upośledzenie czynności szpiku kostnego

Upośledzenie czynności szpiku kostnego to stan patologiczny, w którym dochodzi do zaburzenia prawidłowego funkcjonowania szpiku kostnego, prowadzącego do zmniejszonej produkcji komórek krwi (erytrocytów, leukocytów i płytek krwi). Stan ten może manifestować się jako pancytopenia, czyli jednoczesne zmniejszenie liczby wszystkich elementów morfotycznych krwi, lub jako wybiórcze upośledzenie jednej linii komórkowej.

Przyczyny upośledzenia czynności szpiku kostnego są zróżnicowane i obejmują czynniki genetyczne (np. anemia Fanconiego), infekcyjne (wirusowe, bakteryjne), toksyczne (leki, chemioterapia, radioterapia), nowotworowe (białaczki, przerzuty do szpiku) oraz autoimmunologiczne. Szczególnie istotną rolę odgrywają jatrogenne przyczyny supresji szpiku związane z terapią cytotoksyczną w leczeniu chorób nowotworowych.

Diagnostyka upośledzenia czynności szpiku kostnego opiera się na badaniach morfologii krwi obwodowej, biopsji szpiku kostnego oraz badaniach cytogenetycznych i molekularnych. Kluczowa jest identyfikacja przyczyny upośledzenia, co determinuje wybór odpowiedniej strategii terapeutycznej. W obrazie klinicznym dominują objawy związane z niedokrwistością (osłabienie, bladość), neutropenią (skłonność do infekcji) oraz małopłytkowością (skaza krwotoczna).

Leczenie upośledzenia czynności szpiku kostnego zależy od etiologii i może obejmować wyeliminowanie czynnika wywołującego, stosowanie czynników wzrostu hematopoetycznych, leczenie immunosupresyjne, a w ciężkich przypadkach przeszczepienie komórek krwiotwórczych. Rokowanie jest ściśle związane z przyczyną upośledzenia, jego nasileniem oraz możliwością wdrożenia skutecznej terapii przyczynowej.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl