząs kardiogenny
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Trelema 50 mg

Lakozamid w postaci tabletek powlekanych Trelema dostępny jest w dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg oraz 200 mg i posiada istotne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na lakozamid lub substancje pomocnicze oraz blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia, ze względu na ryzyko nasilenia zaburzeń przewodnictwa sercowego. Objawy nadwrażliwości obejmują wysypkę, świąd, obrzęk twarzy, trudności w oddychaniu oraz zawroty głowy, które wymagają natychmiastowego odstawienia leku. U pacjentów z blokiem I stopnia, chorobą węzła zatokowego bez stymulatora, ciężką niewydolnością serca (NYHA III-IV) oraz po zawale mięśnia sercowego lub z niestabilną dławicą piersiową zaleca się szczegółowe monitorowanie EKG podczas terapii. Szczególną ostrożność należy zachować także u pacjentów z historią zaburzeń psychicznych, w tym myśli samobójczych, ze względu na potencjalne nasilenie objawów depresji i zmian nastroju.
badanie EKG, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, blok przedsionkowo-komorowy I stopnia, bloker kanału wapniowego, bradykardia, choroba węzła zatokowego, depresja, diltiazem, farmakokinetyka leku, flekainid, hemodializa, karbamazepina, lakozamid, lamotrygina, lek antyarytmiczny, myśli samobójcze, nadwrażliwość, niestabilna dławica piersiowa, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, odstęp PR, powikłanie kardiologiczne, pregabalina, propafenon, propranolol, przewodnictwo elektryczne serca, reakcja anafilaktyczna, terapia przeciwpadaczkowa, werapamil, zaburzenie przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, zaburzenie rytmu serca, zawał mięśnia sercowego
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Carvedilol-ratiopharm 12,5 mg

Karwedylol, składnik aktywny preparatu Carvedilol-ratiopharm (dostępnego w dawkach 6,25 mg, 12,5 mg i 25 mg), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na lek lub składniki pomocnicze, w tym laktozę (89 mg, 86 mg i 171 mg odpowiednio w dawkach). Bezwzględne przeciwwskazania obejmują niestabilną i niewyrównaną niewydolność serca, wstrząs kardiogenny, ciężkie niedociśnienie (ciśnienie skurczowe <85 mm Hg), dławicę Printzmetala, serce płucne, blok przedsionkowo-komorowy II i III stopnia bez stymulatora, ciężką bradykardię (<50 uderzeń/min), zespół chorej zatoki, astmę oskrzelową, POChP, ostrą zatorowość płucną, zaburzenia czynności wątroby, kwasicę metaboliczną oraz nieleczonego guza chromochłonnego. Karwedylol wykazuje działanie beta1-selektywne, ale w wyższych dawkach blokuje również receptory beta2, co może prowadzić do skurczu oskrzeli i nasilenia objawów chorób układu oddechowego.
alfa1-adrenolityk, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, choroba węzła zatokowego, cukrzyca, dekompensacja niewydolności serca, diltiazem, dławica Printzmetala, działanie chronotropowe ujemne, efekt z odbicia, guz chromochłonny, hipoglikemia, hipoksemia, inhibitory MAO, kontrola glikemii, kwasica metaboliczna, leki przeciwarytmiczne, łuszczyca, nadwrażliwość na karwedylol, niedociśnienie, niewydolność serca, POChP, przełom nadciśnieniowy, reakcja alergiczna, serce płucne, skurcz oskrzeli, werapamil, wstrząs kardiogenny, zabieg operacyjny, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zatorowość płucna, zespół chorej zatoki
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Seizpat 100 mg

Seizpat (lakozamid) w postaci tabletek powlekanych dostępny jest w dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg i 200 mg. Bezwzględnymi przeciwwskazaniami do jego stosowania są nadwrażliwość na lakozamid lub substancje pomocnicze oraz rozpoznany blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia. Lakozamid może nasilać zaburzenia przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, co u pacjentów z blokiem II stopnia (wydłużenie odstępu PR i okresowe wypadanie zespołów QRS) lub III stopnia (całkowity blok) może prowadzić do poważnych arytmii, takich jak bradykardia czy asystolia. W przypadku stwierdzenia tych przeciwwskazań należy odstąpić od terapii lakozamidem, rozważyć stopniowe odstawienie leku oraz wybrać alternatywny lek przeciwpadaczkowy, uwzględniając indywidualny profil pacjenta i konsultację kardiologiczną w razie potrzeby.
badanie EKG, blok przedsionkowo-komorowy, blok przedsionkowo-komorowy I stopnia, bradykardia, choroba układu sercowo-naczyniowego, choroba węzła zatokowego, lakozamid, leczenie przeciwpadaczkowe, lek przeciwpadaczkowy, nadwrażliwość na substancję czynną, przewodnictwo przedsionkowo-komorowe, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, ryzyko sercowo-naczyniowe, stymulator serca, tabletki powlekane, wydłużony odstęp PR, zaburzenie przewodnictwa, zaburzenie rytmu serca
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Amiodaron Accord 30 mg/ml

Amiodaron Accord w stężeniu 30 mg/ml (10 ml ampułko-strzykawka zawiera 300 mg chlorowodorku amiodaronu oraz 20 mg/ml alkoholu benzylowego) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na amiodaron, jod (ok. 112 mg jodu w jednej dawce) lub substancje pomocnicze. Przeciwwskazania obejmują zaburzenia przewodzenia serca (bradykardia zatokowa, blok zatokowo-przedsionkowy, blok przedsionkowo-komorowy wysokiego stopnia, zespół Brugadów, wydłużenie QT), zaburzenia czynności tarczycy, ciężką niewydolność oddechową, zapaść krążeniową, niedociśnienie, niewydolność serca, kardiomiopatię oraz hipokaliemię. Leku nie należy stosować u dzieci poniżej 3 lat, noworodków i wcześniaków ze względu na obecność alkoholu benzylowego. Amiodaron jest również przeciwwskazany w ciąży i podczas karmienia piersią, z wyjątkiem sytuacji ratunkowych, takich jak migotanie komór oporne na defibrylację.
alergia na jod, alkohol benzylowy, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia zatokowa, chlorowodorek amiodaronu, choroba węzła zatokowego, ciężka niewydolność oddechowa, czynność tarczycy, diuretyk pętlowy, diuretyk tiazydowy, frakcja wyrzutowa, hipokaliemia, inhibitor MAO, kardiomiopatia, kortykosteroid, migotanie komór, nadwrażliwość na substancję czynną, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, resuscytacja krążeniowo-oddechowa, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności tarczycy, zapaść krążeniowa, zespół Brugadów
Leksykon leków
Przedawkowanie – Iwabradyna Synthon 5 mg

Przedawkowanie iwabradyny, stosowanej w terapii chorób układu sercowo-naczyniowego, prowadzi do ciężkiej i przedłużającej się bradykardii, będącej wynikiem nadmiernego blokowania kanałów If w węźle zatokowo-przedsionkowym. Objawy kliniczne obejmują znaczne zwolnienie rytmu serca poniżej wartości prawidłowych, często poniżej 60 uderzeń na minutę, co może skutkować niestabilnością hemodynamiczną, spadkiem ciśnienia tętniczego oraz objawami niewydolności krążenia. W przypadku bradykardii ze słabą tolerancją hemodynamiczną wskazane jest dożylne podanie leków beta-adrenergicznych, takich jak izoprenalina, a w sytuacjach opornych na farmakoterapię rozważa się elektrostymulację serca. Leczenie powinno odbywać się w warunkach specjalistycznego oddziału z intensywnym monitorowaniem parametrów życiowych, w tym ciągłym EKG, ciśnienia tętniczego, saturacji oraz diurezy godzinowej.
blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, bradykardia ze słabą tolerancją hemodynamiczną, choroba węzła zatokowego, diureza godzinowa, elektrostymulacja serca, iwabradyna, izoprenalina, kanał If, lek o działaniu inotropowym dodatnim, monitorowanie EKG, niewydolność krążenia, niewydolność serca, przedawkowanie iwabradyny, receptor beta-adrenergiczny, rzut serca, saturacja krwi tętniczej, węzeł zatokowo-przedsionkowy, zaburzenia przewodnictwa, zaburzenia rytmu serca
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Bisoratio 5 5 mg

Bisoprolol fumaranu, składnik preparatu Bisoratio, jest selektywnym beta-1-adrenolitykiem stosowanym w terapii chorób układu sercowo-naczyniowego. Przed rozpoczęciem leczenia konieczna jest dokładna ocena stanu klinicznego pacjenta, gdyż bisoprolol jest przeciwwskazany w ostrych stanach niewydolności serca, wstrząsie kardiogennym, blokach przedsionkowo-komorowych II i III stopnia (bez rozrusznika), zespole chorej zatoki, bradykardii poniżej 60 uderzeń/min oraz objawowym niedociśnieniu ze skurczowym ciśnieniem tętniczym poniżej 100 mmHg. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką astmą oskrzelową, ciężką POChP, ciężkimi zaburzeniami krążenia obwodowego oraz nieleczonym guzem chromochłonnym nadnercza. Preparat zawiera laktozę jednowodną w ilości 135,7 mg (tabletka 5 mg) i 130,4 mg (tabletka 10 mg), co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy.
antagonista wapnia, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia objawowa, bradykardia zatokowa, choroba Buergera, choroba węzła zatokowego, ciężka astma oskrzelowa, cukrzyca typu 1, glikogenoliza, guz chromochłonny nadnercza, hipoglikemia, inhibitor monoaminooksydazy, kwasica metaboliczna, miażdżyca zarostowa tętnic, nadczynność tarczycy, nadreaktywność oskrzeli, nadwrażliwość na bisoprolol, napadowa tachyarytmia nadkomorowa, niedociśnienie objawowe, nietolerancja laktozy, ostra niewydolność serca, pheochromocytoma, przełom nadciśnieniowy, przewlekła obturacyjna choroba płuc, receptor alfa-adrenergiczny, receptor beta-1 adrenergiczny, rozstrzenia oskrzeli, tyreotoksykoza, wstrząs kardiogenny, wydłużenie odstępu QT, zespół chorej zatoki, zespół Raynauda
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Evertas 9,5 mg/24 h

System transdermalny Evertas zawierający rywastygminę w dawkach 4,6 mg/24 h oraz 9,5 mg/24 h jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na rywastygminę, inne karbaminiany oraz substancje pomocnicze plastra. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z historią alergicznego kontaktowego zapalenia skóry w miejscu aplikacji plastra, objawiającego się zaczerwienieniem, świądem, obrzękiem, pęcherzami lub złuszczaniem naskórka, u których ponowne stosowanie leku jest niewskazane. W przypadku wystąpienia takich reakcji należy natychmiast przerwać terapię i rozważyć alternatywne metody leczenia.
alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, astma oskrzelowa, choroba węzła zatokowego, działanie cholinomimetyczne, inhibitor cholinoesterazy, karbaminiany, nadwrażliwość na substancję czynną, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obturacyjna choroba płuc, owrzodzenie przewodu pokarmowego, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, rywastygmina, środek znieczulający, system transdermalny, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia przewodzenia serca, zwiotczenie mięśni
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Runrapiq 300 mg

Landiolol chlorowodorek w postaci proszku do sporządzania roztworu do infuzji (Runrapiq) jest przeciwwskazany u pacjentów z bradykardią (HR <50/min), chorobą węzła zatokowego, ciężkimi zaburzeniami przewodzenia przedsionkowo-komorowego (blok II/III stopnia bez stymulatora), wstrząsem kardiogennym, ciężkim niedociśnieniem tętniczym, zdekompensowaną niewydolnością serca bez wskazań rytmu, nadciśnieniem płucnym, ostrym napadem astmy oskrzelowej, ciężką kwasicą metaboliczną oraz u osób z nieleczonym guzem chromochłonnym. Lek może nasilać bradykardię, blokady przewodzenia, depresję kurczliwości mięśnia sercowego, obniżać ciśnienie tętnicze i pogarszać perfuzję narządową, a także wywoływać skurcz oskrzeli i niekontrolowany wzrost ciśnienia tętniczego w przypadku guza chromochłonnego. Ponadto, nadwrażliwość na landiolol lub substancje pomocnicze stanowi bezwzględne przeciwwskazanie ze względu na ryzyko reakcji anafilaktycznych.
astma oskrzelowa, asystolia, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba węzła zatokowego, guz chromochłonny, hipoksemia, kwasica metaboliczna, landiolol chlorowodorek, nadciśnienie płucne, nadwrażliwość na substancję czynną, niedociśnienie tętnicze, niewydolność prawokomorowa, obrzęk naczynioruchowy, pheochromocytoma, pokrzywka, receptory alfa-adrenergiczne, receptory beta-adrenergiczne, roztwór do infuzji, stymulator serca, wstrząs anafilaktyczny, wstrząs kardiogenny, zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zdekompensowana niewydolność serca
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Lacosamide Zentiva 100 mg

Lakozamid, substancja czynna leku Lacosamide Zentiva, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na lakozamid lub substancje pomocnicze oraz u osób z rozpoznanym blokiem przedsionkowo-komorowym II lub III stopnia. Przeciwwskazania dotyczą wszystkich dostępnych dawek leku (50 mg, 100 mg, 150 mg, 200 mg). Ze względu na potencjalny wpływ na przewodnictwo elektryczne serca, stosowanie leku u pacjentów z zaburzeniami przewodnictwa serca wymaga szczególnej ostrożności i monitorowania elektrokardiograficznego. W przypadku wystąpienia reakcji nadwrażliwości lub stwierdzenia przeciwwskazań, należy natychmiast przerwać terapię i rozważyć alternatywne opcje leczenia przeciwpadaczkowego.
badanie EKG, blok przedsionkowo-komorowy, charakterystyka produktu leczniczego, choroba węzła zatokowego, działanie niepożądane, lakozamid, leczenie przeciwpadaczkowe, monitorowanie elektrokardiograficzne, nadwrażliwość, reakcja nadwrażliwości, substancja czynna, substancja pomocnicza, zaburzenia przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, zaburzenie przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, zaburzenie przewodnictwa serca